Tag: Hans Frank

Blog#48: Polen onder de Duitse bezetting in de WOII – Het Generaal Gouvernement (GG), het meest uitgebuit en vernietigd gebied uit alle door Duitsland tijdens de oorlog bezette gebieden. Deel 3: De grootste begraafplaats van Europa

Vervolg op deel 1, deel 2


Zoals tijdens de eerste imperiale overheersingen

Het lot van de bewoners van het Generaal Gouvernement was te vergelijken met het lot van de inheemse bevolking uit de tijd van de eerste imperiale overheersingen – schrijft historicus Leszek Pietrzak.

De bezetter besliste over het leven en dood van de Poolse bevolking. 


De ruggengraat van de Polen breken

De toespraak van Hans Frank van 2 maart 1940 liet ook zien welk lot Polen stond te wachten: “we zullen de ruggengraat van Polen voorgoed breken, zodat er geen enkel verzet meer ooit de politiek van het Duitse Rijk in de weg zal staan“.

Het betekende systematische uitroeiing van de Poolse elites, wat al in de eerste weken van het ontstaan van het Generaal Gouvernement plaats vond. Voornamelijk ging het om de Poolse intelligentie. (1)


Sonderaktion Krakau – 1939

Universiteit van Jagiellonia, 1939. Bron: mobilnainteria.pl

Op 6 november 1939 vond de actie “Sonderaktion Krakau” aan de Jagiellonia Universiteit in Krakau. 

Arrestatie van de professoren. Bron: obozowekalendarium.blokspot.com


De Einsatzgruppe van de Duitse veiligheidspolitie (Sipo) onder leiding van Bruno Müller arresteerde 183 medewerkers van de universiteit en stuurde ze rechtstreeks naar de concentratiekamp  Sachsenhausen. (1)

AB- Aktion – 1940

In 1940 hebben de Duitse politie en de veiligheidsdiensten actie AB, Ausserordentliche Befriedungsaktion uitgevoerd.

Palmiry. Geblindoekt, onderweg naar de executieplaats in Palmiry. Bron: wykop

Met deze brede aanpak hebben ze ten minste 6500 Polen vermoord, waarvan 3500 uit de politieke en intellectuele kringen. 

De meest bekende en bloedigste misdaden van de Duitsers tegen de Poolse elites waren de massa-executies in de Warschau Palmiry.

Duitsers zetten dit beleid in de volgende jaren voort.  (1)


Liquidatie van militairen en geestelijken

Naast de intelligentie waren ook de voormalige militairen en de geestelijken het doel. Het is veelzeggend dat de Duitsers alleen in Polen de
kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders arresteerden.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog behoorde de Poolse kerk tot de meest vervolgde en vernietigde instellingen. Bisschoppen, priesters, monniken werden regelmatig vermoord, naar de vernietigingskampen gebracht. Ze mochten hun geestelijke ambt niet uitoefenen. (4)

Poolse priesters in Bydgoszcz. Bron: wikipedia

Voor Hans Frank was de Poolse katholieke kerk de grootste bedreiging voor de Duitse machthebbers: “katholicisme in dit land is geen geloof maar een bestaansvoorwaarde“.

In het Generaal Gouvernement was het belijden van het geloof in het openbaar onmogelijk. (1)

In het Bisdom van Warschau stierven 212 priesters, van Krakau 30, van Kielce 13, van Lvow 81, van Vilnus 92 (4)

Door het Derde Rijk geannexeerde Poolse gebieden verloren de meeste geestelijken

In de door het Derde Rijk geannexeerde Poolse gebieden verloor de Poolse kerk de meeste hiërarchen en geestelijken.

Occupatie van Polen 1939. Bron: Wikipedia

In het Warta Land (Warthegau) bleef er alleen één bisschop over.

In 1939 hebben de Duitsers 80% van de priesters uit dit gebied gedeporteerd. In 1941 kwam 500 geestelijken in de concentratiekampen terecht.



In Wloclawek stierf 49,2% van de priesters; in Chelmno 47,8%; in Lodz 36,8%; in Poznan 31,1%.

Poznan telde 200.000 bewoners voor de oorlog, had 30 kerken en 47 kapelletjes. Tijdens de oorlog mochten de gelovigen maar twee kerken bezoeken. Lodz met haar 700.000 bewoners mocht vier kerken gebruiken.

Pacificatie van kloosters, arrestaties en moorden vormden een vast onderdeel van het Duitse bezettingsbeleid.(4)


Leven in permanente angst

Duitse represailles waren velerlei en tegen de gehele bevolking gericht.

Frank benadrukte steeds dat Poolse arbeiders en boeren duidelijk moesten voelen dat “ze onder de bescherming van het Derde Rijk en haar uitvoerende organen zijn“.

Mensen leefden in het Generaal Gouvernement in een permanente angst. 

Elke dag kon je opgepakt en doodgeschoten worden. 

Er was dwangarbeid in Duitsland. Razzia’s vonden elke dag plaats.

Elke aanleiding, echt of vermeend was voor de Duitsers goed om de collectieve straffen uit te delen, wat met ongekende terreur en brutaliteit gepaard ging. 

Velen van de gearresteerden kwamen in de concentratiekampen binnen het GG of in het Derde Rijk terecht. 

Een bijzondere rol in dit systeem speelde concentratiekamp Auschwitz (Oświęcim), de grootste die de Duitsers op het Poolse grondgebied hadden gebouwd. 

Vanaf juni 1940 hebben Duitsers 130.000 Polen naar Auschwitz gebracht. 70.000 van hen stierf van honger, ziektes en uitputting door werk. (1)


Aktion Zamosc”, rassenpolitiek tegen de Poolse kinderen 1942-1943

Poolse kinderen werden aan het Duitse rassenbeleid onderworpen.

In het kader van het “Generalplan Ost” pacificeerden Duitsers Poolse gebieden. Polen moesten daar weg.

ontvoering van Poolse kinderen. Bron: wikipedia


Tijdens de actie “Zamość” hebben Duitsers  30.000 Poolse kinderen ontvoerd.  11.000 van hen zijn naar Duitsland ter germanisering gestuurd. Hun lot is tot de dag van vandaag onbekend. 

Aktion Zamosc. Kaart van Zamojszczyzna. Bron: wikipedia


De overige kinderen, minderwaardig volgens de Duitse rassenpolitiek, hebben Duitsers naar de concentratiekampen in Majdanek, Auschwitz en Łódź gestuurd om ze daar te laten doden.

Maar onderweg alleen stierven velen van hen van honger en kou. 

Dit was één van de wreedste Duitse  misdaden tijdens de Tweede Wereldoorlog. (1)


Christenen en Joden in de eerste twee jaren van de Duitse bezetting

Het beleid van Hitler, tijdens de eerste twee jaar van de Duitse bezetting van Polen in de Tweede Wereldoorlog, was om alle potentiële Poolse weerstand te onderdrukken d.m.v. willekeurige moordpartijen en deportaties.

Hoewel de joodse bevolking gedwongen was om de davidster te dragen en naar getto’s te verhuizen, ontsnapte het over het algemeen aan de afschrikwekkende uitbarsting van de terreur die de Duitsers tegen de christelijke Polen gebruikten. (2)

“(…) In het door de Duitsers bezette Polen in de jaren 1939-1942, degenen wiens levens het meest bedreigd waren, waren Polen.

Volgens de Joodse historicus Szymon Datner, de verhouding van de door Duitsers vermoorde Polen en Joden in die periode was 10: 1.
Dat wil zeggen dat op 10 door de Duitsers in die drie jaar vermoorde Poolse burgers, negen waren Pools en één was Joods (red.: en vaak was het iemand uit de Poolse intelligentsia)(…)”.

“(..) Volgens de Joodse bronnen (…) in gevaarlijke situaties deden de Polen een bandje met de Davidster om. De Joodse spraak kon je voor de razzia’s behoeden (…)” (3).

Drie miljoen christelijke Polen verloren hun levens in de Tweede Wereldoorlog.

Getto’s

Tegelijk met het ontstaan van het Generaal Gouvernement ontstonden getto’s. De Poolse bevolking moest wijken om er plaats voor te maken.

Getto’s waren gigantisch overbevolkt. 

Historicus  Leszek Pietrzak geeft als voorbeeld de getto in Piotrków Trybunalski aan. In 182 huizen moesten 10.000 Joden huisvesten. 

Dit soort omstandigheden zorgde voor uitbraken van epidemieën. 

Mensen stierven er van ziektes maar ook van honger. Elke dag lagen dode mannen, vrouwen, bejaarden en kinderen op straat. 

In januari 1941 stierven 898 mensen in de Warschau getto. In augustus van hetzelfde jaar waren het 5560 mensen.

Tot vandaag hebben historici moeite met het bepalen hoeveel mensen in getto’s waren door honger gestorven. 

In 1941 toen de Duits-Sovjet oorlog uitbrak, hebben Duitsers 360.000 Sovjet  oorlogsgevangenen in het Generaal Gouvernement geplaatst, waarvan 310.000 hebben ze bewust hongerdood laten sterven. (1)


Duitse ‘afrekening’ met de joodse bevolking

Na de aanval op de Sovjetunie in juni 1941, begon een systematische moord op de Poolse Joden. Tegen het einde van de oorlog drie miljoen Poolse Joden kwamen om door het toedoen van de Duitsers.

Het moorden ging gepaard met de roof van joodse bezittingen. Het was een ware obsessie van de Duitse bezetter. 

Aktion Reinhardt. Bron: Die Welt

De echte hel voor de joodse bevolking begon echter pas toen het besluit over de “Endlösung der Judenvrage” viel.

Aktion Reinhardt. Bron: paperblog

De eerste actie volgens dat plan was “Aktion Reinhardt“, wanneer Duitsers bijna 2 miljoen Joden hadden vermoord.

Aktion Reinhardt. Bron: amazon.com.uk

Deze genocide vond vooral in de concentratiekampen Belzec, Sobibor, Treblinka, Auschwitz, Chełmno en Majdanek.

In de gaskamers van deze vernietigingskampen vonden mensen direct de dood.

Daar kwamen ook de bewoners van getto’s terecht, toen de Duitsers in de zomer van 1943 hadden
besloten om de getto’s op te heffen.

De gevolgen van de Duitse dood-industrie

Het beleid van de Duitse bezettende machten, het economisch systeem en de gevolgen daarvan voor de bevolking maakten van het Generaal Gouvernement niet alleen een kolonie. 

De Duitse dood-industrie heeft van het Generaal Gouvernement de grootste begraafplaats van Europa gemaakt.

4 miljoen van de 6 miljoen in de WOII vermoorde Polen, waren bewoners van het Generaal Gouvernement


Nog één keer op een rij

Het Generaal Gouvernement, “Nebenland”, was kolonie van Hitler (3), aangestuurd door de Duitse politie en veiligheidsdiensten. Het betekende:

  • exterminatie van de Poolse bevolking volgens het z.g.n. “Generalplan Ost” (Aktion AB, Palmiry 1940, Aktion Zamosc)
  • fysieke liquidatie van het Joodse gedeelte van de Poolse bevolking
  • doodstraf voor elke vorm van verzet en/of hulp aan Joden
  • concentratie- en werkkampen, dwangarbeid in het Derde Reik voor de Poolse burgers – Duitsers hebben 2000 concentratiekampen (incl. alle afdelingen) op het Poolse grondgebied gebouwd.
  • 50% van de buitenlandse dwangarbeiders in Duitsland waren Poolse dwangarbeiders  
  • massale verdrijving van de Poolse bevolking
  • uitvoer van voedsel uit het GG dat aanzienlijk de export van voedingsmiddelen in het vooroorlogse Polen overtrof
  • verbod op politieke partijen, sociale organisaties, cultuur- en sportverenigingen
  • sluiting van theaters en bioscopen
  • verbod op middelbaar en hoger onderwijs en beperking tot minimum van het basis onderwijs

Naar deel 1, deel 2

Lees meer: deel 1: Het ontstaan van het Generaal Gouvernement

Lees meer: deel 2: Economische uitbuiting van het Generaal Gouvernement

Lees meer: Drie genocides op de Poolse bevolking in de Tweede Wereldoorlog

Vorige blog: oorlog tegen de historische waarheid. deel 2: prof. Spanner maakte zeep van menselijk vet.

Bronnen:

(1) “Zakazana historia”/”Kolonia Hitlera”, historicus, dr. Leszek Pietrzak / (“De verboden geschiedenis” – “De kolonie van Hitler”), pag. 48-52.

(2) “Your Life is Worth Mine”, historicus Ewa Kurek, de introductie op de kaft; HIPPOCRENE BOOKS, INC. New York, NY, 1997 – “(…) Duizenden Polen hebben de Joodse levens gered door dagelijks aan de Duitse bevelen weerstand te bieden en eigen leven te riskeren. Een van de meest effectieve reders waren de vrouwelijke, katholieke religieuze ordes. Poolse nonnen, in bijna 200 religieuze instellingen, inclusief scholen en weeshuizen, redden meer dan 1200 joodse kinderen.(…)”

(3) Ewa Kurek: “Polacy i Zydzi: problemy z historia”, WYDAWNICTWO CLIO, pag. 148)/ Sz.Datner: “Las Sprawiedliwych – karta z dziejow ratownictwa Zydow w okupowanje Polsce, Warszawa 1968, s.8) -[ “Polen en Joden: problemen met de geschiedenis”, quote uit het boek van Szymon Datner “Forest of the Righteous”, een kaart uit de geschiedenis van de redding van Joden in het bezet Polen, Warschau 1968, pag. 8]

(4) Pawel Lisicki: “Krew na naszych rekach?”, pag. 87-88 [“Bloed op onze handen?”]

– De tijden, schrijft Pawel Lisicki, waarin Polen nog in het naïeve geloof konden leven dat de wereld ze als medeslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog ziet, zijn allang voorbij;

“de gemiddelde Amerikaan, Fransman of Duitser denkt dat de Tweede Wereldoorlog een Holocaust was en dat is alles. Er waren nog mensen, die de Joden redden, maar de rest, de hele miljoenenpubliek keek er passief toe of nam zelfs deel aan de moord. (En dat) Joden alleen stierven, omringd door een zwerm van christelijk gepeupel, die alleen op hun levens en eigendommen aasde (…)]

“Dit zieke, obsessieve verhaal domineert snel de geest. Het wordt een religie, een mythe, een absoluut dogma, die geen weerstand verdraagt. Alles is daarin vervormd en omgekeerd. Hitler is geen misdadiger en moordenaar van volkeren, maar uitsluitend de moordenaar van de Joden; Polen, Serviërs, Russen of Wit-Russen zijn (red. IV in dit verhaal) geen afzonderlijke slachtoffers, maar een irrelevante meststof van de geschiedenis. (…)” – Ireneusz T. Lisiak: “Zaklamany Holokaust”, pag. 16 [“De verkeerde voorstelling van de Holocaust”]

Blog#45: Polen onder de Duitse bezetting in de WOII – Het Generaal Gouvernement (GG), het meest uitgebuit en vernietigd gebied uit alle door Duitsland tijdens de oorlog bezette gebieden. Deel 2: De economie van het Generaal Gouvernement

Inleiding

Het Generaal Gouvernement 1942. Foto: Wikipedia

De administratie van het Generaal Gouvernement was direct aan de economie van het gebied verbonden. Het betekende:

uitvoer van het Pools bezit naar Duitsland. Binnen enkele maanden veranderde het Generaal Gouvernement in een ‘leeg orgaan’ zoals Hans Frank het noemde

germaniseren van het bezit van de Poolse Joden. Volgens Frank “moesten Joden zo snel mogelijk uit de economie verdwijnen”.

instellen van verplichte voedselquota voor de Poolse landbouw, die de Duitse machthebbers systematisch verhoogden, en het principe van collectieve verantwoordelijkheid

verplichting en dwang voor de Polen om in het voordeel van de Duitsers te werken

Roof en het germaniseren

Binnen een week na het publiceren van het decreet van Hitler heeft Hans Frank de richtlijnen voor de economische taken van het GG bekend gemaakt.
De administratie van de Duitse bezetter begon dit beleid onmiddellijk te realiseren. Het doel was allerlei grondstoffen, schrot, machines, gehele bedrijven, onroerend goed en alles wat voor de Duitse economie waardevol was onmiddellijk uit het GG weg te voeren.
Volgens Hans Frank moest Polen behandeld worden als kolonie, en de Polen als slaven van het “grotere Duitse wereldrijk”.
Binnen enkele maanden bleef in het GG niks meer over. Frank noemde het GG een “leeg organisme”.
Transport van de Poolse ondernemingen ging moeilijker. De leiding van de Wehrmacht vond dat de waardevolle voor het Derde Rijk Poolse bedrijven beter in het GG konden blijven om daar ten bate van het Rijk te produceren.
Duitse overheid moedigde de Duitse ondernemers aan om de aansturing van de bedrijven in het GG op zich te nemen.
Voor velen van die Duitse ondernemers was het een kans om snel een fortuin op te bouwen.
Oscar Schindler. Foto: Svitavy, Kam po Cesku

Een van hen was Oscar Schindler.
Een mislukte ondernemer en een Duitse spion in het Sudetenland hoopte op een snelle en makkelijke verrijking.
Ook de eigenaar van het bedrijf Hugo Schneider AG (HASAG) uit Leipzig zag een soortgelijke potentie in het Generaal Gouvernement.

Herdenkingsbord, dwangarbeit. Foto: zwangsarbeit in Leipzig.de
Dankzij de ondersteuning van de Duitse administratie in het GG en de Wehrmacht is zijn bedrijf binnen twee jaar van een middelgroot tot de belangrijkste producent van de bewapening in het GG geworden.

HASAG, kamp in Czestochowa Polen. Foto: Wikimedia Commons HASAG, kamp in Czestochowa Polen. Foto: Wikimedia Commons[/caption]

Systematisch vergrootte hij het aantal fabrieken en gebruikte Joden als de goedkoopste arbeidskrachten.
Duitse medewerkers van zijn fabrieken waren hier ook mee gebaat. Ze verdienden geld en genoten privileges, waar ze tot dan toe alleen van konden dromen.
Duitse ondernemers kwam in het Generaal Gouvernement niet alleen om de Poolse bedrijven over te nemen.
Het decreet van Hans Frank d.d. 24 januari 1940 gaf Duitsers “bij wet” de mogelijkheid om elk privaat bezit in het Generaal Gouvernement in beslag te nemen, als het “algemeen belang” het vereiste.
Dit gaf veel ruimte voor eigen interpretatie van wat “algemeen belang” was, schrijft historicus, Leszek Pietrzak.
Voor dit doel heeft Hans Frank een vertrouwenskantoor in het leven geroepen, dat direct onder zijn controle viel.
In gevolg daarvan verliezen Polen niet alleen hun bedrijven, maar ook hun bezit. Onder de nieuwe Duitse beheerders waren zowel de ondernemers als privé personen.
Siegfried Kepper, oud gediende van de NSDAP en boer uit Oost Pruisen kwam in het Generaal gouvernement toen hij hoorde over schitterende bezittingen in voormalig Polen. Hij zou ze voor niets of zeer goedkoop kunnen verkrijgen.
Zijn succes was niet zo groot als die van Schindler maar het is hem gelukt een van de aristocratische eigendommen in de buurt van Krakau te bemachtigen.
Het germaniseren van de Joodse ondernemingen begon direct.
Op deze wijze zijn 100.000 Joodse ondernemingen, vooral in de detailhandel in beslag genomen. Deze roof kreeg massaal karakter, toen de genocide op het Joodse gedeelte van de Poolse bevolking begon.

Arbeidsplicht en arbeidsdwang

Het koloniale karakter van de Duitse machthebbers was nog meer op het gebied van werk zichtbaar .
Voor de Polen bestond arbeidsplicht in de landbouw. Voor de Poolse Joden gold echter arbeidsdwang.
Duitsers snapten heel snel dat zonder drastische maatregelen zou hen nooit lukken om voldoende arbeidskrachten te vinden.
Ten minste één miljoen Polen moest naar Duitsland gaan om daar voor de Duitsers te werken. Hans Frank stelde verplichte aantallen van werknemers in voor de gemeentes in het Generaal Gouvernement.

Duitse politie en de veiligheidsdiensten organiseerden razzia’s.

Razzia’s tijdens de Duitse bezetting van Polen. Foto: wikipedia Razzia’s in Bydgoszcz. Foto: commons wikipedia
Bij elkaar kwam 1,3 miljoen Polen in het Derde Rijk terecht, waar ze in de Duitse industrie en landbouw moesten werken.
Het was slavenwerk, dat tot roofbouw op de gezondheid en zelfs tot de dood leidde.

Dwangarbeid voor de Polen in het Derde Rijk en de verplichting om een letter “P” te dragen. Foto: Expolis

Voor de Poolse Joden gold de arbeidsdwang. De Jodenraad registreerde de joodse arbeidskrachten volgens beroep, verdeelde ze in arbeidskolommen, en betaalde ze ook. Joden moesten vaak een zinloos of vernederend werk verrichten.
Een deel van hen moest Polen in bedrijven vervangen. De meerderheid kwam echter in de dwang werkkampen terecht, waar de vreselijke omstandigheden heersten.

Landbouw in het Generaal Gouvernement

Voor de Duisters was landbouw in het GG van bijzonder economisch belang. Daarom verhoogden ze de lasten voor de Poolse boeren systematisch. In 1942 bedroegen ze 40% van de totale oogst.
Duitsers pasten het principe van collectieve verantwoordelijkheid bij het niet nakomen van de verplichtingen.
De Verzwaring van lasten voor de Poolse boeren was catastrofaal voor de civiele bevolking, voor wie het verkrijgen van voedsel de grootste dagelijkse uitdaging vormde.

Bron:

historicus dr Leszek Pietrzak, “Zakazana historia nr 14″/’Zlodzieje Europy’, 2016 pag. 43-48 (“Verboden Geschiedenis”, nr 14/”De dieven van Europa”, 2016, pag. 43-48)

Blog#43: Polen onder de Duitse bezetting in de WOII – Het General Gouvernement (GG), het meest uitgebuit en vernietigd gebied uit alle door Duitsland tijdens de oorlog bezette gebieden. Deel 1: het ontstaan van het GG en de aansturing

Inleiding

Het Generaal Gouvernement, “Nebenland“, was in wezen een kolonie van Hitler (3), aangestuurd door de Duitse politie en veiligheidsdiensten. Het betekende:  

  • 4 miljoen van de 6 miljoen in de WOII vermoorde Polen, waren bewoners van het Generaal Gouvernement
  • exterminatie van de Poolse bevolking volgens het z.g.n. “Generalplan Ost“: Palmiry 1940 en AB-Aktion
  • fysieke liquidatie van het Joodse gedeelte van de Poolse bevolking
  • doodstraf voor elke vorm van verzet en/of hulp aan Joden
  • concentratie- en werkkampen en dwangarbeid in het Derde Rijk voor de Poolse burgers – Duitsers hebben (incl. alle afdelingen) 2000 concentratiekampen op het Poolse grondgebied gebouwd.
  • 50% van de buitenlandse dwangarbeiders in Duitsland waren Poolse dwangarbeiders
  • massale verdrijving van de Poolse bevolking
  • uitvoer van voedsel uit het GG, dat aanzienlijk de export van voedingsmiddelen in het vooroorlogse Polen overtrof
  • verbod op politieke partijen, sociale organisaties, cultuur- en sportverenigingen
  • sluiting van theaters en bioscopen
  • verbod op middelbaar en hoger onderwijs en beperking tot minimum van het basis onderwijs

Het ontstaan

Generaal Gouvernement
Foto: pl.Wikipedia,org

De noordelijke en westelijke gebieden van  Polen heeft Hitler direct in het Derde Rijk  ingelijfd. Wat er over bleef kreeg de naam het  Generaal Gouvernement (GG).

Het GG had zijn eigen administratie, afzonderlijke valuta en douanevoorschriften, maar het was geen entiteit in de zin van de internationale en publieke recht. Het kon ook geen opvolger van de voormalige Poolse staat zijn. (1)

Volgens het Duitse plan was het Generaal Gouvernement in de eerste plaats een bron van grondstoffen en gratis arbeidskrachten ten behoeve van Het Derde Rijk en zijn oorlog. Na de overwinning van Hitler-Duitsland was dit gebied as “Lebensraum” voor de Duitsers bestemd. (2)

Op 12 oktober 1939 heeft Hitler een decreet over het ontstaan van het Generaal Gouvernement getekend. Vooraf aan dit feit ging een hele discussie over welke vorm het voormalig Polen zou krijgen.  

Er was sprake van een deling van Polen tussen Duitsland en Sovjet-Rusland.

Het tweede concept voorzag een quasi autonoom Poolse staat, de z.g.n. ‘Reststaat‘. Een ander concept ging over een deling van Polen die het ontstaan van een onafhankelijke West-Oekrainse staat in Galitie mogelijk maakte.  

Polen weigerden elke vorm van collaboratie met de Duisters.

De Britse premier Neville Chamberlain had moeite met het concept ‘Reststaat’ en Stalin accepteerde geen vorm van een onafhankelijke Poolse of Oekrainse staat.  

De realiteit heeft uiteindelijke voor de oplossing van “het probleem” gezorgd, schrijft historicus Leszek Pietrzak.  

Al in het begin van oktober 1939 was de Duitse administratie op het Poolse gebied zodanig ontwikkeld, dat de Poolse coöperatie overbodig was.  

Toen ontstond het idee om een gebied met alleen Duits bestuur te creëren.

De voorstander van deze oplossing was minister van de binnenlandse zaken van het Derde Rijk, Wilhelm Frick. Hij heeft het project van een decreet over het GG voorbereid en aan Hitler ter ondertekening gegeven. (3)  

De Gangster Gau

Het Generaal Gouvernement was in het begin in vier districten verdeeld: Krakow, Lublin, Radom en Warschau (94,1 duizend km², 12,1 miljoen bewoners).  

Na de agressie van Duitsland op de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 heeft Hitler d.m.v. een decreet van 1 augustus 1941 de voormalige vojevodschappen van Lwow, Tarnopol, Stanislawow en Wolyn aan het GG toegevoegd.  

Het gebied van het GG was toen 145,2 duizend km² groot en het aantal bewoners steeg tot 16,6 miljoen. (2)  

Aan de top van de administratie stond Hans Frank, formeel generaal gouverneur genoemd. Hij was ook bevoegd om eigen wetten d.m.v. van decreten te maken.  

regering van het GG: Kundt, Fischer, Frank, Wächter, Zörner, Wendler
De regering in het GG. Foto: pl.wikipedia.org

De tweede persoon in de GG was Josef Buehler, die binnen het GG een aantal afdelingen creëerde.

Deze afdelingen hadden controle over handel, rechtvaardigheid, werk en andere voor de Duitsers belangrijke zaken. Men kan ze vergelijken met de ministeries van het Derde Rijk.  

Elk district had zijn eigen gouverneur, die Frank uit zijn naaste omgeving of uit de NSDAP veteranen selecteerde.  

Elk district bestond uit gebieden, aangestuurd door een districtsdirecteur. Elk groep van zes steden viel onder een stadshoofd.  

Deze twee laatste groepen bestuurders vormden de kurk waarop de Duitse bezettende macht draaide.

Ze beschikten over zeer brede bevoegdheden op het gebied van beleid en economie.  Alleen in zeer kleine steden en dorpen waar geen Duitse kaders mogelijk waren, mocht het bestuur in de Poolse handen blijven.  

Hans Frank zorgde ervoor dat Berlijn zo weinig mogelijk bemoeienis met het GG had. Hij benadrukte vaak dat iedereen in het GG onder zijn macht viel.  

Hoewel de Wehrmacht, de Duitse politie en de veiligheidsdiensten buiten zijn bevoegdheden vielen, probeerde hij ook daarin zo veel mogelijk invloed te krijgen.  

De wijze waarop de macht in het GG was verdeeld, kon tot misbruik leiden.

De meerderheid van de bestuurders waren leden van de NSDAP en als een betere ras behandelden ze de Polen en de Poolse Joden als onder-mensen.

Fitz Cuhorst, de districthoofd in Lublin verwoorde het als volgt: ‘wij, de ambtenaren hebben besloten om ons precies andersom dan thuis te gedragen, namelijk als de grootste schurken‘.  

Het racisme in het GG was aan de orde van de dag. Het raakte zowel de Polen als de Poolse Joden.  

Ernst Gramms uit het Warschau district praatte over de Holocaust als over een zegen voor de mensheid.  

Een groot probleem voor het GG was gebrek aan kaders.

Het betekende dat de werving met de tijd uit de slechtste kandidaten plaats vond. Vaak waren het mensen met meerdere mislukte carrières achter de rug of mensen met een crimineel verleden.

Dit had tot gevolg de kwaliteitsverslechtering in de administratie en een steeds brutaler gedrag van haar mensen.   I

In de praktijk betekende het wetteloosheid, corruptie en diefstal van alles wat enige waarde had.  

Dit kon ook niet anders, schrijft historicus, als de generaal gouverneur, Hans Frank en zijn vrouw hetzelfde deden.

Ze waren buitengewoon hebzuchtig en stalen in het GG niet alleen de kunst, antieke meubels, tapijten, bontjassen, maar ook het door de bewoners ingemaakt voedsel.  

De Duitse ambtenaren in het GG pleegden misdaden, zelfs de meest wrede.

Friedrich von Balluseck, districtshoofd in Tomaszow en later Jedrzejow, mishandelde Poolse kinderen.  

Van dit soort gevallen waren er tientallen in het GG. In de loop van de tijd praatte men in het Derde Rijk over de GG als “Gangster Gau” (4).

Lees verder:

Volgende blog: Op 11 november 1919 verdedigden Polen hun vers gewonnen onafhankelijkheid; tegelijk hebben ze toen het Westen voor de bolsjewieken gered

Vorige blog: Actueel, Vaccinatiedwang in Polen

Meer lezen:

Vernietiging van de Poolse elites in de Tweede WereldoorlogTweede Wereldoorlog, samenwerking van de Duitse Gestapo en de Sovjet NKWD

Bronnen:

(1) historicus, dr. Leszek Pietrzak “Zakazana historia”/”Kolonia Hitlera”/ (“De verboden geschiedenis” – “De kolonie van Hitler”, pag. 38)

(2) Informatiewebsite over het Generaal Gouvernement: http://www.info-pc.home.pl/whatfor/baza/gen_gub.htm

(3) historicus, dr. Leszek Pietrzak “Zakazana historia”/”Kolonia Hitlera”/ (“De verboden geschiedenis” – “De kolonie van Hitler”, pag. 39-40)

(4) idem, pag. 40-43

mijnpolen.nl