Tag: post-communisme

Blog#60: Er is altijd een plan geweest om de vrijheid van de mens af te pakken

Inleiding

Onlangs zei iemand tegen mij dat Polen vaak bewuster zijn van de ontwikkelingen in de wereld. Daar zit wat in, want de wonden zijn nog vers. Bovendien heeft de strijd van Polen voor de vrijheid en onafhankelijkheid een langere geschiedenis. Dit maakt je scherper.

De westerse wereld leeft sinds het einde Tweede Wereldoorlog in vrede en de mensen lijken hun leiders te vertrouwen. De recente ontwikkelingen in de wereld bewijzen dat de machthebbers ook in het Westen hun eigen agenda’s hebben.

Communisme voorbij?

Zoals velen, dacht ik dat communisme het ultieme kwade vertegenwoordigde. Als het maar een keer over is ….

Film van Krzysztof Karon: “Altiero Spinelli and New Europe” – met Engelse ondertiteling

Helaas de z.g.n. val van communisme was niets meer dan een gecontroleerde transformatie, om de post-communistische landen klaar voor de nieuwe overname klaar te stomen. En soortgelijke stappen [wel eens waar verdekt] werden ook in het Westen doorgevoerd.

Pandemie?

Op dit moment zijn er veel mensen in de wereld, die niks achter de z.g.n. ‘pandemie’ zoeken. Niet iedereen kan het ook aan, en desinformatie is groot. 
De WHO riep een ‘pandemie’ uit en paniek en angst sloegen overal toe. We zouden met een killer-virus te maken hebben.

Als gevolg keken mensen elkaar niet meer aan, en de stilte die om ons heen viel, was opvallend. Velen hebben zichzelf en hun gezinnen thuis voor twee maanden opgesloten.

Tegen elke wetenschap en verstand in lieten mensen zich tot een schapenkudde reduceren. Men accepteerde zelfs de voor de gezondheid schadelijke mondkapjes! 

Met gemak werd het individu op het altaar van het collectief opgeofferd. Het lijkt alsof het not-done en politiek incorrect is om een ander gedrag te vertonen. Bijna onmenselijk en ongevoelig voor andermans leed? Wat is er aan de hand?!

Ongetwijfeld wil ieder mens veilig zijn, zijn rust behouden en verre van de politiek blijven. Maar ik vraag het me af of dit nog een optie is?

Elke uitspraak die niet met de lijn van de WHO strookt wordt als complotdenken bestempeld. Maakt niet uit of het wetenschappelijke feiten zijn of een afgewogen mening van een specialist. De smeercampagne begon. 

Aanbieders van de ‘filantroop’ Bill Gates? Mensen die geloven dat UNICEF kinderen beschermt, de WHO voor onze gezondheid zorgt en de VN vrede in de wereld bewaakt? De hoogste tijd dat men het ziet en accepteert dat de realiteit anders is, dan het ons wordt voorgespiegeld. 

De anti-cultuur

Krzystof Karon, historia antykultury
‘Historia antykultury’ van Krzysztof Karon. Foto: redactie

Volgens Krzystof Karon, auteur van het boek “De geschiedenis van de anti-cultuur” bestond er altijd in de geschiedenis een kleine, maar wel (invloed)rijke groep mensen, die de meerderheid aan zichzelf wilde onderwerpen. Hun plannen berustten altijd op hebzucht en gevaarlijke, tegen de mens gerichte ideologieën.

Alleen in de afgelopen 150 jaar hebben we marxisme, Nazional-Sozialismus van de Duitsers, bolsjewisme/communisme van de Russen gehad. Een gezamenlijke noemer:  absolute macht in de wereld krijgen, een nieuw mens creëren en tot slaaf maken. Omdat niemand het zou accepteren, voorzag elk van deze ideologieën terreur, gulags, concentratie-kampen, eugenetica …… 

Elke revolutie is …

Elke revolutie is in de eerste plaats een aanval op de basisvrijheden van de mens, op het geloof en privé-eigendom. Dat gebeurde tijdens de protestantse, Franse en bolsjewieken revolutie

Het patroon herhaalt zich

The Epoch Times: Postmodernisme and cultural marxisme met Jordan Peterson

Canadese psycholoog en docent, Jordan Peterson keek met argusogen hoe het postmodernisme/marxisme d.m.v. van gender ideologie de Canadese universiteiten begon te domineren en de vrijheid van meningsuiting te bedreigen. Hij maakte daar een video over. Het positieve response was enorm maar ook de aanval en ongeloof. ‘Neen, het is Canada, geen Sovjet-Unie! Hier gebeurt zoiets niet!’. Peterson verbaasde zich over het algemeen gebrek aan informatie, en dat een ideologie die 100 miljoen levens heeft gekost nog steeds levend is.

citaten uit het werk van president Mao Tse-tung. Bron: Italiaanse uitgave van United Colors of Benetton, 2018
Jonge, onbewuste modellen laten zich op een foto met boekjes van Mao Tse-tung zetten. Bron: Italiaanse uitgave van de United Colors of Benetton, najaar 2018

Mao-Tse tung, the little red book
The quotations from Chairman Mao-Tse tung, The Little Red Book”. Bron: 1960’s days’s fo rage

Marxisme bevat goede ideeën? 

Wie ik ook spreek, zegt dat marxisme goede ideeën bevat. De meeste weten echter niet dat:

  1. marxisme/communisme [Russische versie: bolsjewisme] oorspronkelijk voor het Westen was bedoeld? 
  2. Marx voorzag in zijn manifest terreur en tirannie?
  3. de westerse elite zag in de revolutie van bolsjewieken een voltooiing van de Franse revolutie, daarom financierde ze het ook?
  4. de sexuelle revolutie vond voor het eerst plaats in het Rusland van de bolsjewieken en niet zoals men denkt in het Westen?
  5. de marxisten hun lessen na de mislukking van van de marxistische revolutie in het Westen hebben getrokken?
  6. De marxistische intellectuelen van de Frankfurterschule maakten al vanaf 1920 analyses en plannen voor de toekomstige marxistische revolutie?
  7. Tijdens de Tweede Wereldoorlog schuilden ze in America. America was ook hun eerste doel om te destabiliseren. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen ze in Europa terug en de ‘mars door de instellingen‘ begon?
  8. de Hollywood altijd een bolwerk van de marxisten/communisten is geweest?
  9. de UN vanaf het begin een blueprint voor een toekomstige globale wereld regering was?
  10. immigratie, multi-culti, politieke correctheid, gender allemaal middelen zijn om mensen van elkaar te isoleren, verzwakken en hun stem af te pakken om ze makkelijker te onderwerpen?

Alle linkse partijen van nu hebben marxistische oorsprong

Krzysztof Karoń maakt mensen bewust van het feit dat alle linkse partijen anno 2020 hun oorsprong in marxisme hebben. 

Het is cultureel marxisme (of postmodernisme) gekenmerkt door zijn wereldwijde ‘mars door de instellingen‘. Het doel is de vernietiging van de westerse cultuur door mentaliteitsveranderingen (vooral op de kinderen gericht), massa-immigratie, afschaffing van de soevereine, nationale staten, aanval op familie door middel van gender ideologie en de alom heersende politieke correctheid.

In maart van dit jaar hebben we te maken met een nieuwe poging om de wil van een kleine groep (invloed)rijke mensen de rest van de wereld op te leggen: lock downs, kapotte economieën, ongekende werkeloosheid en alles … vanwege een griep?

De aanpak verandert alleen

In 1981 hebben communisten in Polen een staat van beleg ingevoerd. Daarvoor kozen ze winter, december, kerst. Een extra element om mensen tegen te houden.

Gebrek aan geloofwaardige informatie, geen telefoons, gesloten bioscopen, theaters, bibliotheken, musea, scholen en universiteiten. Geen benzine, restricties in vrijheidsbeweging in het land, leger in de straten, verdwijning van duizenden mensen…  

De lock down duurde twee jaar. Ik was toen 17 jaar oud.

De machthebbers grijpen naar dit soort maatregelen als ze een bepaalde agenda willen versnellen of wanneer ze in paniek zijn en grond onder hun voeten verliezen.

Ze vertellen ons dan, dat ze ons voor iets willen redden. In 1981 verklaarde de communistische gen. Jaruzelski in zijn toesprak dat de staat van beleg voor de bevolking zijn eigen bestwil was. Anders zouden de Sovjets ingrijpen. Was het zo? 

Polen leefden toen al vijf jaar lang in een steeds dieper wordende crisis, en sinds twee jaar ontbrak er aan alle basisproducten. Polen was een land waar hongermarsen plaatsvonden en de regeringspropaganda met confrontatie dreigde.

Anno 2020 moeten we voor een dodelijke virus, een virus die niemand heeft gezien, gered worden. Om ons te redden moeten we, het liefst vrijwillig onze grondrechten opgeven.

De taak van de main-stream media lijkt ons in een constante staat van onzekerheid en angst te houden. De monster virus ligt op de loer en we moeten geloven dat de staat/regering … en een wonder-vaccin onze enige redding zijn. 

Een onderwerping gebeurt alleen als je er mee toestemt

Gelukkig worden steeds meer mensen wakker omdat ze de moeite nemen om de patronen te ontdekken en ze beginnen te begrijpen waar dit alles naar toe leidt. 

De bewustwording is essentieel want de greep is reëel. Zoals David Icke het zegt, het is voldoende om NEEN te zeggen, de medewerking weigeren. Alleen met onze toestemming kunnen we onderworpen worden. Stat het niet toe!


Vorige blog: Drie gedenkmonumenten in Jedwabne en er is maar één verhaal dat de wereld heeft bereikt?


Meer info/films:

Blog#42: Vaccinatie van zuigelingen in Polen gebeurt onder dwang. Zelfs kinderen met contra-indicatie worden niet ontzien.

Burgerinitiatief voor vrijwillig karakter van vaccinaties in Polen

Op 4 oktober j.l. heeft de NOP *), een organisatie van bezorgde ouders een petitie “Het burgerinitiatief voor vrijwillig karakter van vaccinaties in Polen” in het parlement toegelicht. Aansluitend vond het stemmen plaats.
De medische raad in Warschau heeft meteen aangekondigd dat ze de artsen onder de Kamerleden die voor het behandelen van dit wetsvoorstel hebben gestemd, wil straffen. (1)

Kamerlid Alicja Kaczorowska, een arts in Lodz stemde voor het behandelen van het wetsvoorstel. De medische raad in Warschau wil haar en andere artsen Kamerleden straffen. Bron: Dziennik Lodzki

Vaccinatie van zuigelingen in Polen gebeurt onder dwang, tegen de wil van de ouders. Moeders in Polen tijdens hun kraambed worden geconfronteerd met dreigementen dat ze hun pasgeboren baby’s verliezen als ze de vaccinatie niet toestaan.
Momenteel worden alle baby’s in Polen gevaccineerd, zelfs met contra-indicaties, zoals baby’s met een zwak immuunsysteem, met acute problemen van de bloedsomloop en ademhalingsproblemen, met lymfekanker, met een antibioticakuur terwijl de producent duidelijk vermeldt dat het niet mag.
DE FEITEN:
  1. De hospitalisatie van baby’s in Polen is de afgelopen 10 jaar met 50% gestegen
  2. Elk vierde kind in Polen heeft last van chronische ziektes
  3. De complicaties bij kinderen in de voorschoolse opvang zijn met 60% gestegen
  4. autisme is in de afgelopen 7 jaar met 350% gestegen
  5. voor kritiek op het systeem of voor het stellen van vragen worden artsen voor de medische raad gesleept, omdat ze het voor de kinderen met complicaties als gevolg van vaccinaties opnemen
  6. Elke discussie daarover werd tot nu toe gedwarsboomd en gecensureerd. Media belaagden de initiatiefnemers, het parlement negeerde ze en vernederde

Veel Kamerleden van de zo genaamde totale oppositie blijken geen boodschap aan de basis van de mensenrechten te hebben, zegt Justyna Socha, voorzitter van de NOP. (2)

NOP wil normaliteit, respect voor de mensenrechten

De vereniging van de Poolse ouders NOP heeft 120.000 handtekeningen onder de petitie verzameld. Zij willen gelijke rechten voor de ouders in Polen zoals het in de andere 20 landen van de Europese Unie het geval is.
Ze willen controle van de kwaliteit van vaccinaties en de mogelijkheid van het melden van complicaties. De EU-richtlijn geeft burgers het recht om nadelige gevolgen van medicatie te melden. In Polen bestaat zoiets niet.
Jaren lang meldt Polen nul gevallen van complicaties na vaccinaties aan de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO), terwijl andere Europese landen er duizenden van rapporteren (3)
NOP wil dat de behandelende artsen, die dagelijks met kinderen met complicaties na de vaccinatie te maken hebben, bij de discussie worden betrokken.
In vergelijking met de Europese standaarden worden voor de Polen vaccins van inferieure kwaliteit gekocht, en er is geen nazorg. In geval van complicaties worden ouders aan hun lot overgelaten. Nog erger, 500 vaccins met verlopen houdbaarheidsdatum werden de zuigelingen in Polen toegediend. De zaak is nu de behandeling bij de officier van Justitie. (5)
Er is sprake van enorme corruptie onder de politici en bestuurders van de medische organen in Polen.

Totalitair systeem van verplichte vaccinatie

De petities ondertekend door duizenden bezorgde burgers, of honderden mails aan de president en de Kamerleden mochten tot nu toe niet baten. Niemand wilde naar ze luisteren.
De voorganger van president Andrzej Duda heeft de burgers genegeerd, en Andrzej Duda deed en doet hetzelfde. In 2016 heeft hij een wet, de uitbreiding van verplichte vaccinatie ondertekend.
Deze wet schendt in de brede zin de rechten van de mens in Polen. Het legt de burgers zomaar de dwang op, beperkt hun toegang tot informatie over vaccinaties, geeft de sanitaire inspectie macht over burgers, ontzegt burgers de mogelijkheid om klacht in te dienen of een schadevergoeding in geval van ondervonden schade aan gezondheid in gevolg van vaccinatie te ontvangen. (4)
In het Poolse parlement zitten veel advocaten als Kamerleden. Zijn hadden toen in 2016 moeten weten, dat deze regelgeving in strijd met de Poolse wet is, en dat het de Poolse constitutie schendt.
Alleen één Kamerlid heeft tijdens de zitting iets zinvols gezegd. De rest zweeg. Volgens de oud-geleerde, professor Stanisław Wiąckowski wisten ze niet waar ze over stemden. Op deze wijze hebben de Kamerleden zichzelf in diskrediet gebracht, vind hij.
Polen met haar totalitair systeem van vaccinatiedwang is tot een ideaal proeftuin en bron van winst voor de farmaceutische kartels geworden, zegt professor Wiąckowski. (3)

Ernstige voorbeelden

Aan een vaccin worden o.a.chemische substanties, zoals kwikverbindingen toegevoegd. Dit gebeurt zonder vooraf een streng onderzoek naar de veiligheid. Dit is onverenigbaar met de praktijk van het toestaan van chemische preparaten voor gebruik in de geneeskunde, zegt prof. Wiąckowski.
Het Amerikaans agentschap voor de bescherming van milieu acht 0,1 mg kwik per kilo per dag veilig.
De hoeveelheid van kwik in de drie, het meest in Polen gebruikte vaccins bedraagt 62,5 mg. Voor een zuigeling van 5 kg betekent het dat de veilig gestelde dosis 125 keer wordt overschreden.
Naast de kwikverbindingen zijn er ook fenol, die tot gevolg schokken, stuiptrekkingen, nierfalen, hartfalen en sterfgevallen kan hebben.
Verder formaldehyde, die kankerverwekkend is en aluminium, die alzheimer veroorzaakt.
In de gardasil vaccin, die jonge meisjes in Polen toegediend kregen, is bovendien rattengif gevonden.
In de eerste 18 maanden van hun leven krijgen Poolse baby’s 16 vaccins, die verplicht zijn. Daarnaast worden er ook 10 vaccins aanbevolen. Dus bij elkaar zijn dat 26 vaccins binnen de eerste 24 maanden van hun leven. Zelfs gezonde, Amerikaanse soldaten waren niet in staat deze enorme vaccinatie te doorstaan en ze werden ernstig ziek.
Dus de roep om mensenrechten, vraag naar medische ethiek en de constitutie om deze criminele praktijken tegen te gaan, is terecht. (3)

Heeft dan Brussel gelijk over de huidige regering in Warschau?

Iemand die de westerse mainstream media volgt zou zich deze vraag kunnen stellen. Het antwoord is ja en neen.
De Europese Unie vandaag wordt ideologisch gedreven en ze is op macht belust. Elk land, dat haar lijn niet wil volgen, wordt van alle kanten aangevallen.
Het is ook het geval dat de regeringen in Polen na 1989 een continuatie zijn van de poppetjes-regering uit 1944, die Stalin van buitenaf installeerde. Tot 1989 vervulden ze de directieven van Moskou.
De grote groep communisten (300.000) die Stalin naar Polen in 1944 stuurde waren voor de Polen ideologisch en cultureel vreemde mensen.
Van Stalin moesten ze hun namen naar de Pools klinkende namen veranderen, om de Polen (en misschien de wereldopinie) te laten geloven dat ze Pools waren.
Deze vreemdelingen hebben voor zichzelf welvaartsenclaves in Polen gecreëerd en de sleutelposities in het land onderling verdeeld. Ze behandelden de Poolse bevolking als vijanden en slaven.
Professor Marek J. Chodakiewicz vergelijk ze met een bloed zuigende parasiet (6), die de bevolking 50 jaar lang aan het uitputten was. Af en toe liet de parasiet zijn gastheer los om hem simpelweg niet dood te laten gaan. In de praktijk uitte het zich in de z.g.n. ‘dooi-momenten’ in het regime.
De nakomelingen van deze mensen zijn nog steeds aan de macht (zichtbaar of niet) en hun houding tegenover Polen is niet veranderd.
Brussel dient alleen als podium voor de externe spelers, die vechten om hun eigen agentuur in Warschau te hebben.
Met de gewone Polen heeft het sinds 1944 niks mee te maken.
De regerende partij PiS en president Andrzej Duda hebben veel belangrijke verkiezingsbeloftes gedaan, daarom wonnen ze ook de meerderheid in het parlement.
Polen zal nooit opleven als de oude communistische structuren, van rechters, officiers van justitie, politici, generaals en media, blijven bestaan. Het is één grote corruptie. We hebben hier ook over mensen die bloed op hun handen hebben. Dus waarom neemt de EU hun kant?
Zowel PiS als Duda hebben beloofd dit aan te pakken, maar snel hebben ze de bevolking in deze belangrijke zaken de rug toegekeerd.
Voor meer informatie:
Bronnen:
Omslagfoto: “rode kaarten”, met foto’s van kinderen, die in gevolg van vaccinaties zijn gestorven. Bron: STOPNOP (stop de ongewenste reacties op vaccinaties).
*) NOP=Niepozadane Odczyny Poszczepionkowe = ongewenste reactie op vaccinaties
(1) krantbericht, dat het straffen van artsen die voor het wetsvoorstel hebben gestemd, aangekondigd,
(2) parlementszitting, d.d. 4 oktober, met stemmen over het behandelen van het wetsvoorstel: https://www.youtube.com/watch?v=oKOPkgDsHLk
(3) prof. Bronislaw Wiackowski, professor in ruste, wetenschapper, auteur van honderden publicaties over milieu en gezondheid: “Over de vaccinatiedictatuur”, d.d. 17-10-2017:  https://www.youtube.com/watch?v=eMRBefDu5HQ&feature=youtu.be
(4) website STOPNOP, d.d. 17-7-2018: vaccinatie in Europa, schending van mensenrechten in Polen (szczepienia w europie (nop), lamanie konwencji praw czlowieka): http://stopnop.com.pl/obowiazek-szczepien-w-europie/
(5) internet tv wRealu24, d.d. 11-10-2018: gesprek met de voorzitter van NOP:  https://www.youtube.com/watch?v=ItaUYie7cvE
(6) internet tv RobmySwoje, d.d. 22-09-2015: lezing van prof. M. Chodakiewicz: https://www.youtube.com/watch?v=LgYOX1SQKfc&t=380s
of KanalTczew, d.d. 4-7-2014: https://www.youtube.com/watch?v=b6ICo87r6Ac

Blog#27: EU vs Polen – Artikel 7 tegen Polen, hoe zit het?

 

Ter inleiding

 

De Europese Commissie wil het artikel 7 tegen Polen gebruiken. Waarom?

 

Dit artikel is nooit tegen een land van het z.g.n. oude Europa gebruikt. Waarom komen nu zo veel bedreigingen vanuit de EU tegen de landen van Midden- en Oost-Europa?

 

Ik denk aan een stukje uit het boek van prof. R. Legutko (1) “The Demon in Democracy”, waarin prof. Legutko de gang van zaken in het Europees Parlement beschrijft, zaken die op afstand aan de aandacht van velen kunnen ontsnappen:

 

“Als we aannemen dat het Europees Parlement de geest van de liberale democratie van vandaag ademt, dan is deze geest beslist niet goed of mooi. Het heeft veel slechte en lelijke eigenschappen, waarvan sommige helaas deel van de geest van het communisme uitmaken. Zelfs een voorlopig contact met de EU-instellingen laat een verstikkende (…) sfeer van een politieke monopolie voelen: de vernietiging van de taal, de surrealiteit (meestal ideologisch) (..), de onbuigzame vijandigheid tegenover alle andersdenkenden, of andere dingen die al te bekend zijn voor iedereen die de wereld, door de Communistische Partij geregeerd, kent.

 

Interessant is dat deze vergelijkingen met het communisme vrij vaak te horen zijn in de gangen van het Europees Parlement, zelfs onder diegenen die EU-toegewijd zijn.
Hoewel door dit systeem geïrriteerd, vertrouwen ze hun waarnemingen niet, waarschijnlijk in een overtuiging en hoop dat deze onaangename eigenschappen oppervlakkig zijn, en met de tijd zullen verdwijnen. Ze vragen zich ook niet af, althans niet openlijk (…) of al deze slechte dingen die half-schertsend Sovjet-achtig worden genoemd, eerder intenser worden dan dat ze zullen verdwijnen”.

 

Voor alle duidelijkheid, prof. Legutko onderschrijft het feit dat de liberale-democracy superieur aan het communistische systeem is. Maar, zegt hij, welke fundamentele verschillen tussen deze twee systemen ook bestaan, is het compleet legitiem zich af te vragen waarom er ook zo veel overeenkomsten bestaan en waarom deze overeenkomsten zo diepgaand zijn en steeds groter worden (2).

 

Europese Commissie schendt verdragen

 

De  Europese Commissie doet er alles aan om de rest van de wereld to overtuigen dat in Polen iets abnormaals gebeurt omdat de Polen hun rechtssysteem aan het hervormen zijn.

 

Het feit is dat de rechters, voorzitters van de rechtbanken zijn allemaal mensen (of hun kinderen) die het communistische systeem hebben gediend. Na 1989 kwam geen vrijheid maar een transformatie in Polen. De communisten hebben hun posities behouden en het bleef bij het oude, wel eens waar onder andere namen en slogans. De macht over de media, rechtbanken, officieren van justitie bleef bij de communisten. De nieuwe post-communistische realiteit werd een feit.

 

Ik denk dat iedereen kan begrijpen dat geen degelijke hervormingen in Polen kunnen blijvend zijn als het rechtssysteem onveranderd blijft.

 

De PO, .Nowoczesna, de (post)communistische partijen weten wat er op het spel staat daarom gebruiken ze leugenachtige propaganda om Polen, nota bene hun eigen land in het buitenland zwart te maken.

 

Waarom luistert de Europese Commissie naar de PO of .Nowoczesna, de overblijfselen van communisme in Polen? Waarom praat de Europese Commissie niet met de gewone mensen in Polen? Waarom leest de Europese Commissie kilometers lange documenten niet over hoe de rechterlijke macht in Polen de afgelopen 70 jaar de gewone mens behandelde? Het is zo simpel.

 

De Europese Commissie heeft nooit voorheen de rechtsstaat in Polen iets verweten. Het lijkt net alsof de regering van Wet en Rechtvaardigheid is gekomen en de rechtstaat in Polen heeft vernietigd. De pathologieën en zwakheden van de regeringen PO stoorden blijkbaar de Europese Commissie niet.

 

De Poolse regering is sinds zijn aantreden in 2015 altijd voor gesprek open gebleven en met feiten legde hij aan de commissie uit hoe de situatie in Polen is. Het blijkt echter dat de Europese Commissie geen interesse in dialoog, argumenten of een compromis heeft gehad. Wat de commissie met een ‘aanbeveling’ bedoelt is in feite een vereiste van onderdanigheid en overgave van Polen. Polen wordt blijkbaar alleen op één voorwaarde met rust gelaten, als ze precies doet wat de Europese mainstream, d.w.z. Duitsland, Frankrijk, Italië haar voorschrijft.

 

Niet in Polen gebeuren vreemde dingen maar in de EU.

 

Ondanks het feit dat de waarden zoals gelijke behandeling, respect en solidariteit binnen de EU in de Europese verdragen zijn opgetekend, worden ze door dezelfde EU geschonden, vooral sinds de crisis in 2008.

 

Het art.4 bepaalt wat de Europese Unie is toegestaan. Het organiseren van de rechterlijke macht en de veiligheid zijn duidelijk een domein van de lidstaten zelf.
Het art.5. zegt dat niets in de EU mag gedaan worden wat in strijd is met de Europese verdragen, hier horen respect voor de lidstaten en gelijke behandeling.
Het art.17 gaat bovendien over de bevoegdheden van de Europese Commissie, die geen rol van een inquisiteur of een onderzoekscommissie is toegestaan.
(3)

 

Frans Timmermans weet dit als geen ander. Hier gaat niet om het rechtssysteem in Polen, maar om politieke zweepslagen, want Polen past niet in het plan dat de Brusselse elite voor Europa heeft uitgestippeld.

 

Generatie ’68

 

Het probleem van de Europese Unie is dat toonaangevend in deze institutie de z.g.n. ‘generatie ’68’ is (of hun kinderen), die door de progressieve (communistische, trotskistische, leninistische) ideologie uit de jaren 60-tig is gevormd. Het mocht toen geen marxisme/communisme meer heten, het werd postmodernisme genoemd.

 

Het postmodernisme baseert op een overtuiging dat er geen waarheid of leugen bestaat, maar een boodschap. En wie die boodschap domineert, die heeft de macht over de informatie en de interpretatie daarvan.

 

De theorie (4) die deze mensen aanhangen vindt dat de liberale-democratie het beste en uiteindelijke systeem in de geschiedenis is. Ze zijn ook niet in staat een andere weg te accepteren. Het is in wezen een herhaling van de communistische theorie. Communisme zou ook het beste en uiteindelijke fase in de geschiedenis en in de menselijke ontwikkeling zijn geweest.

 

Laten we over een ding duidelijk zijn. Communisme is een misdadige ideologie die op z’n minst 100 miljoen mensen aan slachtoffers heeft gemaakt, velen van hen zijn tot de dag van vandaag nog niet gevonden.

 

Het is de hoogste tijd dat het Westen dit gaat beseffen en de landen zoals Polen, die deze ideologie hebben overleeft met respect behandelt, en eigen burgers over de ware geschiedenis onderwijst.

Volgende blog: Mijn Polen, een reis van herkenning

Vorige blog: Vernietiging van Poolse elites in de WOII

Lees meer:

 

Bronnen:
(1) R. Legutko, professor filosofie aan de Universiteit van Jagelonia in Polen, gespecialiseerd in antieke filosofie en politieke theorie. Momenteel lid van het Europees Parlement
(2) R. Legutko: “The Demon in Democracy – Totalitarian Temptations in Free Societies”, Encounter Books, New York, London, 2016, pag. 4
(3) Europese verdragen:
(4) Francis Fukuyama: ” The End of History and the Last Man” (1992), zelf heeft hij inmiddels afscheid van deze theorie genomen.
Europese Unie en Alierto Spinelli

Blog#19: EU vs. Midden- en Oost-Europa: het ideologische project van de hedendaagse Europese Unie

 

EU vs Midden- en Oost Europa

 

Wat is eigenlijk de Europese Unie en wat is haar doel?

 

Het doel van de Europese Unie, die in wezen in 2009 ontstond (voorheen Europese Gemeenschap), lijkt me een belangrijke achtergrond voor de huidige geschillen tussen Brussel en de landen van Midden- en Oost-Europa.

 

Vaak horen we in het nieuws over de “sancties”, zelfs over het “gebruik van dwang” tegen Polen of Hongarije. Deze landen vragen alleen om respect voor hun subjectiviteit en onafhankelijkheid. Wat is dan het probleem?

 

Ik durf te zeggen dat zowel de Hongaren als Polen vanuit een diepgeworteld instinct handelen. Ze signaleren de werkelijke problemen en gevaren in Europa, die de rest van de Europeanen, als ze willen luisteren, zouden alert moeten maken.

EU en marxisme

 

De landen van Midden- en Oost Europa hebben communisme overleeft, en ze weten waar ze het over hebben. Het is een wond, die lang geneest. Elke sfeer die deze ervaring benadert, veroorzaakt een reflex.

 

In het Westen, bij het woord communisme (en meer specifiek marxisme) denkt men aan Stalin, Sovjet Unie, ‘Oostbloklanden’, aan iets wat ver weg is en tot het verleden behoort. Over het algemeen is men ervan overtuigd dat communisme niet een slechte ideologie was, behalve dat het in de Sovjet-Unie verkeerd werd toepast.

 

De geschiedenis zit echter anders in elkaar.

 

Communisme is de uitvinding van Westerse intellectuelen en het was voor het Westen en niet voor het Oosten bedoeld. Maar in het Westen stoot het lang op weerstand.

 

Anders ging het in Rusland, waar men geen vrijheid maar de eeuwen lange onderdrukking kende. Lenin (2) slaagde erin om marxisme in zijn pure vorm, met gulags en terreur in te voeren, wat uiteindelijk tot de economische en culturele ineenstorting van het land heeft geleid.

 

 Duitsland, Frankrijk, Italie en het Manifest van Ventotene

 

Ventotene, Italië

Bron: wikiwnd.com

In augustus 2016 hebben Merkel, Hollande en Renzi elkaar op een vliegdekschip, dat bij het kleine Italiaanse eiland Ventotene werd aangemeerd, ontmoet.

 

Ze hebben een handjevol uitgenodigde journalisten toegesproken en het graf van Altiero Spinelli bezocht.

Renzi, Merkel, Hollande op Ventotene, Italië

Bron: roma.corriere.it

 

De vraag ontstaat waarom in de tijd, waarin Europa met zo veel problemen kampt (en het geldt zeker voor Duitsland, Italië en Frankrijk), hebben deze leiders nog tijd, nog moeite, nog kosten gespaard om de ontmoeting op Ventotene te organiseren?

 

En waarom waren toen niet de overige 24 leden van de Europese Unie aanwezig?

 

Wat heeft het ene met het andere mee te maken?

Een belangrijk verhaal, film “Altiero Spinelli and New Europe”

 

Ik moedig u uit om de film van Krzysztof Karoń (1) te zien, even stil te staan bij wat de politici u niet vertellen en om deze film met uw omgeving te delen.

 

Deze film is Pools gesproken en Engelse ondertiteld.

 

Een stem uit Canada, Jordan Peterson over postmodernisme en cultureel marxisme

 

Voor een breder perspectief en meer achtergrond informatie:

 

Jordan B. Peterson, Canadese klinische psycholoog en professor psychologie aan de Universiteit van Toronto, spreekt met de Epoch Times over postmodernisme en cultureel marxisme.

 

Naar schatting heeft communisme tenminste 100 miljoen mensen gedood. Hoewel zijn misdaden nog onvolledig bijeengebracht zijn, blijft deze ideologie nog steeds bestaan.

 

De Epoch Times probeert de geschiedenis en de overtuigingen van deze beweging, die een bron van tirannie en vernietiging sinds zijn ontstaan is geweest, bloot te stellen (3).

 

Deze film is Engels gesproken.

 

Bronnen:
(1) Krzysztof Karon, filosoof, publicist en maker van de film “Altiero Spinelli and New Europe”: www.historiasztuki.com.pl
(2) Bij de uitbraak van de revolutie verbleef Lenin niet in Rusland, maar in het Westen, Zwitserland, Duitsland. Zijn doel was de tsaar omverwerpen en de macht in Rusland met behulp van Duits geld overnemen. Hij wist het moment van chaos en apathie in het land voor eigen doeleinden goed te gebruiken:
http://www.dziennikpolski24.pl/artykul/3304134,lenin-po-trupach-do-wladzy,id,t.html
(3) https://www.youtube.com/user/epochtimesdigital
Omslagfoto/gebaseerd op: civilizeddiscontent.blogspot.com, bookdepository.com, roma.corriere.it

Blog#17: Bijzonder verhelderend interview over hoe Polen in Amerika nu wordt gezien en waarom

 

Een interview met Matthew Tyrmand *) in de TV Republika **) over de verandering, die momenteel in Europa en Amerika plaatsvindt (Trump, Brexit) en over de ‘dobra zmiana’ (‘de goede verandering’) in Polen.

 

Een kijk naar de wereldpolitiek en haar invloed op het beeld van Polen in Amerika:

 

De rol van het media-netwerk van de linkse globalisten, zoals The Washington Post, The New York Times, BBC, CNN en hun belang. De relatie van Anne Appelbaum met Sikorski en met de vorige regering van de partij Burgerplatform (Platforma Obywatelska, PO) in Polen en hun politiek belang om Polen in een kwaad daglicht te stellen. En ten slotte over Adam Michnik en het vermeend fascisme of antisemitisme in Polen.

 

Een eyeopener voor iedereen die Polen en haar strijd in de oerwoud van desinformatie beter wil begrijpen.

 

Deze video-opname begint met een korte introductie in het Pools, daarna volgt een gesprek in het Engels.

 

 

*) Matthew Tyrmand, schrijver, zoon van Leopold Tyrmand, schrijver en Pools-Joodse anti-communistische dissident.
Het verzet tegen domme ideologieën en de neiging tot onzin praten, zijn Matthew Tyrmand met de paplepel ingegeven.
**) TV Republika is één van de internet informatieprogramma’s in Polen dat tegenwicht aan d.z.g. main-stream media in Polen, die in de handen van de totale oppositie en het buitenland zijn, biedt.

Blog#15: Opstand van de militaire elite in Polen, strijd om het behoud van haar status en privileges

De hoofdpersonen van de media aanval op de minister van defensie. 

 

De militairen, die onlangs het leger verlieten (generaals Koziej, Rozanski, Bronowicz, Bojarski), roepen het Poolse leger op tot opstand.

 

Ze beweren, dat “de staat van het leger catastrofaal is”, dat “het leger wordt vernietigd”, dat een “civiel niet in staat is soldaten aan te sturen”. Het grootste verwijt aan de huidige minister van Defensie, Macierewicz is dat de jonge soldaten carrière mogen maken.

 

De media, die gehoor aan deze klaagzang geven, vermelden daarbij niet, dat dezelfde militairen hun opleidingen in het communistische Polen hebben gevolgd, lid van de communistische partij (PZPR) tot het einde van haar bestaan waren en aan de kant van de Sovjet Unie stonden.

 

Dr. Lech Kowalski, historicus, militair specialist en biograaf van de ‘generaals’ Jaruzelski en Kiszczak (4), noemt deze militairen “mensen in uniform van een generaal” (1).

 

Hun aanzienlijke meerderheid trad in het leger tijdens de staat van beleg (1981-1983), juist in de tijd toen het leger tegen de Poolse bevolking werd aangezet. Blijkbaar hadden ze toen geen problemen met  de situatie in het land, met generaal Jaruzelski en het functioneren van het leger – zegt Lech Kowalski (2).

 

Ze begonnen aan hun officiersopleiding tijdens de staat van beleg.

 

Omdat in 1982 niemand deze opleiding wilde volgen, bedacht ‘generaal’ Jaruzelski dat de kandidaten zonder diploma’s tot de officiersopleiding mochten worden toegelaten (1).

 

‘Generaal’ Koziej, de initiator van de media aanval was de hoofd ideoloog van het volksleger, loofde de rode armee en hij was expert van de militaire doctrines van de Sovjet Unie en van de Warschau Pakt. Drie kwart van zijn leven was hij aan het volksleger verbonden (2).

 

Het is opvallend dat in hun biografieën, die op internet te vinden zijn, ontbreken de jaren 80-tig. Een lezer kan haast de indruk krijgen dat ze hun officiersopleiding ergens in de jaren 60-tig hadden voltooid.

 

In de RPIII (v.a. 1989) was het gebruikelijk om de sleutelposities in het leger, militaire rechtbanken en de rechtbanken van het Grondwettelijke Hof met mensen van de militaire communistische geheime politie te bezetten. Dit gebeurde om de invloed op de soldaten uit te oefenen. Het was ‘ons kent ons’, alle posities om hen heen werden met de mensen uit eigen netwerken gevuld.

 

We hebben het over militairen die onschuldige mensen op basis van het recht van de staat van beleg veroordeelden.
Een kaste van generaals, die haar privileges dankzij Jaruzelski en Kiszczak heeft verkregen, en die nu aan het verdedigen is (1).

 

De partij Burger Platform (PO) doet mee

 

De politieke oppositie kwam met een motie van wantrouwen tegen de regering Szydlo, omdat de regering gen. J. Bojarski uit Rome heeft teruggeroepen. Ze beweerden dat het “een groot verlies voor de veiligheid” was (2). De PO schreef, dat “de Pool niet meer de baas van de NAVO is” (1).

 

Lech Kowalski noemt de stappen in de carrière van generaal Bojarski:

 

  • afgestudeerd aan de militaire academie voor politiek genoemd naar Felix Dzierzynski (red. I.V. F. Dzierzynski bekend als “de rode beul”, “de bloedige hond van de revolutie”) in Warschau
  • 1984-1989 maker van een militaire programma op de Poolse radio, dat direct onder het communistische politbureau viel
  • 1989-1991 luisteraar van het opleidingscentrum voor gevangenissen
  • 1991-2006 werkte in de Militaire Inlichtingen Diensten (WSI) *), voornamelijk in posities verbonden aan attachee
  • jaren 2000 – chef WSI
  • 2007 – directeur HRM van het Ministerie van Defensie. Hij hield postume bevordering tot generaal van kapitein St. Sojczynski bijnaam “Warszyce”, die door de UB (red.I.V.: communistische veiligheidsdiensten) werd gedood tegen.
  • vanaf 2014 – rector aan de NAVO College voor Verdediging in Rome, waarvoor hij zelf lobbyde.

 

In 2016 werd generaal Bojarski door de Poolse regering uit Rome teruggeroepen om uitleg te geven over de onregelmatigheden in zijn uitgaven. Zijn levensstandaard in Rome (los van zijn eigen salaris) overschreed de begroting bestemd voor de premier en president van Polen.

 

Volgens Lech Kowalski moeten wij ons niet gek laten maken dat generaal Bojarski een speciaal iemand is. Het is geen uitzonderlijke generaal, maar één van de velen met een communicatie diploma op zak (1).

 

Schaduw van Jaruzelski  en Kiszczak

 

Deze militairen hebben nog steeds sentiment voor de ‘generaals’ Jaruzelski en Kiszczak. Alles heeft met het systeem van toen te maken.

 

Zij hebben toen hun officiersopleiding voltooid, ze trouwden en kregen hun woningen (red. I.V. in de communistische tijd bestond chronisch gebrek aan woningen en in de meeste, kleine woningen woonden er meerdere gezinnen bij elkaar) (2). Generaal Jaruzelski was hun mentor en zij hebben hem in de jaren 80-tig gesteund (1).

 

De schaduw van Jaruzelski en Kiszczak reikte ver. Jaruzelski bepaalde de gehele jaren 90-tig, wie en wat voor de tv mocht zeggen. In die tijd veranderden alleen de namen, maar dezelfde mensen uit het communistische verleden bleven er.

 

De geschiedenis onderzoekers als S. Cenckiewicz, P. Gontarski of L. Kowalski krijgen geen kans om het leger de waarheid over Jaruzelski en Kiszczak te vertellen, ze worden simpel weg geweerd (2).

 

De militairen die nu zo veel onrust veroorzaken, hebben inmiddels het sentiment voor de communistische periode hun eigen kinderen en kleinkinderen geïnjecteerd (1).

 

Hoe is het echt met het Poolse leger gesteld? 

 

Het Poolse leger telt op dit moment 85.000 soldaten. Tot voor kort geleden waren er 140 generaals, op dit moment 80. Dit betekent de grootste verzadiging van de generaals van alle legers van de NAVO (1). Zelfs in het Chinese leger zijn deze verhoudingen anders (6) (2).

 

De fysieke efficiëntie van deze generaals is 2,5 keer lager dan die van de andere NAVO-generaals, vooral van de Amerikaanse generaals. Na 100 meter krijgen ze last van kortademigheid, dus hun gevechtswaarde heeft geen nut.

 

De generaals zijn ook slecht over het land verdeeld: 70% in Warsaw (hoofdstad) en slechts 30% in het veld.

 

Volgens Lech Kowalski, de generaals in Warschau leiden kleine groepen van 20-25 soldaten en sommige van van hen besturen alleen hun potloden. In Warschau alleen hebben ze allerlei structuur eenheden aangemaakt, die hen toegang tot veel geld verschaften.

 

Het is de volgende kaste, waar de focus van de regering is op gericht en die zich ertegen verzet. Hun doel was eerst de sleutelposities in het land te bemachtigen om verder tot de NAVO structuren, waar veel te verdienen valt door te stromen. Hier gaat het niet om de nationale defensie, want die werd helemaal verwaarloosd.

 

Zonder minister Macierewicz zou het leger uit elkaar vallen en er zou geen wapenindustrie in Polen meer zijn. Net zoals het met scheepswerven in Polen in de jaren 90-tig gebeurde.

 

Lech Kowalski verbaast zich over de ontrouw van deze generaals aan de huidige minister van defensie (1).

 

Minister Macierewicz gerespecteerd

 

Minister Macierewicz wordt door de soldaten op het laagste niveau aanbeden en gerespecteerd (1). Hij is de beste minister van defensie na 1989.

 

Minister Macierewicz houdt van het leger en hij is authentiek in wat hij zegt. Zijn voorgangers als Siemoniak, Klich en Sikorski waren het lachertje in het leger. Het jonger leidinggevend personeel weet hoe het zit en kent de waarheid (2).

 

De onderzoeksjournalist, Witold Gadowski haalt de woorden van een zekere journalist van Gazeta Wyborcza: “Het Instituut voor de Nationale Herdenking (IPN) heeft onze spionnen verraden”. Het gaat hier, zegt Gadowski, om een geheim bestand van het IPN, met de namen van de agenten van de communistische geheime politie (intelligentie, contraspionage), dat het instituut onlangs openbaar heeft gemaakt.

 

De ‘rode gezelschap’ raakte zo aan hun privileges uit de RPIII (red.I.V. post-communistisch Polen na 1989) gewend, vervolgt Gadowski, dat het nu onzin praat. Iets wat al lang in Tsjechië, en Duitsland plaats heeft gevonden, veroorzaakt ophef in Polen

 

Dus wat was de RPIII, vraagt Gadowski zich af? Een land van rechters uit de resort **) families, een land van geheime agenten? Want in hun belang ontstaat deze ophef.

 

Iedereen die minister Macierewicz ooit heeft gesproken, weet, dat het een redelijke, evenwichtige en rustige man is. Het is geen toeval dat de main-stream media de minister als gek uitbeelden.
In communistisch Polen en na 1989 vormden de militairen, de intelligentie en contraspionage een hechte groep. Deze groep verliest haar invloeden nu en ze vecht ertegen (3).

 

Ontslagen in het leger 

 

Minister Macierewicz legde in het parlement uit, dat het grootste vertrek, niet alleen in de geschiedenis van het Poolse leger, maar in de geschiedenis van de laatste tien jaar vond in 2010/11 plaats (red.I.V.: toen de huidige oppositiepartij Burgerplatform (PO) aan het regeren was). De cijfers zijn zelfs twee keer groter dan nu!

 

De vertrekken op dit moment zijn niet alleen aan personele beslissingen gerelateerd, zegt de minister. In het leger als in elke menselijke samenleving vertrekken mensen om verschillende redenen. Een lichte toename is een gevolg van het onderzoek naar het communistisch verleden van de militairen.

 

Meer dan 700 verklaringen over het communistisch verleden waren niet naar het Instituut voor Nationale Herinnering (IPN) overgebracht, wat wettelijke plicht is. De voorgangers van de huidige minister verstopten de verklaringen in lades in plaats van ze naar het IPN te brengen.

 

Volgens het presidentieel bureau en het Bureau voor de Nationale Veiligheid verloopt de uitwisseling van personeel in het leger rustig en er is geen bedreiging voor het hoger personeel. Er zijn meer soldaten bij het leger gekomen dan weggegaan (2).

 

Bronnen:
(1) TvRepublik,28-3-2017, onderzoeksjournaliste Dorota Kania – het programma: “Kim sa generalowie nawolujacy do buntu w wojsku polskim?“, feljeton i rozmowa z dr. Lechem Kowalskim
(2) Tv INFO, 31-3-2017: interiview met dr. L. Kowalski
(3) GadowskiTV,18-4-2017: “Sedziowie wszystko moga w Polsce
(4) films met toelichting van de historici: “Towarzysz general” over ‘generaal’ Jaruzelski en “Cze.Kiszczak” over ‘generaal’ Kiszczak: deze twee mannen werden aan de wereld als manen van eer voorgesteld. De historische onderzoeken tonen nu ook duidelijk aan wie ze werkelijk waren:  communistische vazallen van Moskou, elkaars vertrouwelingen, opportunisten en carrièremakers, communistische misdadigers en landverraders; de rang van generaal vanuit de partij en niet op basis van hun militaire verdiensten verkregen.
(6) Polen: bij 121 generaals op 100.000 soldaten = 1 generaal op 826 soldaten – China: 191 generaals op 2.500.000 soldaten = 1 generaal op 13.089 soldaten
*) WSI (Militaire Inlichtingen Diensten), in 1991 opgericht – bestond grotendeels uit de communistische officieren, die in Rusland (GRU, KGB) werden opgeleid; diende de Russen om in de Poolse speciale diensten door te dringen en de politieke scene in Polen te manipuleren; WSI controleerde de media in Polen om de publieke opinie te beïnvloeden; gefinancierd uit de staatskas, door staatsbedrijven (dekmantel voor deze officieren) en uit illegale bronnen (smokkel).
**) het woord resort heeft in het Pools nog een andere betekenis. In 1944 werd Polen door Sovjet-Unie gekoloniseerd, door de communistische agenten bestuurd en door het rode leger bewaakt. De communistische agenten en hun families beschikten over speciale privileges en onderlinge connecties. Het gaat hier om beslissende posities in politiek, rechterlijke macht, het leger, media etc. Samen vormden ze een systeem, een gesloten ‘resort’ dat zichzelf diende. Ze beschouwden hun privileges en posities als erfelijk goed. Deze situatie is na 1989 blijven voortbestaan door de transformatie van Polen (ronde tafel afspraken in 1989, buiten om de wil van het volk)) in een z.g.n. post-communistisch land, waarin alles bij het oude bleef.

Blog#4: De totale oppositie in Polen na 2015 en haar oorsprong – wie en wat zit achter haar handelen

 

Bij de woorden ‘oppositie’ en ‘Polen’ denkt men in Nederland aan “Solidarność”, de vakbond beweging uit de jaren 80-tig. De naam van Lech Walesa wordt gememoreerd.

 

De krantenberichten laten ons geloven dat de oppositie in Polen op dit moment de goede zaak en de meerderheid van de maatschappij vertegenwoordigt, en dat het hier om dezelfde strijd zoals toen gaat. Dat de democratie in Polen gevaar loopt omdat de nieuwe regering een dictatuur is. De hoofdredacteur van Gazeta Wyborcza vergelijkt zelfs de leider van de nu regerende partij, Jaroslaw Kaczynski met Stalin.

 

Daarom is het belangrijk uit te leggen wie de huidige oppositie in Polen werkelijk is en wat is haar oorsprong.

 

Voorgeschiedenis, inleiding

 

Tussen 1944 en 1989 werd Polen naar koloniaal model door de “vertegenwoordiging” van Moskou geregeerd.

 

Globaal gezien was de Sovjet Unie in de jaren 70-tig op z’n sterkst. De gas- en olieprijzen waren de kurk waarop de kracht van de Russen dreef. Niks leek de Sovjet Unie tegen te houden.

 

Maar dan. In 1978 een Poolse kardinaal, Karol Wojtyla wordt paus. Zijn komst in Polen een jaar later met de woorden: “Wees niet bevreesd!” heeft de Poolse en andere communistische slaven moed gegeven tot verzet zonder geweld. De gas- en olieprijzen zakken drastisch. De economische oorlog met het Westen, de sancties voor het invoeren van de ‘staat van beleg’ in Polen in 1981 ondermijnen de al slechte economie in de Sovjet Unie. De koloniale schandalen in Afrika en Zuid-Amerika kosten veel geld. De socialistische economie is in verval.

 

Solidarność, de bevrijdingsbeweging 

 

Eind jaren 70-tig ontstaat “Solidarność” in Polen, een nationale bevrijdingsbeweging en verdediger van de menselijke waardigheid in vorm van een vakbond.

 

In geen ander “Oostblokland” behalve Polen was de bevolking zo opstandig en tegelijk waren de communisten zo gehoorzaam aan Moskou. De communisten in Polen hadden bescherming van Moskou nodig.
Het invoeren van de staat van beleg in 1981 in Polen had tot doel de “Solidarność” te neutraliseren.

 

In 1985 wordt Mikhail Gorbatsjov de leider in de Sovjet Unie. Het is goed te weten dat zijn doel was het reformeren en redden van de Sovjet Unie en niet haar vernietiging.

 

De redding van de communisten in Polen en de vervolging van Solidarność

 

Ook de communisten in Polen deden er alles aan om zich te redden en de macht te behouden.

 

Na 1985 vindt in Polen een grote operatie van desinformatie plaats. Het gaat om behoud van controle en tegelijk de schijn ophouden, dat ze de oppositie in de regering van het land laten delen en de hervormingen die de bevolking eiste, doorvoeren.

 

Deze operatie steunde op twee pilaren: de economische ‘”reformen” van Mieczyslaw Wilczek en de “ronde tafel manoeuvre”.

 

Dankzij de eerste kwamen de bedrijven die tot nu toe in de nationale partijstructuren functioneerden onder de controle van dezelfde partijbonzen. Zij noemden zich nu ‘onafhankelijk individuele kapitalisten’.

 

De communistische propaganda bestempelde de authentieke “Solidarność” leiders met het woord “extremisten”. Dit om het Westen te overtuigen dat men met deze mensen niet moet onderhandelen.

 

Voor de “ronde tafel besprekingen” hebben de communisten hun eigen groep gecreëerd uit: ex-stalinisten, post-troskisten, liberale katholieken, allerlei collaborateurs van het communistische systeem en de mensen die dankzij het communisme aan hun posities en privileges kwamen.
Ze noemden ze een “constructieve oppositie” en ze loofden ze in het buitenland. De “constructieve oppositie” zou de voorwaarden van de communisten aanvaarden.

 

In deze sfeer verliepen de “ronde tafel besprekingen”. Daarna kwamen de verkiezingen waarin alleen 35% voor de democratische verkiezingen was bestemd.

 

Alle aandacht verplaatste zich nu van de alternatieve vormen van verzet tegen de communisten naar het z.g.n. “legale” niveau. Daarvoor werd voor de media duidelijk bepaald wat ze wel of niet mochten zeggen.

 

De teruggave van eigendommen, door de communisten na de oorlog geroofd, werd onmogelijk gemaakt om te voorkomen dat de traditionele en patriottistische elites opnieuw zouden ontstaan.

 

In de regering ontstond een coalitie waarin de communisten de sleutelposities kregen. De z.g.n. “extremisten van Solidarność” werden tot zeker 1991 vervolgd. De communistische militie veranderde haar naam alleen, de Sovjet-agenten bleven in Polen voortbestaan. Met een woord, de communisten waren structureel voorbereid om opnieuw het totalitair regime in te voeren.

 

De val van de Sovjet Unie, de transformatie in Polen en het lot van Solidarność

 

In 1991 valt echter de Sovjet Unie uit elkaar, wat de communisten in Polen niet verwachtten. Maar zelfs in deze situatie hadden ze meer middelen dan de oppositie om de situatie in het land naar hun hand te zetten.

 

Ze beschikten over banken, bedrijven, media en speciale diensten die hen het nieuwe spel in “democratie” mogelijk maakten. Ze hebben nieuwe mensen naar voren geschoven om hun belangen te vertegenwoordigen.

 

Het communistische Polen werd getransformeerd in een post-communistisch land, alle functies bleven bij de communisten. Hiermee werd het beeld van Polen voor de volgende 25 jaar bepaald.

 

“Solidarność” wou solidariteit, vrijheid en democratie. Echter na jaren van terreur, trauma en armoe was ze niet in staat om deze uitdaging aan te gaan.
Door het toedoen van “experten” en agenten werd “Solidarność” snel gepolitiseerd.

 

Eind 1981 is “Solidarność” geen spreekbuis van de wil van het volk meer. Hun leidende rol is praktisch gezien, geëindigd met de invoering van de staat van beleg in Polen.

 

In 1989 hebben de gewone arbeiders niets meer te vertellen (1).

 

De strijd van Solidarność gaat door

 

De mensen uit de vroege “Solidarność” gingen met hun geweldloze strijd op de achtergrond door. Vanaf het begin van de transformatie, 25 jaar, werkten ze aan de basis om de levensomstandigheden in Polen te verbeteren.
Dankzij de giften van de gewone burgers ontstonden de Radio Maryja, TVTrwam en de Hoge School in Torun. Nieuwe kaders voor de toekomst werden gevormd. Uit de politieke omgeving van “Solidarność” werd in 2001 de partij Wet en Rechtvaardigheid (PIS) geboren. Haar eerste leider werd wijlen Lech Kaczynski.

 

Een lange en moeilijke politieke weg om de staat te vernieuwen begint, want iedereen die niet met de (post)communistische lijn handelde, werd politiek en economisch bestreden.

 

Ondertussen vervolgt de post-communistische partijen een lange reeks aan corruptie schandalen. O.a. de affaire Amber Gold (tienduizenden mensen werden van hun spaargeld beroofd), de z.g.n. ‘wilde re-privatisering’ (40 duizend mensen werden uit hun huizen op straat gezet).
De tragedie in Smolensk *) in 2010 schudde de Poolse bevolking definitief wakker.

 

In 2015 is het zover en de Wet en Rechtvaardigheid (PIS) wint in de democratische verkiezingen met de meerderheid.

 

De post-communistische partijen Burgerplatform (PO) en de Boerenpartij (PSL), die reeds 8 jaar aan de macht waren, komen in de oppositie. De oppositie weet dat met de regering van de Wet en Rechtvaardigheid het einde aan de heersende kaste in Polen komt, waar hun bestaan was opgebouwd. Bovendien heeft de oppositie geen charismatische leiders, en in een debat op argumenten heeft ze geen kans.

 

De oppositie gebruikt grote woorden maar verdedigt alleen haar eigen particuliere belangen. Zowel .Nowoczesna (Modern Party) als KOD (Het Comité voor de Verdediging van Democratie) zijn geen spontane, maatschappelijke initiatieven. Het zijn de strategieën om de nieuwe regering, zoals de communisten het van ouds met elke tegenstander deden, te neutraliseren.

 

De oppositie wil vooral het buitenland overtuigen dat de regering van Wet en Rechtvaardigheid (PIS) een autoritaire regering is.
Feitelijk is deze partij nog in woorden, nog in daden, nog in haar oorsprong geen autoritaire partij. Het is een Republikeinse partij die elke vorm van totalitair overheid verwerpt.

 

Met de aanval op het bewustzijn van de Polen en de Kamerleden vorig jaar op 16 december in het parlement hoopte de oppositie dat de huidige regering zou breken als een zeepbel. Zij begrepen niet dat hier niet om het gezag van Andrzej Duda (president), Jaroslaw Kaczynski (Wet en Rechtvaardigheid leader) en een groep Kamerleden gaat. Maar omdat deze regering de visie van miljoenen Polen uitdrukt. De nieuwe regering toont wat hem aan het hart ligt en hij realiseert het ook effectief (2)

 

Bronnen:
(1) M. Chodakiewicz, “Transformacja czy Niepodleglosc”
(2) uit het interview met prof. M. Zybertowicz, voor de Radio Maryja, 31-12-2016
Foto: na podstawie projektu okladki M. Marchewicza do ksiazki
B. Stanislawczyk “Kto sie boi prawdy?”
*) Op 10 april 2010, stortte het presidentiële vliegtuig  in Smolensk neer. De Poolse elite kwam in deze tragedie om. Zes jaar van onduidelijkheid en laster volgen voor de nabestaanden. De regering PO en PSL verzakte zijn verplichting door het volledige onderzoek aan de Russen over te laten. Het zogenaamde Russische “onderzoek”, waaronder het verslag MAK blijken onvolledig te zijn, vol van kritieke fouten en volledig onbetrouwbaar. Kopieën van opnamen uit de zwarte dozen die door de Russen zijn vrijgegeven dragen duidelijke sporen van manipulatie. Ondanks toezeggingen van de regering vond geen onderzoek van de lichamen ter plekke plaats. Van elke tien lichamen, die in de door de Russen verzegelde kisten in Polen terugkwamen, bleken er zes verwisseld te zijn.

 

Blog#3: Georganiseerde brutaliteit. De totale oppositie in Polen bezet het parlement – deel 1: de situatie

INLEIDING

De  oppositie (bestaande uit twee partijen PO en .Nowoczesna) in Polen heeft zich een “totale oppositie” genoemd en ze verwerpt alles wat de nieuwe regering doet. Met “ulica i zagranica” (“de straat en het buitenland”) poogt ze de nieuwe regering van Recht en Rechtvaardigheid om ver te werpen.
De strijd die de oppositie nu voert, gaat om de macht en de privileges die ze nu aan het verliezen is.

 

Zoals professor A. Zybertowicz, historicus en socioloog, in zijn interview voor Radio Maryja zei: de partij Burgerplatform (PO) en de Poolse Boerenpartij (PSL) gedragen zich alsof ze het land met de mensen die anders dan zij denken, niet willen delen.

 

Op 16 december 2016 bezetten de oppositiepartijen (Burgerplatform) PO i .Nowoczesna (De Modern Party) het Poolse parlement.

 

Juist op de dag, waarop de moorden in de WUJEK mijn worden herdacht.

 

Toen de mijnwerkers tegen de staat van beleg in Polen in december 1981 protesteerden, bevolen de toenmalige communistische machthebbers op ze te schieten. 9 mijnwerkers werden toen gedood, tientallen raakten gewond.

 

De oppositie eigent zichzelf deze dag toe. Ze wil zichzelf als slachtoffer aan het land en de wereld voorstellen. Veel jonge Polen weten het niet, maar de mensen die nu in de oppositie plaatsnemen (PO, PSL, Nowoczesna en KOD), stammen uit dezelfde communistische machthebbers als toen in 1981.

 

De toonaangevende westerse media krijgen ook van hen het onjuiste beeld van de situatie in Polen.

 

In deze blog en in het vervolg zal ik uit een zetten wat in het Poolse Parlement op 16 december vorig jaar is gebeurd, wat en wie er achter zit.

 

DE SITUATIE

 

Begrotingswet en de rechtvaardiging

 

Op 16 december 2016 zou het Poolse parlement over de begrotingswet voor 2017 stemmen.
Deze wet houdt ook een rechtvaardiging in (de zgn. dezubekizacji-wet) over het toekennen van pensioenen aan de slachtoffers van het communistisch repressie apparaat en de mensen die dat apparaat in stand hielden.

 

Deze wetten zijn ere zaken voor de regerende partij. Het gaat om eerlijkheid en sociale rechtvaardigheid, vooral in de Poolse werkelijkheid. Daar heeft de regerende partij ook het meerderheidsmandaat voor in het parlement.

 

De slachtoffers van het communistische repressie apparaat  krijgen op dit moment pensioenen onder het nationaal gemiddelde, terwijl hun vervolgers royale pensioenen van tussen 10-20 keer hoger dan het nationaal gemiddelde ontvangen .

 

De gemiddelde pensioen in Polen op dit moment bedraagt 2000 zloty. De helft van de gepensioneerden in Polen ontvangt op dit moment dit bedrag per maand. Velen ontvangen een bedrag lager dan 1000 zloty per maand (1 euro = +/_ 4,50 PLN).

 

Stemmen

 

Art 36 van het Reglement van het parlement zegt dat wetsvoorstellen in drie lezingen worden beschouwd, en de resoluties in twee lezingen (1). De wijzigingen van een wetsvoorstel mogen, volgens dit artikel tot de afronding van de tweede lezing ingebracht worden.

 

De voorzitter verklaart dat de discussie gesloten is en dat het stemmen begint. Vanaf dat moment kan men alleen zijn inbreng geven over de wijze of volgorde van het stemmen. Daarna begint de voorzitter afgevaardigden aan te roepen om te stemmen.

 

Het is de derde lezing over de begrotingswet voor 2017 in het parlement. In de derde lezing van de zitting is er geen ruimte meer voor formele voorstellen volgens het reglement. Er volgt een ronde voor het stellen van vragen.

 

Oppositie  verstoort het stemmen

 

In plaats van vragen stellen, gebruiken de leden van de partij Burgerplatform (PO) hun spreektijd om een protest tegen, zoals ze het zeggen ‘de nieuwe perswet’ te uiten.

 

De Kamerleden van de partij Burgerplatform (PO) brengen om de beurt op het spreekgestoelte een vel papier met een tekst daarop “vrije media”. Het onderwerp van ‘de media’ is niet aan de orde in deze zitting. Immers gaat het wetsvoorstel over de begroting en pensioenen. De voorzitter vermaant de Kamerleden door zich op het Art. 175 (2) van het reglement te beroepen.

 

Dan komt weer een Kamerlid van de partij Burgerplatform PO, M. Szczerba op het spreekgestoelte en hij uit zijn protest op dezelfde wijze. Bovendien wendt hij zich respectloos tot de voorzitter door ongepaste adressering van de ambt.

 

De voorzitter vermaant het Kamerlid herhaaldelijk. Als dit niet helpt, besluit de voorzitter het Kamerlid M. Szczerba van het debat uit te sluiten op grond van het artikel 175, p. 5.

 

De oppositie eist dat de voorzitter op zijn beslissing over uitsluiting terugkomt. Ze beginnen de parlementstribune massaal te bezetten en later ook de stoel van de voorzitter.

 

Het is de Kamerleden wel bekend, dat een Kamerlid tegen de beslissing van uitsluiting bij het presidium van het parlement in beroep mag gaan (art 175, p.6). Maar in afwachting op het besluit blijft het Kamerlid van het debat uitgesloten.

 

De meerderheid van de Kamerleden wil stemmen over de twee wetten die aan de orde zijn. Tot aan twee keer toe last de voorzitter een pauze in om de oppositie een kans te geven de tribune en de stoel van de voorzitter te verlaten.

 

Vice-voorzitter van het Senaat, Adam Bielan: “Als we geweld tegen de oppositie hadden gebruikt, zou de oppositie dit onmiddellijk inzetten om protesten te organiseren en een klacht bij het Europees Parlement in te dienen. Blijkbaar is niemand geïnteresseerd in het feit dat de oppositie hier het reglement van het parlement en het Poolse strafrecht aan het overtreden is.”

 

Verplaatsing van de zitting

 

Wanneer het geen effect heeft, besluit de voorzitter de vergadering naar de Kolom Zaal te verplaatsen. De Kolom Zaal is een na de grootste zaal in het Poolse Parlement. Daar vond ook het stemmen plaats.

 

Het Art.10 wet 1 reglement 3 van het parlement machtigt de parlementsvoorzitter tot het bijeenroepen van vergaderingen, met inbegrip van het bepalen van de tijd en de plaats.

 

Alle Kamerleden werden geïnformeerd over de nieuwe plaats van de zitting door middel van een persoonlijk SMS-bericht en door een bericht op het grote scherm in de plenaire zaal.

 

De parlementaire zitting in de Kolom Zaal op 16 december 2015 was geen precedent. Daar vond ook plaats de 73-ste parlementaire zitting in de zesde termijn op 12 augustus 2010, toen de partij Burgerplatform (PO) aan de macht was.

 

De twee wetten zijn met de meerderheid aangenomen.
Art. 190. over de meerderheid voor het passeren van wetten: het parlement passeert wetten met een meerderheid van stemmen in de aanwezigheid van ten minste de helft van het wettelijke aantal van Afgevaardigden, tenzij het in de Grondwet anders is bepaald. ( 3)

 

Onterechte klacht van de oppositie

 

De oppositie partijen klagen dat hen de toegang tot de Kolom Zaal was ontzegd, dat de deur dicht was.

 

Het is onwaar. De deur die dicht was, was de nooduitgang. De parlementaire wacht wees iedereen de weg naar de hoofdingang van de Kolom Zaal aan. De oppositieleden liepen vrij in en uit de Kolom Zaal met hun smartphones en ze maakten foto’s, opnames. Het is duidelijk te zien op de opnames van het parlement. De oppositie was ook bewust van het vereiste electoraat dat in de Kolom Zaal aanwezig was.

 

Onrusten op straat

 

‘s Avonds heeft zich Het Comité voor de Verdediging van de Democratie (KOD) voor het parlementsgebouw verzameld. De KOD aanhangers begonnen de uitgangen van het parlementsgebouw en van het hotel voor de Kamerleden te blokkeren.

 

Rond 3.00 uur ‘s nachts lukte het de regering en de leden van de regeringspartij het parlementsgebouw te verlaten. Ze werden door de KOD- en oppositieaanhangers belaagd.
Sommige demonstranten gooiden zich onder de regeringsauto’s, sommigen gingen op de straat liggen.

 

Provocatie ontmaskerd

 

De websurfers lukte het een provocatie van de oppositie te ontmaskeren.
Een man ging op de straat naast een ontplofte rookgranaat liggen. De voorbijgangers hebben zich om hem bekommerd, zijn pols gemeten. Vervolgens stond de man zelfstandig op en hij pakte zijn telefoon om iemand te bellen.

 

De partij Burgerplatform (PO) gebruikte daarna deze opnames voor haar anti-PiS-reclame spot, ondanks het feit dat toen al in de media over deze situatie als provocatie werd bericht.

 

In tegenstelling tot bepaalde berichten, heeft de politie geen gas gebruikt.

 

De demonstranten van het KOD en van de oppositie intimideerden de journalisten van de publieke omroep, TVP INFO die hun verslag voor het parlementsgebouw probeerden te doen.

 

Nieuwe perswet

 

De aanleiding voor de oppositie was naar haar zeggen de nieuwe perswet, die de vrijheid van de journalisten zou beperken.

 

In werkelijkheid bestond die wet nog niet eens op papier. Het was een voorstel van een wet om de omgang met de media te reguleren. Maar ook om het mediawerk makkelijker te maken, de journalisten te faciliteren.
Bovendien ging het om de voorstellen die verre weg minder streng waren dan in menig een westers land.
In het Amerikaanse Congres bijvoorbeeld gelden precieze voorschriften over hoe en waar de journalisten zich mogen begeven. De opnames met een verborgen camera zijn bijvoorbeeld verboden. Bij het overtreden van deze regels dreigt schorsing voor 3 maanden en bij herhaling van een overtreding tot 2 jaar.

 

Magdalena Ogorek, historicus en publiciste die een tijd in het parlement had gewerkt, beschrijft haar ervaringen als volgt: “de wijzigingen in de regelgeving voor de journalisten in het Poolse parlement vinden regelmatig plaats. Het is niet meer zoals tientallen jaren geleden. Dat de journalisten op slippers naar het parlement komen, laat ze achterwege. Maar ze rennen achter de Kamerleden praktisch tot in de toiletten. De camera’s mogen tegen de hoofden van de Kamerleden stoten en het is dan oké. De  journalisten overvallen de Kamerleden, maar ze zijn niet eens op een gesprek voorbereid. (…) “. (4)

 

Toen de onrusten over de mediatoegang tot het parlement ontstonden, heeft de regering de redacties en de journalisten uitgenodigd om de regels voor de media na de feestdagen in overleg te bepalen. Deze uitnodiging is ook aangenomen.

 

Desondanks bleven de oppositie partijen de plenaire zaal van het parlement te bezetten.

 

Hypocrisie van de oppositie

 

Piotr Palka, een journalist van Rebelia.pl: “Dezelfde woorden over de vrijheid van media hoorden we niet van de partij Burgerplatform in 2014, toen het ‘Tape-schandaal’ uitbrak. Toen vielen de mensen van de ABW (De Interne Veiligheidsdienst) de krant “WPROST” binnen en ze hadden met geweld de laptop met opnames uit de handen van de toenmalige hoofdredacteur getrokken.
Ook niet toen Pawel Graz, de woordvoerder van Donald Tusk (voormalig premier) ontmoetingen met een van de zakenmannen van de krant RZECZPOSPLITA had om de ontslagen in die krant af te spreken.

 

Stanislaw Niesiolowski van de partij Burgerplatform (PO) scandeert nu over de vrijheid van media voor het parlementsgebouw. Niet zo lang geleden heeft hij de journaliste Ewa Stankiewicz van de TV Republica fysiek aangevallen op het terrein van hetzelfde parlement.
Toen hebben we als journalisten een brief ter verdediging van haar aan de regering van de partij (Burgerplatform) PO en (Boernpartij) PSL gestuurd en daar is niks mee gedaan. Ook de spreekbuizen van de voormalige regeringen als Monika Olejnik of Tomasz Lis spraken daar niet over.
We hebben te maken met een mediale orde, die de mensen die nu aan het protesteren zijn, hebben gecreëerd. Het is een hysterische oppositie. ” (5)

 

Witold Gadowski, onafhankelijke onderzoeksjournalist: “Wat voor het parlement nu plaats vindt, is een theater. Het parlement wordt gebruikt door de mensen, die betaald worden van buitenaf en die niets om Polen geven.
Het is hen niet gelukt de nieuwe regering met behulp van de straat om ver te werpen.

 

Vanaf het begin van de regering van premier Szydlo ontstond Het Comité voor de Verdediging van Democratie (KOD) en het begon meteen met zijn destructieve, aanvallende, negatieve en provocatieve acties.

 

Ze wisten dat ze elke maand die voorbij gaat hun geld en invloeden verliezen. Hun staat, de anti-staat, die door de officieren en diegenen die nu het parlement aan het bezetten zijn, werd geregeerd, is aan het krimpen.” (6)

Volgende blog: “Wie en wat zit achter het handelen van de z.g.n. ‘totale oppositie’ in Polen”

Vorige blog: “Propagandafunctie van woorden”

Bronnen:
Lezingen.Dz.U.2012.0.32, d.w.z. – Resolutie van het Poolse Parlement op 30 juli 1992 – Voorwaarden van het Poolse parlement:
(1) Art 36 van het Reglement van het Parlement: wetsvoorstellen worden beschouwd in drie lezingen, en de resoluties van de twee
(2) Art. 175:  Taken en bevoegdheden van de voorzitter van het Parlement in de loop van de sessie, p. 1 t/m 7
(3) Art. 190. over de meerderheid die nodig is voor het passeren van wetten (Hoofdstuk 3: Stemmen, Art 188: Principes van de stemming)
(4) TVP INFO, 16-12-16
(5) idem
(6) GadowskiTV d.d. 30 december 2016
Foto: na podstawie projektu okladki M. Marchewicza do ksiazki
B. Stanislawczyk “Kto sie boi prawdy?”
propaganda woorden

Blog#2: Propagandafunctie van woorden

 
 
De links seculiere groepen in Polen (later ‘links liberalen’ genoemd) samen met de postcommunisten hebben de politieke en maatschappelijke discussie in Polen na 1989 gedomineerd.

 

De nieuwe maatschappelijke en politieke orde volgens hen vereiste een verandering van het waardesysteem die aan de basis van de westerse beschaving ligt: vrijheid, familie, geloof, gemeenschap, natie, vaderland, moraliteit, nationale identiteit, historisch geheugen, vaderlandsliefde, goedheid, waarheid. Al deze begrippen hebben een bepaalde waarde en ze vullen elkaar aan.

 

Een andere invulling van deze begrippen en vervaging van hun werkelijke betekenis heeft zijn gevolgen. Het eisen van de politieke subjectiviteit op nationaal, sociaal en staatkundig gebied brengt bijna automatisch een beschuldiging naar boven van eurofobie, xenofobie, marktfobie, provincialisme, nationalisme, antisemitisme en zelfs fascisme.
Iedereen die de door de EU opgelegde regels in twijfel brengt, gemotiveerd door het belang van zijn eigen land krijgt meteen de naam van een euroscepticus en in het vervolg een nationalist.

 

Het begrip ‘nationalisme’ heeft in het publieke debat het woord ‘chauvinisme’ verdrongen en het is bijna zijn synoniem geworden.

 

De tragische ervaringen met het Duitse nazisme vormden een gelegenheid om zowel de ‘natie’ als ‘nationalisme’ in diskrediet te brengen door ze ten onrechte met elkaar de identificeren. En het nationalisme gelijk aan het antisemitisme te stellen.

 

Historisch gezien was het Duits nazisme een racistische ideologie en geen nationale ideologie. Het was ronduit a-nationaal.(1)

 

Het is hier belangrijk duidelijk de verschillen te benadrukken tussen het Latijns nationalisme, in dit geval het katholiek, Pools nationalisme en het concept van het nationalisme uit de Germaans-protestantse stroom.

 

De totalitaire tendens die in Italië en Duitsland begin vorige eeuw ontstond, bracht met zich mee een nationaal egoïsme (anders darwinistisch nationalisme genoemd) of zelfs haat tegenover andere naties. Dit ging gepaard met het verwerpen van het christendom zoals in het geval van Hitler’s Duitsland.

 

Het Germaans-protestantse nationalisme was op bezetting belust, imperialistisch, waar de menselijke natuur in de publieke domein aan de staat was onderworpen. De geldende principes waren: de macht boven de wet, het doel heiligt de middelen.

 

In het Latijnse nationalisme of christelijk nationalisme daartegen hebben we het over een staat als gemeenschap. De gemeenschap is de drijvende, creatieve kracht achter de ontwikkeling van de staat en de politieke entiteit in de staat. Tussen de overheden en de samenleving bestaat een natuurlijke, organische samenwerking. En dit is juist het katholiek personalisme, die de basis voor de relatie tussen de staat en het individu in de Latijnse beschaving vormt.(2)

 

Een andere betekenis heeft ook het begrip ‘fascisme’ gekregen. Dit woord beleeft zijn opleving in de jaren 90-tig en dit keer in zijn valse betekenis. Hiermee wordt namelijk de rechtse en conservatieve kant van de politiek betiteld. Terwijl zowel het ‘nazisme’ als ‘fascisme’ linkse bewegingen waren. Het was Stalin die het woord ‘fascisme’ begon te gebruiken om zijn politieke tegenstanders te bestrijden.

 

De links-liberalen in Polen na 1989 namen deze retoriek over. Een ‘fascist’ betekent tegenwoordig een ‘politieke ketter’. Het dient om een persoon te stigmatiseren en uit de publieke sfeer uit te sluiten. De linkse groepen putten ook uit andere woorden, zoals: ‘racist’, ‘seksist’, ‘homofoob’, ‘kristen-ist’ (in het Pools = chrzescijanista), ‘antisemiet’ die met dezelfde bedoeling gebruikt worden.

 

Op deze manier ontstaat er een reeks van onderling afhankelijke begrippen: natie, nationalisme, fascisme, patriottisme, xenofobie, antisemitisme, waar nog een andere z.g.n. ‘moderner’ betekenis wordt aan toegevoegd.

 

Propaganda functie van deze woordenreeks is groot. Deze begrippen hebben een sterk gekleurde of emotionele waarde en ze beschikken tegelijk over een vage inhoud. Ze dienen geen communicatie maar een politieke strijd. Het zijn stigma woorden die klinken en werken als een vonnis. (3)

Volgende blog: “Georganiseerde brutaliteit van de z.g.n. ‘totale oppositie’ in Polen”

Vorige blog: “Ter inleiding op mijnPolen.nl”

Bronnen:
(1)(3) B.Stanislawczyk, “Kto sie boi prawdy?”, p. 699-700
(2) M. Ryba “Odklamac wczoraj i dzis”, p.133-135

mijnpolen.nl