Tag: postmodernisme

Blog#60: Er is altijd een plan geweest om de vrijheid van de mens af te pakken

Inleiding

Onlangs zei iemand tegen mij dat Polen vaak bewuster zijn van de ontwikkelingen in de wereld. Daar zit wat in, want de wonden nog vers zijn. Bovendien heeft de strijd van Polen voor de vrijheid en onafhankelijkheid een langere geschiedenis. Dit maakt je scherper.

De westerse wereld leeft sinds het einde Tweede Wereldoorlog in vrede en de mensen lijken hun leiders te vertrouwen. De recente ontwikkelingen in de wereld bewijzen dat de machthebbers ook in het Westen hun eigen agenda’s hebben.

Communisme voorbij?

Zoals velen, dacht ik dat communisme het ultieme kwade vertegenwoordigde. Als het maar een keer over is ….

Film van Krzysztof Karon: “Altiero Spinelli and New Europe” – met Engelse ondertiteling

Helaas de z.g.n. val van communisme was niets meer dan een gecontroleerde transformatie, om de post-communistische landen klaar voor de nieuwe overname klaar te stomen. En soortgelijke stappen [wel eens waar verdekt] werden ook in het Westen doorgevoerd.

Pandemie?

Op dit moment zijn er veel mensen in de wereld, die niks achter de z.g.n. ‘pandemie’ zoeken. Niet iedereen kan het ook aan, en desinformatie is groot. 
De WHO riep een ‘pandemie’ uit en paniek en angst sloegen overal toe. We zouden met een killer-virus te maken hebben.

Als gevolg keken mensen elkaar niet meer aan, en de stilte die om ons heen viel, was opvallend. Velen hebben zichzelf en hun gezinnen thuis voor twee maanden opgesloten.

Tegen elke wetenschap en verstand in lieten mensen zich tot een schapenkudde reduceren. Men accepteerde zelfs de voor de gezondheid schadelijke mondkapjes! 

Met gemak werd het individu op het altaar van het collectief opgeofferd. Het lijkt alsof het not-done en politiek incorrect is om een ander gedrag te vertonen. Bijna onmenselijk en ongevoelig voor andermans leed? Wat is er aan de hand?!

Ongetwijfeld wil ieder mens veilig zijn, zijn rust behouden en verre van de politiek blijven. Maar ik vraag het me af of dit nog een optie is?

Elke uitspraak die niet met de lijn van de WHO strookt wordt als complotdenken bestempeld. Maakt niet uit of het wetenschappelijke feiten zijn of een afgewogen mening van een specialist. De smeercampagne begon. 

Aanbieders van de ‘filantroop’ Bill Gates? Mensen die geloven dat UNICEF kinderen beschermt, de WHO voor onze gezondheid zorgt en de VN vrede in de wereld bewaakt? De hoogste tijd dat men het ziet en accepteert dat de realiteit anders is, dan het ons wordt voorgespiegeld. 

De anti-cultuur

Krzystof Karon, historia antykultury
‘Historia antykultury’ van Krzysztof Karon. Foto: redactie

Volgens Krzystof Karon, auteur van het boek “De geschiedenis van de anti-cultuur” bestond er altijd in de geschiedenis een kleine, maar wel (invloed)rijke groep mensen, die de meerderheid aan zichzelf wilde onderwerpen. Hun plannen berustten altijd op hebzucht en gevaarlijke, tegen de mens gerichte ideologieën.

Alleen in de afgelopen 150 jaar hebben we marxisme, Nazional-Sozialismus van de Duitsers, bolsjewisme/communisme van de Russen gehad. Een gezamenlijke noemer:  absolute macht in de wereld, een nieuw mens creëren en tot slaaf maken. Omdat niemand het zou accepteren, voorzag elk van deze ideologieën terreur, goelags, concentratie-kampen, eugenetica …… 

Elke revolutie is …

Elke revolutie is in de eerste plaats een aanval op de basisvrijheden van de mens, op het geloof en privé-eigendom. Dat gebeurde tijdens de protestantse, Franse en bolsjewieken revolutie

Het patroon herhaalt zich

The Epoch Times: Postmodernisme and cultural marxisme met Jordan Peterson

Canadese psycholoog en docent, Jordan Peterson keek met argusogen hoe het postmodernisme/marxisme d.m.v. van gender ideologie de Canadese universiteiten begon te domineren en de vrijheid van meningsuiting te bedreigen. Hij maakte daar een video over. Het positieve response was enorm maar ook de aanval en ongeloof. ‘Neen, het is Canada, geen Sovjet-Unie! Hier gebeurt zoiets niet!’. Peterson verbaasde zich over het algemeen gebrek aan informatie, en dat een ideologie die 100 miljoen levens heeft gekost nog steeds levend is.

citaten uit het werk van president Mao Tse-tung. Bron: Italiaanse uitgave van United Colors of Benetton, 2018
Jonge, onbewuste modellen laten zich op een foto met boekjes van Mao Tse-tung zetten. Bron: Italiaanse uitgave van de United Colors of Benetton, najaar 2018

Mao-Tse tung, the little red book
The quotations from Chairman Mao-Tse tung, The Little Red Book”. Bron: 1960’s days’s fo rage

Marxisme bevat goede ideeën? 

Wie ik ook spreek, zegt dat marxisme goede ideeën bevat. De meeste weten echter niet dat:

  1. marxisme/communisme [Russische versie: bolsjewisme] oorspronkelijk voor het Westen was bedoeld? 
  2. Marx voorzag in zijn manifest terreur en tirannie?de westerse elite zag in de revolutie van bolsjewieken een voltooiing van de Franse revolutie, daarom financierde ze het ook?
  3. de sexuelle revolutie vond voor het eerst plaats in het Rusland van de bolsjewieken en niet zoals men denkt in het Westen?
  4. de marxisten hun lessen na de mislukking van van de marxistische revolutie in het Westen hebben getrokken?
  5. De marxistische intellectuelen van de Frankfurterschule maakten al vanaf 1920 analyses en plannen voor de toekomstige marxistische revolutie?
  6. Tijdens de Tweede Wereldoorlog schuilden ze in America. America was ook hun eerste doel om te destabiliseren. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen ze in Europa terug en de ‘mars door de instellingen‘ begon?
  7. de Hollywood altijd een bolwerk van de marxisten/communisten is geweest?
  8. de UN vanaf het begin een blueprint voor een toekomstige globale wereld regering was?
  9. immigratie, multi-culti, politieke correctheid, gender allemaal middelen zijn om mensen van elkaar te isoleren, verzwakken en hun stem af te pakken om ze makkelijker te onderwerpen?

Alle linkse partijen van nu hebben marxistische oorsprong

Krzysztof Karoń maakt mensen bewust van het feit dat alle linkse partijen anno 2020 hun oorsprong in marxisme hebben. 

Het is cultureel marxisme (of postmodernisme) gekenmerkt door zijn wereldwijde ‘mars door de instellingen‘. Het doel is de vernietiging van de westerse cultuur door mentaliteitsveranderingen, massa-immigratie, afschaffing van de soevereine, nationale staten, aanval op familie door middel van gender ideologie en de alom heersende politieke correctheid.

In maart van dit jaar hebben we te maken met een nieuwe poging om de wil van een kleine groep (invloed)rijke mensen de rest van de wereld op te leggen: lock downs, kapotte economieën, ongekende werkeloosheid en alles … vanwege een griep?

De aanpak verandert alleen

In 1981 hebben de communisten in Polen een staat van beleg ingevoerd. Daarvoor kozen ze winter, december, kerst. Een extra element om mensen tegen te houden.

Gebrek aan geloofwaardige informatie, geen telefoons, gesloten bioscopen, theaters, bibliotheken, musea, scholen en universiteiten. Geen benzine, restricties in vrijheidsbeweging in het land, leger in de straten, verdwijning van duizenden mensen…  

De lock down duurde twee jaar. Ik was toen 17 jaar oud.

De machthebbers grijpen naar dit soort maatregelen als ze een bepaalde agenda willen versnellen of wanneer ze in paniek zijn en grond onder hun voeten verliezen.

Ze vertellen ons dan, dat ze ons voor iets willen redden. In 1981 verklaarde de communistische gen. Jaruzelski in zijn toesprak dat de staat van beleg voor de bevolking zijn eigen bestwil was. Anders zouden de Sovjets ingrijpen. Was het zo? 

Polen leefden toen al vijf jaar lang in een steeds dieper wordende crisis, en sinds twee jaar ontbrak er aan alle basisproducten. Een land waar hongermarsen plaatsvonden en de regeringspropaganda dreigde met confrontatie.

Anno 2020 moeten we voor een dodelijke virus, een virus die niemand heeft gezien, gered worden. Om ons te redden moeten we, het liefst vrijwillig onze grondrechten opgeven.

De taak van de main-stream media lijkt ons in een constante staat van onzekerheid en angst te houden. De monstervirus ligt op de loer en we moeten geloven dat de staat/regering … en een wonder-vaccin onze enige redding zijn. 

Een onderwerping gebeurt alleen als je er mee toestemt

Gelukkig worden steeds meer mensen wakker omdat ze de moeite nemen om de patronen te ontdekken en ze beginnen te begrijpen waar dit alles naar toe leidt. 

De bewustwording is essentieel want de greep is reëel. Zoals David Icke het zegt, het is voldoende om NEEN te zeggen, de medewerking weigeren. Alleen met onze toestemming kunnen we onderworpen worden. Laat het niet toe!


Vorige blog: Drie gedenkmonumenten in Jedwabne en er is maar één verhaal dat de wereld heeft bereikt?


Meer info/films:

Blog#32: Pools-Joodse relatie en de anti-Poolse stereotypen in Amerika

Communistische dictatuur isoleert Polen
Tijdens de communistische dictatuur tussen 1944 en 1989 hadden Polen geen mogelijkheid om hun versie van de geschiedenis in het Westen te verdedigen.
De communisten in Polen vertegenwoordigden de belangen van Moskou en alles moest met de lijn van de partij stroken. De censuur en de politieterreur beperkten de vrijheid van discussie in het land. Dit alles heeft buitengewoon slechte invloed op wetenschappelijk onderzoek gehad.
De communistische dictatuur heeft de Polen in ballingschap ook het zwijgen opgelegd. Het betrof in het bijzonder de tegenstrijdigheden in de Joodse dagboeken en ‘The Books of Memory’ (Yizkor bukh), die bekendmaking van namen en details vereisten.
Het schrijven en praten over de nieuwste Poolse geschiedenis in die tijd was voor hen onmogelijk. Het zou hun familieleden en vrienden, die in Polen achterbleven aan de represailles van het regime bloot stellen (3).
Onze grootouders en ouders werden letterlijk voor 50 jaar opgesloten.
Tegelijk in de wereld
Op hetzelfde moment had de wereld van wetenschap in het Westen de vrijheid van open discussie over de geschiedenis van Polen. Maar om veel redenen waren de resultaten daarvan vaak door ernstige fouten getroffen, zegt prof. Chodakiewicz o.a.:
  1. de communistische archieven waren ontoegankelijk. Er was geen mogelijkheid om de officiële communistische propaganda met de documenten te vergelijken.
  2. de discussie over Polen liet de ideologische verdeeldheid onder de westerse onderzoekers zien, veroorzaakt door de koude oorlog. Dit deed de onpartijdigheid geen goed.
  3. de Poolse onderzoekers in ballingschap, zonder geld en documenten waren niet in staat hun westerse collega’s tot een concrete discussie over de geschiedenis aan te zetten.
  4. bovendien waren veel Amerikaanse wetenschappers ontmoedigd door iets dat ze dachten een ongegrond en militante Poolse provincialisme was. Daarom stemden ze graag in met de aanhoudende, kritische argumenten tegen Polen.
Men ziet dus Polen door middel van een zeer beperkt en restrictief geschreven Duitse, Russische, Oostenrijkse, Sovjets en Joodse geschiedenis. Polen is praktisch gezien afwezig als onafhankelijke factor bij het wetenschappelijk debat in het Westen. Deze afwezigheid is vooral schrijnend ten opzicht van de Tweede Wereldoorlog (4) en de Pools-Joodse relaties (5).
Dogma in plaats van onderzoek
Pools-Joodse geschillen van de jaren 50-tig en 60-tig in Amerika gingen in wezen niet verder dan de Poolse en Pools-Joodse intelligentsia in de VS. Toen bestonden nog de Pools-Joodse vriendschappen van voor de oorlog binnen de elites. Er was sprake van partnerschap in gesprekken, ruimte voor feiten en elkaars argumenten.
Vanaf de jaren 60-tig ontwikkelde een paradigma (gedachtepatroon) in Amerika, die schokkende stereotypen en valse ideeën over Polen verspreidt en die aan de basis van de meeste huidige Pools-Joodse problemen liggen, zegt prof. Chodakiewicz.
Dit gedachtepatroon:
  1. verwerpt het bestaan van de waarheid en een wetenschappelijke onderbouwing,
  2. neemt zonder kennis te maken met de feiten de ‘Poolse schuld’ aan, in elk conflict tussen Polen en Joden (collectief of individueel),
  3. verklaart ook de collectieve verantwoordelijkheid van ‘Polen’ voor de Holocaust
Deze schokkende stellingen – dogma in plaats van onderzoek – hebben op een absolute wijze de intellectueel kringen en de massacultuur in Amerika gedomineerd (5) .
Pools-Joodse relatie: privé en publiek
In de privésfeer in Amerika, volgens prof. Chodakiewicz, bestaan nauwelijks conflicten in de Pools-Joodse relaties. De etnische en religieuze achtergronden van mensen in Amerika spelen bijna geen rol. Maar daar hoort men bijna niks over in de huidige media. In zijn boek (5) laat prof. Chodakiewicz veel voorbeelden van hartelijke contacten tussen Polen en Joden in Amerika zien.
In de publieke sfeer staan de zaken er anders voor, zegt hij. In politiek en cultuur maakt het minder uit wie we zijn of wat de waarheid is. Belangrijker is hoe mensen ons zien, de perceptie.
In de eerste plaats zijn dat de intellectuele, universitaire kringen in Amerika, die deze afschuwelijk gekleurde stereotype over Polen creëren.
De nieuwe methodologische stromingen in de geschiedenis zoals, postmodernisme, deconstructie, New Historicism of recovered memories *), en de psychoanalytische benadering van bronnen en overleveringen versterken het alleen. Het effect is dat, speculatie en intellectuele debatten vervangen de wetenschap (5).
Ideologische drijfveer
Professor Chodakiewicz legt uit dat al die beschuldigingen van Polen niks met religie of nationalisme te maken hebben, maar puur met de kijk naar de wereld, de ideologie dus.
Hij geeft twee voorbeelden aan, die de situatie duidelijker maken.
Een journalist in The Washington Post verwijt Polen dat ze tijdens de WOII bleven zwijgen: “Maksymilian Kolbe, de katholieke priester zei niks en deed niets toen de Joden werden vermoord. De journalist noemde Maksymilian Kolbe een onverdraagzame antisemiet. De hele Poolse militia, speciale diensten (SB) en het leger zwegen tijdens de pogrom in Kielce in 1947”. *)

schilderij van Mieczysław Kościelniak, Auschwitz *)

Prof. Juliana Geran Pilon reageerde op het artikel en schreef: “inderdaad het zwijgen is goud en als de journalist in kwestie niet weet waar hij het over heeft, zou hij moeten zwijgen”.
Zowel de journalist als prof. Pilon zijn van de Joodse afkomst. De journalist heeft echter linkse en prof. Pilon conservatieve overtuigingen.
Het tweede voorbeeld is een artikel in The New York Times, waarin een journalist de huidige regering in Polen van ‘homofobie’ beschuldigt. Hij noemt de Poolse president een nationalist, xenofoob, ultra-katholiek en antisemiet.
Op dit artikel reageerde een rabbijn uit Warschau: ‘laat de Poolse regering met rust!’.
De stem van de rabbijn was een evenwichtige stem, op traditionele en niet postmodernistische afwegingen gebaseerd.
(5)
Cultuuroorlog  in de Amerikaanse media
Deze artikels in twee de meest belangrijke bladen in Amerika hebben niks met Polen of de waarheid te maken, maar ze weerspiegelen de ‘cultuuroorlogen’ in de Amerikaanse media.
Het doel zijn hier de universele waarheden, het christendom en de traditie. “(…) ‘Anti-katholicisme is het antisemitisme van de intellectuelen‘ (…). Dit is het laatste publiekelijk toelaatbare vooroordeel in de VS (…)”, zegt prof. Chodakiewicz.
De linkse groepen in Amerika irriteert elke traditie en een conservatieve mening. Het maakt niet uit of het om een Poolse, Amerikaanse of Joodse religie, traditie en conservatisme gaat. In Amerika verliezen ze echter elke discussie op argumenten van hun conservatieve tegenstanders.
De politici in de jaren 20-tig en 30-tig van de vorige eeuw gebruikten antisemitisme om aan de macht te komen.
De linkse dictators van intellectuele modes gebruiken nu en pseudo vriendelijke houding tegenover Joden als een instrument om de aanwinsten van de Franse en bolsjewistische revolutie of de cultureel-seksuele revolutie in de Verenigde Staten van de jaren 60-tig te behouden (5).
Amerikaanse conservatisten weten niets over Polen en over de Poolse geschiedenis en hier laten ze zich door hun linkse tegenstanders manipuleren. Polen is hier eigenlijk onbelangrijk en dient alleen als uitvlucht om de westerse waarden in Amerika aan te vallen.

Vorige blog: Pools-Joodse relatie: anti-Poolse stereotypen met Duitsland en Rusland op de achtergrond

Bronnen en toelichting:
*) 
New Historicists do not believe that we can look at history objectively, but rather that we interpret events as products of our time and culture and that “…we don’t have clear access to any but the most basic facts of history…our understanding of what such facts mean…is…strictly a matter of interpretation, not fact”:
postmodernisme, het meest in het oog springende kenmerk van de stroming is het in twijfel trekken van lang gekoesterde begrippen als waarheid en romantische authenticiteit: http://nl.wikipedia.org/wiki/Postmodernisme
deconstructie is niet op zoek naar een dieper liggende structuur of systeem van betekenis. In tegendeel: deconstructie stelt dat betekenis niet te vangen is en niet gereduceerd kan worden tot een enkel model. Teksten (en in het bijzonder literaire) zijn niet te herleiden tot een enkele betekenis, maar zorgen altijd weer voor nieuwe betekenissen. Deconstructieve literatuurbenaderingen vinden we terug in verschillende hedendaagse theorieën als gender en feminisme, post-kolonialisme en cultural studies of cultural analysis:
**) een korte uitleg is hier op z’n plaats.
  1. Priester Maksymilian Maria Kolbe was een gevangene in Auschwitz en hij gaf vrijwillig zijn leven voor een medegevangene. Het straf was hongerdood. Omdat hij het buitengewoon lang volhield, hebben de Duitsers hem met een dodelijke injectie gedood.

    Schilderij van Mieczysław Kościelniak, een gevangene van Auschwitz. Op de schilderij heeft hij de dood van Maksymilian Kolbe vastgelegd. Meer info: http://www.mieczyslawkoscielniak.com

  2. militia (milicja), SB  waren communistische apparaten van terreur. Het waren de communisten die de onrusten in Kielce in 1947 provoceerden om de aandacht van het Westen af te leiden van de door de communisten vervalste verkiezingen van 1947.
(3) M.J. Chodakiewicz “Anatomia tzw. buntu, czyli nasz triumf in neo-matrix”, http://chodakiewicz.salon.24, 25-3-2010
(4) M.J. Chodakiewicz, “Transformacja czy Niepodleglosc?”, p. 216, PATRIA MEDIA 2014
(5) M.J. Chodakiewicz, “Transformacja czy Niepodleglosc”, “Stosunki polsko-zydowskie w XX wieku w perspektywie amerykańskiej” – Polska pamięć, pag. 298-313

mijnpolen.nl