Tag: EU

Blog#22: “EU en haar vrijheidvijandige experimenten”

 

Op zoek naar een inspiratie voor mijn volgende blog trof ik op internet een stukje over het boek “De demon in de democratie” aan van de Poolse professor Ryszard Legutko.

 

Met bewondering luister ik elke keer naar de toespraken van professor Legutko in het Europees Parlement. Ik bewonder hem voor de wijze waarop hij Polen verdedigt en elke ongegronde aanval op Polen met feiten pareert. Ik wens iedereen in Europa en in het Europees Parlement dat hij of zij de stem van deze wijze man mag ontdekken en daarnaar luisteren.

 

“Ryszard Legutko is een van de meest originele hedendaagse denkers, gekenmerkt door een scherpe en ironische kijk op politiek, maatschappij en cultuur. Op een uitstekende wijze combineert hij het Poolse traditionalisme met de intellectuele afstand (…).” – Roger Scruton (1).

 

Ik ben ook blij dat ik ook goede geluiden over Polen in Nederland vind, wel eens waar in de websites verborgen, maar toch. De mainstream media heeft blijkbaar nog een lange weg te gaan.

 

De recensie van het boek (2)(3) wil ik graag met de lezers van mijnpolen.nl delen:

 

The Totalitarian Temptations in Free Societies

 

“Op het westen hoeven we niet meer te hopen. We worden niet uit Engeland gered, niet uit Frankrijk, niet uit Spanje. Wellicht echter uit het oosten. In ieder geval is men daar nog wakker tegenover Brussel en islamisering, tegenover communistische bedreigingen en “liberale” verlokkingen. In Polen vond nog geen enkele islamitische aanslag plaats. Waarom niet? Omdat men een restrictieve immigratiepolitiek heeft! Omdat men christelijk en patriottisch is, omdat men welk gevaar dan ook ijverig bestrijdt.

 

“De Poolse politicus en filosoof professor Ryszard Legutko maakt deel uit van dit Poolse succesverhaal. Hij zit voor de Poolse conservatieve partij PiS in het Europees Parlement, hij doceert aan de universiteit van Krakau aan jonge mensen Europese geestesgeschiedenis. Deze gebalde competentie van theorie en praktijk heeft nu een boek gepubliceerd dat het in zich heeft: “De demon in de democratie” onderzoekt “totalitaire stromingen in liberale samenlevingen”.

 

Legutko werd gemotiveerd door teleurstellende gesprekspartners uit West-Europa. Hij merkte dat liberalen van welke partij dan ook steeds opnieuw tolerant tegenover totalitaire ideologieën zoals het communisme waren. In het communisme was iedereen gelijkgeschakeld. Wie onder hem heeft geleefd, moest de heersenden gehoorzamen, hij moest datgene doen wat van hem werd verwacht, hij mocht geen afwijkende mening hebben. Dat was in 1990 voorbij. Maar daarna merkte Legutko: ja, voorbij. Maar weer terug. Onder andere voortekens, liberaal-democratische EU-voortekens!

 

Wat Legutko nu publiceert, heeft een enorme explosieve kracht in zich. Het is de eerste systematische analyse van het verband tussen communisme en Brussel-liberalisme, tussen USSR en EUSSR. Zijn these: de Europese elite is net als destijds de Moskouse elite. Nu echter is er een ander mensheidsproject dan de “klasseloze maatschappij”. Nu zijn er massa-immigratie en islamisering als stappen naar de open, multiculturele samenleving.

 

Legutko waarschuwt voor politici, die zich in humanitaire gewaden hullen.
De Poolse politicus-filosoof waarschuwt voor zulke experimenten. Europa wordt bedreigd door deze vreemde overheersing. Tegelijkertijd wordt Europa bedreigd door de vernietiging van de natiestaat. Want aan hem worden steeds meer rechten onttrokken. Tegelijkertijd krijgt de bureaucratie in Brussel (net als vroeger in Moskou!) steeds meer vrijheden en kan ze doen wat ze wil.

 

Legutko is geen schreeuwlelijk. Hij wil de vergelijking communisme/liberalisme niet zo benaderen dat uiteindelijk alles gelijk is. Hij plaatst de massamoordenaars van toen niet op hetzelfde niveau als de Brusselse antidemocraten nu. Wat hij echter benadrukt, is de gemeenschappelijke richting van de aanval van de beide ideologieën. Hij waarschuwt ervoor dat men denkt samenlevingen compleet te kunnen reorganiseren zonder daarbij misdaden te begaan. Hij waarschuwt voor het verval van sociale, morele en culturele regels. Hij waarschuwt voor de ondergang van Europa, teweeggebracht door politici die zich hullen in humanitaire gewaden – zoals destijds de communisten.

 

Legutko´s analyse is diepgravend, christelijk, conservatief – radicaal in de zin van de woorden “tot aan de wortels gaan”. De wortels van liberalisme en communisme onderzoekt de auteur briljant. De overeenkomsten die hij ontdekt, zijn verbazingwekkend. Maar net als destijds, toen hij in de ondergrondse tegen de communisten streed, strijdt hij nu opnieuw: tegen de EU en haar vrijheidvijandige experimenten” (2)(3).

 

Lees meer: 

 

Bronnen:
(3) vertaald uit het Duits door: E.J. Bron *), website: Verzamelde Vertalingen van E.J.Bron: “Democratie? Duidelijke taal uit Polen”/gepubliceeerd op 4 oktober 2017: www.ejbron.wordpress.com
*) E.J. Bron is voor vrijheid van meningsuiting, tegen de islamisering van Europa, tegen de EUSSR, tegen de mainstream en voor het behoud van westerse waarden en tradities en pro-Israël

Blog#9: Donald Tusk, voorzitter van de Europese Raad. Deel 2: De keuze, media, oppositie en propaganda.

 

De keuze van Tusk, wiens kandidaat is hij echt

 

 
(…) De Kandidatuur van Tusk is door de politieke fracties naar voren geschoven. Op deze manier is aan het daglicht gekomen, dat er geen duidelijk beschreven selectieprocedure bestaat voor dit soort functie (M. Karnowski, journalist, redecteur wSieci.pl/wPolityce.pl – Radia Maryja).

 

Professor R. Legutko, Euro-parlementariër bevestigde dat er geen stemming plaatsvond, geen kandidaten werden geïnterviewd, en alles werd van tevoren bepaald. Het was een machtsvertoon net als twee jaren geleden, zei professor Legutko. Toen was het of Juncker of niemand. (…) Wij hebben voor de transparantie in de Europese regelgeving gevochten (interiew voor Polskie Radio 24, 13-3-2017).

 

Michal Karnowski (journalist wSieci.pl, wPolityce.p. – Radio Maryja) zegt dat op dit moment een duidelijke deling in de EU bestaat tussen degenen die de EU willen hervormen en degenen die geen wijzigingen in de EU willen.

 

De Euro-parlementariërs van Wet en Rechtvaardigheid hadden er alles aan moeten doen om de landen uit de Visegrad Group (red.IV: landen van Midden- en Oosteuropa) te ontmoedigen om op Tusk te stemmen – zegt Pawel Kukiz (partij Kukiz15, interview met Klarenbach).
Ze hadden het over de acht jaar (red. IV: twee regeringstermijnen van Tusk) van corruptieschandalen moeten vertellen, zodat die landen geen twijfels meer hadden bij het doorstrepen van Tusk’s naam.
(…) Bovendien komt het Frankrijk en Duitsland goed van pas, benadrukt Kukiz, om op deze functie een middelmatige en kleurloze persoon te hebben.

 

Duitsland heeft de kandidatuur van Donald Tusk doorgedrukt.
Kanselier Merkel had in haar toespraak in de Bundestag eerder die dag haar voldoening uitgesproken over haar samenwerking met Tusk in zijn tweede termijn als de voorzitter van de Europese Raad. Na deze verklaring was de keuze van Tusk alleen een formaliteit (Republika TV, 9-3-2017).

 

Op het eerste gezicht blijkt de keuze van Tusk (…) een succes van Duitsland.
Kanselier Merkel heeft ondiplomatiek, zonder rekening te houden met de wil van de Poolse regering haar doel gerealiseerd, door deze functie met een man die haar volgzaam is te bezetten.
Maar in de toekomst zal deze keuze een bron van crisissituaties in de EU zijn, die Merkel of een andere kanselier niet zo makkelijk lukt te beslechten (Mariusz Swierzewski, voor Republika TV, 9-3-2017).

 

Er is een politicus verkozen, die (…) zich op een agressieve wijze in de Poolse zaken mengde op de momenten van zeer gespannen situaties (J Kaczynski, voorzitter PiS – persconferentie TVP INFO).

 

Minister van Defensie, Antoni Macierwicz noemde de keuze van Tusk een diskrediet van democratie.

 

Jacek Saryusz-Wolski, Poolse kandidaat 

 

Jacek Saryusz-Wolski, nog tot voor kort lid van de PO (Burgerplatform) schreef in zijn Tweet, dat:’ “Wroclaw” *) een uiterste bewijs van Tusk’s ontrouw aan de Poolse staat is geweest’.

 

Van een uitstekende Euro-parlementariër van wereldformaat en de vertegenwoordiger van de volkspartijen in de EU werd Jacek Saryusz-Wolski over een nacht tot een “wereldvreemde, die er niks te zoeken had” gereduceerd. En we hebben het over een serieuze, actieve, kalme en constructieve politicus. Iemand die de bedreigingen en uitdagingen in de EU begrijpt, die de zaken aan de kaak durft te stellen (Michal Karnowski, journalist wSieci/wPolityce.pl).

 

B. Wildstein, journalist wPolityce.pl ziet het gedrag van PO (Burgerplatform) als gezeur. J. Sayrusz-Wolski was het meest prominent in die partij en plotseling werd hij “waardeloos“.

 

De commentatoren van Gazeta Wyborcza en TVN hebben van Sayrusz Jacek Wolski van een op een andere dag een “chagrijnige carrièremaker” gemaakt – zegt de onderzoeksjournalist Gadowski (Gadowski TV).

 

Poolse premier, Beata Szydlo bedankte Jacek Saryusz-Wolski dat hij bereid was Polen te vertegenwoordigen. Het is een uitstekende politicus – zei de premier.
De EU heeft een kans gemist om een man te kiezen, die in staat was de EU te hervormen, en de Europese Raad haar primaire rol te vervullen, d.w.z. het vertegenwoordigen van de burgers van onze landen en toezien op de belangen van de lidstaten.
Op dit moment – voegde de premier er aan toe – verdedigt de Europese Raad meestal specifieke belangen van bepaalde groepen.

 

Media, binnen- en buitenland
 

 

Professor R. Legutko, verbaast zich over de toon van de berichtgeving. De verwijten zoals “wanhopig beleid van de Poolse regering“, de regering heeft een “blunder gemaakt“, en hiermee zichzelf “op een zijspoor gezet“, dat hij “daarvoor wordt afgestraft“.
Sinds wanneer – vraagt professor Legutko – is het naar voren brengen van een kandidaat aanstootgevend?

 

In de media van de meeste landen leest men laster, valse informatie en verdraaide feiten, zegt prof. Legutko. In gesprekken met de vooraanstaande politici treft men andere reacties aan. Deze politici begrijpen het wel.

 

In de buitenlandse media ontbrak informatie over Jacek Saryusz-Wolski.
Het feit dat de overheid de kandidatuur van Tusk niet wilde, werd alleen tot de interne zaken van Polen teruggebracht. Elk woord over het gebrek aan transparantie van procedures werd weggelaten (Interiew voor Polskie Radio 24, 13-3-2017).

 

Volgens de propagandisten van Gazeta Wyborcza en TVN is “Polen in oorlog met Europa“, omdat Poolse regering de kandidatuur van Donald Tusk ‘durfde’ niet te steunen.
Van Zakowski tot Urban spreken ze van schandaal. Polen zou hierdoor “achtergesteld raken“, “zich isoleren” en “op het matje geroepen worden” (onderzoeksjournalist, W. Gadowski – GadowskiTV).

 

En de feiten over Polen, zegt W. Gadowski zijn:
  1. met bijna 3% economische groei plaatst Polen zich in de top van Europa
  2. het banksysteem is stabiel ondanks de nadelen van het systeem (…)
  3. Sinds de regering van Mazowiecki, jaren 90-tig zit Polen wel achter in de productie van eigen producten. De Europese bureaucratie, die Polen nu zo aanvalt, deed er alles aan om van Polen een economische kolonie te maken. Met nul innovatie, want slaven moeten niet denken alleen uitvoeren.
De innovatie is het enige wat we moeten verbeteren, maar we mogen niet te overhaast te werk gaan, concludeert Gadowski.

 

“Jullie hebben principes, en wij hebben geld”
 

 

Deze uitspraak schijnt de Franse president, François Hollande te hebben gedaan tegen Poolse premier, Beata Szydlo.

 

In de persconferentie op 10 maart jl. betreurde Poolse premier deze uitspraak en ze zei dat dit soort uitspraken de EU alleen verdelen.

 

De Midden- en Oost-Europese landen worden door sommige politici behandeld – zegt premier – alsof ze elke keer dankbaar moeten zijn dat ze lid van de EU zijn. Wij hebben voor deze lidmaatschap zeer hard gewerkt, en onze regio ontwikkelt op dit moment het beste. We zijn net als andere EU-lidstaten, die ook de begunstigden van de Unie zijn.

 

Bovendien, ruim 60% van het geld dat Polen ontvangt, keert in de West-Europese landen terug, via de bedrijven, die uit dat geld voor hun diensten (bouw van snelwegen, infrastructuur etc.) worden betaald.

 

Professor R. Legutko noemde de uitspraak van de Franse president ronduit beledigend en irrelevant.

 

Reacties van de ‘totale oppositie’ (PO, .Nowoczesna) in Polen

 

Professor Legutko noemt de uitspraken van de oppositie en haar gunstige media –  “we waren de beste in de klas en nu niet niet meer“, “we zaten in een eerste klas wagon en nu in een goederenwagon“, “nu wordt ons het geld afgepakt voor het naar voren brengen van eigen kandidaat” – een politiek analfabetisme.

 

Volgens M. Swierzawski (TV Republika) (…) de euforische reacties van de PO politici na de gebeurtenissen in Brussel, laten voorspellen dat de oppositie dit zal gebruiken om een ​​nieuwe politieke crisis in het land te ontketenen.

 

B. Wildstein (journalist wPolityce.pl) zegt dat we ons maar niets van de uitspraken van de oppositie moeten aantrekken. PO en .Nowoczesna dreigen met Europa van twee snelheden. Wij Polen, zegt Wildstein zouden er blij mee moeten zijn, want tot nu toe ontwikkelen de landen buiten de euro zone veel beter dan de landen, die in die euro zone zijn toegetreden. Europa is altijd een gebied van meerdere snelheden en met een leider geweest.

 

De oppositie en de aan haar verbonden kringen geloofden altijd dat onze rol was de sterke landen te behagen en in de door hen uitgestippelde richting te wandelen.
De Polen moeten begrijpen, dat ze voor hun eigen belangen moeten opkomen en daartoe het nodige in de EU doen, zegt Wildstein.

 

Bronnen:
*) in december 2016 heeft de oppositie in Polen onrechtmatig het parlement drie weken lang bezet. Tusk kwam toen naar Wroclaw. In zijn toesprak heeft hij de onrechtmatige bezetting van het Poolse parlement, en het gebruik van geweld door de demonstranten goedgekeurd. Tusk trok een parallel tussen het optreden van de oppositie in december 2016 en de decemberdagen van 1970 en 1981. Toen hadden de communisten bloedig met de protesterende Polen afgerekend.

Blog#8: Donald Tusk, voorzitter van de Europese Raad. Deel 1: Waarom kreeg hij geen steun van de Poolse regering?

 

Europese Unie en de Europese Raad 
 
In haar oorsprong was de Europese Unie een christelijk-democratisch project, waarin het respect voor en de soevereiniteit van de nationale staten voorop stonden.

 

De Europese Raad is de stem van de nationale staten in de EU en wordt door de hoofden van de individuele staten gevormd.

 

De nationale regeringen delegeren een kandidaat voor deze functie.
De voorzitter van de Europese Raad vertegenwoordigt de nationale regeringen, organiseert hun werk en hij behoudt een neutrale positie.

 

Redenen om Tusk als kandidaat niet te steunen

 

Poolse regering had kritiek op Donald Tusk voor gebrek aan objectiviteit, en zijn betrokkenheid bij de z.g.n. ‘totale oppositie’ en het politieke conflict in Polen.

 

Professor Piotr Wawrzyk, een politicoloog aan de Universiteit van Warschau is verbaasd dat de leiders van de Europese staten een duidelijk belangenconflict in het handelen van Tusk nog niet hebben opgemerkt (voor Republika TV, 9 marca 2017).

 

Donald Tusk heeft nooit de Poolse regering benaderd om over zijn prestaties en plannen te praten. Hij gedroeg zich alsof Polen hier niets mee te maken had.

 

Poolse regering heeft Tusk’s kandidatuur niet betwist. Dus als hij alleen kon laten zien dat hij in staat was boven de partijbelangen uit te stijgen, en de raison d’état te begrijpen.

 

Ondanks het feit dat de Poolse regering al vanaf een jaar zijn twijfels over zijn kandidatuur signaleerde, wilde Tusk blijkbaar niet met de overheid praten. In plaats daarvan is hij naar Berlijn gegaan. (M. Karnowski, redaktor wSieci.pl/wPolityce.pl dla Radia Maryja).

 

Poolse minister van defensie zei dat Polen niet eens kon worden over de keuze van (…) iemand die met anti-staatsagenten wordt geassocieerd (A. Macierewicz, minister van defensie, voor Trwam TV op 9.3.2017).

 

Eerste termijn van Tusk als voorzitter van de Europese Raad

 

Wanneer Tusk voor het eerst deze functie nastreefde, beloofde hij de Poolse belangen en de goede naam van Polen te bewaken. Twee en een half jaar was hij echter niet bevorderlijk voor Polen, zelfs ronduit schadelijk.

 

Jaroslaw Kaczynski had Tusk met zijn functie gefeliciteerd en hij wenste hem veel succes. Tusk was echter niet in staat hetzelfde te doen, toen de partij van Kaczynski eerlijk de verkiezingen won. Hij toonde openlijke minachting voor de (red. IV: nieuwe) overheid. Hij dacht dat hij tegen de Poolse regering kon optreden.

 

In Wroclaw, december 2016 bekrachtigde hij de onrechtmatige bezetting van het Poolse parlement. Hij had het gebruik van geweld door de demonstranten goedgekeurd. Tusk trok een parallel tussen het optreden van de oppositie in december 2016 en de decemberdagen van 1970 en 1981. Toen hadden de communisten bloedig met de protesterende Polen afgerekend  (M. Karnowski,  journalist wSieci.pl/wPolityce.pl dla Radia Maryja).

 

Zoals professor Piotr Wawrzyk (voor Republika TV, 9-3-2017), politicoloog aan de universiteit van Warschau vertelde, het kan niet zo zijn dat het hoofd van de Europese Raad zich zo openlijk met een politiek conflict van de lidstaten bemoeit. Tusk’s voorganger deed het niet, en ook hij zou het niet moeten doen. Hij is een Europese politicus en hij zou boven het nationale beleid moeten staan.

 

(…) Hij (red.IV: Tusk) protesteerde niet tegen de ideeën, en ze zelfs steunde om de landen, die de vluchtelingen niet automatisch wilden accepteren te straffen. In de Poolse omstandigheden, zou het land 3 miljard PLN kosten.
Een onterechte procedure om de Poolse rechtsstaat te toetsen en de mogelijke sancties voor Polen noemde Tusk ‘optimaal handelen’ (Jacek Sasin, parlementariër PiS voor Republika TV, 9-3-2017).

 

Volgens Wojciech Biedron (wSieci.pl voor Republika TV, 9-3-2017 ) de keuze van Tusk is een slecht bericht voor Polen en Europa. Het is een middelmatig mens, zonder charisma, verstoken van een politieke basis en invloedrijke netwerken. De man die de nieuwe president van de Verenigde Staten beledigde en tot Brexit heeft geleid, zal het gezicht van het Europees beleid (…) blijven.

 

Tusk als premier van Polen

 

Donald Tusk liet herhaaldelijk zien dat het Pools zijn voor hem onbelangrijk is.(…)
Zijn minister, Radoslaw Sikorski ging naar Berlijn en toonde zijn bereidheid om de Poolse soevereiniteit op te geven ten bate van Duitsland.

 

Tusk accepteerde prijzen, die vernoemd zijn naar de politici die in de jaren dertig van de vorige eeuw minachtend over Polen praatten. (…)

 

De politicus, die op zoek naar een carrière zichzelf van zijn eigen land totaal vervreemd heeft.

 

Er zijn geen voorbeelden te noemen waarin Tusk het belang van Polen boven zijn eigen belang stelde. Niet in zijn ambtsperiodes als premier van Polen en later als de voorzitter van de Europese Raad. (…) Functioneel was hij een Duitse politicus (M.Karnowski, journalist wSieci.pl/wPolityce.pl voor Radio Maryja).

 

Donald Tusk en de partij Burgerplatform (PO) hebben de Polen verraden – zegt Max Kolonko (MaxTV, 8-3-2017 ).
De PO, de voormalige premier Tusk, evenals hun aftakking in vorm van .Nowoczesna blijven Polen schaden.

 

De voormalige regeringen van de PO hebben de media, het bedrijfsleven en de politici in de hand gehad, maar ze konden de bevolking niet mee krijgen. Om de omverwerping door de Polen af te dekken, hebben ze een optie – emigratie – uitgevonden. Met andere woorden, als het je niet bevalt, mag je vertrekken!

 

Sinds de toetreding van Polen tot de Europese Unie hebben 5 miljoen mensen Polen verlaten. Het is meer dan de officiële cijfers (9,9%), want veel mensen hebben zich niet uitgeschreven. Feitelijk is het 16,9% (1)

 

De Poolse schulden in de tijd van Tusk bedroegen meer dan 200%. En wanneer deze schulden (alle financiele verplichtingen inbegrepen) begonnen de pan uit te rijzen, had Tusk de Commissie Financieel Toezicht om een verslag gevraagd (2). In gevolg daarvan vluchtte hij naar Brussel (Mariusz Max Kolonko, MaxTV).

 

Tusk en zijn team regeerden onbeperkt voor 8 jaar. Ze hebben zo veel gestolen dat mensen er genoeg van kregen en ze joegen ze weg.

 

De PO (Burgerplatform) en SLD (Boerenpartij) verloren de verkiezingen. Zelfs met 90% media, die voor hen werkten, ondanks de steun van het bedrijfsleven, speciale geheime diensten en de EU-structuren etc.
Nu, na deze verandering wordt een propaganda gestart dat dit een aanval o het gezag was, wat volstrekt onwaar is.
Hoe reageert Tusk daarop?
In plaats van te zeggen –  wij hebben de verkiezingen verloren, laten we hier geen hysterie van maken, laten we de Poolse opinie in de wereld niet bederven (want dit alles had zijn gevolgen en schade), laten we niet toe dat de situatie in Polen escaleert, laten we geen geweld accepteren – doet hij juist het tegenovergestelde.

 

Tusk kiest bewust om de leider van de oppositie te zijn. Als de oppositie een beledigende campagne tegen Polen in Europa opstart, zwijgt hij.
(M.Karnowski, journalist wSieci.pl/wPolityce.pl dla Radia Maryja).

 

Jaroslaw Kaczynski  (voorzitter van Wet en Rechtvaardigheid voor TVP INFO) kent geen politici, die hun loyaliteit tegenover hun eigen land zo ondubbelzinnig zouden afwijzen.

 

Bronnen:
(1) Max Kolonko:
geregistreerde werkloosheid volgens de autoriteiten = 9,9%; niet-geregistreerde werkeloosheid, diegenen die het zoeken naar een baan al hadden opgegeven = 11,9%; zwartwerkers = 13,7%; boeren, want volgens de overheid als de vader een boer is, is het ook de hele familie = 16,9%.
(2) Max Kolonko:
Het rapport van de Commissie Financieel Toezicht uit 2013 zegt:
“Vanwege de omvang van de activiteiten van banken en hun rol in de economie, de uitvoering van de voorstellen (omzetting van leningen van de Zwitserse Frank naar de Poolse Zloty) zou waarschijnlijk ook leiden tot: een aanzienlijke daling van de zloty koers, een stijging van de rendementen op staatsobligaties, het verlagen van de rating van de banken, van het bedrijfsleven en van Polen.
Als gevolg daarvan zou de opeenstapeling van negatieve verschijnselen tot een significante verslechtering van de situatie van de Poolse economie leiden. Men moet rekenening houden met de mogelijkheid van recessie, waaronder stijgende werkloosheid en een verslechtering van de overheidsfinanciën (…)” –
Een dergelijke situatie zou de destabilisatie van het bankwezen betekenen (inclusief de bedreiging voor de deposito’s bij banken), als de bedreiging voor de stabiliteit van het hele economische en financiële systeem, vergelijkbaar met Amerika in 2008.

mijnpolen.nl