Tag: Donald Tusk

Blog#29: Polen in het centrum van de globale strijd: Tusk, PO, .Nowoczesna zijn Duitse agenten?

 

Donald Tusk en zijn partij Burgerplatform (PO) hebben in Polen acht jaar geregeerd. Toen de regering van Wet en Rechtvaardigheid (PiS) in 2015 aantrad, trof hij een ongekend spoor aan corrupties en schade voor de Poolse staat aan.

 

Hebben Donald Tusk en de PO er belang bij gehad om hun eigen land zo te laten ruïneren? Hoe kan het dat een partij als .Nowoczesna zomaar uit het niets kon ontstaan?

 

Iedereen die Polen goed kent, kan zich moeilijk aan de indruk onttrekken dat Donald Tusk ook nu als voorzitter van de Europese Raad zijn eigen land schade berokkent door desinformatie te verspreiden.

 

De strijd rondom Polen heeft niks met de werkelijke situatie van nu in Polen of de Poolse geschiedenis te maken. Het is een ideologische strijd, een strijd om macht en geld.

 

In deze documentaire belichten de onderzoeksjournalisten één van de vele aspecten van die globale strijd.

Indien de ondertitelingen uitgezet zijn:
klik op het scherm, 3 punten menu, ondertitelingen/Nederlands
of klik direct op cc (closed captions), onder in het scherm

Volgende blog: Pools-Joodse relatie – de strijd om historische waarheid

Vorige blog: Mijn Polen, een reis van herkenning

Lees meer:
  1. Donald Tusk – media, oppositie en propaganda
  2. De huidige oppositie in Polen, de oorsprong

Bron:
Originele video: Program sledczy Anity Gargas:”Szokujace ustalenia dziennikarzy sledczych: Tusk, PO, .Nowoczesna to niemiecka agentura w Polsce?”
Vertaling en ondertitelingen: Ilona Versteeg/mijnpolen.nl

Blog#25: 11 november 2017, Onafhankelijkheidsmars in Polen – de ware geest van de mars en een antwoord op de vraag waar de negatieve reacties vandaan komen

Inleiding
In het begin van de twintigste eeuw, na 123 jaar werd Polen als land opnieuw gevormd en het gebeurde in extreem moeilijke omstandigheden. Het vastleggen van de grenzen van Polen behoort tot de moeilijkste episode van de moderne Europese geschiedenis. Er was sprake van zes grensoorlogen en één zeer ernstig conflict, de Pools-Sovjet oorlog van 1919-1920.
Polen was “Broos en onbemind” (1) en ze stond er alleen voor. Tijdens de Vrede van Verseille meenden de machthebbers van toen dat Polen mocht bestaan, mits ze Rusland en Duitsland niet in de weg stond. Nu zijn we bijna 100 jaar verder maar is er iets veranderd?
Gemeenschapszin 
Ter viering van de Onafhankelijkheidsdag vond op 11 november jl. de achtste Onafhankelijkheidsmars in Polen.
De kurk waarop de de organisatie van de mars drijft zijn de vrijwilligers, kleine beurs en het patriottisme van de Polen. Meer dan 100.000 Polen, van binnen- en buitenland en veel buitenlandse gasten hebben dit jaar aan de mars deel genomen. De motto van dit jaar was “Wij willen God!”.
Het was een samenkomst van mensen die van hun land houden, ongeacht de kleur, in de letterlijke en figuurlijke zin van het woord. Het was een mars van jongeren, ouderen, oorlogsveteranen en gezinnen met kinderen. Spontaniteit, zonder politieke correctheid (4), samen zingen, concerten bijwonen, een manifestatie van de geestelijke gemeenschapszin (de mars begint elk jaar met de heilige mis), een manifestatie van trots om een Pool te zijn, van 1000 jaar gehechtheid aan onafhankelijkheid en zelfbeschikking van Polen en tegen de economische neo-kolonisering van het land nu.
Zoals elk jaar is het een herdenking van de Poolse helden die hun leven voor de onafhankelijkheid van Polen 100 jaar geleden, in de WOII en in de jaren na de oorlog hebben gegeven.
De Onafhankelijkheidsmars 2017:

https://youtu.be/XEEq8EIJf5Q

Negatieve, beledigende reacties buitenland
De voormalige woordvoerder van Hillary Clinton en de Europarlementariër Guy Verhofstadt (8) noemden de 60.000 deelnemers aan de Onafhenkelijkheidsmars in Warschau nazi’s. “.. 60.000 nao-nazi’s, blanke suprematie en fascisten liepen in een mars in de straten van Warschau (…) 300 km van Auschwitz en Birkenau..”, zei Verhofstadt (8).
Een typisch links-liberale retoriek om een ander te stigmatiseren en uit de publieke sfeer uit te sluiten. Propaganda functie van deze retoriek is groot. Deze begrippen hebben een sterk gekleurde of emotionele waarde en ze beschikken tegelijk over een vage inhoud. Ze dienen geen communicatie maar een politieke strijd. Het zijn stigma woorden die klinken en werken als een vonnis (6).
De vice-voorzitter van het Poolse parlement, Joachim Brudzinski vraagt zich wat zou gebeuren als meneer Verhofstadt de Amerikaanse patriotten of Amerikaanse Ieren nazi’s noemde omdat ze respectievelijk de Onafhankelijkheidsdag of het feest van St. Patrick aan het vieren waren (2)?
Een retorische constructie die Verhofstadt gebruikt, duidt aan dat de 60.000 deelnemers aan de mars nakomelingen van de moordenaars van Joden zijn of zelf de Joden in Auschwitz hebben vermoord.
Het is ook terecht dat de Stichting Reduta Dobrego Imienia (ter Bescherming van de Goede Naam van Polen) een aangifte tegen Guy Verhofstadt en zijn beledigende uitspraken heeft gedaan en ze moedigt en helpt iedere deelnemer aan de mars in Warschau hetzelfde te doen (9).
Incidenten?
Een onwenselijk gedrag tijdens een evenement van 100.000 deelnemers is niet te voorkomen. De Onafhankelijkheidsdag is een spontaan feest van gewone mensen, vrijwilligers. Het is onmogelijk iedere deelnemer te controleren.
Wat zo mooi aan de Onafhenkelijkheidsmars is, dat de deelnemers zelf de orde tijdens de mars bewaken. Ze durven ook het verkeerde gedrag aan te spreken, en het werkt goed.
Het is een misvatting dat de grote aantallen politieagenten de deelnemers in het gareel (moeten) houden. De politie beschermt de deelnemers tegen de provocaties, die voor 2015 elk jaar gebeurden.
Nog drie jaren geleden was sprake van onregelmatigheden, provocaties en aanhoudingen. De politie zocht confrontaties met de deelnemers, gebruikte buitenproportioneel geweld en methodes van de geheime dienst, Antifa *) werd ingezet. Zelfs de Rozenkrans kring werd toen geïnfiltreerd, afgeluisterd.
Twee jaren geleden is dit gestopt. Waarom? De mars en de deelnemers zijn niet veranderd, maar de regering en de orders zijn beslist veranderd (3). Pas in in 2015 werd het normaal (4).
De incidenten mogen ook het echte feest niet overschaduwen (4). Het is inmiddels bekend, dat de inspiratie voor deze incidenten van buiten de organisatie kwam. De lijder van de z.g. partij De Verandering (zmiana) zit nu opgesloten op verdenking van spionage voor Rusland (2).
De Amerikaanse neo-nazi leider, Richard Spencer wilde de Onafhanklelijkheidsmars in Polen bijwonen. De Poolse regering heeft daar de lucht van gekregen en meneer Spencer o.a. gewaarschuwd dat hij in de gaten zou gehouden worden of hij geen wetten overtreedt. Uiteindelijk heeft Richard Spencer van zijn reis naar Polen afgezien (5).
Wie heeft belang bij een campagne tegen Polen? 
De Stichting Reduta Dobrego Imienia is daar duidelijk over. Er zijn twee centra die hier hun voordeel mee behalen. 2 punten:
  1. vrede – Polen wordt op dit moment gezien als het grootste gevaar voor de vrede. Het Art.5 van het NATO verdrag heeft strikt een politiek karakter. Het kan in werking treden indien de Europese politieke leiders hier mee akkoord gaan. Politici zijn van hun kiezers afhankelijk. Als deze kiezers geen sympathie voor Polen hebben, zal het artikel 5 niet werken
  2. oologscompensaties voor Polen, waar intensief aan wordt gewerkt. Als iemand de Polen zo breed nazi’s noemt en bij de Polen stelselmatig de schuld voor de WOII neerlegt (red. I.V.: zoals Duitsland het sinds de jaren 50-tig van de vorige eeuw doet), zal het ook in de beleving van mensen, die de feiten niet kennen, postvatten: als Polen nazi’s zijn dan zijn ze ook onbetrouwbaar in hun aanspraak
Dat tijdens de Onafhankelijkheidsmars sprake van provocaties was, is makkelijk te volgen in de buitenlandse media:
Het eerste bericht over een “massa mars van fascisten in Warschau” verscheen in The Independent, die de eigendom van een Russische oligarch in Groot-Brittannië is. Dit bericht werd vervolgens door SO600 (mevrouw Gierek bekend van eenzijdig/vijandige berichtgeving over Polen), vervolgens door de Warsaw Journal en daarna door de social media verspreid.
Het is wel waar dat mensen in het Westen de Poolse symbolen niet begrijpen en ze vanuit hun eigen referentiekader direct met fascisme verbinden. Het is jammer, maar het heeft met een andere realiteit, andere cultuur en een ander context te maken. Een systematische anti-Poolse propaganda versterkt echter dit denken.
De Amerikaanse en Europese media hebben inmiddels ervoor gezorgd, dat men de Onafhankleijkheidsmars met de regering PiS associeert. In het Westen weet niemand van een strijd tussen de nationale bewegingen in Polen en de partij Wet en Rechtvaardigheid (PiS).
De regering viert de Onafhankelijkheidsdag elk jaar op 10 november in Krakau (9).
Donald Tusk vs zijn functie in het EP
President Andrzej Duda nodigt elk jaar de voormalige premiers en presidenten van Polen voor de Onafhankelijkheidsdag, wat tot nu toe aan dovemansoren besteed was.
De komst van Donald Tusk in Warschau dit jaar lijkt ook geen toeval te zijn. Het is eerder zijn politieke tactiek, een poging om de kloof tussen de partijen aan de rechter kant van het politieke spectrum te veroorzaken (3). Tegelijk met zijn verschijning tijdens de viering van de Onafhankelijkheidsdag heeft een groepje mensen een spandoek met nazi-leuzen getoond. Tusk is er van bewust dat de media hem als voorzitter van de Europese Raad zullen volgen.
Donald Tusk verbergt steeds minder dat hij de informele lijder van de (totale) oppositie in Polen is. Ook de Europese regeringsleiders begrijpen steeds beter dat zijn gedrag en de functie die hij bekleedt niet te verenigen zijn.
Zijn recente twitter vol kwaadsprekerij over de Poolse regering is hem in Polen zeer kwalijk genomen. De partijgenoten van Donald Tusk in het Europees Parlement hebben onlangs hun kleur bekend. Deze voormalige leden van de communistische partij en/of collaborateurs van de communistische geheime dienst doen er alles aan om de regering in Polen en de Poolse bevolking te schaden.
Links-liberalen zijn aan het verliezen
Volgens Matthew Tyrmand is de links-liberale elite in de wereld aan het verliezen. Hun laatste toevluchtsoord is iedereen die aan de rechter kant van de politiek staat een stikker van een ‘autocraat’, ‘nazi’, ‘populist’, ‘blanke overheerser’, en de nieuwste de ‘Russische trol’ te geven (5). Dit gebeurde in Amerika met de presidentsverkiezingen en in Groot Brittannië met Brexit, zegt Matthew Tyrmand.
De links-liberale elite heeft 30-40 jaar geïnvesteerd om een globale regering in te voeren, die de rol van de nationale staten, vooral in hun financiën zou beperken. Polen vertegenwoordigt alles wat de globale elite afschuwt, nl het nationalisme, conservatisme en verschuiving naar rechts in de politiek (5).
Nationalisme vs chauvinisme 
Stanislaw Michalkiewicz, historicus en schrijver, in zijn reactie over de Onafhankelijkheidsmars, de motto van dit jaar “Wij willen God!” en het nationalisme heeft een heldere uitleg gegeven.
Polen willen duidelijk een politiek systeem dat op de christelijke ethiek is gebaseerd. De Christelijke ethiek heeft echter geen nationaal maar internationaal karakter, zegt hij.
Het nationalisme is een mening dat elke politieke gemeenschap zich in een staat/natie zou moeten organiseren. Hoewel het niet automatisch betekent dat elke etnische gemeenschap, zoals Górale en Kaszuby in Polen, dit soort behoefte heeft. Een mening dat men zijn land hoort te dienen en offers brengen is ook niks typisch Pools.
Michalkiewicz vergelijkt nationalisme met een gezin, waarin de vader in de eerste plaats verplicht is voor zijn eigen kinderen te zorgen. Dit heeft ook een kosmopolitisch karakter.
Het chauvinisme neemt volgens hem een demonische stap verder, waarin de vader om het bestaan van zijn kinderen veilig te stellen, de andere kinderen zou vermoorden. Een voorbeeld hiervan is het Oekraïens nationalisme, dat in de naam van de zuiverheid van eigen staat elke etnische groep of een vreemde natie vermoordde (7).
Anne Appelbaum en de Amerikaanse media vs Polen
Anne Appelbaum voert een ware cruisede in de Amerikaanse media tegen de Poolse regering. Na 2015 heeft ze haar connecties in Washington en in de globale media benut om een platform in Washington te bouwen, waarop de rechtse partijen in Polen als nazi-beweging zouden worden afgeschilderd.
Tot 2010 was Anne Appelbaum bekend van haar strenge kritiek van Rusland. Na de tragedie in Smolensk (10 april 2010) schreef ze een paar columns in The Telegraph waarin ze Rusland als wereldburger begon te loven, dat in democratie gegroeid was en de steun verdiende. Deze woorden dienden elke twijfel over de tragedie in Smolensk teniet te doen. De partij PO (Burgerplatform) in Polen had namelijk de verkiezingen in Polen te winnen, waar ook de man van Anne Appelbaum, Radoslaw Sikorski aan meedeed.
Sinds een anderhalf jaar neemt de geloofwaardigheid van Anne Appelbaum af.
Dezelfde tactiek als bij Polen heeft Anne Appelbaum ook in Amerika tijdens de presidentsverkiezingen gebruikt. De Amerikanen konden toen zelf (in) zien dat wat ze schreef verre van de werkelijkheid stond. Zelfs de meest nuttige idioot kon het zien bij het lezen van de New York Times, zegt Tyrmand.
Momenteel is Anne Appelbaum bekend als iemand die emotioneel reageert, en ze wordt niet meer serieus genomen. Maar haar invloed op het verkeerde imago van de regering in Polen, die zij en haar man vijandig zijn, was groot (5).
Een goed verslag van Tommy Robinson:

Na een tijd lees ik deze blog opnieuw. Deze film is verwijderd. Inmiddels verbaast het mij niet. YouTube verbant elk bericht dat de waarheid vertelt. Zo is het met dit verslag van een fantastische mars van jong en oud, gezinnen met kinderen. Vredig en met verheugd hart vieren ze de dag van 100 jaar geleden, toen Polen na 123 van bezetting haar vrijheid had teruggevochten. De maker van de film Tommy Robinson wordt voor ‘the enemy of the state’ verklaard en vervolgd.
Lees meer over:
Bronnen:
*) Antifa: https://en.wikipedia.org/wiki/Antifaschistische_Aktion
(1) Dermot Quin “In search of Polish Anti-Semitism”, The Chesterton Review Vol. XXXIII, Spring/Summer 2007 *)
DERMOT QUINN is Professor of History at Seton Hall University. He serves on the American and U.K. Boards of Directors of the G.K. Chesterton Institute for Faith and Culture, and is a member of the Editorial Board of The Chesterton Review.
(2) vice-voorzitter van het Poolse Parlement, Joachim Brudzinski  https://youtu.be/f5Fv8UY8Dig
(3) “Komu niepodleglosc Polski stoi koscia? (“Wie zit de onafhankelijkheid van Polen dwars?”) https://youtu.be/8hkgFAamyiE
(4) Krzysztof Bosak, Ruch Narodowy https://youtu.be/daG9o_7ORYs
(5) Matthew Tyrmand, schrijver, journalist, https://youtu.be/hzSndaIDkKY
(6) B.Stanislawczyk, “Kto sie boi prawdy?”, p. 699-700
(7) Stanislaw MIchalkiewicz, historicus, schrijver”O Marszu Niepodleglosci”, https://youtu.be/naJxfGFyo78
(9 ) Maciej Swirski, zalozyciel Reduty Dobrego Imienia https://youtu.be/TDwfeTVJ8Hk, https://youtu.be/cbcv5VTt00A

Blog#9: Donald Tusk, voorzitter van de Europese Raad. Deel 2: De keuze, media, oppositie en propaganda.

 

De keuze van Tusk, wiens kandidaat is hij echt

 

 
(…) De Kandidatuur van Tusk is door de politieke fracties naar voren geschoven. Op deze manier is aan het daglicht gekomen, dat er geen duidelijk beschreven selectieprocedure bestaat voor dit soort functie (M. Karnowski, journalist, redecteur wSieci.pl/wPolityce.pl – Radia Maryja).

 

Professor R. Legutko, Euro-parlementariër bevestigde dat er geen stemming plaatsvond, geen kandidaten werden geïnterviewd, en alles werd van tevoren bepaald. Het was een machtsvertoon net als twee jaren geleden, zei professor Legutko. Toen was het of Juncker of niemand. (…) Wij hebben voor de transparantie in de Europese regelgeving gevochten (interiew voor Polskie Radio 24, 13-3-2017).

 

Michal Karnowski (journalist wSieci.pl, wPolityce.p. – Radio Maryja) zegt dat op dit moment een duidelijke deling in de EU bestaat tussen degenen die de EU willen hervormen en degenen die geen wijzigingen in de EU willen.

 

De Euro-parlementariërs van Wet en Rechtvaardigheid hadden er alles aan moeten doen om de landen uit de Visegrad Group (red.IV: landen van Midden- en Oosteuropa) te ontmoedigen om op Tusk te stemmen – zegt Pawel Kukiz (partij Kukiz15, interview met Klarenbach).
Ze hadden het over de acht jaar (red. IV: twee regeringstermijnen van Tusk) van corruptieschandalen moeten vertellen, zodat die landen geen twijfels meer hadden bij het doorstrepen van Tusk’s naam.
(…) Bovendien komt het Frankrijk en Duitsland goed van pas, benadrukt Kukiz, om op deze functie een middelmatige en kleurloze persoon te hebben.

 

Duitsland heeft de kandidatuur van Donald Tusk doorgedrukt.
Kanselier Merkel had in haar toespraak in de Bundestag eerder die dag haar voldoening uitgesproken over haar samenwerking met Tusk in zijn tweede termijn als de voorzitter van de Europese Raad. Na deze verklaring was de keuze van Tusk alleen een formaliteit (Republika TV, 9-3-2017).

 

Op het eerste gezicht blijkt de keuze van Tusk (…) een succes van Duitsland.
Kanselier Merkel heeft ondiplomatiek, zonder rekening te houden met de wil van de Poolse regering haar doel gerealiseerd, door deze functie met een man die haar volgzaam is te bezetten.
Maar in de toekomst zal deze keuze een bron van crisissituaties in de EU zijn, die Merkel of een andere kanselier niet zo makkelijk lukt te beslechten (Mariusz Swierzewski, voor Republika TV, 9-3-2017).

 

Er is een politicus verkozen, die (…) zich op een agressieve wijze in de Poolse zaken mengde op de momenten van zeer gespannen situaties (J Kaczynski, voorzitter PiS – persconferentie TVP INFO).

 

Minister van Defensie, Antoni Macierwicz noemde de keuze van Tusk een diskrediet van democratie.

 

Jacek Saryusz-Wolski, Poolse kandidaat 

 

Jacek Saryusz-Wolski, nog tot voor kort lid van de PO (Burgerplatform) schreef in zijn Tweet, dat:’ “Wroclaw” *) een uiterste bewijs van Tusk’s ontrouw aan de Poolse staat is geweest’.

 

Van een uitstekende Euro-parlementariër van wereldformaat en de vertegenwoordiger van de volkspartijen in de EU werd Jacek Saryusz-Wolski over een nacht tot een “wereldvreemde, die er niks te zoeken had” gereduceerd. En we hebben het over een serieuze, actieve, kalme en constructieve politicus. Iemand die de bedreigingen en uitdagingen in de EU begrijpt, die de zaken aan de kaak durft te stellen (Michal Karnowski, journalist wSieci/wPolityce.pl).

 

B. Wildstein, journalist wPolityce.pl ziet het gedrag van PO (Burgerplatform) als gezeur. J. Sayrusz-Wolski was het meest prominent in die partij en plotseling werd hij “waardeloos“.

 

De commentatoren van Gazeta Wyborcza en TVN hebben van Sayrusz Jacek Wolski van een op een andere dag een “chagrijnige carrièremaker” gemaakt – zegt de onderzoeksjournalist Gadowski (Gadowski TV).

 

Poolse premier, Beata Szydlo bedankte Jacek Saryusz-Wolski dat hij bereid was Polen te vertegenwoordigen. Het is een uitstekende politicus – zei de premier.
De EU heeft een kans gemist om een man te kiezen, die in staat was de EU te hervormen, en de Europese Raad haar primaire rol te vervullen, d.w.z. het vertegenwoordigen van de burgers van onze landen en toezien op de belangen van de lidstaten.
Op dit moment – voegde de premier er aan toe – verdedigt de Europese Raad meestal specifieke belangen van bepaalde groepen.

 

Media, binnen- en buitenland
 

 

Professor R. Legutko, verbaast zich over de toon van de berichtgeving. De verwijten zoals “wanhopig beleid van de Poolse regering“, de regering heeft een “blunder gemaakt“, en hiermee zichzelf “op een zijspoor gezet“, dat hij “daarvoor wordt afgestraft“.
Sinds wanneer – vraagt professor Legutko – is het naar voren brengen van een kandidaat aanstootgevend?

 

In de media van de meeste landen leest men laster, valse informatie en verdraaide feiten, zegt prof. Legutko. In gesprekken met de vooraanstaande politici treft men andere reacties aan. Deze politici begrijpen het wel.

 

In de buitenlandse media ontbrak informatie over Jacek Saryusz-Wolski.
Het feit dat de overheid de kandidatuur van Tusk niet wilde, werd alleen tot de interne zaken van Polen teruggebracht. Elk woord over het gebrek aan transparantie van procedures werd weggelaten (Interiew voor Polskie Radio 24, 13-3-2017).

 

Volgens de propagandisten van Gazeta Wyborcza en TVN is “Polen in oorlog met Europa“, omdat Poolse regering de kandidatuur van Donald Tusk ‘durfde’ niet te steunen.
Van Zakowski tot Urban spreken ze van schandaal. Polen zou hierdoor “achtergesteld raken“, “zich isoleren” en “op het matje geroepen worden” (onderzoeksjournalist, W. Gadowski – GadowskiTV).

 

En de feiten over Polen, zegt W. Gadowski zijn:
  1. met bijna 3% economische groei plaatst Polen zich in de top van Europa
  2. het banksysteem is stabiel ondanks de nadelen van het systeem (…)
  3. Sinds de regering van Mazowiecki, jaren 90-tig zit Polen wel achter in de productie van eigen producten. De Europese bureaucratie, die Polen nu zo aanvalt, deed er alles aan om van Polen een economische kolonie te maken. Met nul innovatie, want slaven moeten niet denken alleen uitvoeren.
De innovatie is het enige wat we moeten verbeteren, maar we mogen niet te overhaast te werk gaan, concludeert Gadowski.

 

“Jullie hebben principes, en wij hebben geld”
 

 

Deze uitspraak schijnt de Franse president, François Hollande te hebben gedaan tegen Poolse premier, Beata Szydlo.

 

In de persconferentie op 10 maart jl. betreurde Poolse premier deze uitspraak en ze zei dat dit soort uitspraken de EU alleen verdelen.

 

De Midden- en Oost-Europese landen worden door sommige politici behandeld – zegt premier – alsof ze elke keer dankbaar moeten zijn dat ze lid van de EU zijn. Wij hebben voor deze lidmaatschap zeer hard gewerkt, en onze regio ontwikkelt op dit moment het beste. We zijn net als andere EU-lidstaten, die ook de begunstigden van de Unie zijn.

 

Bovendien, ruim 60% van het geld dat Polen ontvangt, keert in de West-Europese landen terug, via de bedrijven, die uit dat geld voor hun diensten (bouw van snelwegen, infrastructuur etc.) worden betaald.

 

Professor R. Legutko noemde de uitspraak van de Franse president ronduit beledigend en irrelevant.

 

Reacties van de ‘totale oppositie’ (PO, .Nowoczesna) in Polen

 

Professor Legutko noemt de uitspraken van de oppositie en haar gunstige media –  “we waren de beste in de klas en nu niet niet meer“, “we zaten in een eerste klas wagon en nu in een goederenwagon“, “nu wordt ons het geld afgepakt voor het naar voren brengen van eigen kandidaat” – een politiek analfabetisme.

 

Volgens M. Swierzawski (TV Republika) (…) de euforische reacties van de PO politici na de gebeurtenissen in Brussel, laten voorspellen dat de oppositie dit zal gebruiken om een ​​nieuwe politieke crisis in het land te ontketenen.

 

B. Wildstein (journalist wPolityce.pl) zegt dat we ons maar niets van de uitspraken van de oppositie moeten aantrekken. PO en .Nowoczesna dreigen met Europa van twee snelheden. Wij Polen, zegt Wildstein zouden er blij mee moeten zijn, want tot nu toe ontwikkelen de landen buiten de euro zone veel beter dan de landen, die in die euro zone zijn toegetreden. Europa is altijd een gebied van meerdere snelheden en met een leider geweest.

 

De oppositie en de aan haar verbonden kringen geloofden altijd dat onze rol was de sterke landen te behagen en in de door hen uitgestippelde richting te wandelen.
De Polen moeten begrijpen, dat ze voor hun eigen belangen moeten opkomen en daartoe het nodige in de EU doen, zegt Wildstein.

 

Bronnen:
*) in december 2016 heeft de oppositie in Polen onrechtmatig het parlement drie weken lang bezet. Tusk kwam toen naar Wroclaw. In zijn toesprak heeft hij de onrechtmatige bezetting van het Poolse parlement, en het gebruik van geweld door de demonstranten goedgekeurd. Tusk trok een parallel tussen het optreden van de oppositie in december 2016 en de decemberdagen van 1970 en 1981. Toen hadden de communisten bloedig met de protesterende Polen afgerekend.

Blog#8: Donald Tusk, voorzitter van de Europese Raad. Deel 1: Waarom kreeg hij geen steun van de Poolse regering?

 

Europese Unie en de Europese Raad 
 
In haar oorsprong was de Europese Unie een christelijk-democratisch project, waarin het respect voor en de soevereiniteit van de nationale staten voorop stonden.

 

De Europese Raad is de stem van de nationale staten in de EU en wordt door de hoofden van de individuele staten gevormd.

 

De nationale regeringen delegeren een kandidaat voor deze functie.
De voorzitter van de Europese Raad vertegenwoordigt de nationale regeringen, organiseert hun werk en hij behoudt een neutrale positie.

 

Redenen om Tusk als kandidaat niet te steunen

 

Poolse regering had kritiek op Donald Tusk voor gebrek aan objectiviteit, en zijn betrokkenheid bij de z.g.n. ‘totale oppositie’ en het politieke conflict in Polen.

 

Professor Piotr Wawrzyk, een politicoloog aan de Universiteit van Warschau is verbaasd dat de leiders van de Europese staten een duidelijk belangenconflict in het handelen van Tusk nog niet hebben opgemerkt (voor Republika TV, 9 marca 2017).

 

Donald Tusk heeft nooit de Poolse regering benaderd om over zijn prestaties en plannen te praten. Hij gedroeg zich alsof Polen hier niets mee te maken had.

 

Poolse regering heeft Tusk’s kandidatuur niet betwist. Dus als hij alleen kon laten zien dat hij in staat was boven de partijbelangen uit te stijgen, en de raison d’état te begrijpen.

 

Ondanks het feit dat de Poolse regering al vanaf een jaar zijn twijfels over zijn kandidatuur signaleerde, wilde Tusk blijkbaar niet met de overheid praten. In plaats daarvan is hij naar Berlijn gegaan. (M. Karnowski, redaktor wSieci.pl/wPolityce.pl dla Radia Maryja).

 

Poolse minister van defensie zei dat Polen niet eens kon worden over de keuze van (…) iemand die met anti-staatsagenten wordt geassocieerd (A. Macierewicz, minister van defensie, voor Trwam TV op 9.3.2017).

 

Eerste termijn van Tusk als voorzitter van de Europese Raad

 

Wanneer Tusk voor het eerst deze functie nastreefde, beloofde hij de Poolse belangen en de goede naam van Polen te bewaken. Twee en een half jaar was hij echter niet bevorderlijk voor Polen, zelfs ronduit schadelijk.

 

Jaroslaw Kaczynski had Tusk met zijn functie gefeliciteerd en hij wenste hem veel succes. Tusk was echter niet in staat hetzelfde te doen, toen de partij van Kaczynski eerlijk de verkiezingen won. Hij toonde openlijke minachting voor de (red. IV: nieuwe) overheid. Hij dacht dat hij tegen de Poolse regering kon optreden.

 

In Wroclaw, december 2016 bekrachtigde hij de onrechtmatige bezetting van het Poolse parlement. Hij had het gebruik van geweld door de demonstranten goedgekeurd. Tusk trok een parallel tussen het optreden van de oppositie in december 2016 en de decemberdagen van 1970 en 1981. Toen hadden de communisten bloedig met de protesterende Polen afgerekend  (M. Karnowski,  journalist wSieci.pl/wPolityce.pl dla Radia Maryja).

 

Zoals professor Piotr Wawrzyk (voor Republika TV, 9-3-2017), politicoloog aan de universiteit van Warschau vertelde, het kan niet zo zijn dat het hoofd van de Europese Raad zich zo openlijk met een politiek conflict van de lidstaten bemoeit. Tusk’s voorganger deed het niet, en ook hij zou het niet moeten doen. Hij is een Europese politicus en hij zou boven het nationale beleid moeten staan.

 

(…) Hij (red.IV: Tusk) protesteerde niet tegen de ideeën, en ze zelfs steunde om de landen, die de vluchtelingen niet automatisch wilden accepteren te straffen. In de Poolse omstandigheden, zou het land 3 miljard PLN kosten.
Een onterechte procedure om de Poolse rechtsstaat te toetsen en de mogelijke sancties voor Polen noemde Tusk ‘optimaal handelen’ (Jacek Sasin, parlementariër PiS voor Republika TV, 9-3-2017).

 

Volgens Wojciech Biedron (wSieci.pl voor Republika TV, 9-3-2017 ) de keuze van Tusk is een slecht bericht voor Polen en Europa. Het is een middelmatig mens, zonder charisma, verstoken van een politieke basis en invloedrijke netwerken. De man die de nieuwe president van de Verenigde Staten beledigde en tot Brexit heeft geleid, zal het gezicht van het Europees beleid (…) blijven.

 

Tusk als premier van Polen

 

Donald Tusk liet herhaaldelijk zien dat het Pools zijn voor hem onbelangrijk is.(…)
Zijn minister, Radoslaw Sikorski ging naar Berlijn en toonde zijn bereidheid om de Poolse soevereiniteit op te geven ten bate van Duitsland.

 

Tusk accepteerde prijzen, die vernoemd zijn naar de politici die in de jaren dertig van de vorige eeuw minachtend over Polen praatten. (…)

 

De politicus, die op zoek naar een carrière zichzelf van zijn eigen land totaal vervreemd heeft.

 

Er zijn geen voorbeelden te noemen waarin Tusk het belang van Polen boven zijn eigen belang stelde. Niet in zijn ambtsperiodes als premier van Polen en later als de voorzitter van de Europese Raad. (…) Functioneel was hij een Duitse politicus (M.Karnowski, journalist wSieci.pl/wPolityce.pl voor Radio Maryja).

 

Donald Tusk en de partij Burgerplatform (PO) hebben de Polen verraden – zegt Max Kolonko (MaxTV, 8-3-2017 ).
De PO, de voormalige premier Tusk, evenals hun aftakking in vorm van .Nowoczesna blijven Polen schaden.

 

De voormalige regeringen van de PO hebben de media, het bedrijfsleven en de politici in de hand gehad, maar ze konden de bevolking niet mee krijgen. Om de omverwerping door de Polen af te dekken, hebben ze een optie – emigratie – uitgevonden. Met andere woorden, als het je niet bevalt, mag je vertrekken!

 

Sinds de toetreding van Polen tot de Europese Unie hebben 5 miljoen mensen Polen verlaten. Het is meer dan de officiële cijfers (9,9%), want veel mensen hebben zich niet uitgeschreven. Feitelijk is het 16,9% (1)

 

De Poolse schulden in de tijd van Tusk bedroegen meer dan 200%. En wanneer deze schulden (alle financiele verplichtingen inbegrepen) begonnen de pan uit te rijzen, had Tusk de Commissie Financieel Toezicht om een verslag gevraagd (2). In gevolg daarvan vluchtte hij naar Brussel (Mariusz Max Kolonko, MaxTV).

 

Tusk en zijn team regeerden onbeperkt voor 8 jaar. Ze hebben zo veel gestolen dat mensen er genoeg van kregen en ze joegen ze weg.

 

De PO (Burgerplatform) en SLD (Boerenpartij) verloren de verkiezingen. Zelfs met 90% media, die voor hen werkten, ondanks de steun van het bedrijfsleven, speciale geheime diensten en de EU-structuren etc.
Nu, na deze verandering wordt een propaganda gestart dat dit een aanval o het gezag was, wat volstrekt onwaar is.
Hoe reageert Tusk daarop?
In plaats van te zeggen –  wij hebben de verkiezingen verloren, laten we hier geen hysterie van maken, laten we de Poolse opinie in de wereld niet bederven (want dit alles had zijn gevolgen en schade), laten we niet toe dat de situatie in Polen escaleert, laten we geen geweld accepteren – doet hij juist het tegenovergestelde.

 

Tusk kiest bewust om de leider van de oppositie te zijn. Als de oppositie een beledigende campagne tegen Polen in Europa opstart, zwijgt hij.
(M.Karnowski, journalist wSieci.pl/wPolityce.pl dla Radia Maryja).

 

Jaroslaw Kaczynski  (voorzitter van Wet en Rechtvaardigheid voor TVP INFO) kent geen politici, die hun loyaliteit tegenover hun eigen land zo ondubbelzinnig zouden afwijzen.

 

Bronnen:
(1) Max Kolonko:
geregistreerde werkloosheid volgens de autoriteiten = 9,9%; niet-geregistreerde werkeloosheid, diegenen die het zoeken naar een baan al hadden opgegeven = 11,9%; zwartwerkers = 13,7%; boeren, want volgens de overheid als de vader een boer is, is het ook de hele familie = 16,9%.
(2) Max Kolonko:
Het rapport van de Commissie Financieel Toezicht uit 2013 zegt:
“Vanwege de omvang van de activiteiten van banken en hun rol in de economie, de uitvoering van de voorstellen (omzetting van leningen van de Zwitserse Frank naar de Poolse Zloty) zou waarschijnlijk ook leiden tot: een aanzienlijke daling van de zloty koers, een stijging van de rendementen op staatsobligaties, het verlagen van de rating van de banken, van het bedrijfsleven en van Polen.
Als gevolg daarvan zou de opeenstapeling van negatieve verschijnselen tot een significante verslechtering van de situatie van de Poolse economie leiden. Men moet rekenening houden met de mogelijkheid van recessie, waaronder stijgende werkloosheid en een verslechtering van de overheidsfinanciën (…)” –
Een dergelijke situatie zou de destabilisatie van het bankwezen betekenen (inclusief de bedreiging voor de deposito’s bij banken), als de bedreiging voor de stabiliteit van het hele economische en financiële systeem, vergelijkbaar met Amerika in 2008.

mijnpolen.nl