Tag: communisme Pagina 1 van 2

un agenda 21

Blog#67: De onzichtbare vijand

Onlangs kreeg ik een vraag of ik nu na ruim 60 blogs ergens spijt van kreeg of er iets zou willen veranderen. Deze vraag sloeg de spijker op zijn kop.

In 2016/17 heb ik twee á drie blogs (blogs 3 t/m 5) geschreven, die ik met de kennis van nu anders zou hebben geschreven.

De titel van de blogs, “De georganiseerde brutaliteit” was intuïtief zeer goed getroffen. Wat op dat moment in het parlement en in Polen gebeurde was een vertoning van onbeschaafdheid. Het effect moest schokken en het electoraat één kant opduwen. Het was gelukt. Alleen enkele ingewijden konden weten, dat de z.g.n. ‘goede en slechte jongens’ toen en nu, één en dezelfde ‘partij’ dienen nl de globale elite. Dat alles slechts een theater is, een plan dat stapje voor stapje, onopgemerkt voor het grote publiek gerealiseerd wordt.

De partij PiS, die zichzelf ‘rechts’ noemt en in haar naam voor recht en rechtvaardigheid staat heeft altijd haar eigen rol in het plan gehad. 

Solidarnosc uit de jaren 1980 was een begrip.

Wat ‘De strijd van Solidarność…’ in 2015 tot doel had, was het vertrouwen van de bevolking zo ver te krijgen dat ze in de verkiezingen van dat jaar massaal op PiS zouden stemmen. Het gebeurde ook en het herhaalde zich in 2019. Deze stemmen gaven PiS absolute macht in het parlement. 

Een nieuw opkomende partij Konfederacja, belandde in 2019 net boven het verkiezingsdrempel, wat best verdacht was, gezien haar populariteit.

Het stelselmatig stelen van stemmen blijkt een wereldwijde praktijk. Gezien de communisten het deden, is het aannemelijk dat het niet is veranderd.

De stoelendans onder de in 2015 verkozen politici begon.

PiS heeft haar eerst gekozen premier Szydlo snel door Mateusz Mazowiecki vervangen. Sinds 2018 hebben meer leden van de regering PiS plaats voor een ander gemaakt.

Wie zijn de nieuwe mensen? Stuk voor stuk komen ze uit de oude communistische gaarde.

Dit geeft aan dat Solidarność en PiS vanaf het begin door vreemde veiligheidsdiensten zijn gecontroleerd en aangestuurd. De verbanden gaan verder dan alleen Pools gebied.

Als vele Polen wilde ik geloven dat 2015 eindelijk de verwachtingen zou vervullen, waar vele generaties Polen op hadden gewacht. Mensen gingen opgetogen naar de stemlokalen. De veranderingen zijn gekomen, maar niet waar men op had gehoopt. Op dat moment konden we het niet weten.

Binnen de opvolgende regeerjaren heeft PiS geen van de verkiezingsbeloftes waar gemaakt. Wel meer dan 30 extra belastingen met spoed doorgedrukt. Nog twee maanden voor de z.g.n. ‘pandemie’ het netwerk van 5G in Polen aangelegd. Elke maatschappelijke inspraak onmogelijk gemaakt, elk tegenargument van de tafel geveegd. 

Na de val van communisme in de jaren 90-tig ontstond er enorme ondernemingsdrift onder de Polen. Men had vertrouwen in de toekomst. Eindelijk! In alle hoeken van het land waren de vernieuwingen zichtbaar. De post-communisten lieten deze enorme potentie z’n gang gaan, om later het opgebouwd vermogen af te pakken.

De realiteit ontvouwt zich in rappe tempo, en de strijd van de Polen voor de vrijheid van 40 jaar geleden, van 100 en 223 jaar geleden is nog niet over.

Men hoopte dat communisme iets tijdelijks en geografisch gebonden was. Nu is de aap uit de mouw. Waar de globale elite altijd naar streefde en tot nu toe ‘lokaal’ aanrichtte, werd plotseling wereldwijd zichtbaar. De globale informatieoorlog houdt de wereldbevolking inmiddels anderhalf jaar bezig. Wat men nog voor kort geleden voor onmogelijk hield, is de werkelijkheid geworden.

Niet iedereen ziet het. De mens lijkt gehypnotiseerd te zijn, anders kan ik het niet noemen. Of zou het echt waar zijn, dat de meeste mensen slaafmentaliteit hebben en voor een stukje veiligheid bereid zijn hun vrijheden op te geven?

De globale hypnose brengt verdeling onder de mensen. Te veel hebben zich bang laten maken, intimideren en injecteren. Ze weten of geloven nog niet dat ze met een experimentele technologie zijn geïnjecteerd, die ze fataal zal worden. Misschien voelen zij zich solidaire, sociale, gezagsgetrouwe, nette burgers, en wie daar niet aan meedoet is asociaal, een komplotdenker?

Dat hier sprake is van de grootste hoax in de moderne geschiedenis, gigantische corruptie en een globaal complot tegen de mensheid zal de ‘gelovigen in de pandemie’ niet bereiken.

Ik hoop dat de Poolse bevolking sneller uit deze boze droom ontwaakt, want voor de Polen zijn de zwepen van de communistische overheersing nog voelbaar, zelfs al blijkt de indoctrinatie onder de jongeren ver doorgevoerd te zijn.

Het Westen mist dit referentiekader.

De inhumane maatregelen, de permanente angst, onzekerheid over de toekomst en de dreigende uitsluiting bouwen gelukkig de weerstand op. Over de hele wereld gaan mensen massaal op straat om tegen dit alles te protesteren. Ook de ouders beginnen de waanzin van de maatregelen in te zien.


Het Westen heeft tot nu toe de meeste vrijheden genoten.

Het ziet er naar uit de globale elite de westerse publieke opinie nodig had om andere werelddelen aan zich te onderwerpen. Maar het is nu voorbij. 

Rosa Koire, Behind the green mask
Bron: heavenlybells.org.jpg

Dat het Westen bestemd is het lot van de rest van de minder bedeelde wereldbevolking te delen, is nu al te zien in elk brutaal optreden van de politie en de ME.

Dat was onze werkelijkheid onder het communistische regime.

Men “zal niks bezitten en gelukkig zijn“, kondigt het Wereld Economic Forum aan.

Onder de mom van duurzaamheid, gelijkheid, klimaat en groen akkoord (sustainability, equity, climate, green-deal) wordt opnieuw communisme ingevoerd. Hier komen geen wapens aan te pas, het is een wijze die geen verdenking wekt.

Dit is wat Rosa Koire daarover zegt, de onlangs overleden schrijfster van het boek “Behind the Green Mask, Agenda 21“: (1)


“Sustainability, equity, climate, green-deal zijn elementen uit de VN-agenda voor de 21e eeuw [red. anders agenda 21 of agenda 20-30 genoemd], waarvan het doel zijn een wereldregering en totale controle.

In 1992 hebben 175 regeringen wereldwijd deze agenda ondertekend.

Duurzame ontwikkeling (sustainability) staat voor inventarisatie- en controleplan van al het land, water, planten, mineralen, bouwwerken, productiemiddelen, voedsel, energie, informatie en mensen in de wereld.

Bij ‘duurzame ontwikkeling‘ denkt men aan recycling, het scheppen van voedsel, energie voor iedereen etc.

NEE het gaat over het verplaatsen van bevolkingen naar geconcentreerde stedelijke centra om ze uit het landelijk gebied te verwijderen.

Regionalisatie is een stap naar globalisatie en standaardisatie. Alle systemen moeten in harmonie worden gebracht om ze centraal te besturen.

Regionalisatie is een middel om representatieve regeringen te vernietigen en ze door ongekozen regeringen en ambtenaren te vervangen.

Elk land heeft zijn eigen lokale agenda 21. In Europa is het al ver gevorderd.

Het is een samenwerking tussen bedrijven, niet-gouvernementele organisaties en regeringen om de individuele kiezers eruit te snijden en hen naar een niveau te brengen waar ze geen invloed meer mogen hebben.

Agenda 21 heeft twee pijlers: economie/ecologie en sociale gelijkheid.

Bij sociale gelijkheid denkt iedereen te weten wat het betekent, nl dat iedereen recht heeft op schoon water, niemands eigendom wordt gebruikt als dumpplaats, enz.

In werkelijkheid is sociale gelijkheid een code voor de verarming van een groot deel van de wereldbevolking, de ondergang van de ontwikkelde landen en de ineenstorting van onze economieën. Het is CORPOTOCRACY dat over de hele wereld wordt ontwikkeld.

Wat de grote bedrijven willen in deze fascistische ontwikkeling, is volledig verkeer van werknemers, zonder grenzen, om hun goederen door te voeren zonder regels en om de lonen te verlagen.

De economie en ecologie in balans brengen, betekent echt een communautaire balans, maar niet het welzijn van mensen.

Het is het evenwicht van de bedrijven, zodat ze de bevolking kunnen uitbuiten en controleren in de gebieden waar ze gecontroleerd kunnen worden.” (1)

https://www.youtube.com/watch?v=rqMe1DH3qrU&t=165s

Bron:

(1) interview met Rosa Koire:

mijnpolen.nl, Blog#65

Blog#65: 1939-1945: pro-Sovjetbeleid van de Amerikaanse administratie, communisten in Hollywood en hun strijd tegen Polen. Deel 4: Anti-Poolse propaganda in de Amerikaanse films

Geen of verkeerde voorstellingen van de Polen voor de oorlog

Ondanks het feit dat Polen 4% van de vooroorlogse bevolking in Amerika uitmaakten, kwamen zij noch in de films noch in de TV-series voor.

Hollywoods’ voorstellingen van de Poolse gemeenschap vóór de Tweede Wereldoorlog bestonden uit bizarre, barbaarse indringers, kort en “donker getinte” vreemdelingen.

De filmcriticus van Warschau, Jerzy Bossak schreef in 1938: “Onder deze omstandigheden nemen de Poolse thema’s in de buitenlandse films onvermijdelijk een vorm van propaganda aan, gericht tegen Polen en de Polen. Een bewust en opzettelijk laster doet minder kwaad, schreef hij, dan de films, die zonder vijandige bedoelingen zijn gemaakt, die de wereld rondgaan en overal de onwetendheid roekeloos verspreiden“. (1)

Het Bureau of Motion Pictures (BMP) bepaalde het beeld van de oorlog 

Tijdens de oorlog mocht het imago van Polen geen negatief effect hebben op Moskou, en het Bureau of Motion Pictures (BMP) bewaakte het werkkader van de filmstudio’s.

Een voorbeeld is “The Song of Russia” van de Metro-Goldwyn-Meyer. Het pact tussen Hitler en Stalin [Ribbentrob-Molotov] moest een noodmaatregel zijn in de Russische strijd tegen het fascisme, en de Sovjet-invasie van Finland en Polen zou een daad van (zelf)verdediging zijn. (2)

Aanval op Dieppe, 1942. Bron: historiek.net.jpg

In de film ‘The White Cliffs‘ van dezelfde producent, die over de slag om Dieppe*) ging, verzocht de BMP om de Russen in de film op te nemen, ook al vochten de Russen daar niet. De Poolse marine- en landmacht vochten er wel, waar ze zware verliezen leden. De Polen werden echter uit de film weggelaten. (3)

Zowel de BMP als de OWI (Bureau voor Oorlogsvoorlichting) zorgden voor het positieve beeld van de buitenlanders en hun regeringen in de Amerikaanse films. Om de Russen voor het Amerikaanse publiek overtuigender te maken, moesten ze in de Amerikaanse films humoristische mensen voorstellen. (4)

De BMP als de OWI overlegden alles met de Russische ambassade, en drongen bij de filmproducenten aan om hetzelfde te doen bij andere buitenlandse zaken. Dit betrof echter Polen niet. De negatieve beeldvorming over Polen, zijn regering, zijn leger en zijn bevolking is nooit op een berisping van het BMP gestuit. (5)

Bijvoorbeeld de naam van een negatief personage in “Casablanca” van Warner Brothers mocht geen verwarring veroorzaken en duidelijk Italiaans (As-alliantie **)) klinken. Warner Brothers had dit soort dilemma’s niet als het over het beledigen van Polen ging. (6)

Warner Brothers gebruikte opzettelijk twee voor het Poolse volk dierbare namen, Kościuszko en Pulaski, op een beledigende manier.

Kościuszko en Pulaski zijn niet zomaar Poolse namen. Ze zijn net als Lincoln en Washington een begrip zowel in Polen als Amerika. Warschau verbood de films van Warner Brothers en achtte Warner Brothers schuldig aan de “belediging” van de Poolse natie en de “anti-Poolse propaganda”. (26)

Wat de Poolse regering deed, was geen uitzondering. Ook andere landen verboden de films van Warner Brother om politieke redenen. (27) Harry Warner noemde de Poolse regering “antisemitisch”. (26) Desondanks heeft hij delen van de film opnieuw opgenomen en later zijn verontschuldigingen aan de Poolse regering aangeboden. (26)

De Poolse strijdkrachten bestonden niet als categorie, ook niet voor het toetsingsbureau (Motion Picture Producers and Distributors of America, MPPDA). In zijn dagelijkse verslagen keek het bureau naar de titels, de producenten en de manier waarop de oorlog in beeld werd gebracht als de belangrijkste beoordelingscategorieën. Ze vroegen of de film Amerikaanse, Britse, Canadese, Australische, Chinese, Russische, Italiaanse, Japanse en andere strijdkrachten toonde … maar niet de Poolse. (7)


De Polen werden in de Amerikaanse films regelmatig afgeschilderd als geestelijk instabiel, incompetent, verachtelijk, hersenloze schurken, lafaards, verraders, verwaand en nazi-sympathisanten, de Poolse regering beschuldigd van appeasement en fascisme, alles zonder een woord van bezwaar van het BMP  (5)

In ‘None Shall Escape‘ staan zinnen over de Polen, zoals ‘het zijn geen mensen, het zijn honden. Maar goede honden. Ze kunnen getraind worden‘. Het is ondenkbaar dat BMP zou toestaan dat een producent over een andere natie op deze wijze kon spreken. (5)

De grootste filmstudio’s in de oorlogstijd

logo Warner Brothers studio
Bron: printerest.com.jpg

Warner Brothers was in de oorlog bekend van progressieve films (8) en had de meest hartelijke relatie met BMP.

In augustus 1940 kondigde Jack Warner aan dat hij “elke film zou maken die de regering wil, koste wat het kost“. In de herfst van 1940 bespraken Mallet en Harry Warner plannen voor toekomstige samenwerking van Hollywood met de regering. BMP was van mening dat Warner Brothers “de betekenis van de wereldgebeurtenissen had begrepen“. Harry Warner was ‘Roosevelt’s man in Hollywood’ (9)

universal pictures 1942, logo
Bron: youtube.com
paramount pictures logo
Bron: logo-timeline-wikia.com
columbia pictures, 1944 logo
Bron: youtube.com

De Paramount huurde linkse scenarioschrijvers in. Columbia was links en pro-Russisch, net als Universal. (10)

Producenten zoals Louis B. Mayer van MGM en Twentieth Century-Fox waren niet links, maar zij letten op hun eigen financiën. Ze maakten dus ook films voor de politieke doeleinden om tijdelijk aan de vraag in de oorlogstijd te voldoen (11)

metro-goldwyn-meyer, logo 1942
Bron: youtube.com
20th century fox, 1942 logo
Bron: youtube.com

Warner Brothers was een absolute bron van anti-Poolse propaganda. “Zij zijn verantwoordelijk voor het anti-Poolse ‘In Our Time‘, ‘Edge of Darkness‘ en de schaamteloze ‘Mission to Moskow‘.” (8)

Alsof ze de schuld van een tegenspoed van hun families bij de Polen zochten, die ook slachtoffer waren van de tsaristische onderdrukking, en niet bij de Russen. Jack Warner ontmoette later beroemde Polen, zoals Nizynski, Shalom Ash, Paderewski, Marie Curie-Skłodowska, David Ben-Gurion, of Artur Rubinstein, maar hij wilde niet met hen praten, hij ‘wilde het niet weten‘. (12)

Bezetting als satire, Sovjet-propaganda en de historische onzin

Volgens Biskupski, had Hollywood genoeg materiaal om eerlijke films over Polen in de oorlogstijd te kunnen maken. Gezien de ideologische setting in Hollywood en een duidelijke aversie tegen Polen moest de uitkomst zwak en gemeen worden.  

“None Shall Escape”, tegen beter weten in?
none shall escape, film 1944
Bron: en-wikipedia.org

De “None Shall Escape” doet geen poging om het Poolse verzet te prijzen, schrijft Biskupski, geen enkele Amerikaanse film heeft dat ooit gedaan. Maar het is geen aanval op de Polen, in tegenstelling tot de ‘In Our Time‘. Polen is hier slechts een achtergrond voor het lijden van Joden, en de film speelt zich af in het westen van Polen, ver van de betwiste oostgrenzen. (13)

De scenarioschrijver heeft zijn best gedaan om de Polen en de “goede” Duitsers af te schilderen als gelijkwaardige slachtoffers van het nazisme. Uiteindelijk was de film een oproep aan de “Verenigde Naties” om de oorlogsmisdadigers te straffen. (13)

De regisseur van “None Shall Escape“, Andre DeToth wist van de verschrikkingen van de oorlog in Polen. Hij bevond zich in augustus 1939 in Warschau, waar hij een deel van de september-campagne filmde. Toth was zo geschokt door wat hij zag dat hij er een halve eeuw niet over sprak. In 1994 begon hij in zijn memoires daarover te schrijven, nog steeds niet in staat om op te schrijven wat hij zag. Kort voor zijn dood vertelde hij, dat:

“de Duitsers dwongen hem gruwelijke scènes te filmen, ‘het was zo afschuwelijk toen ze de uitgehongerde mensen bijeenbrachten en hen als honden sloegen. Toen de camera’s draaiden, riepen ze “lachen! glimlachen!” En de mensen glimlachten en ze gaven hen brood. Dan stopten ze de camera’s. “Genoeg!” en de soldaten pakten de mensen het brood af. Ze toonden deze dingen in heel Duitsland, over de hele wereld’.” (14)

“To Be Or Not To Be”, Duitse bezetting als satire
to be or not to be, film 1942
Bron: americanuestra.com

To be or not to be” uit 1942 is een satirisch portret van de bezette Warschau en de ellende van de Joden. Geen enkele andere Hollywood-film over de Duitse bezetting had karakter van een satire.

Bosley Crowther schreef in de New York Times dat de film “bedoeld was om een aanstoot te geven“. “Om het lijden van Warschau als achtergrond te gebruiken voor zo’n clownsstreek was ‘walgelijk”, schreef hij. (15)
De producenten, Ernst Lubitsch en Alexander Korda wilden de Polen voorstellen als een volk die de ‘Amerikaanse aandacht onwaardig’ is. Alle Poolse inspanningen in de oorlog worden in de film tot een onbelangrijke voetnoot gereduceerd. De conclusie moest zijn: Polen zijn onbelangrijk en niet in staat zich aan het moderne wereld aan te passen, de belangrijke beslissingen worden overgelaten aan de Britten. In deze film heeft bijna niemand van Poolse afkomst gespeeld. (16)

“In Our Time”, vijandig, vol met Sovjet-propaganda en historische onzin 
in our time, film 1944
Bron: en.m.wikipedia.org

In Our Time” stelde Polen in een verschrikkelijk daglicht, precies zoals de scenarioschrijvers het bedoeld hadden. (17)

Howard Koch en Ellis St. Joseph gebruiken in de film directieven van de Komintern tegen Polen. (18)   

De beschuldiging dat de vooroorlogse regering in Polen en haar opvolger, de regering in ballingschap in Londen, product waren van een corrupte aristocratie, niet representatief voor de meerderheid van de bevolking, was een Sovjet-propaganda, die sinds 1939 werd herhaald als rechtvaardiging voor een aanval op Polen (19), en een excuus om de wettige Poolse regering door “een ander” te vervangen. (20)

De film was een aanval op de belangrijke Poolse waarden zoals patriottisme en katholicisme. De Poolse familie werd uitgebeeld als broeinest van bijgeloof en onwetendheid, en het Poolse platteland als feodaal. De “In Our Time” prijst de Sovjet-Unie als modern en vrij land. (21)

Terwijl de Poolse landhuizen juist een enclave van moderniteit waren. De adel had het algemeen welzijn voor ogen, en de vooroorlogse landeigenaren speelden een belangrijke rol in de landbouwverenigingen. Hun landgoed was het centrum van geavanceerde landbouwtechnologie, en het culturele leven op het platteland. 
Verder zijn er geen Duitsers of Italianen in deze oorlogsfilm te bekennen, voor Koch zijn het dus de Polen de nazi-fascisten in de film. (18)

Warner wist wat hij deed en de BMP tolereerde het.

In 1944 had Moskou alle karten in de hand

Dit alles was geen toeval. De film “In Our Time” ging in première in februari 1944, een jaar na Katyń en na het verbreken van de diplomatieke betrekkingen met Moskou.

katyn massacre, basc facts, poland.pl
Enkelen uit 22.000 vermoorden in Katyn, Katyn massacre, basic facts. Bron: poland.pl

Moskou weigerde de wettige Poolse regering te erkennen. De Amerikanen bezweken onder deze druk en ze lieten de Poolse regering in ballingschap vallen. De film verschafte een rechtvaardiging voor een dergelijke daad.

Gen. Sikorski among soldiers of polish army in France
Gen. Władysław Sikorski bij de soldaten van het Poolse leger in Frankrijk

Op 3 juli werd generaal Sikorski, de eerste minister van Polen, vermoord.  In november bespraken Churchill, Roosevelt en Stalin Poolse zaken zonder Polen. (22)

real history of death of general Sikorski, foto van het vliegtuig in de zee in Gibraltaar
Gibraltar, plek van de dood van generaal Sikorski. Bron: fpp.co.uk

Uit de recensies blijkt duidelijk dat de film van Koch en St. Joseph een politieke aanval was. Net toen het Amerikaanse publiek moest kiezen of Warschau of Moskou steunen, presenteerde Hollywood een beeld van Polen dat verwerping verdiende. (20)

En zelfs als dit alles waar zou zijn geweest?

Biskupski vraagt zich in zijn boek af, zelfs als alles, wat de filmindustrie in de oorlogstijd over Polen presenteerde waar zou zijn geweest, waarom dan Polen op deze wijze aan de schandpaal nagelen? Vooral in 1943-44 toen er geen twijfel over het lijden van het land bestond en de regering in ballingschap onder uiterst moeilijke omstandigheden werkte? (20)

Dezelfde scenarioschrijvers (Koch, St. Joseph) werkten aan ‘Joan of Paris‘, de Fransen werden op een zeer vleiende manier voorgesteld. Zelfs Italië, een vijandige mogendheid, werd gunstiger uitgebeeld dan Polen. (23)

Op hetzelfde moment dat Warner Brothers een film over Polen maakten, werkten ze ook aan de ‘Mission to Moscow‘, waarin ze hun best deden om Amerika’s andere bondgenoot, Sovjet-Rusland, op een vleiende manier in beeld te brengen. (23) Warner Brothers hield zorgvuldig toezicht op de productie van “Mission to Moscow“, hij nam persoonlijke beslissingen over controversiële kwesties. (24)

Volgens Biskupski had de communist Ring Lardner Jr. gelijk toen hij zei dat de Warners, net als andere studiomanagers, “opzettelijk films maakten die gunstig waren voor de USSR, [en na 1945] probeerden ze het te ontkennen.” (25)

Bittere teleurstelling
Jalta, 1944, churchill, roosevelt en stalin
Jalta, 1944 – Churchill, Roosevelt en Stalin.
Bron: answers.yahoo.com

Eind 1943 worden de territoriale en politieke eisen van de Sovjets duidelijk en agressief. In 1944 bezetten zij Polen en installeerden een marionetten regime in plaats van een wettige Poolse regering.

Na 1944 wilden de Amerikanen en de Britten dat Polen uit de publieke belangstelling verdween. Hun overeenkomst in Teheran en Jalta, waar over het lot van Polen werd beslist in afwezigheid van de Polen, was een kopie van de Conferentie van München [uit 1938], die Hollywood had vaak veroordeeld, maar hier niets van vermeldde. (29)

Pas later begon de wereld aan het moraal van de Sovjets te twijfelen.

In de naam van God, voor onze en jullie vrijheid, de motto van Poolse soldaten
“In de naam van God, voor onze en jullie vrijheid”, de motto van Poolse strijders. Bron: common.wikimedia.jpg

De Polen vochten met hart en ziel, te land, ter zee en in de lucht, aan de zijde van de geallieerden. Met een motto ‘voor jullie en onze vrijheid!’ toonden de Polen hun solidariteit aan het Westen en de wereld. Zoals Poolse koning Sobieski bevrijdde Europa van de Turken in 1683. Zoals Kościuszko i Pulaski vochten naast Washington in de burgeroorlog in de VS. Dezelfde solidariteit toonden Poolse soldaten in de Tweede Wereldoorlog.

Washington, Kosciuszko i Pulaski, "voor onze en jullie vrijheid", burgeroorlog in de VS
Washington, Kosciuszko i Pulaski, “voor jullie en onze vrijheid”, burgeroorlog in de VS. Bron: wieszcz.pl

Het moest een niet te beschrijven teleurstelling zijn geweest, toen het tegen het einde van de oorlog bleek, dat hun land in Jalta aan de Sovjets werd verkocht, en dat ze geen kans meer hadden om naar huis terug te keren. Ze werden zelfs niet uitgenodigd voor de overwinningsparade.


Vorige blog: Deel 3: Hollywood’s Joden en hun verleden

Volgende blog: Deel 5: Feiten over Polen

Meer lezen/zien:

Culture.pl, Touching world war II survivor testimonies: ‘3. Nowhere to go at the end of the war: https://culture.pl/en/article/6-touching-world-war-ii-survivor-testimonies

Blog#44: De oorlog, die het lot van de wereld veranderde

Blog#26: Tweede Wereldoorlog, vernietiging van de Poolse elites

operatie Jubilee, augustus 1942, kaart
Operatie Jubilee, augustus 1942. Bron: manivelleflamande-blogspot.com

*) De aanval op Dieppe, ook bekend als De slag om Dieppe of Operatie Jubilee, was een geallieerde aanval op de door de Duitsers bezette havenstad Dieppe, gelegen aan de noordelijke Franse kust, tijdens de Tweede Wereldoorlog, die plaatsvond op 19 augustus 1942. Bron: Wikipedia (NL)

axis powers
Asmogendheden. Bron: studylib.net.jpg

**) As-mogendheden, ook wel de ‘as’ genoemd, vormden voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog een alliantie, waarvan de kern bestond uit Duitsland, Italië en Japan. De term werd voor het eerst gebruikt door de Italiaanse dictator Benito Mussolini in november 1936 toen hij sprak over een as Rome-Berlijn nadat Italië en Duitsland een vriendschappelijk verdrag hadden getekend. Bron: Wikipedia (NL)

Bronnen:

Hollywood's war with Polen, Biskupski

Poolse versie van het boek van Mieczysław B.B. Biskupski: “Hollywood’s war with Poland 1939-1945“, The University Press of Kentucky, 2010; Internet verkoop: fijorre@fijorr.com/www.fijor.com – prof. M.B.B. Biskupski is een Amerikaanse historicus aan Central Connecticut State University, VS:

(1) pag. 64-65

(2) pag. 138

(3) pag. 143-144

(4) pag. 140-141 

(5) pag. 142-143

(6) pag. 142, voetnoot nr 22

(7) pag. 145

(8) pag. 334

(9) pag. 135-136

(10) pag. 335

(11) pag. 340

(12) pag. 363

(13) pag. 195

(14) pag. 196/cytaat uit: Francis P., Wise Guys: A Virtual Roundtable with Three Americam Filmmakers of an Extremely Rare Vingage, ‘LA Weekly”2.05.2002 http://www.laweekly.com/2002-05-02/film-tv/wise-guys

(15) pag. 149

(16) pag. 154

(17) pag. 181 

(18) pag. 177

(19) pag. 183

(20) pag. 189

(21) pag. 167

(22) pag. 184

(23) pag. 190

(24) pag. 370, voetnoot nr 40

(25) pag. 371, voetnoot nr 42

(26) pag. 372

(27) pag. 372, voetnoot, 44

(28) pag. 372, voetnoot, 45

(29) pag. 106-107

Blog#60: Er is altijd een plan geweest om de vrijheid van de mens af te pakken

Inleiding

Onlangs zei iemand tegen mij dat Polen vaak bewuster zijn van de ontwikkelingen in de wereld. Daar zit wat in, want de wonden zijn nog vers. De strijd van Polen voor de vrijheid en onafhankelijkheid heeft een langere geschiedenis. Dit maakt je scherper.

De westerse wereld leeft sinds het einde Tweede Wereldoorlog in vrede en de mensen lijken hun leiders te vertrouwen. De recente ontwikkelingen in de wereld bewijzen dat de machthebbers ook in het Westen hun eigen agenda(‘s) hebben.

Communisme voorbij?

Zoals velen, dacht ik dat communisme van de Sovjet Unie het ultieme kwade vertegenwoordigde. Als het maar een keer over is, kunnen we op adem komen en dan komt alles weer goed.

Film van Krzysztof Karon: “Altiero Spinelli and New Europe” – met Engelse ondertiteling

Helaas de z.g.n. val van communisme was niets meer dan een gecontroleerde transformatie, om de z.g.n. post-kommunistische landen voor de nieuwe overname klaar te stomen. Soortgelijke stappen [wel eens waar verdekt] voerde men ook in het Westen door.

Pandemie?

Op dit moment zijn er veel mensen in de wereld, die niks achter de z.g.n. ‘pandemie’ zoeken. Niet iedereen kan het ook aan, desinformatie is groot. 
De WHO riep een ‘pandemie’ uit, de paniek en angst sloegen overal toe. We zouden met een killer-virus te maken hebben.

Als gevolg keken mensen elkaar niet meer aan, de stilte die om ons heen viel, was opvallend. Velen hebben zichzelf en hun gezinnen thuis voor twee maanden opgesloten.

Tegen elke wetenschap en verstand in lieten mensen zich tot een schapenkudde reduceren. Men accepteerde zelfs de voor de gezondheid schadelijke mondkapjes! 

Met gemak werd het individu op het altaar van het collectief opgeofferd. Het lijkt alsof het not-done en politiek incorrect is om een ander gedrag te vertonen. Bijna onmenselijk en ongevoelig voor andermans leed? Wat is er aan de hand?!

Ongetwijfeld wil ieder mens veilig zijn, zijn rust behouden en verre van de politiek blijven. Maar ik vraag het me af of dit nog een optie is?

Elke uitspraak die niet met de lijn van de WHO strookt, wordt als ‘complotdenken’ *) bestempeld. Maakt niet uit of het wetenschappelijke feiten zijn of een afgewogen mening van een specialist. De smeercampagne vanuit de social-media platforms begon. 

Aanbieders van de ‘filantroop’ Bill Gates? Mensen die geloven dat UNICEF kinderen beschermt, de WHO voor onze gezondheid zorgt en de VN vrede in de wereld bewaakt? De hoogste tijd dat men het ziet en accepteert dat de realiteit anders is, dan het ons wordt voorgespiegeld. 

De anti-cultuur

Krzystof Karon, historia antykultury
‘Geschiedenis van de anti-cultuur’ [Historia antykultury] van Krzysztof Karon. Foto: redactie

Volgens Krzystof Karon, auteur van het boek “De geschiedenis van de anti-cultuur” bestond er altijd in de geschiedenis een kleine, maar wel (invloed)rijke groep mensen, die de meerderheid aan zichzelf wilde onderwerpen. Hun plannen berustten altijd op hebzucht en gevaarlijke, tegen de mens gerichte ideologieën.

Elke revolutie is in de eerste plaats een aanval op de basisvrijheden van de mens, op het geloof en privé-eigendom.

Alleen in de afgelopen 150 jaar heeft de wereld marxisme, en twee daarvan afgeleide vormen meegemaakt: Nazional-Sozialismus van de Duitsers, en het bolsjewisme/communisme van de Sovjets.

Het doel blijft gelijk, de absolute macht in de wereld krijgen, een nieuw mens creëren en hem tot slaaf maken. Omdat niemand het zou accepteren, voorzag elk van deze ideologieën terreur, gulags/concentratie kampen. 

Gebrek aan bewustzijn in de wereld

The Epoch Times: Postmodernisme and cultural marxisme met Jordan Peterson

Marxisme heeft nooit opgehouden met het bestaan, maar via de achterdeur wordt continue geinplementeerd.

Canadese psycholoog en docent, Jordan Peterson keek met argusogen hoe het postmodernisme/marxisme d.m.v. van gender ideologie de Canadese universiteiten begon te domineren en de vrijheid van meningsuiting te bedreigen. Hij maakte daar een video over. Het positieve response was enorm maar ook de aanval en ongeloof. ‘Neen, het is Canada, geen Sovjet-Unie! Hier gebeurt zoiets niet!’. Peterson verbaasde zich over het algemeen gebrek aan informatie, en dat een ideologie die 100 miljoen levens heeft gekost nog steeds levend is.

Mao-Tse tung, the little red book
The quotations from Chairman Mao-Tse tung, The Little Red Book”. Bron: 1960’s days’s fo rage
citaten uit het werk van president Mao Tse-tung. Bron: Italiaanse uitgave van United Colors of Benetton, 2018
Jonge, onbewuste modellen laten zich op een foto met boekjes van Mao Tse-tung zetten. Bron: Italiaanse uitgave van de United Colors of Benetton, najaar 2018

Marxisme bevat goede ideeën? 

Wie ik ook spreek, zegt dat marxisme goede ideeën bevat. De meeste weten echter niet dat:

  1. marxisme oorspronkelijk voor het Westen bedoeld was? 
  2. Marx in zijn manifest terreur en tirannie voorzag?
  3. de westerse elite zag in de revolutie van bolsjewieken een voltooiing van de Franse revolutie, daarom financierde ze het ook?
  4. de sexuelle revolutie voor het eerst plaats vond in het Rusland van de bolsjewieken en niet zoals men denkt in het Westen?
  5. de marxisten hun lessen na de mislukking van van de marxistische revolutie in het Westen hadden getrokken?
  6. de marxistische intellectuelen van de Frankfurterschule al vanaf 1920 analyses en plannen voor de toekomstige marxistische revolutie maakten? Tijdens de Tweede Wereldoorlog schuilden ze in America. America was ook hun eerste doel om te destabiliseren. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen ze in Europa terug en de ‘mars door de instellingen‘ begon?
  7. Hollywood altijd een bolwerk van de marxisten/communisten is geweest?
  8. de VN vanaf het begin een blueprint voor de toekomstige globale wereldregering is geweest?
  9. immigratie, multi-culti, politieke correctheid, gender allemaal middelen zijn om mensen te demoniseren, van elkaar te isoleren en verzwakken om ze makkelijker te onderwerpen?

Linkse partijen van nu hebben marxistische oorsprong

Krzysztof Karoń maakt mensen bewust van het feit dat alle linkse partijen anno 2020 hun oorsprong in marxisme hebben. 

Het is nu cultureel marxisme (of postmodernisme) gekenmerkt door zijn wereldwijde ‘mars door de instellingen‘.

“(..) de belangrijkste ‘instellingen’ zijn niet de organisatorische vormen van het sociale leven (universiteit, kantoor, bank, ministerie), maar de mechanismen die de principes van het sociale leven bepalen (huwelijk, gezin, gemeenschap, religie, wetenschap, kunst), en ‘overname’ (volgens ideologen) betekent niet het innemen van posities en sinecures in georganiseerde vormen van sociaal leven (hoewel het voor anti-culturele functionarissen het wel betekent), maar hun sociale functie veranderen.

Krzysztof Karon “Historia Antykultury” (1)

Het doel is de vernietiging van de westerse cultuur door mentaliteitsveranderingen (vooral op de kinderen gericht), massa-immigratie, afschaffing van de soevereine, nationale staten, aanval op familie door middel van gender ideologie en de alom heersende politieke correctheid.

Vanaf maart dit jaar hebben we te maken met een nieuwe poging om de wil van een kleine groep (invloed)rijke mensen de rest van de wereld op te leggen: lock downs, kapotte economieën, ongekende werkeloosheid en alles … vanwege een griep?

De aanpak verandert alleen

In 1981 hebben communisten in Polen een staat van beleg ingevoerd. Daarvoor kozen ze winter, december, kerst. Een extra element om mensen tegen te houden.

Telewizja klamie
Televisie ligt. Foto: pinterests

Het culturele leven stopte: gesloten bioscopen, theaters, bibliotheken, musea, scholen en universiteiten. De avondklok, verbod op het verzamelen, gebrek aan geloofwaardige informatie, geen telefoons, geen benzine, restricties in de vrijheidsbeweging in het land, leger in de straten, verdwijning van duizenden mensen… 

stan wojenny w Polsce, zdjęcia ofiar
slachtoffers van de marshall law in Polen 1981-83. Bron: wiadomosci onet

De lock down duurde twee jaar.

De machthebbers grijpen naar dit soort maatregelen als ze een bepaalde agenda willen versnellen of wanneer ze in paniek zijn en grond onder hun voeten verliezen.

Lege schappen
Lege schappen. Foto: w centrum uwagi

Ze vertellen ons dan, dat ze ons voor iets willen redden. In 1981 verklaarde de communistische gen. Jaruzelski in zijn toesprak dat de staat van beleg voor ons eigen bestwil was. Anders zouden de Sovjets ingrijpen.  

In 1981 leefden Polen al vijf jaar in een steeds dieper wordende crisis, en sinds twee jaar ontbrak er aan alle basisproducten. Polen was een land waar hongermarsen plaatsvonden en de regeringspropaganda met confrontatie dreigde.

Langzamerhand bereiken ons feiten, dat Solidarność vanuit de communistische speciale diensten was begonnen. Vijf jaren geleden is naar boven gekomen data Lech Walesa een communistische agend [codenaam: Bolek] was. Zijn naaste medewerkers binnen Solidarność hadden het geweten. Voor hen was het doel van de beweging die op dat moment 10 miljoen leden had bereikt, het belangrijkste. Blijkbaar kreeg Solidarność te veel vaart wat gevaar voor de communisten in Polen betekende. De beweging moest gestopt en gepacificeerd worden. De ‘echte’ Solidarność heeft de staat van beleg niet overleefd. Haar kopstukken geïnterneerd, geterroriseerd en getraumatiseerd.

martial law in Polen 1981-83
Martial law. Tanks in de straten Fot. zbiory Osrodka KARTA

Wij waren niet vrij. De strijd kostte al veel slachtoffers.

Een vrij mens onderwerp je met zijn toestemming

Anno 2020 moeten we voor een dodelijke virus, een virus die niemand heeft gezien, gered worden. Om ons te redden moeten we, het liefst vrijwillig onze grondrechten opgeven.

Het is vooral een fenomeen van het Westen geworden. De regeringen haasten zich om het gedrag van mensen voorgoed te veranderen. Hun handelen is in tegenstrijd met de Grondwet, daarom maken ze bedrijven, waar het dagelijks leven van een burger afhankelijks is (zoals supermarkten, winkels, banken, campings etc) maar ook de instellingen, kerkbesturen medeplichtig.

Media houdt de angst in

De taak van de main-stream media lijkt ons in een constante staat van onzekerheid en angst te houden. De monster virus ligt op de loer en we moeten geloven dat de staat/regering … en een wonder-vaccin onze enige redding zijn. 

Ontwaking is de weg

Gelukkig worden steeds meer mensen wakker omdat ze de moeite nemen om de patronen te ontdekken en ze beginnen te begrijpen waar dit alles naar toe leidt. 

De bewustwording is essentieel want de greep is reëel.

Zoals David Icke het zegt, het is voldoende om NEEN te zeggen, elke medewerking weigeren. Alleen met onze toestemming kunnen we onderworpen worden. Stat het niet toe!

Volgende blog: Blog#61: De antwoorden op de problemen van nu schuilen diep in het verleden.

Vorige blog: Drie gedenkmonumenten in Jedwabne en er is maar één verhaal dat de wereld heeft bereikt?


Bronnen:

*) ‘complottheorie’ oftwel ’the conspiracy theory’ is begin jaren 30-tig vorige eeuw ‘geboren’. Dit term had de CIA ingevoerd om elk kritisch denken en vragen naar de moord op JF Kennedy te ontkrachten. Iedereen die de kritische vragen durfde te stellen werd door de media belachelijk gemaakt en bijna voor de gek verklaard. Deze psychologische oorlog mag men succesvol noemen. Een woord dat voorheen alleen in de Krimis bestond, kreeg een andere lading. Niemand wil voorde gek verklaard worden, daarom kwamen alleen de moedigste mensen vaar voren. Kritisch denken bewijst dat iemand zijn/haar verstand durft te gebruiken.

(1) https://www.historiasztuki.com.pl/strony/021-10-00-ANTYKULTURA-MARSZ.html

Meer info/films:

Blog#59: Jedwabne – drie gedenkplaatsen en maar één verhaal?

Jedwabne was mij onbekend.

In de communistische tijd reisde men nauwelijks. In de eerste plaats waren daar geen middelen voor. Overnachtingen zoals men ze in het Westen kent, bestonden niet. Hotels waren niet te betalen en op vakantie ging je naar je familie. Communisten hielden de waarheid voor de mensen verborgen en de mensen onderling uit elkaar. 

Historisch Nieuwsblad, Foto: Ilona Versteeg

Voor het eerst hoorde ik de naam Jedwabne, toen ik het artikel uit 2015 in het Historisch Nieuwsblad las.

communistisch monument in Jedwabne: “Plaats van executie op de Joodse bevolking. De nazi-Gestapo en de Hitlers militaire politie hebben 1600 mensen levend verbrand – 10 juli 1941” Bron: wolna Polska . Bron: wolna Polska

Het artikel was gebaseerd op het a-historisch en a-wetenschappelijk boek van Jan T. Gross “Buren”, en zoals het boek beschuldigde het de Polen voor het verbranden van 1600 Joden in een schuur van Jedwabne.

Wat Gross in zijn boek heeft gedaan is de tekst van het monument dat de communisten na de oorlog in Jedwabne hebben geplaatst overgenomen, en de daders van de moord, de Duitsers in Polen veranderd, bevestigt dr Kurek. (9)

Via de oerbossen naar Jedwabne

“De aanwezigheid van een bizon en ander groot wild heeft de bescherming van het bos gedurende vijf eeuwen gevormd”. Bron: wikipedia

In de zomer van 2016 wilden we naar Polen op vakantie. Lekker kamperen, rond reizen, eindelijk meer van Polen zien. We wilden naar de oerbossen (Puszcza Białowieska), tegen de grens met Wit-Russland.

“De eerste schriftelijke vermelding van het Białowieża-bos is de beschrijving van de jacht van Władysław Jagiełło uit 1409” Bron: wikipedia

Sinds 2015 was er ook een onenigheid over dit gebied tussen De Europese Unie en Polen. Ik wilde de situatie zelf zien, en de informatie ter plekke inwinnen. Polen had op dit gebied een zeer lange traditie en veel kennis. Iets klopte in het verhaal niet.

We hebben de prachtige bossen bezocht, de boswachters gesproken. Zoals ik al vermoedde, was er niks aan de hand. Weer een politieke agenda die Polen in een hoek moest zetten.

In Jedwabne

Een bezoek aan Jedwabne was eerder een onverwachte bijkomstigheid op onze verdere reis richting het noorden. Langs de weg zagen we een bordje Jedwabne en we dachten, deze kans zal zich niet zo gauw weer voordoen.

Oude marktplaats, Jedwabne. Foto: Ilona Versteeg

Het was laat op de middag toen we onze auto aan de oude marktplaats in Jedwabne parkeerden.

Onze focus lag op de plek waar de ‘bekende’ schuur stond. Eerst probeerden we zelf de weg te vinden.

Gedeporteerden naar werkkampen voor slaven in Siberië en Kazakhstan

“Ter nagedachtenis aan de gedeporteerden, degenen die stierven van honger en kou, vermoord in de Siberische en Kazachse kampen – Dankbaar voor het wonder van de redding, Sybiracy *) en Poolse patriotten van Jedwabne – 2002 – Ter herinnering aan de doden en ter waarschuwing aan de levenden”.

Ter nagedachtenis van de gedeporteerden naar de werkkampen voor slaven in Siberië en Kazachstan. Foto: Ilona Versteeg

Toen we terug naar de oude markt kwamen, zagen we dit monument voor het eerst

Nadat Sovjet Rusland Polen in september 1939 was binnengevallen, heeft Stalin 1,7 miljoen Polen naar de werkkampen voor slaven in Siberië en Kazachstan gedeporteerd. Slechts een derde van hen overleefde het.

“De wijdverbreide samenwerking van Poolse Joden met de Sovjets, bij het opstellen van de lijsten van Polen en de Poolse families bestemd voor deportaties naar Siberië, heeft de meest beschamende en beladen gevolgen voor de Poolse bevolking van Oost-Polen gehad. 

Van 17 september 1939 tot 22 juni 1941 waren het de Joodse buren die de Sovjets erop wezen welke Poolse families tegen het communisme waren”.  (1)

“(…) Geen enkele Jood boog zich ooit neer voor het monument op de oude markt dat deze Polen herdenkt (…)”. (2)

We zoeken verder …

Verder op zoek naar de schuur

Ik schroomde iemand naar de weg te vragen. Ik weet hoeveel onrecht is de bewoners van Jedwabne aangedaan.

Gross met zijn boek zocht geen waarheid. Het artikel in het Historisch Nieuwsblad door Laura Starink volgde een spoor van manipulaties, onwaarheden, en stereotyperen.

Ik passeerde een jonge moeder met twee kleine kinderen. De kinderen riepen mij tegemoet een vrolijke ‘goede dag’. Een uitwisseling van begroetingen, een glimlach. Ik dacht nu of nooit. Ik vroeg alleen “kunt u….“. En de mevrouw begon zeer vriendelijk uit te leggen waar we heen moesten. 

“Ter nagedachtenis van de 180 bewoners en 2 priesters van Jedwabne, vermoord door de  NKWD, Duitse nazi’s en UB tussen 1939-1956”

Gedenkmonument voor de Poolse slachtoffers van het communisme in Jedwabne. Foto: Ilona Versteeg

Te snel afgeslagen en we kwamen uit op een katholieke begraafplaats. Voor de ingang troffen we een ander gedenkmonument aan.

Voor de slachtoffers van de NKWD en UB **)

Het Oosten van Polen was nog voor de WOII het doel van de Sovjet zuiveringen. NKWD vermoordde toen ruim 100.000 Polen in de z.g.n. ‘operatie Polen‘. (3)

Nadat het Derde Rijk en de Sovjet-Unie samen Polen in september 1939 binnenvielen, gingen deze zuiveringen (aan beide kanten) door. De politiek- en crimineel geradicaliseerde, communistische bendes pleegden op de burgers moorden, berovingen, verkrachtingen. De massagraven uit die tijd tellen honderden slachtoffers.

Bij de terugtrek van de Sovjets in 1941 (begin van de oorlog met Duitsland) had de NKWD een opdracht om de sporen van de communistische misdaden te wissen, d.m.v. de dodenmarsen richting de Sovjet-Unie en executies van de krijgsgevangenen.

Vanaf 1944 beginnen de bolsjewieken opnieuw “(…) razzia’s, pacificaties, liquidaties. Verdere transporten van de Poolse bevolking ver naar het oosten [Siberie, Kazakhstan], in de ellende en verderf“. (4)

Steeds dichterbij de schuur

Een oudere mevrouw gaf ons vriendelijk de volgende aanwijzingen. Gauw zagen we al de plek in de verte.

Joodse begraafplaats, Jedwabne. Foto: Ilona Versteeg

Aan de linkerkant een Joodse begraafplaats omheind met een muur van grote, vierhoekige stenen, los tegen elkaar aangezet. Een open verroeste poort en meteen een gedenksteen. Onderaan een krans van de toenmaligen Poolse premier, Beata Szydło. 

Foto: Ilona Versteeg

Een tekst op de gedenksteen binnen de Joodse begraafplaats vermeldt dat daar de lichamen van de vermoorde Joden uit de schuur lagen. Maar is het zo? Uit mijn zoektocht blijkt dat de lichamen tot nu toe nog niet zijn overgebracht naar de begraafplaats in Jedwabne of in Israel, zoals het volgens de religieuze Joodse voorschriften zou moeten gebeuren. De exhumatie uit 2001 werd onderbroken en verder verboden, het onderzoek naar de waarheid gestopt …

Plaats tussen de Joodse begraafplaats en de plek van de ‘schuur’. Foto: Ilona Versteeg

Tegenover de Joodse begraafplaats bevindt zich een plek waar de schuur stond, de plek waar een groep van Joden uit Jedwabne was vermoord.

Een stenen omtrek, binnen een gedenkmonument. Op de voorkant van het monument zien we verbrande planken die de verbrande schuur zouden moeten symboliseren. Een tekst in Hebreeuws en in het Pools, Israëlische vlag, veel kransen van staatshoofden. Iemand heeft er een mooie uitspraak van de paus Johannes Paulus II neergezet.  

Gedenkmonument voor de Joden uit Jedwabne. Foto: Ilona Versteeg

Aan beide kanten van het gedenkmonument zien we een plantenbegroeiing op twee plekken.
De eerste, een grotere aan de rechter kant van het monument (op de foto) is de plek waar de schuur stond en waar het eerste, grotere graf ligt. 
De tweede, kleinere beplanting vormt de tweede kleinere graf die buiten de schuur was.

Een vijandige omgeving?

We waren niet de enigen die op die dag de gedenkplaats zochten. 

Een Joods paar gebruikte GPS in haar zoektocht. Zoals wij, dwaalden ze een beetje rond.

Op de katholieke begraafplaats viel me een jonge Joodse man op. Vrij snel, bijna rennend doorzocht hij de begraafplaats.

Het is ongebruikelijk in Polen om op een katholieke begraafplaats te rennen. Later zagen we dezelfde man bij de schuur staan.

Geen gesprekken, nauwelijks elkaar aankijken of groeten. Ik kreeg de indruk dat ze snel komen en weer snel gaan alsof ze zich in een vijandige voor hen omgeving bevonden.

“Al waren het 40 miljoen mensen, die het initiatief onderschrijven, zal geen opgraving in Jedwabne plaatsvinden”.

… Dit heeft onlangs ene Jonny Daniels, hoofd van de stichting From the Depths publiekelijk verklaard. Een opgraving in Jedwabne zou in strijd zijn met de Joodse religieuze wetten. (5)

Toen dezelfde Jonny Daniels de vooroorlogse graven van Joden in Dobrzyń (red. Polen) aan de Vistula vond, belde hij Rabbi Schudrich en kreeg de opdracht om de overblijfselen en botten naar Warschau te vervoeren en ze op de Joodse begraafplaats in Okopowa te begraven. (5)

Schending van grondwettelijke rechten in Polen

In Polen wordt het grondwettelijke recht van Polen op de waarheid over de gebeurtenissen van juli 1941 in Jedwaabne geschonden. Ook historici mogen hun werk niet doen.

De minister van Justitie van de Republiek Polen is in staat om historisch onderzoek vele jaren onrechtmatig te blokkeren, historici de toegang tot gerechtelijke archieven of belangrijke geheime documenten te ontzeggen“, schrijft historica dr Ewa Kurek. En zo gebeurde het in het geval van historisch onderzoek in Jedwabne. “Ministers, aanklagers en rechters hebben absolute macht over historisch onderzoek.” (6)

1600, 900, 350, …?

In wezen weet niemand hoeveel lichamen onder de schuur liggen en hoe ze zijn omgebracht.

In 1949 vermelden de communisten (ZBOWiD)***) 1600 doden, in 1967 verklaarde de Districtscommissie voor onderzoek naar nazi-misdaden in Bialystok dat het 900 waren en in 2002, 350. Alles zonder onderzoek en exhumatie.

Prof. Andrzej Kola en zijn team begonnen een opgraving in 2001 nadat het boek van Gross verscheen. De bemoeienis van de Amerikaanse rabbijn M. Schudrich, de Amerikaanse Joden en Israel liet niet lang op zich wachten.

Ze frustreerden het werk van prof. Kola op elk punt. Geen beenderen mochten opgetild worden. Op het moment toen de onderzoekers “46 hulzen van de Duitse Mauser-wapens, type MG34” (7) vonden, daarnaast nog kostbaarheden op de lichamen van de vermoorde Joden, mocht de opgraving niet meer doorgaan.

Als Polen geen angst voor de waarheid hebben, wie dan wel?

Zowel het voorlopige rapport van de exhumatie door prof. Andrzej Kola als de beslissing over het stoppen van de exhumatie van de minister behoren tot de meest bewaarde geheimen.

De linkse groepen in Polen gebruiken ondertussen ‘Jedwabne’ om Polen de schaamte aan te praten over iets waar ze geen schuld aan hebben. Sommige Joodse groepen zien daarin een gelegenheid om Polen als een antisemitisch land in de wereld te presenteren. En hoe ongelooflijk het ook mag klinken, gebruikt Duitsland ‘Jedwabne’ om eigen schuld uit de Tweede Wereldoorlog met Polen, hun slachtoffers te willen delen! (8)

De Sovjets bolsjewieken hadden hun eigen belang bij om de waarheid over de aantallen van de slachtoffers te vervalsen. Welk belang hebben de huidige autoriteiten in Warschau om een historisch-wetenschappelijk onderzoek naar de moorden in Jedwabne te dwarsbomen, en de burgerlijke initiatieven zoals ‘Stop447‘ en de ‘de hervatting van de opgraving in Jedwabne‘ te negeren?

Een nieuwe poging om deze waardevolle inhoud te tonen. Edward Reid’s opname “Stop Act S.447” op You Tube werd door You Tube als ‘hate speach’ verwijderd.

Vorige blog: S-447, een uitkomst van een goed georganiseerd en vooruitgedacht plan – deel 2 (blog#58)

Volgende blog: Blog#60: Er is altijd een plan geweest om de vrijheid van de mens af te pakken

Meer lezen:

Drie genocides op de Poolse bevolking in de WOII: Ribbentrop-Molotov pakt en de samenwerking van Gestapo en de Sovjets NKWD

Het General Gouvernement (GG), het meest uitgebuit en vernietigd gebied uit alle door Duitsland in de WOII bezette gebieden: blog#43, blog#45, blog#48

Serie aan blogs over de Amerikaanse wet S-447, die in de eerste plaats Polen aanvalt en een precedent schept voor de rest van de wereld: blog#51 t/m blog#58

Bronnen

*) Sybiracy is een ere titel; deze naam krijgen Polen die voor de vrijheid van eigen land in de geschiedenis hebben gevochten. De straf daarvoor was onteigening en verbanning naar Siberië. Deze straffen pasten Russische tsaren in de achttiende en negentiende eeuw (deling van Polen) en de bolsjewieken in de Tweede Wereldoorlog toen Sovjet-Rusland Polen in 1939 aanviel en na 1944.

**) NKWD, Sovjet repressieorgaan; UB (Urzad Bezpieczeństwa), communistische veiligheidsdienst in de Volksrepubliek Polen, die de belangen van de partij waarborgde, door de tegenstanders van het systeem te elimineren. Zoals altijd bij de totalitaire systemen: ‘het doel heiligt de middelen’

***) ZBOWiD, een officiële, door de communistische staat gecontroleerde veteranenvereniging in de Volksrepubliek Polen; gevormd in september 1949

(1) Ewa Kurek: “Polacy i Żydzi: problemy z historia” [Polen en Joden: problemen met de geschiedenis], Wydawnictwo Clio, pag. 209

(2) idem, pag. 210

(3) Leszek Zebrowski: “Zydzi, Polacy, komunizm 1939-2012 – Mity przeciwko Polsce” [Joden, Polen, communisme 1939-2012]; Uitgeverij Capital 2014, pag. 68

(4) idem, pag. 70

(5) https://www.salon24.pl/u/konfederat1000/924222,jonny-daniels-osmieszyl-przeciwnikow-ekshumacji-w-jedwabnem-oraz-sam-siebie-czy-zlamal-prawo; J. Daniels is een Engels-Israelische Jood die uit het niets in Polen verscheen en die met de belangrijkste mensen uit de regering, de president op de foto’s komt. Ieder denkend mens in Polen vraagt zich af, met welk recht maakt deze man dit soort verklaringen, en welk recht geldt nog überhaupt in Polen?

(6) Ewa Kurek: “Polacy i Żydzi: problemy z historia” [Polen en Joden: problemen met de geschiedenis], Wydawnictwo Clio, pag. 21-22

(7) idem, pag. 95

(8) Ewa Kurek, “Jedwabne, anatomia klamstwa” [Jedwabne, anatomie van een leugen], Lublin 2018, pag. 152

(9) idem, pag. 85

Blog#50: Fascisme? Nazisme? Communisme?Misverstanden en desinformatie. Deel 2

vervolg op deel 1:


Twee verschillende wegen naar het totalitarisme

Typerend voor totalitaire systemen is een collectieve benadering van de mens: de staat heeft het voor het zeggen en de mens is helemaal aan de staat onderworpen.

Zoals Benito Mussolini, maker van het totalitair systeem in Italië zei: “Totalitarisme is een politieke principe, die zegt: niets tegen de staat, niets dan de staat, niets zonder de staat.” 

Hoewel het Duitse Nazional-Socializmus (hitlerisme/nazisme) en communisme van de bolsjewieken op twee verschillende beschavingen waren gebaseerd, waren ze tot op zekere hoogte vanaf het begin totalitaire beschavingen geweest.

Duits byzantinisme

De Duitse beschaving kenmerkt gehechtheid aan bureaucratie en de letter van de wet met het volledig vergeten van de natuurwet. Bijna religieuze eer aan de staat en het leger (byzantinisme). (6)

Vanaf het begin van de zestiende eeuw worden Duitsers in de absolute gehoorzaamheid aan de staat opgevoed [vredesverdrag in Augsburg 1555, ‘ciuis regio, eius religio‘ (‘wiens land, deze religie’)].

” (…) Typisch is [red. hier] een dubbele moraliteit.

Deze beschaving schrijft voor om in het privé-leven de principes van de christelijke moraliteit te volgen, terwijl hij in de politiek en de activiteiten van het land ethiek niet herkent.

Vandaar de onbeperkte macht van de regeringen en het ideaal van de totale staat, resulterend o.a. in geweld, dwang, suprematie van de fysieke krachten boven de geestelijke, a-moralisme, slavernij, slaafsheid.

Het byzantinisme overwint de Latijnse beschaving in Duitsland niet, ze bestaan naast elkaar.

Het privé-leven van de Duitsers blijft westers en onderscheidt zich niet van het bestaan van de andere naties van de Latijnse beschaving.

Hun openbare leven daartegen is gebouwd in de byzantijnse stijl (…) “. (7)


Nationaal-socialistische revolutie in Duitsland

Het verbod op eigen leger in Duitsland na de WOI hebben de Duitsers ervaren als verbod op religie.

Volgens prof. Ryba begon toen al een spontane en ongecontroleerde werving van de Duitsers voor het nazisme.

Na de machtovername wisten Hitler en zijn ideologen goed gebruik te maken van de byzantijnse gehechtheid van de Duitsers aan de letter van de wet. Ze benadrukten de cult van de staat en van het leger. 

Na de brand van de Reichstag kreeg Hitler het voorrecht om wetsdecreten uit te vaardigen.

Voornamelijk op basis van deze wet vond de nationaal-socialistische revolutie in de jaren 30-tig van de vorige eeuw plaats, en de mogelijkheid om de criminele, racistische wetten te maken.

Hierbij is het belangrijk opnieuw te benadrukken, dat Duits Nazional-Sozialismus/Duits nazisme een racistische ideologie en geen nationale ideologie was. Het was ronduit a-nationaal. (4)

De gehechtheid aan de letter van de wet en het gebrek aan begrip van de morele wet in de politieke ruimte waren tijdens de processen in Nürnberg nadrukkelijk zichtbaar.

Bijna alle misdadigers rechtvaardigden hun daden door te zeggen dat ze de ‘orders uitvoerden’. (6)

Turaanse beschaving van Rusland

In Rusland hebben we te maken met een beschaving uit de Aziatisch-, Oost-Mongoolse cultuur (turaanse beschaving).

Mikolaj Dugin, adviseur van Putin noemt Russen ‘de kinderen van Genghis Khan‘. (6)


Rusland in de stijl van Genghis Khan

Vanaf het begin van het bestaan, was Rusland als totalitaire staat georganiseerd, en de Russen waren van nature gewend om zich aan de nieuwe omstandigheden aan te passen.

In 1223 viel het huidige Rusland [Ruś] in de handen van Genghis Khan.

Met de val van Constantinopel in 1453 bevrijdt zich Rusland van de Mongolen.

De machthebbers in Moscou kenden echter geen andere vorm van het besturen dan in de Aziatisch, Mongoolse stijl. In het gevolg daarvan bleven alle onderdanen van de tsaar slaven. (8)

Prof. Ryba haalt de verslagen van een Franse aristocraat, De Custin aan, die in de eerste helft van de negentiende eeuw door Rusland reisde.

De mens in het Russische systeem ‘functioneert volgens de wil, die niet zijn wil is en hij heeft evenveel leven in zich als een schroef in een machine, en toch wordt het in Rusland een mens genoemd‘.

De druk die op de intelligente wezens moet zijn uitgeoefend om van ze dingen te maken, vervult De Custin met afkeer.

Het plan van de bolsjewieken in 1917 waren geen veranderingen in het land maar de macht overname.

Door de coup te plegen, hebben ze de zwakke tsaar afgezet, en de macht door middel van wreed geweld gehandhaafd en versterkt. (9)

De spiegelwet *)

Anna Politkowska, Russische journaliste schreef in 2004 dat volgens de Russische minister van defensie ‘mensen in Rusland geen onafhankelijk bestaan mogen hebben, dat ze radertjes in de machine zijn en hun taak is een blinde gehoorzaamheid aan de machthebbers (…). Radertjes hebben toch geen rechten, zelfs geen recht op waardigheid in het moment van sterven‘. (10)

Voor het schrijven van o.a. deze woorden moest de journaliste met haar leven betalen. Voor de kritiek op de macht in Rusland is de hoogste straf altijd de norm geweest, ook vandaag.

Dus ondanks de uiterlijke veranderingen, schrijft historicus Ewa Kurek, blijft Rusland nog steeds, net als eeuwen geleden een middeleeuws Azië, gekleed in de sektarisch-orthodoxe en Europese gewaden. (11) 

Vorige blog: Fascisme? Nazisme? Communisme?Misverstanden en desinformatie. Deel 1.

Bronnen:

*) Peter de Grote heeft in Rusland een overheidsdienst met klassen/rangen (14 bij elkaar/spiegelwet) ingevoerd en ze op een militaire wijze, naar Mongools model, georganiseerd. – WikiBooks, Materialy do nauk administracyjnych/Rosja w XVIII wieku: https://pl.wikibooks.org/wiki/Materia%C5%82y_do_nauk_administracyjnych/Rosja_XVIII_wieku

Een mens zonder range had in Rusland geen sociale waarde en droeg een naam “overtallig” – Adam Mickiewicz, “Dziady”, Objasnienia poety: http://literat.ug.edu.pl/dziadypo/0018.htm

De ‘spiegelwet’ die in Rusland van kracht is, is de wet van de alomvattende onderwerping en angst voor Poetin en de nauwe kring rondom de presidentiële macht.
– Ewa Kurek, Rosji rozumem nie pojmiesz?, pag. 58-59

(1) https://www.snopes.com/fact-check/holocaust-museum-warning-signs-fascism/

(2) prof. Ryba, “Odklamac wczoraj i dzis”- ‘Narodowy socjalizm i bolszewicki komunizm, proba porownania’, pag. 83 [de auteur corrigeert de onwaarheden over de Poolse geschiedenis, die tot de dag van vandaag nog steeds worden gekopieerd; Duits Nazional-Sozialismus en het communisme van de bolsjewieken, een poging tot vergelijking.]

(3) idem, pag. 90

(4) B.Stanislawczyk, “Kto sie boi prawdy? Walka z kultura chrzescijanska”, pag. 699-700 [wie is bang voor de waarheid? de auteur omschrijft hoe het gevecht tegen de westerse, christelijke cultuur voortduurt]

 (5) prof. Ryba, “Odklamac wczoraj i dzis”- ‘Narodowu socjalizm i bolszewicki komunizm, proba porownania’, p.133-135

(6) idem, pag. 79-82

(7) Pawel Szuppe: “Bizantynizm niemiecki wedlug historiozofii Feliksa Konecznego”/2013: http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Studia_Sandomierskie_teologia_filozofia_historia/Studia_Sandomierskie_teologia_filozofia_historia-r2013-t20-n2/Studia_Sandomierskie_teologia_filozofia_historia-r2013-t20-n2-s209-216/Studia_Sandomierskie_teologia_filozofia_historia-r2013-t20-n2-s209-216.pdf

[Duits byzantinisme volgens de geschiedenis en de filosofie van Feliks Koneczny]

(8) Ewa Kurek, “Rosji rozumem nie pojmiesz”, pag. 67-69 [Met verstand kun je Rusland niet omvatten – uit een gedicht van Fiodor Tiutczew, 1866]

(9) prof. Ryba, “Odklamac wczoraj i dzis”- ‘Narodowy socjalizm i bolszewicki komunizm, proba porownania’, pag. 80-81

(10) Ewa Kurek, Rosji rozumem nie pojmiesz?, pag. 58-59

(11) idem, pag. 10

Blog#49: Fascisme? Nazisme? Communisme? Misverstanden en desinformatie. Deel 1


Inleiding

Vorig jaar trof ik dit plaatje op een Faceboek pagina. Het zou van het Holocaustmuseum in Washington afkomstig zijn. 

Wat mij in de tekst trof is de onjuiste vermenging van de woorden ‘fascisme’ en ‘nationalisme’:

Dit is de tekst op de poster:

Vroege waarschuwingssignalen van fascisme:

  1. Krachtig en doorlopend nationalisme
  2. Minachting voor de mensen rechten
  3. Identificatie van vijanden als een verenigende oorzaak
  4. suprematie van het leger
  5. ongebreideld seksisme
  6. gecontroleerde massamedia
  7. obsessie met nationale veiligheid
  8. religie en regering met elkaar verweven
  9. de macht van de corporaties beschermd
  10. arbeidskracht onderdrukt
  11. minachting voor intellectuelen en kunst
  12. obsessie met misdaad en straf
  13. ongebreideld vriendjespolitiek en corruptie
  14. frauduleuze verkiezingen

(1)

Het verhaal dat de poster in het Holocaustmuseum in Washington werd gespot, klopt. De museumwinkel verkocht de poster, maar heeft hem ook snel uit de verkoop gehaald. Op internet zag ik verontwaardiging over de poster. Blijkbaar was ik niet de enige die onjuistheden in deze tekst heeft gevonden. 

Het feit dat een Holocaustmuseum soortgelijke teksten verkoopt, suggereert, dat fascisme iets met de Holocaust te maken heeft gehad en waar nog nu voor gewaarschuwd moet worden. Het is een misleiding.

Het was nl geen fascisme die de genocide van Joden, de Holocaust heeft veroorzaakt. 

Het was de Duitse ideologie van de NSDAP, een links-racistische ideologie uit de jaren 30-40 van de XX eeuw; anders hitlerisme genoemd en onverklaard sinds na de oorlog, jaren 50-tig, in ‘nazisme‘ veranderd.

Niemand noemde de Duitse bezetter een ‘nazi’ tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het waren simpelweg Duitsers. In het door de Duitsers bezette Polen noemde men ze szwaby (schwaben), szkopy (moffen) en teutoni (Germanen), maar geen nazi. 

Fascisme ontstond in Italie. Het was weleens waar een ander totalitair systeem, maar niemand vervolgde Joden In Italië. 


Fascisme: extreem-rechts of extreem-links?

Sommige onderzoekers, die rassen-socialisme/hitlerisme/nazisme van Duitsland en klassen-socialisme/communisme van de bolsjewieken met elkaar vergelijken, vinden dat ‘Nazional-Sozialismus’ een extreem-rechtse beweging was. Ze noemen hem dan ‘fascisme’. En het communisme van de bolsjewieken een extreem-linkse beweging. (2)

Het is onjuist. Het waren twee totalitaire en linkse systemen.

Het was Stalin, die als eerste het woord fascisme begon te gebruiken om zijn politieke tegenstanders te bestrijden.

Voor de oorlog en in de eerste jaren van de oorlog werkte Stalin nauw met Hitler (Ribbentrop-Molotov pact) en hij kon zijn politieke en economische partner niet direct aanvallen.

Pas later begon het dodelijke gevecht om de suprematie op het Europees continent tussen deze twee totalitaire systemen. 

De overwinning van het Duits Nazional-Sozialismus voorzag het ontstaan van één grote regerende ras in de wereld.

De bolsjewieken wilden een klasseloze samenleving op het Europese continent en later in de hele wereld bouwen.

Elkaar wederzijds om ‘fascisme’ of ‘Aziatisch barbarisme’ beschuldigen of kunstmatig onderlinge verschillen aanwijzen, was een onderdeel van de strijd om de heerschappij in de wereld.(3)


Nationaal egoïsme vs christelijk nationalisme

De tragische ervaringen met Duits nazisme vormden een gelegenheid om zowel de ‘natie’ als ‘nationalisme’ in diskrediet te brengen door ze ten onrechte met ‘nazisme’ te identificeren, en het nationalisme gelijk aan het antisemitisme te stellen. 

Historisch gezien was Duits nazisme een racistische ideologie en geen nationale ideologie. Het was ronduit a-nationaal. (4)

Het uitmoorden van miljoenen mensen van een ‘andere rasse’ werd als deugd gezien.

Het is hier belangrijk duidelijk de verschillen te benadrukken tussen het Latijns nationalisme en het concept van het nationalisme uit de Germaans-protestantse stroom.

De totalitaire tendens (…) in het begin de vorige eeuw bracht met zich mee nationaal egoïsme (anders darwinistisch nationalisme genoemd) of zelfs haat tegenover andere naties. Dit ging gepaard met het verwerpen van het christendom zoals in het geval van Hitler’s Duitsland.

Het Germaans-protestantse nationalisme was op bezetting belust, imperialistisch, waar de menselijke natuur in de publieke domein aan de staat was onderworpen. De geldende principes waren: de macht boven de wet, het doel heiligt de middelen.

In het Latijnse nationalisme of christelijk nationalisme daartegen hebben we het over de staat als gemeenschap. 

De gemeenschap is de drijvende, creatieve kracht achter de ontwikkeling van de staat en de politieke entiteit in de staat. Tussen de overheden en de samenleving bestaat een natuurlijke, organische samenwerking. En dit is juist het katholiek personalisme, die de basis voor de relatie tussen de staat en het individu in de Latijnse beschaving vormt. (5)

Daarom heeft Polen, als katholiek land met lange vrijheidstradities en tolerantie, nooit vrijwillig nog Duits Nazional-Sozialismus nog het communisme van de bolsjewieken aanvaard. 

naar deel 2

Vorige blog: Polen onder de Duitse bezetting in de WOII, deel 3

Bronnen:

(1) https://www.snopes.com/fact-check/holocaust-museum-warning-signs-fascism/

(2) prof. Ryba, “Odklamac wczoraj i dzis”- ‘Narodowu socjalizm i bolszewicki komunizm, proba porownania’, pag. 83 [de auteur corrigeert de onwaarheden uit de Poolse geschiedenis en van nu; Nazional-Socialismus en het communisme van de bolsjewieken, een poging tot vergelijking.]

(3) idem, pag. 90

(4) B.Stanislawczyk, “Kto sie boi prawdy? Walka z kultura chrzescijanska”, pag. 699-700 [wie is bang voor de waarheid? de auteur omschrijft hoe het gevecht tegen de westerse, christelijke cultuur door de eeuwen heen wordt voortgezet]

 (5) prof. Ryba, “Odklamac wczoraj i dzis”- ‘Narodowu socjalizm i bolszewicki komunizm, proba porownania’, p.133-135

(6) idem, pag. 79-82

(7) Pawel Szuppe: “Bizantynizm niemiecki wedlug historiozofii Feliksa Konecznego”/2013: http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Studia_Sandomierskie_teologia_filozofia_historia/Studia_Sandomierskie_teologia_filozofia_historia-r2013-t20-n2/Studia_Sandomierskie_teologia_filozofia_historia-r2013-t20-n2-s209-216/Studia_Sandomierskie_teologia_filozofia_historia-r2013-t20-n2-s209-216.pdf

[Duits byzantinisme volgens de geschiedenis en de filosofie van Feliks Koneczny]

(8) Ewa Kurek, “Rosji rozumem nie pojmiesz”, pag. 67-69 [Rusland kun je met verstand niet omvatten – uit een gedicht van Fiodor Tiutczew, 1866]

(9) prof. Ryba, “Odklamac wczoraj i dzis”- ‘Narodowu socjalizm i bolszewicki komunizm, proba porownania’, pag.80-81

(10) Ewa Kurek, Rosji rozumem nie pojmiesz?, pag. 80

(11) idem, pag. 10

Blog#27: EU vs Polen – Artikel 7 tegen Polen, hoe zit het?

 

Ter inleiding

 

De Europese Commissie wil het artikel 7 tegen Polen gebruiken. Waarom?

 

Dit artikel is nooit tegen een land van het z.g.n. oude Europa gebruikt. Waarom komen nu zo veel bedreigingen vanuit de EU tegen de landen van Midden- en Oost-Europa?

 

Ik denk aan een stukje uit het boek van prof. R. Legutko (1) “The Demon in Democracy”, waarin prof. Legutko de gang van zaken in het Europees Parlement beschrijft, zaken die op afstand aan de aandacht van velen kunnen ontsnappen:

 

“Als we aannemen dat het Europees Parlement de geest van de liberale democratie van vandaag ademt, dan is deze geest beslist niet goed of mooi. Het heeft veel slechte en lelijke eigenschappen, waarvan sommige helaas deel van de geest van het communisme uitmaken. Zelfs een voorlopig contact met de EU-instellingen laat een verstikkende (…) sfeer van een politieke monopolie voelen: de vernietiging van de taal, de surrealiteit (meestal ideologisch) (..), de onbuigzame vijandigheid tegenover alle andersdenkenden, of andere dingen die al te bekend zijn voor iedereen die de wereld, door de Communistische Partij geregeerd, kent.

 

Interessant is dat deze vergelijkingen met het communisme vrij vaak te horen zijn in de gangen van het Europees Parlement, zelfs onder diegenen die EU-toegewijd zijn.
Hoewel door dit systeem geïrriteerd, vertrouwen ze hun waarnemingen niet, waarschijnlijk in een overtuiging en hoop dat deze onaangename eigenschappen oppervlakkig zijn, en met de tijd zullen verdwijnen. Ze vragen zich ook niet af, althans niet openlijk (…) of al deze slechte dingen die half-schertsend Sovjet-achtig worden genoemd, eerder intenser worden dan dat ze zullen verdwijnen”.

 

Voor alle duidelijkheid, prof. Legutko onderschrijft het feit dat de liberale-democracy superieur aan het communistische systeem is. Maar, zegt hij, welke fundamentele verschillen tussen deze twee systemen ook bestaan, is het compleet legitiem zich af te vragen waarom er ook zo veel overeenkomsten bestaan en waarom deze overeenkomsten zo diepgaand zijn en steeds groter worden (2).

 

Europese Commissie schendt verdragen

 

De  Europese Commissie doet er alles aan om de rest van de wereld to overtuigen dat in Polen iets abnormaals gebeurt omdat de Polen hun rechtssysteem aan het hervormen zijn.

 

Het feit is dat de rechters, voorzitters van de rechtbanken zijn allemaal mensen (of hun kinderen) die het communistische systeem hebben gediend. Na 1989 kwam geen vrijheid maar een transformatie in Polen. De communisten hebben hun posities behouden en het bleef bij het oude, wel eens waar onder andere namen en slogans. De macht over de media, rechtbanken, officieren van justitie bleef bij de communisten. De nieuwe post-communistische realiteit werd een feit.

 

Ik denk dat iedereen kan begrijpen dat geen degelijke hervormingen in Polen kunnen blijvend zijn als het rechtssysteem onveranderd blijft.

 

De PO, .Nowoczesna, de (post)communistische partijen weten wat er op het spel staat daarom gebruiken ze leugenachtige propaganda om Polen, nota bene hun eigen land in het buitenland zwart te maken.

 

Waarom luistert de Europese Commissie naar de PO of .Nowoczesna, de overblijfselen van communisme in Polen? Waarom praat de Europese Commissie niet met de gewone mensen in Polen? Waarom leest de Europese Commissie kilometers lange documenten niet over hoe de rechterlijke macht in Polen de afgelopen 70 jaar de gewone mens behandelde? Het is zo simpel.

 

De Europese Commissie heeft nooit voorheen de rechtsstaat in Polen iets verweten. Het lijkt net alsof de regering van Wet en Rechtvaardigheid is gekomen en de rechtstaat in Polen heeft vernietigd. De pathologieën en zwakheden van de regeringen PO stoorden blijkbaar de Europese Commissie niet.

 

De Poolse regering is sinds zijn aantreden in 2015 altijd voor gesprek open gebleven en met feiten legde hij aan de commissie uit hoe de situatie in Polen is. Het blijkt echter dat de Europese Commissie geen interesse in dialoog, argumenten of een compromis heeft gehad. Wat de commissie met een ‘aanbeveling’ bedoelt is in feite een vereiste van onderdanigheid en overgave van Polen. Polen wordt blijkbaar alleen op één voorwaarde met rust gelaten, als ze precies doet wat de Europese mainstream, d.w.z. Duitsland, Frankrijk, Italië haar voorschrijft.

 

Niet in Polen gebeuren vreemde dingen maar in de EU.

 

Ondanks het feit dat de waarden zoals gelijke behandeling, respect en solidariteit binnen de EU in de Europese verdragen zijn opgetekend, worden ze door dezelfde EU geschonden, vooral sinds de crisis in 2008.

 

Het art.4 bepaalt wat de Europese Unie is toegestaan. Het organiseren van de rechterlijke macht en de veiligheid zijn duidelijk een domein van de lidstaten zelf.
Het art.5. zegt dat niets in de EU mag gedaan worden wat in strijd is met de Europese verdragen, hier horen respect voor de lidstaten en gelijke behandeling.
Het art.17 gaat bovendien over de bevoegdheden van de Europese Commissie, die geen rol van een inquisiteur of een onderzoekscommissie is toegestaan.
(3)

 

Frans Timmermans weet dit als geen ander. Hier gaat niet om het rechtssysteem in Polen, maar om politieke zweepslagen, want Polen past niet in het plan dat de Brusselse elite voor Europa heeft uitgestippeld.

 

Generatie ’68

 

Het probleem van de Europese Unie is dat toonaangevend in deze institutie de z.g.n. ‘generatie ’68’ is (of hun kinderen), die door de progressieve (communistische, trotskistische, leninistische) ideologie uit de jaren 60-tig is gevormd. Het mocht toen geen marxisme/communisme meer heten, het werd postmodernisme genoemd.

 

Het postmodernisme baseert op een overtuiging dat er geen waarheid of leugen bestaat, maar een boodschap. En wie die boodschap domineert, die heeft de macht over de informatie en de interpretatie daarvan.

 

De theorie (4) die deze mensen aanhangen vindt dat de liberale-democratie het beste en uiteindelijke systeem in de geschiedenis is. Ze zijn ook niet in staat een andere weg te accepteren. Het is in wezen een herhaling van de communistische theorie. Communisme zou ook het beste en uiteindelijke fase in de geschiedenis en in de menselijke ontwikkeling zijn geweest.

 

Laten we over een ding duidelijk zijn. Communisme is een misdadige ideologie die op z’n minst 100 miljoen mensen aan slachtoffers heeft gemaakt, velen van hen zijn tot de dag van vandaag nog niet gevonden.

 

Het is de hoogste tijd dat het Westen dit gaat beseffen en de landen zoals Polen, die deze ideologie hebben overleeft met respect behandelt, en eigen burgers over de ware geschiedenis onderwijst.

Volgende blog: Mijn Polen, een reis van herkenning

Vorige blog: Vernietiging van Poolse elites in de WOII

Lees meer:

 

Bronnen:
(1) R. Legutko, professor filosofie aan de Universiteit van Jagelonia in Polen, gespecialiseerd in antieke filosofie en politieke theorie. Momenteel lid van het Europees Parlement
(2) R. Legutko: “The Demon in Democracy – Totalitarian Temptations in Free Societies”, Encounter Books, New York, London, 2016, pag. 4
(3) Europese verdragen:
(4) Francis Fukuyama: ” The End of History and the Last Man” (1992), zelf heeft hij inmiddels afscheid van deze theorie genomen.

Blog#22: “EU en haar vrijheidvijandige experimenten”

Op zoek naar een inspiratie voor mijn volgende blog trof ik op internet een stukje over het boek “De demon in de democratie” aan van de Poolse professor Ryszard Legutko.
Met bewondering luister ik elke keer naar de toespraken van professor Legutko in het Europees Parlement. Ik bewonder hem voor de wijze waarop hij Polen verdedigt en elke ongegronde aanval op Polen met feiten pareert. Ik wens iedereen in Europa en in het Europees Parlement dat hij of zij de stem van deze wijze man mag ontdekken en daarnaar luisteren.
“Ryszard Legutko is een van de meest originele hedendaagse denkers, gekenmerkt door een scherpe en ironische kijk op politiek, maatschappij en cultuur. Op een uitstekende wijze combineert hij het Poolse traditionalisme met de intellectuele afstand (…).” – Roger Scruton (1).
Ik ben ook blij dat ik ook goede geluiden over Polen in Nederland vind, wel eens waar in de websites verborgen, maar toch. De mainstream media heeft blijkbaar nog een lange weg te gaan.
De recensie van het boek (2)(3) wil ik graag met de lezers van mijnpolen.nl delen:
The Totalitarian Temptations in Free Societies
“Op het westen hoeven we niet meer te hopen. We worden niet uit Engeland gered, niet uit Frankrijk, niet uit Spanje. Wellicht echter uit het oosten. In ieder geval is men daar nog wakker tegenover Brussel en islamisering, tegenover communistische bedreigingen en “liberale” verlokkingen. In Polen vond nog geen enkele islamitische aanslag plaats. Waarom niet? Omdat men een restrictieve immigratiepolitiek heeft! Omdat men christelijk en patriottisch is, omdat men welk gevaar dan ook ijverig bestrijdt.
“De Poolse politicus en filosoof professor Ryszard Legutko maakt deel uit van dit Poolse succesverhaal. Hij zit voor de Poolse conservatieve partij PiS in het Europees Parlement, hij doceert aan de universiteit van Krakau aan jonge mensen Europese geestesgeschiedenis. Deze gebalde competentie van theorie en praktijk heeft nu een boek gepubliceerd dat het in zich heeft: “De demon in de democratie” onderzoekt “totalitaire stromingen in liberale samenlevingen”.
Legutko werd gemotiveerd door teleurstellende gesprekspartners uit West-Europa. Hij merkte dat liberalen van welke partij dan ook steeds opnieuw tolerant tegenover totalitaire ideologieën zoals het communisme waren. In het communisme was iedereen gelijkgeschakeld. Wie onder hem heeft geleefd, moest de heersenden gehoorzamen, hij moest datgene doen wat van hem werd verwacht, hij mocht geen afwijkende mening hebben. Dat was in 1990 voorbij. Maar daarna merkte Legutko: ja, voorbij. Maar weer terug. Onder andere voortekens, liberaal-democratische EU-voortekens!
Wat Legutko nu publiceert, heeft een enorme explosieve kracht in zich. Het is de eerste systematische analyse van het verband tussen communisme en Brussel-liberalisme, tussen USSR en EUSSR. Zijn these: de Europese elite is net als destijds de Moskouse elite. Nu echter is er een ander mensheidsproject dan de “klasseloze maatschappij”. Nu zijn er massa-immigratie en islamisering als stappen naar de open, multiculturele samenleving.
Legutko waarschuwt voor politici, die zich in humanitaire gewaden hullen.
Poolse politicus-filosoof waarschuwt voor zulke experimenten. Europa wordt bedreigd door deze vreemde overheersing. Tegelijkertijd wordt Europa bedreigd door de vernietiging van de natiestaat. Want aan hem worden steeds meer rechten onttrokken. Tegelijkertijd krijgt de bureaucratie in Brussel (net als vroeger in Moskou!) steeds meer vrijheden en kan ze doen wat ze wil.
Legutko is geen schreeuwlelijk. Hij wil de vergelijking communisme/liberalisme niet zo benaderen dat uiteindelijk alles gelijk is. Hij plaatst de massamoordenaars van toen niet op hetzelfde niveau als de Brusselse antidemocraten nu. Wat hij echter benadrukt, is de gemeenschappelijke richting van de aanval van de beide ideologieën. Hij waarschuwt ervoor dat men denkt samenlevingen compleet te kunnen reorganiseren zonder daarbij misdaden te begaan. Hij waarschuwt voor het verval van sociale, morele en culturele regels. Hij waarschuwt voor de ondergang van Europa, teweeggebracht door politici die zich hullen in humanitaire gewaden – zoals destijds de communisten.
Legutko´s analyse is diepgravend, christelijk, conservatief – radicaal in de zin van de woorden “tot aan de wortels gaan”. De wortels van liberalisme en communisme onderzoekt de auteur briljant. De overeenkomsten die hij ontdekt, zijn verbazingwekkend. Maar net als destijds, toen hij in de ondergrondse tegen de communisten streed, strijdt hij nu opnieuw: tegen de EU en haar vrijheidvijandige experimenten” (2)(3).
Lees meer: 
Bronnen:
(3) vertaald uit het Duits door: E.J. Bron *), website: Verzamelde Vertalingen van E.J.Bron: “Democratie? Duidelijke taal uit Polen”/gepubliceeerd op 4 oktober 2017: www.ejbron.wordpress.com
*) E.J. Bron is voor vrijheid van meningsuiting, tegen de islamisering van Europa, tegen de EUSSR, tegen de mainstream en voor het behoud van westerse waarden en tradities en pro-Israël
Polen in de Tweede Wereldoorlog en Jalta 1945

Blog#21: Deling van Polen in de 19-de en 20-te eeuw – deel 2: Jałta 1945

 

1 september 1939 en de gevolgen van 1920
 

 

Volgens de Britse en Franse toezeggingen zou Polen militaire steun van deze landen al in de eerste dagen van de Duitse agressie moeten ontvangen. Dat gebeurde niet (1).

 

De westerse mogendheden waren in feite niet van plan hun verplichtingen na te komen.

 

De tegenzin om aan een nieuwe oorlog te beginnen, rechtvaardigde het feit dat Frankrijk door de Eerste Wereldoorlog uitgeput en failliet was, en Groot-Brittannië zat diep in de schulden bij de Amerikanen.

 

Hier ging het echter ook om iets anders, namelijk de houding van deze landen tegenover Polen en in het algemeen tegenover Centraal- en Oost-Europa (red. IV: vaak Oost-Europa genoemd). Zoals de Britse premier in 1920 Loyd George het verwoordde “landen die ver weg van ons zijn en waar we niks van weten” (2).

 

In hun beleving was Polen zwak en anarchistisch (2)(3). Alsof men een echo van de achttiende-eeuwse propaganda over Polen hoorde, die door Catharina II werd gecreëerd om in Polen haar gang te kunnen gaan.

 

Schijnwerkelijkheid is de kern van elke propaganda, feiten zijn niet belangrijk, maar wat mensen over een ander leren en wat ze zullen denken (12).

 

Op 11 augustus 1920 wilde de Britse premier Loyd George het hele “Oost-Europa” aan de Sovjets geven. Ook eiste hij concessies ten koste van Polen in de vredesverdrag van Versailles (1919/20).

 

Het was een appeasement beleid ten opzichte van Duitsland en Rusland, dat wil zeggen, het tevreden stellen van de ‘keizerlijke eetlust’ ten koste van de zwakkere landen.

 

Polen, had recht om te bestaan indien ze klein was en Rusland als Duitsland niet in de weg stond. Het was een bittere ervaring, die Polen in 1939 vergeten was (2).

 

Van de diplomatieke kant had de Tweede Wereldoorlog al vanaf het begin desastreuze gevolgen voor Polen.

 

De Poolse autoriteiten deden er alles aan om te voorkomen dat de Poolse regering zou geliquideerd worden.
Ze hebben de overgave in september 1939 nooit ondertekend. Ze zijn naar Roemenië vertrokken, waar ze vervolgens onder de Duitse druk werden gearresteerd.

 

De Poolse president, Moscicki, met zijn grondwettelijke bevoegdheden, benoemde een nieuwe regering. Eerst in Frankrijk en later in Groot-Brittannië.

 

Dus formeel bestond de Poolse staat verder. Er was een Pools leger gevormd in het Westen, evenals een ondergronds leger in Polen (Armia Krajowa, AK = Home Army) en de ondergrondse administratie (1).

 

De rol van Polen in de Tweede Wereldoorlog en Jałta 1945

 

In de Tweede Wereldoorlog vochten Polen aan de kant van de geallieerden. Naast de Amerikanen, de Sovjet-Unie en de Britten hadden ze het grootste aantal troepen in de oorlog tegen Hitler.

 

250.000 Polen vochten naast de Britse en Canadese soldaten in Noord-Afrika, Monte Casino, Arnhem, Narvik, Frankrijk (Normandië, de beslissende oorlog om Normandië in Montormel), Berlin, Warschau.

 

1 op de 12 piloten in de strijd om Groot-Brittannië waren Polen. Polen speelden een enorme rol in het verwerven van informatie (43% van de waardevolle informatie kwam uit Polen), het spioneren voor de geallieerden en het breken van de Enigma-code (9).

 

In vergelijking met andere door de Duitsers bezette landen heeft de Poolse ondergrondse de meeste aanvallen op de vijand uitgevoerd. Dit leidde tot verschrikkelijke vergeldingsacties.

 

Er was geen collaborerende regering in Polen. Samenwerking met de bezetter was zeldzaam en door de Poolse ondergrondse met de dood bestraft (10).

 

25% van de rechtvaardigen onder de volkeren die hun leven waagden om Joden tijdens de Holocaust te redden, Yad Vashem (14), zijn Pools (10). Polen was het enige land in de Tweede Wereldoorlog waar Duitsers elke vorm van hulp (al was het een glaasje water geven) aan mensen met de Joodse afkomst direct met de dood straften. De helper en zijn familie werden ter plekke doodgeschoten.

 

In zijn herinneringen schreef Churchill, dat:
“(…) Given the knife-edge on which the outcome depended, it could be argued that the Poles played a key role in turning the tide of victory when the fate not just of Britain, but of the world, hung in the balance” (9). “The Polish contribution to Allied victory in the Second World War was extraordinary, perhaps even decisive, but for many years it was disgracefully played down, obscured by the politics of the Cold War” (11).

 

Daarom kunnen de Jalta bepalingen in 1945 niet anders gezien worden als verraad van de Verenigde Staten en Groot-Brittannië tegen Polen.

 

Ze hebben de Poolse regering in ballingschap van haar bevoegdheden beroofd, en het Poolse leger dat in het Westen heeft gevochten aan zijn lot over gelaten.

 

Door de acceptatie van de tijdelijke regering in Polen op basis van de PKWN, hebben de geallieerden de Moskou agentuur in Polen goedgekeurd. Op alle afspraken met de Poolse regering hebben ze hun woord niet gehouden en de door hen zelf opgestelde Atlantische Kaart hebben ze geschonden.

 

In Jalta gingen Theodore Roosevelt en Winston Churchill akkoord met een drastische verschuiving van de Poolse grens naar het Westen toe, wat de toestemming betekende voor de nieuwe Poolse deling en het verlies van de soevereiniteit van Polen aan de Sovjet-Unie.

 

Zoals in de achttiende eeuw ook nu werd naar een ‘morele’ rechtvaardiging van de deze handelingen gezocht, dus:

 

  1. ze hebben de voormalige premier van de Poolse regering in Londen Stanisław Mikołajczyk overtuigd om aan de regering in Warschau deel te nemen, alsof er sprake was van een coalitie in die regering
  2. in de vrije en democratische verkiezingen zou een nieuwe Poolse regering worden gecreëerd. Aan deze verkiezingen zouden alle Polen dus ook die in het buitenland, en alle democratische en anti-fascistische groepen moeten deelnemen.

 

Zoals blijkt, de Sovjet-communisten bepaalden zelf welke groepen “anti-fascistisch” waren (1).

 

Net als de bezetter in de oorlog pasten de Sovjet-communisten brutale terreur, bezetting en openbare doodstraffen toe. De lijsten met de doodvonnissen en de uitgevoerde doodstraffen werden tot 1947 in de lokale dagbladen gepubliceerd. Iedereen in Polen wist het. De deling was eenduidig, iedereen die democratisch Polen wilde, werd gedood of vervolgd (…)(13).

 

De geallieerden waren er van bewust, dat Stalin geen van de bepalingen zou respecteren en dat de verkiezingen zouden worden vervalst (1), wat ook werkelijk gebeurde.
Om de aandacht van het Westen van de verkiezingen af te leiden, hebben de Sovjets een provocatie in Kielce (de z.g.n. pogrom van Kielce 1946) georganiseerd om het Poolse katholicisme in het kwaad licht te stellen en Polen van antisemitisme te beschuldigen (10).

 

13 februari 1945 verklaarde de Poolse regering in Londen dat de bepalingen van Jalta betreffende Poolse zaken niet als bindend voor de Poolse natie kunnen worden beschouwd.

 

Om deze reden heeft de Poolse regering in Londen zijn bestaan door de hele communistische periode van Polen gehandhaafd om de westerse wereld aan dit onrecht te blijven herinneren (1).

 

Bronnen:
(1) M. Ryba: “Odklamac wczoraj i dzis”/’Historia faktyczna zamiast propagandy – od rozbiorow do PRL, legalizacja niesprawiedliwosci’, str. 15-65
(2) A. Nowak: “Jak Zachod sprzedal Europe Wschodnia?”: https://www.youtube.com/watch?v=yfQ7rpq_irA&t=3820s
(3) A. Nowak: “Pierwsza zdrada Zachodu”: https://www.youtube.com/watch?v=6bwNvki98No
(10) James R. Thomson, Rice University, Houston, essay “Book Review: Fear – Anti-Semitism in Poland After Auschwitz”. The Chesterton Review (Special Polish Issue), volume XXXIII, Nos. 1&2 Spring/Smmer 2007 – review van het boek van Jan T. Gross, “Fear: Anti-Semitism in Poland After Auschwitz”
(11) Ben Macintyre, Poland’s war contribution was extraordinary, and disgracefully downplayed – The Times, december 10, 2010: http://www.thetimes.co.uk/tto/news/world/europe/article2839471.ece
(13) L. Zebrowski “Mity przeciwko Polsce”, ‘Swieto tragicznie spoznione – 1 marca, dzien “Zolniezy Wykletych”‘, pag. 256
(14)  In 1953 bekrachtigde het Israëlische parlement de Wet Martelaren- en Heldenherdenking (Yad Vashem), die Yad Vashem in Jerusalem de verantwoordelijkheid gaf onderscheidingen te geven en een monument op te richten voor deze rechtvaardigen onder de volkeren die hun leven waagden om Joden te redden:
http://www.yadvashem.org/yv/en/education/languages/dutch/encyclopedia/52.asp
Europese Unie en Alierto Spinelli

Blog#19: EU vs. Midden- en Oost-Europa: het ideologische project van de hedendaagse Europese Unie

 

EU vs Midden- en Oost Europa

 

Wat is eigenlijk de Europese Unie en wat is haar doel?

 

Het doel van de Europese Unie, die in wezen in 2009 ontstond (voorheen Europese Gemeenschap), lijkt me een belangrijke achtergrond voor de huidige geschillen tussen Brussel en de landen van Midden- en Oost-Europa.

 

Vaak horen we in het nieuws over de “sancties”, zelfs over het “gebruik van dwang” tegen Polen of Hongarije. Deze landen vragen alleen om respect voor hun subjectiviteit en onafhankelijkheid. Wat is dan het probleem?

 

Ik durf te zeggen dat zowel de Hongaren als Polen vanuit een diepgeworteld instinct handelen. Ze signaleren de werkelijke problemen en gevaren in Europa, die de rest van de Europeanen, als ze willen luisteren, zouden alert moeten maken.

EU en marxisme

 

De landen van Midden- en Oost Europa hebben communisme overleeft, en ze weten waar ze het over hebben. Het is een wond, die lang geneest. Elke sfeer die deze ervaring benadert, veroorzaakt een reflex.

 

In het Westen, bij het woord communisme (en meer specifiek marxisme) denkt men aan Stalin, Sovjet Unie, ‘Oostbloklanden’, aan iets wat ver weg is en tot het verleden behoort. Over het algemeen is men ervan overtuigd dat communisme niet een slechte ideologie was, behalve dat het in de Sovjet-Unie verkeerd werd toepast.

 

De geschiedenis zit echter anders in elkaar.

 

Communisme is de uitvinding van Westerse intellectuelen en het was voor het Westen en niet voor het Oosten bedoeld. Maar in het Westen stoot het lang op weerstand.

 

Anders ging het in Rusland, waar men geen vrijheid maar de eeuwen lange onderdrukking kende. Lenin (2) slaagde erin om marxisme in zijn pure vorm, met gulags en terreur in te voeren, wat uiteindelijk tot de economische en culturele ineenstorting van het land heeft geleid.

 

 Duitsland, Frankrijk, Italie en het Manifest van Ventotene

 

Ventotene, Italië

Bron: wikiwnd.com

In augustus 2016 hebben Merkel, Hollande en Renzi elkaar op een vliegdekschip, dat bij het kleine Italiaanse eiland Ventotene werd aangemeerd, ontmoet.

 

Ze hebben een handjevol uitgenodigde journalisten toegesproken en het graf van Altiero Spinelli bezocht.

Renzi, Merkel, Hollande op Ventotene, Italië

Bron: roma.corriere.it

 

De vraag ontstaat waarom in de tijd, waarin Europa met zo veel problemen kampt (en het geldt zeker voor Duitsland, Italië en Frankrijk), hebben deze leiders nog tijd, nog moeite, nog kosten gespaard om de ontmoeting op Ventotene te organiseren?

 

En waarom waren toen niet de overige 24 leden van de Europese Unie aanwezig?

 

Wat heeft het ene met het andere mee te maken?

Een belangrijk verhaal, film “Altiero Spinelli and New Europe”

 

Ik moedig u uit om de film van Krzysztof Karoń (1) te zien, even stil te staan bij wat de politici u niet vertellen en om deze film met uw omgeving te delen.

 

Deze film is Pools gesproken en Engelse ondertiteld.

 

Een stem uit Canada, Jordan Peterson over postmodernisme en cultureel marxisme

 

Voor een breder perspectief en meer achtergrond informatie:

 

Jordan B. Peterson, Canadese klinische psycholoog en professor psychologie aan de Universiteit van Toronto, spreekt met de Epoch Times over postmodernisme en cultureel marxisme.

 

Naar schatting heeft communisme tenminste 100 miljoen mensen gedood. Hoewel zijn misdaden nog onvolledig bijeengebracht zijn, blijft deze ideologie nog steeds bestaan.

 

De Epoch Times probeert de geschiedenis en de overtuigingen van deze beweging, die een bron van tirannie en vernietiging sinds zijn ontstaan is geweest, bloot te stellen (3).

 

Deze film is Engels gesproken.

 

Bronnen:
(1) Krzysztof Karon, filosoof, publicist en maker van de film “Altiero Spinelli and New Europe”: www.historiasztuki.com.pl
(2) Bij de uitbraak van de revolutie verbleef Lenin niet in Rusland, maar in het Westen, Zwitserland, Duitsland. Zijn doel was de tsaar omverwerpen en de macht in Rusland met behulp van Duits geld overnemen. Hij wist het moment van chaos en apathie in het land voor eigen doeleinden goed te gebruiken:
http://www.dziennikpolski24.pl/artykul/3304134,lenin-po-trupach-do-wladzy,id,t.html
(3) https://www.youtube.com/user/epochtimesdigital
Omslagfoto/gebaseerd op: civilizeddiscontent.blogspot.com, bookdepository.com, roma.corriere.it

Pagina 1 van 2

mijnpolen.nl