Tag: Solidarnosc

Blog#58: S-447 – uitkomst van een goed georganiseerd en vooruitgedacht plan van de Joodse organisaties. deel 2: overname van Polen in 1944, opmerkelijke stappen op weg naar de wet S-447, Amerika en Israël.

(…) Wee degenen die onrechtvaardige wetten uitvaardigen, die de onderdrukking wettelijk bekrachtigen. Zij verdraaien het recht van de zwakken (…)” – Jesaja 10:1-2

De onderwerpen die in de blogs 51 t/m 58 aan bod komen:

  1. “S-447 JUST”/De inleiding:  historische feiten, voor wie de schadeloosstelling en teruggave van bezittingen, “Magdalenka/Rondetafel afspraken na 1989” en de communistische invloed anno 2019
  2. “S-447 JUST” is ongrondwettig en onverenigbaar met het parlementaire recht in de Amerikaanse wetgeving
  3. Verdrag van Luxemburg d.d. 10 september 1950 tussen de Duitse Federale Republiek en Israël
  4. De vrijwaringsverdrag d.d. 16 juli 1960 tussen Polen de VS en de andere Europese landen
  5. Mythische rijkdommen van de Poolse Joden voor de Tweede Wereldoorlog – wie is wie iets schuldig? Deel 1, Deel 2
  6. “S-447 JUST” – een uitkomst van een goed georganiseerd en vooruitgedacht plan van de Joodse organisaties – Deel 1: onbegrijpelijke herwaardering, laster en censuur, Deel 2: , overname van Polen in 1944, opmerkelijke stappen op weg naar de wet S-447, Amerika en Israël
  7. “Holocaust restitutie – “Dubieuze en frauduleuze onderneming van de Joodse organisaties” – helaas is dit artikel van fenixx.org van internet verwijderd.

Het verraad

Teheran 1943: Stalin, Roosevelt en Churchill. Foto: Franklin D. Roosevelt library, public domain

De Teheran (1943) en Yalta (Jałta, 1945) conferenties, hebben het lot van Polen voor de komende 50 jaar, en na 1989 bepaald.

Hoe groot het verraad, van de Amerikaanse en Britse elite was, laat deze docu goed zien: https://youtu.be/7EvPXStuqlc

Jalta 1944. Churchill, Roosevelt, Stalin. Foto: Library of Congress

De overname van Polen in 1944 

Aan de Holocaust ontsnapten alleen de Joodse intelligentie, Joodse rijken en de Joodse communisten. De Joodse communisten keerden in Polen terug in 1944 in de tanks van de Sovjet bolsjewieken. (1)

(…) “Maar hoewel ze [communisten] bleven overtuigen, en [de Polen] gouden bergen beloofden, lukte het hen [communisten] alleen het ergste soort te rekruteren: onwetenden, armoezaaiers, analfabeten; en de domme, de gevaarlijke“. (2)

De Poolse, Joodse en Sovjet bolsjewieken hebben de Poolse bevolking de “heerschappij van het gepeupel*) d.m.v. terreur (NKWD, het rode leger) opgelegd. (3)

Volksdemocratie

De z.g.n. ‘volksdemocratie‘ in het naoorlogse Polen betekende in de praktijk dat posities in de politiek, regering, rechtbanken en het leger verkreeg men door middel van overerving, netwerken en onderlinge (partij)benoemingen.

Vanaf 1945 hebben de bolsjewieken de relaties met Joden in het buitenland overgenomen. (4) Van Stalin kregen ze de opdracht om Polen te breken. 

Na de dood van Stalin in 1956 begon een strijd tussen twee groepen binnen de communistische partij, de z.g.n. “chamy” [= gepeupel] en “zydzi” [=joden]. Dit mondde uit in de uittocht van veel Joden uit Polen in 1968.

De Joodse communisten, die Polen in maart 1968 verlieten, hadden er geen belang bij om aan het Westen uit te leggen waarom ze het deden. Uit angst voor de verantwoordelijkheid voor de stalinistische misdaden, vertelden ze de wereld dat ze door de “Poolse antisemieten werden vervolgd“.  

Polen, opgesloten achter het IJzerengordijn, hadden geen mogelijkheid op verdediging.  

Kansen van Solidarnosc?

In de jaren 80-tig van de vorige eeuw lijkt het communistische block te wankelen, maar het is nooit gevallen.

Toen Regan Solidarność in 1981 wilde helpen (met enkele miljoenen dollars), had zich Mosad met het aanbod van bemiddeling aangemeld en direct de oude contacten uit de tijd van Berman aangehaald. (4)

“(…)[Jakub] Berman draagt veruit de grootste verantwoordelijkheid voor de bloedige terreur van het stalinistische tijdperk in Polen, waarop hij toezicht hield door “zijn” volk, in het veilige syndicaat van misdaden, stalinistische criminelen (…).” (…) Om de macht en controle over Polen onopgemerkt over te nemen, drong hij erop aan, hun namen in het Pools te veranderen en hun Joodse afkomst te verbergen.(…)” (5)

Het waren “sowietniki [Sovjets agenten], die zichzelf als Polen voordeden en een opdracht hadden om Polen in de gaten te houden” – zei prof. Wiesław Wysocki, hoofd van de afdeling Geschiedenis van de 19e en 20e eeuw aan de kardinaal Stefan Wyszyński University. “Elk departement in het land had een sowietnik. De belangrijkste documenten waren in het Russisch en niks zonder zijn toestemming mocht uitgegeven worden. Hij had totale controle.” (34)

Mosad gaf het geld aan een deel van de oppositie, die volgens de afspraken tussen Wojciech Jaruzelski en David Rockefeller op 25 september 1985 (6), de macht in Polen na 1989 zou overnemen.

Jaruzelski en Kiszczak hebben de macht niet aan Solidarność, maar aan de Joden [red. IV: Bronislaw Geremek =Benjamin Lewertow; Adam Michnik = Adam Szechteren; Jacek Kuron = Icek Kordblum] gegeven” (…). “De kliek van Geremek heeft toen de ministerie van buitenlandse zaken overgenomen en tot nu toe bepaalt ze het beleid. Een voorbeeld is hier de huidige minister van buitenlandse zaken, Czaputowicz. ( …) Dezelfde mensen onderhandelen nu over de claim van de Joodse organisaties (…), aldus oud ambassadeur, Krzysztof Baliński.
Op de vraag waarom het verkeerd is dat Joden de ministerie van buitenlandse zaken aansturen, antwoordt oud-ambassadeur, “deze mensen vertegenwoordigen de Loge van B’nai B’rith, (Loge Polin, de Orde van de Zonen van het Verbond) en deze behartigt geen Poolse belangen, maar de Joodse en Israëlische“. (4)

Vleierij van de huidige regering (PiS) in Polen?

De huidige regering in Polen, PiS heeft tot nu toe niets gedaan om het monopolie van de Joodse minderheid in Polen in het internationale beleid van Polen te breken” (…), aldus oud ambassadeur. “Over de Pools-Joodse zaken praten nog steeds Joden met Joden (…) alsof er in een populatie van 40 miljoen geen één Pool te vinden zou zijn”. (4) De regering stuurt ook geen historici, ” (…) maar schuift Adam Michnik en Dawid Warszawski naar voren”. (4)

De uitspraken van president Duda over de Pools-Joodse relatie roepen serieuze vragen op. Hij praat over polin i.p.v. Polen. Onlangs heeft hij in een ontmoeting met de vertegenwoordigers van de Joodse gemeenschap in Polen gezegd, dat  “(…) er geen Pool bestaat, die 100% kan zeggen dat hij niet eens één druppeltje Joods bloed in zijn bloed heeft.(…)” ( 7)

We weten inmiddels dat historisch gezien snijden deze uitspraken geen hout. De assimilatie van Joden in Europa de z.g.n. haskala begon in de tweede helft van de negentiende eeuw, en in Polen was het mislukt.

Alleen 15-20% van het totale 10% Joden in Polen assimileerde. Het is 1,5-2% van de totale Poolse bevolking! De rest bleef, zoals Joodse historicus, Majer Samuel Bałaban (hebr. מאיר בלבן) het verwoordde: “een compacte massa van orthodoxie“. (8)

Het is ook zorgelijk dat niemand binnen de regering verantwoordelijk lijkt te zijn voor wat er in de musea, polin en Auschwitz gebeurt.

Witold Pilecki, die vrijwillig naar Auschwitz ging om de informatie te verzamelen en een verzetsbeweging op te zetten. Bron: Fnac.be

Het museum polin verspreidt leugens over Polen. De families van de Poolse slachtoffers uit Auschwitz is verboden het terrein te betreden en de Poolse vlag mee te nemen. Dit geldt ook voor de familie van Witold Pilecki (9), de voor de wereld onbekende held van de WOII. Het blok 11 in Auschwitz, waar de Poolse gevangenen in de eerste twee jaar van de Tweede Wereldoorlog zaten, is sinds vorig jaar voor het publiek gesloten.

“De geverfde vogel” en het begin van de wereldwijde laster tegen Polen

Het boek “De geverfde vogel”, van Jerzy Kosiński baande weg naar de wereldwijde, anti-Poolse laster. (10) Norman Filkenstein noemt “De geverfde vogel” (…) “het eerste grote Holocaust-bedrog (…)”. (11)

Dankzij de Poolse schrijfster Joanna Siedlicka en de Amerikaanse journalist James Parc Sloan is “De geverfde vogel” ontmaskerd.

Het wordt niet meer als document, maar als voorbeeld van een literaire mystificatie en een beschrijving van de seksuele fobieën van de auteur gezien. (12)

Uit het onderzoek van Joanna Siedlicka leren we het ware verhaal, “van de familie Lewinkopf-Kosiński die de bezetting op het Poolse platteland overleefde, dankzij boeren, een priester en een lokale PPR-eenheid (…)”.
Dat hier geen sprake is van een “periferie“, “(…) geen dwalende jongen, maar liefhebbende, rijke ouders. Geen hooligans, maar, hoewel eenvoudige maar wel fatsoenlijke mensen die zoveel mogelijk hielpen. Geen marteling, waarvan hij [Kosinski] een symbool werd, integendeel (…)”. (13)

Nu blijkt, dat “De geverfde vogel” werd verfilmd. Eind 2109 vond de première van de film plaats.

Wat wilde de Tsjechische filmmaker, Vaclav Marhoul hiermee bereiken, vraag ik me af. Wat voor zin heeft de verfilming van zo’n boek, als het geen poging is om de waarheid te vertellen, Kosiński’s absurditeit recht te zetten, en de dorpelingen in eer te herstellen?

“(…) Polen waren de enige natie in bezet Europa, die vanaf 15 oktober 1941, voor het verbergen van joden of het tonen van enige andere vorm van hulp, met hun eigen leven en dat van hun families betaalde. (…)” (14)

Vanaf de jaren 80-tig versterkt het aanval op Polen met elk 10 jaar

In de jaren tachtig begonnen Joden van de Holocaust Industry hun eigen verhaal over de Holocaust te verspreiden, een verhaal dat geen bevestiging in de Joodse en Poolse bronnen heeft”, vertelt dr Ewa Kurek in het internet programma wRealu24. “Hun doel lijkt nu duidelijk. In de jaren tachtig begon het proces van het verplaatsen van de rol van Polen in de WOII van slachtoffer naar dader om materiële eisen te realiseren“. (15)

De Holocaust wordt geplaatst in de sfeer van taboe, politieke correctheid, zelfs verbod op welk onderzoek en kritiek dan ook.

(…) [Elie] Wiesel zei steeds weer dat de Holocaust ‘het duister in voert’, ‘alle antwoorden ontkracht, ‘buiten, zo niet achter, de geschiedenis ligt, ‘inzicht en beschrijving in de weg staat’, ‘niet verklaard of gevisualiseerd kan worden, ‘nimmer begrepen of onderwezen [zal] worden, een ‘afbraak van de geschiedenis’ [betekent en] ‘we kunnen er niet eens over praten’ (…)”. (16)

Elie Wiesel. Bron: wikipedia

“(…) Vijandigheid tegen de katholieke kerk en vijandigheid tegen Polen (…) was een kenmerk van de activiteiten van Eli Wiesel” – schrijft Ireneusz Lisiak in zijn boek ‘De verkeerde voorstelling van de Holocaust’. “Hij sloeg er geen enkele gelegenheid over om modder naar Polen te gooien (…)”. (17) Elie Wiesel werd in Polen in 1991 bekend van zijn oorlog tegen de katholieke kruizen: “De aanwezigheid van katholieke kruisen in Birkenau, het heilige land voor de Joodse slachtoffers, is godslastering“, zei hij. (18)

” (…) Lang nadat Kosiński ontmaskerd was als een talentvol literair bedrieger, bleef Wiesel de loftrompet blazen over diens ‘wonderlijk werkstuk‘.” (19)

Israel Singer. Bron: alchetron.com

In 1996 zei Israel Singer, voorzitter van het Wereld Joods Congres, tijdens een bijeenkomst in Buenos Aires: “(…) het Poolse volk wordt geen erfgenaam van de Poolse joden. We zullen dit nooit toestaan (…). Als Polen niet aan de Joodse eisen voldoet, wordt het publiekelijk aangevallen en vernederd. “(20)

“In 1999 waarschuwde historicus Andrzej Nowak voor een “anti-Poolse alliantie” van de (…) Joodse, Duitse en Russische groepen. (…) We zien een duidelijke synchronisatie van Joodse en Duitse claims. Beide zijn gebaseerd op een veel voorkomende leugen die erop gericht is om Polen in de Tweede Wereldoorlog als beulen af te schilderen, in plaats van de feitelijke slachtoffers die we zijn geweest.” (21)

Jan T. Gross. Bron: wikipedia
foto: Ilona Versteeg

Het a-historische boek van Jan T. Gross “Buren” (“Neighbors”) uit 2001 zou het publieke opinie in de wereld definitief moeten overtuigen. “Jedwabne” was een greep die de weg naar de Wet S-447 moest vrijmaken.

Ik vergeet nooit mijn gevoel na het lezen van het artikel in het Historisch Nieuwsblad uit 2015, waarin Laura Starink op basis van het boek van Gross, niet alleen de bewoners van Jedwabne door de slijk haalde, maar ook de hele Poolse natie! Dit artikel was zeer kwalijk, bevooroordeeld, vol onwetendheid en manipulaties. Voor mij was het een WAKE-UP call.

Tot 2000 liepen de Amerikaanse en Israëlische Joden niet te koop met hun plannen” – zegt dr Kurek – “toen leefde nog een generatie van Polen en Joden die men geen leugens kon verkopen, zoals Maurycy Horn [1], Jakub Goldberg [2], prof. Chone Schmeruk (Khone Shmeruk)” [3], die ze persoonlijk kende. “(…) Toen leefden er nog Jan Karski [4], Władysław Bartoszewski [5], Jerzy Jan Lerski [6]. (15)

In 2009 organiseerde de Europese Unie een bijeenkomst in Praag over de verloren Joodse eigendommen. De vertegenwoordigers van Joodse organisatie hebben toen van Polen geëist, dat het de eigendommen van de Holocaust slachtoffers, die geen erfgenamen hadden nagelaten, teruggeeft.

Wladyslaw Bartoszewski: “In Polen labelen we mensen niet op basis van hun ras of geloof” -Bron: sddefault

Prof. Władysław Bartoszewski, die Polen op deze conferentie vertegenwoordigde, zei tegen de krant “Rzeczpospolita”. “Ik antwoordde ze heel krachtig dat daar geen sprake van kan zijn. Volgens de Poolse wet wordt dergelijk eigendom overgedragen aan de Schatkist. Als we Joden anders zouden behandelen, zou dat een discriminatie zijn van andere burgers van de Republiek Polen. Degenen die in de Holocaust zijn vermoord waren voornamelijk Poolse burgers. Organisaties die vandaag geld eisen, bestonden niet eens tijdens de oorlog“. (22)

Voor 1967 ‘wilden de Amerikanen niet luisteren naar de Holocaust overlevenden

In het naoorlogse Amerika praatte niemand over de Joodse Holocaust. “De Amerikanen wilden naar de overlevenden niet luisteren“. (23) “(…) Het was gewoon een onverschilligheid“. (24) “De Amerikaanse Joodse elite was conform het Amerikaanse beleid. De Joodse elite vergat de Duitse misdaden omdat Duitsland een belangrijke bondgenoot van Amerika werd“, om dezelfde reden “zwegen ze toen de ‘nazi SS Amerika binnenkwamen“. (25)  Ook “de mainstream Joodse organisaties bagatelliseerden de nazi holocaust in overeenstemming met het naoorlogse beleid van Amerika“. Ze hadden ‘twijfels over een joodse staat‘ (26) Zijn [Norman Filkenstein] ouders “als overlevenden van de getto en Auschwitz hebben in stilheid geleden“. “Tegen het eind van hun levens was ‘de Holocaust een publieke voorstelling‘”. (24)
Tussen 1948 en 1967 ‘was Israël in feite onbelangrijk voor de Amerikaanse Joden.’.(…) (27) “alleen 1 op 20 Joden vond het belangrijk om Israël voor 1967 te bezoeken“. (…) Vooral de Amerikaanse Joodse intellectuelen waren onverschillig tegenover het lot van Israël. (…) Heel ironisch waren er alleen twee intellectuelen, die de banden met Israël voor 1967 aanhaalden: Hannah Arendt en Noam Chomsky“. (28) 
Na de machtsmanifestatie van Israël in de juni oorlog van 1967 ‘wordt Israël een strategisch middel in de Amerikaanse politiek‘. (…) De Joodse elite ontdekte gelijk Israël.” (29)

Poolse Joden hebben Israël opgebouwd

Het waren Poolse Joden die Israël opbouwden. “Tot het einde van de jaren negentig werd er nog steeds Pools gesproken, opschriften in bussen en op straat waren in het Pools“. (15)

Russen stromen Israël binnen begin jaren 90-tig

Begin jaren 90-tig keken Poolse Joden er van op toen ze zagen Joden naar Israël toestromen die niks met God en religie hadden. Volgens hen waren het eerder Russen die het voormalige Sovjet-Unie ontsnapten. (30)

Hoofdrabbijn, Isaak Josef Bron: The Times of Israël

Isaac Josef, Sefardische Jood zei publiekelijk op 7 januari jl. dat ‘honderden duizenden niet-Joden kwamen naar Israël op basis van de wet van terugkeer [red. IV: alia]. Velen van hen zijn communisten die vijandig staan tegenover religie, (…) vervolgens stemmen ze op de partijen die tegen de ultraorthodoxe Joden en religie zijn”(…). ‘De immigratie uit de landen van het voormalige Sovjet-Unie is de afgelopen jaren toegenomen“.

“Premier Benjamin Netanyahu noemde de opmerkingen van rabbijn ‘schandalig en ongepast‘. Avigdor Liberman, partijleider Jisrae’el Beten noemde ze antisemitisch en riep Isaac Josef op tot aftreden”. (31)

Er is een Russisch gezegde ‘geld spreekt‘, zegt dr Kurek. Voor $300 kon je in de jaren 90 in de Sovjet-Unie een verklaring ‘van het Joods zijn’ kopen.

Volgens dr Kurek kwamen de ‘Russische joden’ naar Israël om er zaken te doen. Als voorbeeld noemt ze multimiljonair en oligarch Moshe Kantor, ‘vriend van Poetin’, zoals ze het zegt. Samen hebben ze in januari jl. in Jeruzalem/Yad Vashem een conferentie ’75 jaar van bevrijding Birkenau’ georganiseerd.

Vertegenwoordigers van de genodigde landen, VS, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland en Rusland, mochten hun toespraken houden. Poolse president was uitgenodigd, maar mocht niks zeggen. (32)

Deze situatie zal problemen opleveren, zegt dr Kurek, omdat Russische “joden” al 30 jaar alle posities in de staat Israël overnemen. (30)

De woorden van Witold Gadowski, Poolse onderzoeksjournalist zouden de situatie in Israël kunnen bevestigen: ‘er is geen één Israël. Aan de ene kant heb je orthodoxe Joden, daar heb ik de beste ervaringen mee, ze zijn serieus, ze hebben hun geloof. Aan de andere kant bestaat een wereldlijk Israël, met drag-queens, bordelen en de Russische maffia‘. (33)


Vorige blog: deel 1: onbegrijpelijke herwaardering, laster en censuur

Volgende blog: Jedwabne, drie gedenkmonumenten en de wereld kent maar een verhaal?

Meer lezen:

https://www.thefirstnews.com/article/from-painted-bird-to-ugly-bird-what-is-the-truth-behind-kosinskis-acclaimed-autobiography-6377

De z.g.n. ‘totale oppositie’ in Polen en haar communistische herkomst

Bronnen:

*) ochlocratie = https://nl.wikipedia.org/wiki/Ochlocratie 

[1] Maurycy Horn, historicus en directeur van het Joods Historisch Instituut in Warschau (Żydowski Instytut Historyczny or ŻIH; Yiddish: ‏ייִדישער היסטאָרישער אינסטיטוט‎(ZYH))

[2] Jakub Goldberg, historicus, emeritus hoogleraar aan de Hebrew University in Jeruzalem

[3] historicus van Jiddische literatuur en Asjkenazisch Jodendom, o.a.: hoofd van de afdeling Jiddisch aan de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem; initieerde en oprichtte het Centrum voor Onderzoek en Documentatie van Oost-Europese Joden (1956) en het Centrum voor Onderzoek naar de Geschiedenis en Cultuur van Poolse Joden aan de Hebreeuwse Universiteit (1983). Bron: https://www.zvab.com/PIRSUMIM-YEHUDIYIM-BI-VERIT-HA-MO%C2%92ATSOT-1917-1960-RESHIMOT/12447851841/bd

[4] Jan Karski was een Poolse verzetsstrijder en later professor aan de Georgetown University. In 1940-1943 rapporteerde Karski aan de Poolse regering in ballingschap en aan de Poolse westerse bondgenoten over de situatie in het door Duitsland bezette Polen. Bron: Wikipedia

[5] Władysław Bartoszewski was een Poolse politicus, sociaal activist, journalist, schrijver en historicus. Als voormalig gevangene in het concentratiekamp Auschwitz was hij een verzetsstrijder uit de Tweede Wereldoorlog als onderdeel van de Poolse ondergrondse en nam deel aan de Opstand van Warschau. Bron: Wikipedia; “(…) hij heeft het verleden nooit vervalst, hij herinnerde zich altijd het concentratiekamp Gusen-Mauthausen, hij herinnerde zich Poolse veteranen, hij herinnerde zich de slachtoffers van het kamp en in zijn toespraken voor het Oostenrijkse parlement getuigde hij van de waarheid en was hij trouw aan degenen die stierven. (…)”. Bron: https://www.rpo.gov.pl/sites/default/files/Przemowienie_RPO_0.pdf

[6] Jerzy Jan Lerski nom de guerre: Jur; ook wel bekend als George Jan Lerski; was een Poolse advocaat, soldaat, historicus, politicoloog en politicus. Na de Tweede Wereldoorlog emigreerde hij naar de Verenigde Staten, waar hij hoogleraar werd aan de Universiteit van San Francisco. Bron: Wikipedia

(1) Katarzyna Treter-Sierpinska: “Zydzi, gender, multikulti, czyli oszustwo i szajba”/interview met Ewa Kurek, pag. 252

(2) Joanne Siedlecka “Czarny Ptasior“, hoofdstuk “Komunisciny” – het onderzoek, waarin de schrijfster het ware levensverhaal van Jerzy Kosinski omschrijft.

(3) https://youtu.be/1MkoGT4hIDw (22de minuut)

(4) Media Narodowe, rozmowa z ambasadorem Krzysztofem Balińskim o dialogu Żydów z Żydami, Mosadzie i loży B’nai B”rith; ksiazka: “Ministerstwo Spraw Obcych”: https://youtu.be/xVYcAWkmkFM

[o jaczejka etniczna: artykul https://www.przewodnik-katolicki.pl/Archiwum/2005/Przewodnik-Katolicki-1-2005/Historia/Sowiecka-V-Kolumna
jaczejka daw. «podstawowa komórka partii komunistycznej w ZSRR» https://sjp.pwn.pl/sjp/jaczejka;2562178.html
= de basiscel van de communistische partij in de USSR

(5) “Korespondencja z Krakowa: ZBRODNIARZ NKWD JAKUB BERMAN” [correspondentie uit Krakau: DE MISDADIGER VAN DE NKWD JAKUB BERMAN”]: https://www.rodaknet.com/rp_szumanski_117.htm 

(6) https://www.rp.pl/Historia/310279872-Jak-Wojciech-Jaruzelski-dogadywal-sie-z-Rockefellerem.html

(7) https://natemat.pl/296177,andrzej-duda-o-zydowskiej-krwi-dziwne-slowa-prezydenta-o-pochodzeniu

(8) Ewa Kurek “Poza granica solidarnosci. Stosunki polsko-zydowskie 1939-45” str. 46-47 / na: Alexader Hertz, Zydzi w kulturze polskiej, Warszawa, s. 83-87 [E. Kurek: Voorbij de grens van solidariteit. Pools-Joodse relatie 1939-45/Alexander Hertz: Joden in de Poolse cultuur] , pag. 35

(9) wRealu24, d.d. 15-4-2019; dr E. Kurek i Wojciech Sumlinski o niemieckiej zbrodni w Jedwabnem. Polacy zasluguja na prawde?https://youtu.be/waXx3UbtEF8

(10) Ireneusz T. Lisiak, Zaklamany Holokaust (“De verkeerde voorstelling van de Holocaust”), pag. 106

(11) N. Filkenstein, “The Holocaust Industry”, pag. 25  

(12) Ireneusz T. Lisiak, Zaklamany Holokaust (“De verkeerde voorstelling van de Holocaust”), pag. 106-107

(13) Joanna Siedlecka: “Czarny Ptasior”, een onderzoek naar de waarheid over het leven van Jerzy Koszinksi en zijn boek “De geverfde vogel”:  file:///C:/Users/Gebruiker/Downloads/Czarny%20ptasior.pdf , pag. 97-100; ook: 2018-02-06 15:40:19/ https://docer.pl/doc/nvsx180-

(14) dr Ewa Kurek: “Polacy i Zydzi: problemy z historia”, pag. 180

(15) wRealu24, d.d. 15-4-2019; dr E. Kurek i Wojciech Sumlinski o niemieckiej zbrodni w Jedwabnem. Polacy zasluguja na prawde?https://youtu.be/waXx3UbtEF8

(16) Norman Filkenstein “De Holocaust Industrie”, pag. 21-22

(17) Ireneusz T. Lisiak: “Zaklamany Holokaust”, pag. 134

(18) https://archiwum.rp.pl/artykul/98398-Dysonans.html

(19) Norman Filkenstein “De Holocaust Industrie”, pag. 25-26

(20) Na Argumenty, 13-11-2018, rozmowa z M. Miszalskim ‘o roszczeniach lobby zydowskiego’: https://youtu.be/mbzLmN2EH8g ; https://alchetron.com/Israel-Singer

(21) http://young-israeli-poland.blogspot.com/2008/02/singer-stated-on-april-19-1996-that-if.html

(22) Praag/Terezien conferentie, juli 2009: http://blogmedia24.pl/node/15805

(23) Norman Finkelstein: “The Holocaust Industry”/Capitalizing the HolocaustIn, pag.13; (24) idem, 6-7; (25) pag. 13-15; (26) pag.17; (27) pag.18 ; (28) pag.19 (29) pag.21

(30) NIezalezny Lublin, d.d. “Burza w Izraelu o slowach rabina o Zydach z terenow bylego ZSRR”: https://youtu.be/inDHyr9kUpU

(31) https://www.timesofisrael.com/chief-rabbi-immigrants-from-former-soviet-union-are-religion-hating-gentiles/

(32) Niezalezny Lublin, d.d. 10-1-2020, “O odwolaniu wizyty prez Dudy” https://youtu.be/SYY1_eRMNCQ

(33) https://youtu.be/PV2HDBdPytI

(34) https://www.salon24.pl/u/konfederat1000/1025541,liczba-polskich-ofiar-w-czasie-ii-ws-waha-sie-miedzy-9-a-12-mln

Blog#57: “S-447 JUST” – uitkomst van een goed georganiseerd en vooruitgedacht plan van de Joodse organisaties. Deel 1: onbegrijpelijke herwaardering, laster en censuur

(…) Wee degenen die onrechtvaardige wetten uitvaardigen, die de onderdrukking wettelijk bekrachtigen. Zij verdraaien het recht van de zwakken (…)” – Jesaja 10:1-2

De onderwerpen die in de blogs 51 t/m 58 aan bod komen:

  1. “S-447 JUST”/De inleiding:  historische feiten, voor wie de schadeloosstelling en teruggave van bezittingen, “Magdalenka/Rondetafel afspraken van 1989” en de communistische invloed anno 2019
  2. “S-447 JUST” is ongrondwettig en onverenigbaar met het parlementaire recht in de Amerikaanse wetgeving
  3. Verdrag van Luxemburg d.d. 10 september 1950 tussen de Duitse Federale Republiek en Israël
  4. De vrijwaringsverdrag d.d. 16 juli 1960 tussen Polen de VS en de andere Europese landen
  5. Mythische rijkdommen van de Poolse Joden voor de Tweede Wereldoorlog – wie is wie iets schuldig? Deel 1, Deel 2
  6. “S-447 JUST” – een uitkomst van een goed georganiseerd en vooruitgedacht plan van de Joodse organisaties – Deel 1: onbegrijpelijke herwaardering, laster en censuur, Deel 2: opmerkelijke stappen, naoorlogse ontwikkelingen in Polen, Amerika, en Israël
  7. “Holocaust restitutie – “Dubieuze en frauduleuze onderneming van de Joodse organisaties” – helaas is dit artikel van fenixx.org van internet verdwenen.

Herwaardering in de geschiedschrijving

In het communistische Polen hadden Polen en Joden niet alleen geen vrijheid om een wetenschappelijk onderzoek naar het verleden te doen, maar ook geen mogelijkheid van onderling contact’, schrijft historica dr Ewa Kurek. 

Tegelijkertijd vond in de wereld een ‘onbegrijpelijke herwaardering in de geschiedschrijving plaats’, zegt ze. ‘De voor de hand liggende waarheid dat het geen Polen maar de Duitsers waren die de WOII begonnen en miljoenen Joden vermoord hebben, begon te vervagen‘. 

De door de Duitsers op het Pools grondgebied gebouwde concentratiekampen begon men ‘Poolse kampen‘ te noemen. Er ontstond een overvloed aan publicaties over het vermeend Pools antisemitisme en de Poolse schuld tegenover de tragedie van de vermoorde Joden. 

 ‘Deze herwaardering is des te meer onbegrijpelijk,’ zegt Ewa Kurek, dat ‘de mythen, verdraaiingen en manipulaties van de waarheid‘ die tot doel hebben Polen met de uitroeiing van de Europese Joden te belasten ‘niet zo zeer van de Duitse als van de Joodse kant kwamen‘. (1)

En als Polen zich daartegen wil beschermen d.m.v. een wet, is het juist Israël, die Polen van het ‘ontkennen van de Holocaust‘ beschuldigt. *)

Geld, indoctrinatie, manipulatie?

Onder de Joden in Israël en de Diaspora zegt men steeds vaker, dat geldkwestie een mogelijke drijfveer van deze ontwikkelingen is, schrijft historica Ewa Kurek.

Dr Kurek haalt de woorden van de Amerikaanse rabbijn, Arnold Jacob Wolf aan: “ik krijg de indruk dat in plaats van over de Holocaust te onderwijzen wordt er ruilhandel mee gedreven“.  

Norman Filkenstein koos deze uitspraak als een leidende gedachte voor zijn boek “The Holocaust Industry”, waarin hij de werkingsmechanismen die deze ontwikkelingen dienen, uiteen zet. (1)  

Zijn boek krijgt steun van bepaalde Joodse kringen.  De term “Holocust-Industrie” is inmiddels een gangbare term in de politicologie. (2)

Onmisbare hulp van wijze en eerlijke mensen

Dr Ewa Kurek, historica en wetenschapper, prijst zich gelukkig dat ze nog met de generatie van Joodse historici zowel in Polen, New York als in Israël mocht werken. 

Ze noemt, o.a. prof. Chone Schmeruk, prof. Jakub Goldberg, prof. Lucjana Dobroszycka, prof. Judyta Kestenberg. 

Hun hulp was onmisbaar bij het weergeven van de Pools-Joodse geschiedenis. Het waren wijze en eerlijke mensen, voor wie de historische waarheid de hoogste waarde had“, zegt ze. 

Na hun overlijden hebben de Poolse en Joodse historici van de communistische opvoeding, de studies over de gezamenlijke geschiedenis van Polen en Joden overheerst  (3)

Tussen de WAARHEID en de post-waarheid

Wat we in de Poolse-Joodse relatie moeten begrijpen”, zegt dr Ewa Kurek, “dat (…) er in Polen, Joden en Polen zijn, die voor de waarheid vechten en Polen en Joden die geen waarheid willen”. (4)

“Sinds 1989 wordt de Pools-Joodse relatie zeker vals voorgesteld“, zegt Marian Miszalski. “We hebben te maken met de vijandigheid van Israël en de Amerikaanse Joden tegenover Polen. “Ze hebben er belang bij” – zegt Miszalski. “(…) Joden die in 1968 uit Polen zijn geëmigreerd, weigeren toe te geven waarom ze Polen hebben verlaten. Uit angst voor de verantwoordelijkheid voor het stalinisme, zeggen ze in het Westen dat ze door ‘Poolse antisemieten’ worden vervolgd“. (5)

prof. Paweł Śpiewak, bron: dorzeczy.pl

De regeringsleiders in Polen houden nog steeds mensen in dienst en/of zulke mensen betalen, die het land en de Polen belasteren.

Een voorbeeld is hier prof. Paweł Śpiewak, die aan de Tsjechische krant ‘Tydenik Echo’ vertelde dat Polen tijdens de WOII ‘meer Joden dan Duitsers hebben gedood‘.  We hebben hier over een geleerde, de voormalige directeur van het Historisch Joods Instituut in Polen. (6)

Regelmatig komen er berichten naar boven dat de huidige regering PiS en president Andrzej Duda achter de rug van de bevolking afspraken met de Joodse organisaties maken.

Het is bizar dat de Poolse regering zijn vergaderingen in Israël houdt en het Israëlische parlement zijn zittingen in Polen heeft. (5)

Vorig jaar organiseerde het Pools Wetenschappelijk Instituut (PAN) een conferentie in Parijs “over de nieuwe Poolse school voor Holocaust-onderzoek”, volledig uit het Pools belastinggeld bekostigd. 

“Een festival van anti-Poolse leugens”. Bron: facebook.com

De uitgenodigde sprekers, als Polen voorgesteld, waren o.a. professoren:  Barbara Engelking, Jan Gross en Jan Grabowski.

Het zijn echter geen Polen. Deze conferentie was één en al een grove belediging van de Polen. 

De Poolse gemeenschap in Frankrijk protesteerde tegen deze conferentie, en schreef aan de organisatoren “(…) dat de sprekers die in Parijs zijn uitgenodigd onbetrouwbare en anti-Poolse populaire wetenschappelijke activiteiten verrichten, en [dat] uitstekende experts die verschillende onderzoeks- en evaluatieresultaten presenteren, zijn van de discussie uitgesloten“(…). (7)

Laster tegen Polen – niks nieuws

Dit is niet de eerste keer dat de vijanden van ons land een bedrieglijke propaganda gebruiken om Polen te belasteren.

Het doel is altijd hetzelfde geweest, zodat niemand met ons wilde sympathiseren wanneer dezelfde vijanden ons land innamen en ons tot slaaf maakten.

Dit gebeurde al in 1414, kort na de Slag bij Grunwald, waar Poolse koning Jagiello de Duitse kruisridders versloeg, en de 200 jaar durende terreur en dreiging beëindigde.

Jan Falkenberg, in dienst van de Duitsers, noemde Polen “walgelijke ketters en schaamteloze honden (…), die men volledig moest uitroeien en aan de galg ophangen” (…) . Uiteindelijk verloor Jan Falkenberg dzee strijd en de Europese landen verwierpen zijn woorden. (8)

In de achttiende eeuw deden het de Franse ‘filosofen’ in opdracht van de Russische tsarina en de Pruisische koning. 

In 1919 tijdens het Versailles verdraag waren het de complotten van de zionistische organisaties.

Het Ribbentropp-Molotov pakt voorzag hetzelfde soort propaganda tegen Polen. Zelfs de aanhangers van het pakt in Hollywood voerden oorlog tegen Polen tussen 1939-45.

In 1980 kregen de ware leiders van Solidarność een naam ‘extremist’, zodat niemand met ze wilde onderhandelen.

Tot de dag van vandaag lijkt de vloed van leugens en manipulaties niet te stoppen. 

Historici in Polen mogen nog steeds geen onderzoek naar de Pools-Joodse relatie doen

Terwijl dit gebeurt, krijgen historici in Polen nog steeds geen toegang tot historisch, wetenschappelijk onderzoek naar de Pools-Joodse relatie. Daar rust censuur op. (9)

Jan T. Gross “The Neighbours”. Bron: goodreads
Ewa Kurek “Jedwabne An Anatomy of Lies”. Bron: jews&poles

De wereld heeft het a-historisch en a-wetenschappelijk boek van Jan Tomasz Gross ‘The Neighbours‘ als waarheid aangenomen, en wij, Polen wachten nog steeds op een strafrechtelijk, en wetenschappelijk onderzoek naar de moorden in Jedwabne. 

Prof. M. Chodakiewicz heeft het historisch context onderzocht en in het boek “Masacre in Jedwabne” beschreven, ‘nu rest nog een onderzoek onder de grond‘, aldus de wetenschapper. **)

“(…) Alleen historisch, wetenschappelijk onderzoek kan de waarheid naar boven halen, en de Pools-Joodse relatie vrij van mythen, vooroordelen en beschuldigingen maken. Alleen de waarheid kan de beide kanten de geschiedenis helpen accepteren zoals het is“. (9)

Maar voor een echt historisch werk is er geen geld“, vertelt dr Ewa Kurek in een internetprogramma, wRealu24.

Haar gesprek met de Joodse journalist en historicus, U. Hupert in een radioprogramma mag niet uitgezonden worden. Haar film “Whoever saves one life“, over de Joodse kinderen door de nonnen in de Tweede Wereldoorlog gered en over de waarheid van getto’s is verboden.

Ook het boek van de Joodse onderzoekster, Anna Ciałowicz, over de Holocaust van Zamojszczyzna krijgt geen aandacht en geld. (10)

Een jonge Joodse vrouw, Judyta Lewinowska ervoer, hoe gevaarlijk kan zijn het zoeken naar de waarheid. 

Voor haar proefschrift “Theologische, filosofische, historische betekenis van de Holocaust in het hedendaagse Joodse denken vanuit het perspectief van Kiddush HaSzem en Kiddush HaChaim” heeft ze de hele beschikbare literatuur in het Pools, Joods en Amerikaans doorzocht, de vragen gesteld, de bronnen diep onderzocht en de conclusies getrokken.

Alles ging goed, de promotors waren enthousiast. Plotseling bleek dat haar werk antisemitisch karakter had. In gevolg daarvan kon ze geen uitgever van haar werk vinden. “Ik had niet verwacht, dat het schijnbaar neutrale verhaal potentieel zo gevaarlijk zou zijn”, zei ze. (11)

“De stem van de vermoorde Poolse Joden

Ewa Kurek laat “de stem van de vermoorde Poolse Joden” horen. (12) We hebben in Warschau een Joods museum van de Poolse Joden Polin,maar zonder Poolse Joden“, zegt ze (13)

Poolse verlichte joden en wereldjoden schaamden zich altijd voor onze Poolse joden“. (14)

Poolse Joden. Foto: fot. jewishinstitute.org.p

De Joodse elite noemde de orthodoxe Joden, de chassieden, een “sociaal uitschot, die moet sterven“. De chassieden zijn de eersten, zegt dr Ewa Kurek, die “de Judenratten en de Joodse politie op bevel van de Duitsers naar de gaskamers stuurden. De chassieden waren het meest kwetsbaar“. (15)

Ze hadden geen kans om gered te worden, ze kenden de Poolse taal niet om hulp te kunnen vragen, en hun verlichte leiders minachtten ze”. (16) “Als een Poolse Jood zijn eigen leven wilde redden, moest hij eerst in opstand komen tegen de Duitsers en de Joodse autoriteiten en de stereotypen over Polen afwijzen (…)”. Zoals dr Kurek het verwoordt “de opstand lag buiten hun grenzen”. (18)

wordt vervolgd

Vorige blog: Amerikaanse wet S-447 en wat de wereld niet mag weten.

Volgende blog: deel 2: overname van Polen in 1944, opmerkelijke stappen op weg naar de wet S-447, Amerika en de staat van Israël

Terug naar het begin, blog#1

Meer lezen:

Het boek van N. Finkelstein “The Holocaust Industry”:  https://www.dlmplus.nl/wp-content/uploads/2018/08/holocaustindustriefinkelstein.pdf

Ewa Kurek, “Jedwabne anatomy of deception”: http://www.poloniainstitute.net/polands-history/jedwabne-anatomy-of-deception/ 

Lange traditie van vrijheid en tolerantie in Polen en het ontstaan van anti-Poolse propaganda: blog#33 en blog#34

Bronnen:

*) het blijkt dat Polen deze wet twee jaar lang met Israël heeft geconsulteerd. Alles was in orde en dan plotseling deze beschuldigingen tijdens de vering in Auschwitz. Tegelijk met de wet S-447 en de claims tegen Polen vonden nog twee andere vreemde gebeurtenissen plaats, die gepaard gaan met dezelfde beschuldiging: er was in New Jersey in Amerika een poging om Het Katyń Massacre Memorial in Jersey City te verwijderen, een TVN-zender in Silezië vertoont een programma waarin ‘Polen’ de verjaardag van Hitler zouden hebben gevierd.

https://wpolityce.pl/polityka/378680-zdumiewajace-slowa-ambasador-izraela-rzad-naszego-kraju-odrzuca-nowelizacje-ustawy-o-ipn-wideo

**) https://www.iwp.edu/books/the-massacre-in-jedwabne/

(1) Ewa Kurak: “Poza granica solidarnosci”/wstep, str. 9-11

(2) wRealu24, d.d. 20-1-2017: zydowska loza B’nai B’rith; Marian Miszalski, en dr Jan Przybyl

(3) Katarzyna Treter-Sierpinska: “Zydzi, gender, multikulti, czyli oszustwo i szajba”/interview met Ewa Kurek, pag. 253

(4 ) wRealu24, d.d. 15-4-2019; dr E. Kurek i Wojciech Sumlinski o niemieckiej zbrodni w Jedwabnem. Polacy zasluguja na prawde?https://youtu.be/waXx3UbtEF8

(5) Na Argumenty, 13-11-2018 Roszczenia lobby żydowskiego mają podstawy rasistowskie (Marian Miszalski): https://youtu.be/mbzLmN2EH8g

(6) https://dorzeczy.pl/kraj/97569/Skandaliczny-wywiad-prof-Spiewaka-Pawel-Lisicki-jest-jednym-z-najwiekszych-antysemitow-w-Polsce.html

(7) https://www.radiomaryja.pl/informacje/organizacje-polonijne-protestuja-przeciwko-antypolskiej-konferencji-naukowej-w-paryzu/

(8) Katarzyna Treter-Sierpinska, “Zydzi, gender, multikulti, czyli oszustwo i szajba”/ ‘Polacy to bezwstydne psy’, pag. 223”

Tractatus doctoris cuiusdam de Prutenis contra Polonos et paganos de potestate papae et imperatoris respectu infidelium“:  https://niepoprawni.pl/blog/katarzynatarnawska/sobor-w-konstancji-a-sprawa-polska

(9) W. Sumlinski, E. Kurek, T. Budzynski: “Powrot do Jedwabnego”, 2019, pag. 7

(10) wRealu24, d.d. 15-4-2019; dr E. Kurek i Wojciech Sumlinski o niemieckiej zbrodni w Jedwabnem. Polacy zasluguja na prawde?https://youtu.be/waXx3UbtEF8

(11)  W. Sumlinski, E. Kurek, T. Budzynski, “Powrot do Jedwabnego”, 2019, pag. 77

(12) Radio WNET.FM, d.d. 19-2-2018  https://youtu.be/iyYraGDHGtc

(13) Internetmedia, wRealu24, d.d. 15-4-2019; dr E. Kurek i Wojciech Sumlinski o niemieckiej zbrodni w Jedwabnem. Polacy zasluguja na prawde? https://youtu.be/waXx3UbtEF8

(14) Katarzyna Treter-Sierpinska: “Zydzi, gender, multikulti, czyli oszustwo i szajba”, intereview met dr Ewa Kurek, pag. 251

(15) Radio WNET.FM, d.d. 19-2-2018, uit de dagboeken van Emanuel Ringelblum, Joodse schrijven van een dagboek in de getto van Warschau,  https://youtu.be/iyYraGDHGtc

(16) Katarzyna Treter-Sierpinska: “Zydzi, gender, multikulti, czyli oszustwo i szajba”, interview met dr Ewa Kurek, pag. 251

(17) Internetprogramma, wRealu24, d.d. 15-4-2019; dr E. Kurek i Wojciech Sumlinski o niemieckiej zbrodni w Jedwabnem. Polacy zasluguja na prawde? https://youtu.be/waXx3UbtEF8

(18) Ewa Kurek: “Polacy i zydzi: problemy z historia”, pag. 159

Ignacy Paderewski, Roman Dmowski, Jozef Pilsudski

Blog#3: 11 listopada, Święto Niepodległości Polaków

11 listopada, początki
11 listopada 1918 roku, Święto Niepodległości Polski, symbolizuje II Rzeczpospolitą i nawiązuje do ogromnego wysiłku Polakow, aby odbudować utracone na 123 lata państwo. Pomimo dużych przeciwności historycznych, politycznych, kulturowych i ekonomicznych (1).
Na początku XX wieku Polska tworzyła się w wyjątkowo trudnych warunkach. Zanim mógł powstać nowoczesny kraj, trzeba było pokonać wiele problemów. Ustanowienie jej granic było jednym z najbardziej skomplikowanych epizodów nowożytnej historii Europy, obejmującym sześć wojen granicznych i jeden naprawdę poważny konflikt, mianowicie wojnę polsko-bolszewicką w latach 1919-1920.
Swoim sprzymierzeńcom Polska od zawsze zawdzięczała niewiele, a jeszcze mniej swoim wrogom. Obydwaj witali ponowne powstanie niezależnej Polski z pogardą.
Polska, słaba i nielubiana stanęła przed podobnymi problemami legitymizacji we własnych granicach (2).
Święto 11 listopada przypomina również o wydarzeniach, które tego samego dnia miały miejsce w nieistniejacej jeszcze Polsce i zniszczonej wojną Europie.
  • tego dnia marszalek Francji Ferdinand Foch w imieniu panstw sprzymierzonych podyktowal Niemcom warunki zakończenia działań wojennych. Niemcy podpisały rozejm, co definitywnie zakończyło I Wojnę Światową.
  • Józef Piłsudski przyjechał do Warszawy, po jego wypuszczeniu przez Niemców z więzienia w Magdeburgu dzień wcześniej (1).
Piłsudski, rzeczywistym przywódcą
Dla większości Polaków Piłsudski byl symbolem walki Polaków o niepodległość w czasie dopiero co zakonczonej wojny, a dla tysiecy był na pewno nadzieja, pisze historyk Leszek Pietrzak. Pomimo powstania kilku ośrodków władzy na przełomie października i listopada 1918 roku tylko Piłsudski mógł być realnym przywódcą odrodzonego państwa polskiego, jakiego większość Polaków od dawna oczekiwała (1).
James A. Mitchiner pisząc książkę o polskiej historii, stwierdził, że każdy inny naród po przejściu tego co Polacy juz dawno przestałby istnieć (5).
Nic wiec dziwnego, ze Polacy po tak długim okresie zaborów i bezwzględnego traktowania przez zaborów byli niepewni siebie. Do tego doszła trauma ostatniego z powstań, powstania styczniowego. Czy na prawde nam sie to uda?
Piłsudski potrafił przekonać Polaków do walki zbrojnej o niepodległość i był w stanie utworzyć wojsko polskie. Wierzył on, że Polacy odbudują swoją niepodległość sami, obronią ją i utrzymają. I tak też się stało.
Te ideę realizowaly legiony Piłsudskiego, obrońcy Lwowa w listopadzie 1918 r, powstańcy Wielkopolscy w grudniu 1918, Ślązacy w trakcie III powstań w latach 1919-1921, gen. Lucjan Zeligowski w trakcie wyprawy wileńskej i sam Piłsudski w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r (1).
Odbudowa państwa i sześć wojen
11 listopada Pilsudski przejmuje dowództwo nad wojskiem polskimi, otrzymuje misję utworzenia rządu narodowego i budowy w pełni suwerennej polskiej państwowości. 16 listopada 1918 roku zapowiada światu istnienie Niepodległego Państwa Polskiego.
Do dużego sukcesu samodzielnego wywalczania niepodległości przyczyniła się dyplomacja działającego w USA pianisty Ignacego Paderewskiego oraz Romana Dmowskiego i jego Komitetu Narodowego Polski w Paryżu.
W trakcie konferencji pokojowej w Wersalu Dmowski przekonał przywódców mocarsctw tworzących nowy porzadek w Europie do konieczności opowiedzenia sie za niepodległą Polską. Nawet nieprzychylny Polakom premier Wielkiej Brytanii David Lloyd George nie mógł obalić argumentacji Dmowskiego i musiał zaakceptowac ponowne narodziny Polski.
Piłsudski miał racje. W 1918 roku Polacy nie tylko sami przejeli władzę w swoim kraju, uzyskali poparcie miedzynarodowe ale przystąpili od razu do odbudowy kraju od podstaw.
Akceptacja krajow zachodnich nie byla wystarczajaca do ostatecznego ugruntowania granic kraju. W latach 1918-1921 Polaków czekalo sześć wojen (ukrainska, wielkopolska, slaska, litewska, czechoslowacka i bolszewicka).
Byl to ogromny wysiłek militarny wszystkich Polakow, który był mozliwy tylko przy zachowaniu jedności narodowej i odłożeniu na plan dalszy różnic politycznych.
Polacy podjęli sie budowanie państwa demokratycznego, pomimo to ze demokracja parlamentarna w Europie po I wojnie światowej nie odnosiła specjalnych sukcesow. Reforma kraju została przeprowadzona bez finansowej pomocy z zagranicy i praktycznie tyko dzieki własnym środkom polskiego społeczeństwa. Pomimo kryzysu gospodarczego lat 20-stych i wojny ekonomicznej z Niemcami. Ukoronowaniem tego procesu byla uchwalona przez Sejm Ustawodawczy w dniu 17 marca 1921 roku konstytucja (1)
Ten proces przypomina o innym wyjatkowym wysilku Polakow w Polskiej historii. Po pierwszym rozbiorze Polski (1772) Polacy zreformowali gruntowwnie kraj, podczas gdy w tym samym czasie trwała krwawa rewolucja francuska. Również wtedy w pokojowy sposób utworzono Konstytucje 3-Maja.
Reformy (1920-1939)
Sukcesy w dziedzinie życia państwowego i gospodarczego:
  1. powstał system parlamentarny z rozbudowanym samorządem terytorialnym, zawodowym i gospodarczym i szerokimi swobodami obywatelskimi.
  2. konstytucja zagwarantowała wszystkim mniejszościom narodowym prawo zachowania swej narodowości oraz ich własnego rozwoju. To nie zmieniło się nawet wtedy, kiedy Pilsudski ograniczył demokrację w kraju w 1926 roku
  3. wprowadzono ustawodawstwo socjalne (ubezpieczenia pracownikow, inspekcje pracy, zbiorowe układy pracy i jej normy)
  4. dokonano unifikacji prawa; stare systemy prawne państw zaborczych zastąpiono jednolitą kodyfikacją obejmującą wszystkie dziedziny prawa cywilnego, karnego, procedury cywilnej i karnej oraz przepisy o organizacji sądów
  5. zbudowano kompetentną i sprawną administracje państwową, sądownictwo, policje, służby skarbowe i armię. Wydatki na armię rosły i w 1938 roku stanowiły prawie 1/3 dochodów państwa.
  6. reforma gospodarcza premiera Władysława Grabskiego: obcięcie wydatków państwowych, emisja waluty złotego przez nowopowstaly Bank Polski. Reforma ta została przeprowadzona bez finansowej pomocy z zagranicy i praktycznie tyko dzieki wlasnym środkom polskiego społeczeństwa.
  7. Mimo swiatowego kryzysu gospodarczego i wojny gospodarczej z Niemcami udało się w II polowie lat 30-tych przywrócić koniunkturę gospodarczą w Polsce. Szprzyjały temu państwowe prorgramy inwestycyjne (port Gdynia, Centralny Okreg Przemyslowy)
  8. nastąpiło zrównanie poziomu życia społeczeństwa na zachodnich i wschodnich terenach kraju.
  9. dokonano reformy oświaty, wprowadzono powszechny, darmowy obowiązek szkolny; dzięki oświacie rozwijała się również nauka, reprezentując dobry poziom europejski. Nazwiska jak Z. Banach, H. Stainhaus (matematycy), prof. L. Hirszfeld, K. Funk (medycyna), prof. St. Bryla (budowniczy mostów) zostały również uznane przez naukę światową.
  10. w 1934 roku utworzono Światowy Związek Polaków z Zagranicy, dla wszystkich Polakow rozrzuconych przez zabory po świecie (1)
Zakazane Święto Niepodległości
Wraz z rozpoczęciem Drugiej Wojny Światowej okupanci pozbawili Polaków wszelkiego świętowania polskości, w tym również Święta Niepodległości Polski. Jedynie polscy żołnierze walczący u boku wojsk alianckich na Zachodzie mieli te swobodę.
Gdy w 1944 roku Sowieci przejęli w Polsce władzę, ogłosili świętem państwowym dzień 22 lipca, mianujac je Narodowym Świętem Odrodzenia Polski. Niszczenie pamięci narodowej było nieoderwalna cechą komunistycznego państwa.
11 listopada byl świętem, które niesłychanie drażniło komunistów i symbolizowało znienawidzoną  przez nich II Rzeczpospolitą.
W czasach PRL-u organizowane 11 listopada przez opozycje manifestacje patriotyczne byly brutalnie tlumione przez oddzialy ZOMO a ich uczestników spotykały represje i szykany ze strony SB. Władze nie wahały się nawet przed usuwaniem kwiatów spod pomników symbolizujących odzyskanie niepodlegosci w listopadzie 1918 rok (1).
Odnowienie Swieta Niepodleglosci?
Podczas trwania obrad Okraglego Stołu, sejm PRL przywrócił święto Niepodległości Polski specjalną ustawa z 21 lutego 1989 r.
Polacy przyjeli to jako znak wolności, na którą tak długo musieli czekać i nie zauwazyli (bo nie mogli), ze tak na prawdę zostali oszukani.
Trzeba tutaj wspomniec, ze w późnych latach 80-tych i cale lata 90-te znajomość rozmów i umów pomiędzy ‘opozycja’ a reżimem komunistycznym (już nie mówiąc o rozmowach w Moskwie) była wiedzą tajemną i dla zwykłych obywateli niedostępną (3)
Okrągły stół był w rzeczywistości przedstawieniem teatralnym dla Polaków w reżyserii komunistycznych władz i samozwańczych reprezentantów Solidarności (4).
III RP (1989-2015) jako wytwór umów okrągło-stołowych podzieliła Polaków na 27 lat na t.z.w. lepszych, czyli postkomunistow (później przechrzeczonych na liberalnych demokratow) i ich zwolenników oraz na gorszych, czyli resztę narodu.
Komunistyczne praktyki pozostały, tylko tym razem przy użyciu innych środków i pod innymi hasłami.
III RP byla krajem, w ktorym Polacy nie czuli sie tak wolni i niezalezni (1) jak tego oczekiwali.
Źródła:
(1) Leszek Pietrzak, historyk: “Zakazana Historia” ,”Zapomniana duma Polakow”, 2011 str. 143-149
(2) Dermot Quinn, profesor historii na uniwersytecie Seton Hall: “In search of Polish Anti-Semitism”, The Chesterton Review Vol. XXXIII, Spring/Summer 2007
(3) B. Stanisławczyk, pisarka, dziennikarka, publicysta i wykładowca akademicki: “Kto się boi prawdy? Walka z cywilizacją chrześcijańską w Polsce”/’Walka o “dusze narodu”, czyli media w służbie polityki’, pag. 302-309; FONDA, 2015
(4) Sławomir Cenckiewicz, historyk “O zdradzie okrągłego stołu”: http://www.slawomircenckiewicz.pl/aktualnosci/cenckiewicz-o-zdradzie-okraglego-stolu-pelna-wersja-tekstu
(5) James A. Mitchener: “Polen”

Blog#4: De totale oppositie in Polen na 2015 en haar oorsprong – wie en wat zit achter haar handelen

 

Bij de woorden ‘oppositie’ en ‘Polen’ denkt men in Nederland aan “Solidarność”, de vakbond beweging uit de jaren 80-tig. De naam van Lech Walesa wordt gememoreerd.

 

De krantenberichten laten ons geloven dat de oppositie in Polen op dit moment de goede zaak en de meerderheid van de maatschappij vertegenwoordigt, en dat het hier om dezelfde strijd zoals toen gaat. Dat de democratie in Polen gevaar loopt omdat de nieuwe regering een dictatuur is. De hoofdredacteur van Gazeta Wyborcza vergelijkt zelfs de leider van de nu regerende partij, Jaroslaw Kaczynski met Stalin.

 

Daarom is het belangrijk uit te leggen wie de huidige oppositie in Polen werkelijk is en wat is haar oorsprong.

 

Voorgeschiedenis, inleiding

 

Tussen 1944 en 1989 werd Polen naar koloniaal model door de “vertegenwoordiging” van Moskou geregeerd.

 

Globaal gezien was de Sovjet Unie in de jaren 70-tig op z’n sterkst. De gas- en olieprijzen waren de kurk waarop de kracht van de Russen dreef. Niks leek de Sovjet Unie tegen te houden.

 

Maar dan. In 1978 een Poolse kardinaal, Karol Wojtyla wordt paus. Zijn komst in Polen een jaar later met de woorden: “Wees niet bevreesd!” heeft de Poolse en andere communistische slaven moed gegeven tot verzet zonder geweld. De gas- en olieprijzen zakken drastisch. De economische oorlog met het Westen, de sancties voor het invoeren van de ‘staat van beleg’ in Polen in 1981 ondermijnen de al slechte economie in de Sovjet Unie. De koloniale schandalen in Afrika en Zuid-Amerika kosten veel geld. De socialistische economie is in verval.

 

Solidarność, de bevrijdingsbeweging 

 

Eind jaren 70-tig ontstaat “Solidarność” in Polen, een nationale bevrijdingsbeweging en verdediger van de menselijke waardigheid in vorm van een vakbond.

 

In geen ander “Oostblokland” behalve Polen was de bevolking zo opstandig en tegelijk waren de communisten zo gehoorzaam aan Moskou. De communisten in Polen hadden bescherming van Moskou nodig.
Het invoeren van de staat van beleg in 1981 in Polen had tot doel de “Solidarność” te neutraliseren.

 

In 1985 wordt Mikhail Gorbatsjov de leider in de Sovjet Unie. Het is goed te weten dat zijn doel was het reformeren en redden van de Sovjet Unie en niet haar vernietiging.

 

De redding van de communisten in Polen en de vervolging van Solidarność

 

Ook de communisten in Polen deden er alles aan om zich te redden en de macht te behouden.

 

Na 1985 vindt in Polen een grote operatie van desinformatie plaats. Het gaat om behoud van controle en tegelijk de schijn ophouden, dat ze de oppositie in de regering van het land laten delen en de hervormingen die de bevolking eiste, doorvoeren.

 

Deze operatie steunde op twee pilaren: de economische ‘”reformen” van Mieczyslaw Wilczek en de “ronde tafel manoeuvre”.

 

Dankzij de eerste kwamen de bedrijven die tot nu toe in de nationale partijstructuren functioneerden onder de controle van dezelfde partijbonzen. Zij noemden zich nu ‘onafhankelijk individuele kapitalisten’.

 

De communistische propaganda bestempelde de authentieke “Solidarność” leiders met het woord “extremisten”. Dit om het Westen te overtuigen dat men met deze mensen niet moet onderhandelen.

 

Voor de “ronde tafel besprekingen” hebben de communisten hun eigen groep gecreëerd uit: ex-stalinisten, post-troskisten, liberale katholieken, allerlei collaborateurs van het communistische systeem en de mensen die dankzij het communisme aan hun posities en privileges kwamen.
Ze noemden ze een “constructieve oppositie” en ze loofden ze in het buitenland. De “constructieve oppositie” zou de voorwaarden van de communisten aanvaarden.

 

In deze sfeer verliepen de “ronde tafel besprekingen”. Daarna kwamen de verkiezingen waarin alleen 35% voor de democratische verkiezingen was bestemd.

 

Alle aandacht verplaatste zich nu van de alternatieve vormen van verzet tegen de communisten naar het z.g.n. “legale” niveau. Daarvoor werd voor de media duidelijk bepaald wat ze wel of niet mochten zeggen.

 

De teruggave van eigendommen, door de communisten na de oorlog geroofd, werd onmogelijk gemaakt om te voorkomen dat de traditionele en patriottistische elites opnieuw zouden ontstaan.

 

In de regering ontstond een coalitie waarin de communisten de sleutelposities kregen. De z.g.n. “extremisten van Solidarność” werden tot zeker 1991 vervolgd. De communistische militie veranderde haar naam alleen, de Sovjet-agenten bleven in Polen voortbestaan. Met een woord, de communisten waren structureel voorbereid om opnieuw het totalitair regime in te voeren.

 

De val van de Sovjet Unie, de transformatie in Polen en het lot van Solidarność

 

In 1991 valt echter de Sovjet Unie uit elkaar, wat de communisten in Polen niet verwachtten. Maar zelfs in deze situatie hadden ze meer middelen dan de oppositie om de situatie in het land naar hun hand te zetten.

 

Ze beschikten over banken, bedrijven, media en speciale diensten die hen het nieuwe spel in “democratie” mogelijk maakten. Ze hebben nieuwe mensen naar voren geschoven om hun belangen te vertegenwoordigen.

 

Het communistische Polen werd getransformeerd in een post-communistisch land, alle functies bleven bij de communisten. Hiermee werd het beeld van Polen voor de volgende 25 jaar bepaald.

 

“Solidarność” wou solidariteit, vrijheid en democratie. Echter na jaren van terreur, trauma en armoe was ze niet in staat om deze uitdaging aan te gaan.
Door het toedoen van “experten” en agenten werd “Solidarność” snel gepolitiseerd.

 

Eind 1981 is “Solidarność” geen spreekbuis van de wil van het volk meer. Hun leidende rol is praktisch gezien, geëindigd met de invoering van de staat van beleg in Polen.

 

In 1989 hebben de gewone arbeiders niets meer te vertellen (1).

 

De strijd van Solidarność gaat door

 

De mensen uit de vroege “Solidarność” gingen met hun geweldloze strijd op de achtergrond door. Vanaf het begin van de transformatie, 25 jaar, werkten ze aan de basis om de levensomstandigheden in Polen te verbeteren.
Dankzij de giften van de gewone burgers ontstonden de Radio Maryja, TVTrwam en de Hoge School in Torun. Nieuwe kaders voor de toekomst werden gevormd. Uit de politieke omgeving van “Solidarność” werd in 2001 de partij Wet en Rechtvaardigheid (PIS) geboren. Haar eerste leider werd wijlen Lech Kaczynski.

 

Een lange en moeilijke politieke weg om de staat te vernieuwen begint, want iedereen die niet met de (post)communistische lijn handelde, werd politiek en economisch bestreden.

 

Ondertussen vervolgt de post-communistische partijen een lange reeks aan corruptie schandalen. O.a. de affaire Amber Gold (tienduizenden mensen werden van hun spaargeld beroofd), de z.g.n. ‘wilde re-privatisering’ (40 duizend mensen werden uit hun huizen op straat gezet).
De tragedie in Smolensk *) in 2010 schudde de Poolse bevolking definitief wakker.

 

In 2015 is het zover en de Wet en Rechtvaardigheid (PIS) wint in de democratische verkiezingen met de meerderheid.

 

De post-communistische partijen Burgerplatform (PO) en de Boerenpartij (PSL), die reeds 8 jaar aan de macht waren, komen in de oppositie. De oppositie weet dat met de regering van de Wet en Rechtvaardigheid het einde aan de heersende kaste in Polen komt, waar hun bestaan was opgebouwd. Bovendien heeft de oppositie geen charismatische leiders, en in een debat op argumenten heeft ze geen kans.

 

De oppositie gebruikt grote woorden maar verdedigt alleen haar eigen particuliere belangen. Zowel .Nowoczesna (Modern Party) als KOD (Het Comité voor de Verdediging van Democratie) zijn geen spontane, maatschappelijke initiatieven. Het zijn de strategieën om de nieuwe regering, zoals de communisten het van ouds met elke tegenstander deden, te neutraliseren.

 

De oppositie wil vooral het buitenland overtuigen dat de regering van Wet en Rechtvaardigheid (PIS) een autoritaire regering is.
Feitelijk is deze partij nog in woorden, nog in daden, nog in haar oorsprong geen autoritaire partij. Het is een Republikeinse partij die elke vorm van totalitair overheid verwerpt.

 

Met de aanval op het bewustzijn van de Polen en de Kamerleden vorig jaar op 16 december in het parlement hoopte de oppositie dat de huidige regering zou breken als een zeepbel. Zij begrepen niet dat hier niet om het gezag van Andrzej Duda (president), Jaroslaw Kaczynski (Wet en Rechtvaardigheid leader) en een groep Kamerleden gaat. Maar omdat deze regering de visie van miljoenen Polen uitdrukt. De nieuwe regering toont wat hem aan het hart ligt en hij realiseert het ook effectief (2)

 

Bronnen:
(1) M. Chodakiewicz, “Transformacja czy Niepodleglosc”
(2) uit het interview met prof. M. Zybertowicz, voor de Radio Maryja, 31-12-2016
Foto: na podstawie projektu okladki M. Marchewicza do ksiazki
B. Stanislawczyk “Kto sie boi prawdy?”
*) Op 10 april 2010, stortte het presidentiële vliegtuig  in Smolensk neer. De Poolse elite kwam in deze tragedie om. Zes jaar van onduidelijkheid en laster volgen voor de nabestaanden. De regering PO en PSL verzakte zijn verplichting door het volledige onderzoek aan de Russen over te laten. Het zogenaamde Russische “onderzoek”, waaronder het verslag MAK blijken onvolledig te zijn, vol van kritieke fouten en volledig onbetrouwbaar. Kopieën van opnamen uit de zwarte dozen die door de Russen zijn vrijgegeven dragen duidelijke sporen van manipulatie. Ondanks toezeggingen van de regering vond geen onderzoek van de lichamen ter plekke plaats. Van elke tien lichamen, die in de door de Russen verzegelde kisten in Polen terugkwamen, bleken er zes verwisseld te zijn.

 

mijnpolen.nl