Categorie: 1989-2015 Pagina 1 van 2

Blog#59: Jedwabne – drie gedenkplaatsen en maar één verhaal?

Jedwabne was mij onbekend.

In de communistische tijd reisde men nauwelijks. In de eerste plaats waren daar geen middelen voor. Overnachtingen zoals men ze in het Westen kent, bestonden niet. Hotels waren niet te betalen en op vakantie ging je naar je familie. Communisten hielden de waarheid voor de mensen verborgen en de mensen onderling uit elkaar. 

Historisch Nieuwsblad, Foto: Ilona Versteeg

Voor het eerst hoorde ik de naam Jedwabne, toen ik het artikel uit 2015 in het Historisch Nieuwsblad las.

communistisch monument in Jedwabne: “Plaats van executie op de Joodse bevolking. De nazi-Gestapo en de Hitlers militaire politie hebben 1600 mensen levend verbrand – 10 juli 1941” Bron: wolna Polska . Bron: wolna Polska

Het artikel was gebaseerd op het a-historisch en a-wetenschappelijk boek van Jan T. Gross “Buren”, en zoals het boek beschuldigde het de Polen voor het verbranden van 1600 Joden in een schuur van Jedwabne.

Wat Gross in zijn boek heeft gedaan is de tekst van het monument dat de communisten na de oorlog in Jedwabne hebben geplaatst overgenomen, en de daders van de moord, de Duitsers in Polen veranderd, bevestigt dr Kurek. (9)

Via de oerbossen naar Jedwabne

“De aanwezigheid van een bizon en ander groot wild heeft de bescherming van het bos gedurende vijf eeuwen gevormd”. Bron: wikipedia

In de zomer van 2016 wilden we naar Polen op vakantie. Lekker kamperen, rond reizen, eindelijk meer van Polen zien. We wilden naar de oerbossen (Puszcza Białowieska), tegen de grens met Wit-Russland.

“De eerste schriftelijke vermelding van het Białowieża-bos is de beschrijving van de jacht van Władysław Jagiełło uit 1409” Bron: wikipedia

Sinds 2015 was er ook een onenigheid over dit gebied tussen De Europese Unie en Polen. Ik wilde de situatie zelf zien, en de informatie ter plekke inwinnen. Polen had op dit gebied een zeer lange traditie en veel kennis. Iets klopte in het verhaal niet.

We hebben de prachtige bossen bezocht, de boswachters gesproken. Zoals ik al vermoedde, was er niks aan de hand. Weer een politieke agenda die Polen in een hoek moest zetten.

In Jedwabne

Een bezoek aan Jedwabne was eerder een onverwachte bijkomstigheid op onze verdere reis richting het noorden. Langs de weg zagen we een bordje Jedwabne en we dachten, deze kans zal zich niet zo gauw weer voordoen.

Oude marktplaats, Jedwabne. Foto: Ilona Versteeg

Het was laat op de middag toen we onze auto aan de oude marktplaats in Jedwabne parkeerden.

Onze focus lag op de plek waar de ‘bekende’ schuur stond. Eerst probeerden we zelf de weg te vinden.

Gedeporteerden naar werkkampen voor slaven in Siberië en Kazakhstan

Ter nagedachtenis van de gedeporteerden naar de werkkampen voor slaven in Siberië en Kazachstan. Foto: Ilona Versteeg

Toen we terug naar de oude markt kwamen, zagen we dit monument voor het eerst

“Ter nagedachtenis aan de gedeporteerden, degenen die stierven van honger en kou, vermoord in de Siberische en Kazachse kampen – Dankbaar voor het wonder van de redding, Sybiracy *) en Poolse patriotten van Jedwabne – 2002 – Ter herinnering aan de doden en ter waarschuwing aan de levenden”.

Nadat Sovjet Rusland Polen in september 1939 was binnengevallen, heeft Stalin 1,7 miljoen Polen naar de werkkampen voor slaven in Siberië en Kazachstan gedeporteerd. Slechts een derde van hen overleefde het.

“De wijdverbreide samenwerking van Poolse Joden met de Sovjets, bij het opstellen van de lijsten van Polen en de Poolse families bestemd voor deportaties naar Siberië, heeft de meest beschamende en beladen gevolgen voor de Poolse bevolking van Oost-Polen gehad. 

Van 17 september 1939 tot 22 juni 1941 waren het de Joodse buren die de Sovjets erop wezen welke Poolse families tegen het communisme waren”.  (1)

“(…) Geen enkele Jood boog zich ooit neer voor het monument op de oude markt dat deze Polen herdenkt (…)”. (2)

We zoeken verder …

Verder op zoek naar de schuur

Ik schroomde iemand naar de weg te vragen. Ik weet hoeveel onrecht is de bewoners van Jedwabne aangedaan.

Gross met zijn boek zocht geen waarheid. Het artikel in het Historisch Nieuwsblad door Laura Starink volgde een spoor van manipulaties, onwaarheden, en stereotyperen.

Ik passeerde een jonge moeder met twee kleine kinderen. De kinderen riepen mij tegemoet een vrolijke ‘goede dag’. Een uitwisseling van begroetingen, een glimlach. Ik dacht nu of nooit. Ik vroeg alleen “kunt u….“. En de mevrouw begon zeer vriendelijk uit te leggen waar we heen moesten. 

Gedenkmonument voor de Poolse slachtoffers van het communisme in Jedwabne. Foto: Ilona Versteeg

Te snel afgeslagen en we kwamen uit op een katholieke begraafplaats. Voor de ingang troffen we een ander gedenkmonument aan.

Voor de slachtoffers van de NKWD en UB **)

“Ter nagedachtenis van de 180 bewoners en 2 priesters van Jedwabne, vermoord door de  NKWD, Duitse nazi’s en UB tussen 1939-1956”

Het Oosten van Polen was nog voor de WOII het doel van de Sovjet zuiveringen. NKWD vermoordde toen ruim 100.000 Polen in de z.g.n. ‘operatie Polen‘. (3)

Nadat het Derde Rijk en de Sovjet-Unie samen Polen in september 1939 binnenvielen, gingen deze zuiveringen (aan beide kanten) door. De politiek- en crimineel geradicaliseerde, communistische bendes pleegden op de burgers moorden, berovingen, verkrachtingen. De massagraven uit die tijd tellen honderden slachtoffers.

Bij de terugtrek van de Sovjets in 1941 (begin van de oorlog met Duitsland) had de NKWD een opdracht om de sporen van de communistische misdaden te wissen, d.m.v. de dodenmarsen richting de Sovjet-Unie en executies van de krijgsgevangenen.

Vanaf 1944 beginnen de bolsjewieken opnieuw “(…) razzia’s, pacificaties, liquidaties. Verdere transporten van de Poolse bevolking ver naar het oosten [Siberie, Kazakhstan], in de ellende en verderf“. (4)

Steeds dichterbij de schuur

Een oudere mevrouw gaf ons vriendelijk de volgende aanwijzingen. Gauw zagen we al de plek in de verte.

Joodse begraafplaats, Jedwabne. Foto: Ilona Versteeg

Aan de linkerkant een Joodse begraafplaats omheind met een muur van grote, vierhoekige stenen, los tegen elkaar aangezet. Een open verroeste poort en meteen een gedenksteen. Onderaan een krans van de toenmaligen Poolse premier, Beata Szydło. 

Foto: Ilona Versteeg

Een tekst op de gedenksteen binnen de Joodse begraafplaats vermeldt dat daar de lichamen van de vermoorde Joden uit de schuur lagen. Maar is het zo? Uit mijn zoektocht blijkt dat de lichamen tot nu toe nog niet zijn overgebracht naar de begraafplaats in Jedwabne of in Israel, zoals het volgens de religieuze Joodse voorschriften zou moeten gebeuren. De exhumatie uit 2001 werd onderbroken en verder verboden, het onderzoek naar de waarheid gestopt …

Plaats tussen de Joodse begraafplaats en de plek van de ‘schuur’. Foto: Ilona Versteeg

Tegenover de Joodse begraafplaats bevindt zich een plek waar de schuur stond, de plek waar een groep van Joden uit Jedwabne was vermoord.

Een stenen omtrek, binnen een gedenkmonument. Op de voorkant van het monument zien we verbrande planken die de verbrande schuur zouden moeten symboliseren. Een tekst in Hebreeuws en in het Pools, Israëlische vlag, veel kransen van staatshoofden. Iemand heeft er een mooie uitspraak van de paus Johannes Paulus II neergezet.  

Gedenkmonument voor de Joden uit Jedwabne. Foto: Ilona Versteeg

Aan beide kanten van het gedenkmonument zien we een plantenbegroeiing op twee plekken.
De eerste, een grotere aan de rechter kant van het monument (op de foto) is de plek waar de schuur stond en waar het eerste, grotere graf ligt. 
De tweede, kleinere beplanting vormt de tweede kleinere graf die buiten de schuur was.

Een vijandige omgeving?

We waren niet de enigen die op die dag de gedenkplaats zochten. 

Een Joods paar gebruikte GPS in haar zoektocht. Zoals wij, dwaalden ze een beetje rond.

Op de katholieke begraafplaats viel me een jonge Joodse man op. Vrij snel, bijna rennend doorzocht hij de begraafplaats.

Het is ongebruikelijk in Polen om op een katholieke begraafplaats te rennen. Later zagen we dezelfde man bij de schuur staan.

Geen gesprekken, nauwelijks elkaar aankijken of groeten. Ik kreeg de indruk dat ze snel komen en weer snel gaan alsof ze zich in een vijandige voor hen omgeving bevonden.

“Al waren het 40 miljoen mensen, die het initiatief onderschrijven, zal geen opgraving in Jedwabne plaatsvinden”.

… Dit heeft onlangs ene Jonny Daniels, hoofd van de stichting From the Depths publiekelijk verklaard. Een opgraving in Jedwabne zou in strijd zijn met de Joodse religieuze wetten. (5)

Toen dezelfde Jonny Daniels de vooroorlogse graven van Joden in Dobrzyń (red. Polen) aan de Vistula vond, belde hij Rabbi Schudrich en kreeg de opdracht om de overblijfselen en botten naar Warschau te vervoeren en ze op de Joodse begraafplaats in Okopowa te begraven. (5)

Schending van grondwettelijke rechten in Polen

In Polen wordt het grondwettelijke recht van Polen op de waarheid over de gebeurtenissen van juli 1941 in Jedwaabne geschonden. Ook historici mogen hun werk niet doen.

De minister van Justitie van de Republiek Polen is in staat om historisch onderzoek vele jaren onrechtmatig te blokkeren, historici de toegang tot gerechtelijke archieven of belangrijke geheime documenten te ontzeggen“, schrijft historica dr Ewa Kurek. En zo gebeurde het in het geval van historisch onderzoek in Jedwabne. “Ministers, aanklagers en rechters hebben absolute macht over historisch onderzoek.” (6)

1600, 900, 350, …?

In wezen weet niemand hoeveel lichamen onder de schuur liggen en hoe ze zijn omgebracht.

In 1949 vermelden de communisten (ZBOWiD)***) 1600 doden, in 1967 verklaarde de Districtscommissie voor onderzoek naar nazi-misdaden in Bialystok dat het 900 waren en in 2002, 350. Alles zonder onderzoek en exhumatie.

Prof. Andrzej Kola en zijn team begonnen een opgraving in 2001 nadat het boek van Gross verscheen. De bemoeienis van de Amerikaanse rabbijn M. Schudrich, de Amerikaanse Joden en Israel liet niet lang op zich wachten.

Ze frustreerden het werk van prof. Kola op elk punt. Geen beenderen mochten opgetild worden. Op het moment toen de onderzoekers “46 hulzen van de Duitse Mauser-wapens, type MG34” (7) vonden, daarnaast nog kostbaarheden op de lichamen van de vermoorde Joden, mocht de opgraving niet meer doorgaan.

Als Polen geen angst voor de waarheid hebben, wie dan wel?

Zowel het voorlopige rapport van de exhumatie door prof. Andrzej Kola als de beslissing over het stoppen van de exhumatie van de minister behoren tot de meest bewaarde geheimen.

De linkse groepen in Polen gebruiken ondertussen ‘Jedwabne’ om Polen de schaamte aan te praten over iets waar ze geen schuld aan hebben. Sommige Joodse groepen zien daarin een gelegenheid om Polen als een antisemitisch land in de wereld te presenteren. En hoe ongelooflijk het ook mag klinken, gebruikt Duitsland ‘Jedwabne’ om eigen schuld uit de Tweede Wereldoorlog met Polen, hun slachtoffers te willen delen! (8)

De Sovjets bolsjewieken hadden hun eigen belang bij om de waarheid over de aantallen van de slachtoffers te vervalsen. Welk belang hebben de huidige autoriteiten in Warschau om een historisch-wetenschappelijk onderzoek naar de moorden in Jedwabne te dwarsbomen, en de burgerlijke initiatieven zoals ‘Stop447‘ en de ‘de hervatting van de opgraving in Jedwabne‘ te negeren?

ongegronde claims van joodse organisaties. Edward Reid

Vorige blog: S-447, een uitkomst van een goed georganiseerd en vooruitgedacht plan – deel 2 (blog#58)

Meer lezen:

Drie genocides op de Poolse bevolking in de WOII: Ribbentrop-Molotov pakt en de samenwerking van Gestapo en de Sovjets NKWD

Het General Gouvernement (GG), het meest uitgebuit en vernietigd gebied uit alle door Duitsland in de WOII bezette gebieden: blog#43, blog#45, blog#48

Serie aan blogs over de Amerikaanse wet S-447, die in de eerste plaats Polen aanvalt en een precedent schept voor de rest van de wereld: blog#51 t/m blog#58

Bronnen

*) Sybiracy is een ere titel; deze naam krijgen Polen die voor de vrijheid van eigen land in de geschiedenis hebben gevochten. De straf daarvoor was onteigening en verbanning naar Siberië. Deze straffen pasten Russische tsaren in de achttiende en negentiende eeuw (deling van Polen) en de bolsjewieken in de Tweede Wereldoorlog toen Sovjet-Rusland Polen in 1939 aanviel en na 1944.

**) NKWD, Sovjet repressieorgaan; UB (Urzad Bezpieczeństwa), communistische veiligheidsdienst in de Volksrepubliek Polen, die de belangen van de partij waarborgde, door de tegenstanders van het systeem te elimineren. Zoals altijd bij de totalitaire systemen: ‘het doel heiligt de middelen’

***) ZBOWiD, een officiële, door de communistische staat gecontroleerde veteranenvereniging in de Volksrepubliek Polen; gevormd in september 1949

(1) Ewa Kurek: “Polacy i Żydzi: problemy z historia” [Polen en Joden: problemen met de geschiedenis], Wydawnictwo Clio, pag. 209

(2) idem, pag. 210

(3) Leszek Zebrowski: “Zydzi, Polacy, komunizm 1939-2012 – Mity przeciwko Polsce” [Joden, Polen, communisme 1939-2012]; Uitgeverij Capital 2014, pag. 68

(4) idem, pag. 70

(5) https://www.salon24.pl/u/konfederat1000/924222,jonny-daniels-osmieszyl-przeciwnikow-ekshumacji-w-jedwabnem-oraz-sam-siebie-czy-zlamal-prawo; J. Daniels is een Engels-Israelische Jood die uit het niets in Polen verscheen en die met de belangrijkste mensen uit de regering, de president op de foto’s komt. Ieder denkend mens in Polen vraagt zich af, met welk recht maakt deze man dit soort verklaringen, en welk recht geldt nog überhaupt in Polen?

(6) Ewa Kurek: “Polacy i Żydzi: problemy z historia” [Polen en Joden: problemen met de geschiedenis], Wydawnictwo Clio, pag. 21-22

(7) idem, pag. 95

(8) Ewa Kurek, “Jedwabne, anatomia klamstwa” [Jedwabne, anatomie van een leugen], Lublin 2018, pag. 152

(9) idem, pag. 85

Blog#58: S-447 – uitkomst van een goed georganiseerd en vooruitgedacht plan van de Joodse organisaties. deel 2: overname van Polen in 1944, opmerkelijke stappen op weg naar de wet S-447, Amerika en Israël.

(…) Wee degenen die onrechtvaardige wetten uitvaardigen, die de onderdrukking wettelijk bekrachtigen. Zij verdraaien het recht van de zwakken (…)” – Jesaja 10:1-2

De onderwerpen die in de blogs 51 t/m 58 aan bod komen:

  1. “S-447 JUST”/De inleiding:  historische feiten, voor wie de schadeloosstelling en teruggave van bezittingen, “Magdalenka/Rondetafel afspraken na 1989” en de communistische invloed anno 2019
  2. “S-447 JUST” is ongrondwettig en onverenigbaar met het parlementaire recht in de Amerikaanse wetgeving
  3. Verdrag van Luxemburg d.d. 10 september 1950 tussen de Duitse Federale Republiek en Israël
  4. De vrijwaringsverdrag d.d. 16 juli 1960 tussen Polen de VS en de andere Europese landen
  5. Mythische rijkdommen van de Poolse Joden voor de Tweede Wereldoorlog – wie is wie iets schuldig? Deel 1, Deel 2
  6. “S-447 JUST” – een uitkomst van een goed georganiseerd en vooruitgedacht plan van de Joodse organisaties – Deel 1: onbegrijpelijke herwaardering, laster en censuur, Deel 2: , overname van Polen in 1944, opmerkelijke stappen op weg naar de wet S-447, Amerika en Israël
  7. “Holocaust restitutie – “Dubieuze en frauduleuze onderneming van de Joodse organisaties” – helaas is dit artikel van fenixx.org van internet verwijderd.

Het verraad

Teheran 1943: Stalin, Roosevelt en Churchill. Foto: Franklin D. Roosevelt library, public domain

De Teheran (1943) en Yalta (Jałta, 1945) conferenties, hebben het lot van Polen voor de komende 50 jaar, en na 1989 bepaald.

Hoe groot het verraad, van de Amerikaanse en Britse elite was, laat deze docu goed zien: https://youtu.be/7EvPXStuqlc

Jalta 1944. Churchill, Roosevelt, Stalin. Foto: Library of Congress

De overname van Polen in 1944 

Aan de Holocaust ontsnapten alleen de Joodse intelligentie, Joodse rijken en de Joodse communisten. De Joodse communisten keerden in Polen terug in 1944 in de tanks van de Sovjet bolsjewieken. (1)

(…) “Maar hoewel ze [communisten] bleven overtuigen, en [de Polen] gouden bergen beloofden, lukte het hen [communisten] alleen het ergste soort te rekruteren: onwetenden, armoezaaiers, analfabeten; en de domme, de gevaarlijke“. (2)

De Poolse, Joodse en Sovjet bolsjewieken hebben de Poolse bevolking de “heerschappij van het gepeupel*) d.m.v. terreur (NKWD, het rode leger) opgelegd. (3)

Volksdemocratie

De z.g.n. ‘volksdemocratie‘ in het naoorlogse Polen betekende in de praktijk dat posities in de politiek, regering, rechtbanken en het leger verkreeg men door middel van overerving, netwerken en onderlinge (partij)benoemingen.

Vanaf 1945 hebben de bolsjewieken de relaties met Joden in het buitenland overgenomen. (4) Van Stalin kregen ze de opdracht om Polen te breken. 

Na de dood van Stalin in 1956 begon een strijd tussen twee groepen binnen de communistische partij, de z.g.n. “chamy” [= gepeupel] en “zydzi” [=joden]. Dit mondde uit in de uittocht van veel Joden uit Polen in 1968.

De Joodse communisten, die Polen in maart 1968 verlieten, hadden er geen belang bij om aan het Westen uit te leggen waarom ze het deden. Uit angst voor de verantwoordelijkheid voor de stalinistische misdaden, vertelden ze de wereld dat ze door de “Poolse antisemieten werden vervolgd“.  

Polen, opgesloten achter het IJzerengordijn, hadden geen mogelijkheid op verdediging.  

Kansen van Solidarnosc?

In de jaren 80-tig van de vorige eeuw lijkt het communistische block te wankelen, maar het is nooit gevallen.

Toen Regan Solidarność in 1981 wilde helpen (met enkele miljoenen dollars), had zich Mosad met het aanbod van bemiddeling aangemeld en direct de oude contacten uit de tijd van Berman aangehaald. (4)

“(…)[Jakub] Berman draagt veruit de grootste verantwoordelijkheid voor de bloedige terreur van het stalinistische tijdperk in Polen, waarop hij toezicht hield door “zijn” volk, in het veilige syndicaat van misdaden, stalinistische criminelen (…).” (…) Om de macht en controle over Polen onopgemerkt over te nemen, drong hij erop aan, hun namen in het Pools te veranderen en hun Joodse afkomst te verbergen.(…)” (5)

Het waren “sowietniki [Sovjets agenten], die zichzelf als Polen voordeden en een opdracht hadden om Polen in de gaten te houden” – zei prof. Wiesław Wysocki, hoofd van de afdeling Geschiedenis van de 19e en 20e eeuw aan de kardinaal Stefan Wyszyński University. “Elk departement in het land had een sowietnik. De belangrijkste documenten waren in het Russisch en niks zonder zijn toestemming mocht uitgegeven worden. Hij had totale controle.” (34)

Mosad gaf het geld aan een deel van de oppositie, die volgens de afspraken tussen Wojciech Jaruzelski en David Rockefeller op 25 september 1985 (6), de macht in Polen na 1989 zou overnemen.

Jaruzelski en Kiszczak hebben de macht niet aan Solidarność, maar aan de Joden [red. IV: Bronislaw Geremek =Benjamin Lewertow; Adam Michnik = Adam Szechteren; Jacek Kuron = Icek Kordblum] gegeven” (…). “De kliek van Geremek heeft toen de ministerie van buitenlandse zaken overgenomen en tot nu toe bepaalt ze het beleid. Een voorbeeld is hier de huidige minister van buitenlandse zaken, Czaputowicz. ( …) Dezelfde mensen onderhandelen nu over de claim van de Joodse organisaties (…), aldus oud ambassadeur, Krzysztof Baliński.
Op de vraag waarom het verkeerd is dat Joden de ministerie van buitenlandse zaken aansturen, antwoordt oud-ambassadeur, “deze mensen vertegenwoordigen de Loge van B’nai B’rith, (Loge Polin, de Orde van de Zonen van het Verbond) en deze behartigt geen Poolse belangen, maar de Joodse en Israëlische“. (4)

Vleierij van de huidige regering (PiS) in Polen?

De huidige regering in Polen, PiS heeft tot nu toe niets gedaan om het monopolie van de Joodse minderheid in Polen in het internationale beleid van Polen te breken” (…), aldus oud ambassadeur. “Over de Pools-Joodse zaken praten nog steeds Joden met Joden (…) alsof er in een populatie van 40 miljoen geen één Pool te vinden zou zijn”. (4) De regering stuurt ook geen historici, ” (…) maar schuift Adam Michnik en Dawid Warszawski naar voren”. (4)

De uitspraken van president Duda over de Pools-Joodse relatie roepen serieuze vragen op. Hij praat over polin i.p.v. Polen. Onlangs heeft hij in een ontmoeting met de vertegenwoordigers van de Joodse gemeenschap in Polen gezegd, dat  “(…) er geen Pool bestaat, die 100% kan zeggen dat hij niet eens één druppeltje Joods bloed in zijn bloed heeft.(…)” ( 7)

We weten inmiddels dat historisch gezien snijden deze uitspraken geen hout. De assimilatie van Joden in Europa de z.g.n. haskala begon in de tweede helft van de negentiende eeuw, en in Polen was het mislukt.

Alleen 15-20% van het totale 10% Joden in Polen assimileerde. Het is 1,5-2% van de totale Poolse bevolking! De rest bleef, zoals Joodse historicus, Majer Samuel Bałaban (hebr. מאיר בלבן) het verwoordde: “een compacte massa van orthodoxie“. (8)

Het is ook zorgelijk dat niemand binnen de regering verantwoordelijk lijkt te zijn voor wat er in de musea, polin en Auschwitz gebeurt.

Witold Pilecki, die vrijwillig naar Auschwitz ging om de informatie te verzamelen en een verzetsbeweging op te zetten. Bron: Fnac.be

Het museum polin verspreidt leugens over Polen. De families van de Poolse slachtoffers uit Auschwitz is verboden het terrein te betreden en de Poolse vlag mee te nemen. Dit geldt ook voor de familie van Witold Pilecki (9), de voor de wereld onbekende held van de WOII. Het blok 11 in Auschwitz, waar de Poolse gevangenen in de eerste twee jaar van de Tweede Wereldoorlog zaten, is sinds vorig jaar voor het publiek gesloten.

“De geverfde vogel” en het begin van de wereldwijde laster tegen Polen

Het boek “De geverfde vogel”, van Jerzy Kosiński baande weg naar de wereldwijde, anti-Poolse laster. (10) Norman Filkenstein noemt “De geverfde vogel” (…) “het eerste grote Holocaust-bedrog (…)”. (11)

Dankzij de Poolse schrijfster Joanna Siedlicka en de Amerikaanse journalist James Parc Sloan is “De geverfde vogel” ontmaskerd.

Het wordt niet meer als document, maar als voorbeeld van een literaire mystificatie en een beschrijving van de seksuele fobieën van de auteur gezien. (12)

Uit het onderzoek van Joanna Siedlicka leren we het ware verhaal, “van de familie Lewinkopf-Kosiński die de bezetting op het Poolse platteland overleefde, dankzij boeren, een priester en een lokale PPR-eenheid (…)”.
Dat hier geen sprake is van een “periferie“, “(…) geen dwalende jongen, maar liefhebbende, rijke ouders. Geen hooligans, maar, hoewel eenvoudige maar wel fatsoenlijke mensen die zoveel mogelijk hielpen. Geen marteling, waarvan hij [Kosinski] een symbool werd, integendeel (…)”. (13)

Nu blijkt, dat “De geverfde vogel” werd verfilmd. Eind 2109 vond de première van de film plaats.

Wat wilde de Tsjechische filmmaker, Vaclav Marhoul hiermee bereiken, vraag ik me af. Wat voor zin heeft de verfilming van zo’n boek, als het geen poging is om de waarheid te vertellen, Kosiński’s absurditeit recht te zetten, en de dorpelingen in eer te herstellen?

“(…) Polen waren de enige natie in bezet Europa, die vanaf 15 oktober 1941, voor het verbergen van joden of het tonen van enige andere vorm van hulp, met hun eigen leven en dat van hun families betaalde. (…)” (14)

Vanaf de jaren 80-tig versterkt het aanval op Polen met elk 10 jaar

In de jaren tachtig begonnen Joden van de Holocaust Industry hun eigen verhaal over de Holocaust te verspreiden, een verhaal dat geen bevestiging in de Joodse en Poolse bronnen heeft”, vertelt dr Ewa Kurek in het internet programma wRealu24. “Hun doel lijkt nu duidelijk. In de jaren tachtig begon het proces van het verplaatsen van de rol van Polen in de WOII van slachtoffer naar dader om materiële eisen te realiseren“. (15)

De Holocaust wordt geplaatst in de sfeer van taboe, politieke correctheid, zelfs verbod op welk onderzoek en kritiek dan ook.

(…) [Elie] Wiesel zei steeds weer dat de Holocaust ‘het duister in voert’, ‘alle antwoorden ontkracht, ‘buiten, zo niet achter, de geschiedenis ligt, ‘inzicht en beschrijving in de weg staat’, ‘niet verklaard of gevisualiseerd kan worden, ‘nimmer begrepen of onderwezen [zal] worden, een ‘afbraak van de geschiedenis’ [betekent en] ‘we kunnen er niet eens over praten’ (…)”. (16)

Elie Wiesel. Bron: wikipedia

“(…) Vijandigheid tegen de katholieke kerk en vijandigheid tegen Polen (…) was een kenmerk van de activiteiten van Eli Wiesel” – schrijft Ireneusz Lisiak in zijn boek ‘De verkeerde voorstelling van de Holocaust’. “Hij sloeg er geen enkele gelegenheid over om modder naar Polen te gooien (…)”. (17) Elie Wiesel werd in Polen in 1991 bekend van zijn oorlog tegen de katholieke kruizen: “De aanwezigheid van katholieke kruisen in Birkenau, het heilige land voor de Joodse slachtoffers, is godslastering“, zei hij. (18)

” (…) Lang nadat Kosiński ontmaskerd was als een talentvol literair bedrieger, bleef Wiesel de loftrompet blazen over diens ‘wonderlijk werkstuk‘.” (19)

Israel Singer. Bron: alchetron.com

In 1996 zei Israel Singer, voorzitter van het Wereld Joods Congres, tijdens een bijeenkomst in Buenos Aires: “(…) het Poolse volk wordt geen erfgenaam van de Poolse joden. We zullen dit nooit toestaan (…). Als Polen niet aan de Joodse eisen voldoet, wordt het publiekelijk aangevallen en vernederd. “(20)

“In 1999 waarschuwde historicus Andrzej Nowak voor een “anti-Poolse alliantie” van de (…) Joodse, Duitse en Russische groepen. (…) We zien een duidelijke synchronisatie van Joodse en Duitse claims. Beide zijn gebaseerd op een veel voorkomende leugen die erop gericht is om Polen in de Tweede Wereldoorlog als beulen af te schilderen, in plaats van de feitelijke slachtoffers die we zijn geweest.” (21)

Jan T. Gross. Bron: wikipedia
foto: Ilona Versteeg

Het a-historische boek van Jan T. Gross “Buren” (“Neighbors”) uit 2001 zou het publieke opinie in de wereld definitief moeten overtuigen. “Jedwabne” was een greep die de weg naar de Wet S-447 moest vrijmaken.

Ik vergeet nooit mijn gevoel na het lezen van het artikel in het Historisch Nieuwsblad uit 2015, waarin Laura Starink op basis van het boek van Gross, niet alleen de bewoners van Jedwabne door de slijk haalde, maar ook de hele Poolse natie! Dit artikel was zeer kwalijk, bevooroordeeld, vol onwetendheid en manipulaties. Voor mij was het een WAKE-UP call.

Tot 2000 liepen de Amerikaanse en Israëlische Joden niet te koop met hun plannen” – zegt dr Kurek – “toen leefde nog een generatie van Polen en Joden die men geen leugens kon verkopen, zoals Maurycy Horn [1], Jakub Goldberg [2], prof. Chone Schmeruk (Khone Shmeruk)” [3], die ze persoonlijk kende. “(…) Toen leefden er nog Jan Karski [4], Władysław Bartoszewski [5], Jerzy Jan Lerski [6]. (15)

In 2009 organiseerde de Europese Unie een bijeenkomst in Praag over de verloren Joodse eigendommen. De vertegenwoordigers van Joodse organisatie hebben toen van Polen geëist, dat het de eigendommen van de Holocaust slachtoffers, die geen erfgenamen hadden nagelaten, teruggeeft.

Wladyslaw Bartoszewski: “In Polen labelen we mensen niet op basis van hun ras of geloof” -Bron: sddefault

Prof. Władysław Bartoszewski, die Polen op deze conferentie vertegenwoordigde, zei tegen de krant “Rzeczpospolita”. “Ik antwoordde ze heel krachtig dat daar geen sprake van kan zijn. Volgens de Poolse wet wordt dergelijk eigendom overgedragen aan de Schatkist. Als we Joden anders zouden behandelen, zou dat een discriminatie zijn van andere burgers van de Republiek Polen. Degenen die in de Holocaust zijn vermoord waren voornamelijk Poolse burgers. Organisaties die vandaag geld eisen, bestonden niet eens tijdens de oorlog“. (22)

Voor 1967 ‘wilden de Amerikanen niet luisteren naar de Holocaust overlevenden

In het naoorlogse Amerika praatte niemand over de Joodse Holocaust. “De Amerikanen wilden naar de overlevenden niet luisteren“. (23) “(…) Het was gewoon een onverschilligheid“. (24) “De Amerikaanse Joodse elite was conform het Amerikaanse beleid. De Joodse elite vergat de Duitse misdaden omdat Duitsland een belangrijke bondgenoot van Amerika werd“, om dezelfde reden “zwegen ze toen de ‘nazi SS Amerika binnenkwamen“. (25)  Ook “de mainstream Joodse organisaties bagatelliseerden de nazi holocaust in overeenstemming met het naoorlogse beleid van Amerika“. Ze hadden ‘twijfels over een joodse staat‘ (26) Zijn [Norman Filkenstein] ouders “als overlevenden van de getto en Auschwitz hebben in stilheid geleden“. “Tegen het eind van hun levens was ‘de Holocaust een publieke voorstelling‘”. (24)
Tussen 1948 en 1967 ‘was Israël in feite onbelangrijk voor de Amerikaanse Joden.’.(…) (27) “alleen 1 op 20 Joden vond het belangrijk om Israël voor 1967 te bezoeken“. (…) Vooral de Amerikaanse Joodse intellectuelen waren onverschillig tegenover het lot van Israël. (…) Heel ironisch waren er alleen twee intellectuelen, die de banden met Israël voor 1967 aanhaalden: Hannah Arendt en Noam Chomsky“. (28) 
Na de machtsmanifestatie van Israël in de juni oorlog van 1967 ‘wordt Israël een strategisch middel in de Amerikaanse politiek‘. (…) De Joodse elite ontdekte gelijk Israël.” (29)

Poolse Joden hebben Israël opgebouwd

Het waren Poolse Joden die Israël opbouwden. “Tot het einde van de jaren negentig werd er nog steeds Pools gesproken, opschriften in bussen en op straat waren in het Pools“. (15)

Russen stromen Israël binnen begin jaren 90-tig

Begin jaren 90-tig keken Poolse Joden er van op toen ze zagen Joden naar Israël toestromen die niks met God en religie hadden. Volgens hen waren het eerder Russen die het voormalige Sovjet-Unie ontsnapten. (30)

Hoofdrabbijn, Isaak Josef Bron: The Times of Israël

Isaac Josef, Sefardische Jood zei publiekelijk op 7 januari jl. dat ‘honderden duizenden niet-Joden kwamen naar Israël op basis van de wet van terugkeer [red. IV: alia]. Velen van hen zijn communisten die vijandig staan tegenover religie, (…) vervolgens stemmen ze op de partijen die tegen de ultraorthodoxe Joden en religie zijn”(…). ‘De immigratie uit de landen van het voormalige Sovjet-Unie is de afgelopen jaren toegenomen“.

“Premier Benjamin Netanyahu noemde de opmerkingen van rabbijn ‘schandalig en ongepast‘. Avigdor Liberman, partijleider Jisrae’el Beten noemde ze antisemitisch en riep Isaac Josef op tot aftreden”. (31)

Er is een Russisch gezegde ‘geld spreekt‘, zegt dr Kurek. Voor $300 kon je in de jaren 90 in de Sovjet-Unie een verklaring ‘van het Joods zijn’ kopen.

Volgens dr Kurek kwamen de ‘Russische joden’ naar Israël om er zaken te doen. Als voorbeeld noemt ze multimiljonair en oligarch Moshe Kantor, ‘vriend van Poetin’, zoals ze het zegt. Samen hebben ze in januari jl. in Jeruzalem/Yad Vashem een conferentie ’75 jaar van bevrijding Birkenau’ georganiseerd.

Vertegenwoordigers van de genodigde landen, VS, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland en Rusland, mochten hun toespraken houden. Poolse president was uitgenodigd, maar mocht niks zeggen. (32)

Deze situatie zal problemen opleveren, zegt dr Kurek, omdat Russische “joden” al 30 jaar alle posities in de staat Israël overnemen. (30)

De woorden van Witold Gadowski, Poolse onderzoeksjournalist zouden de situatie in Israël kunnen bevestigen: ‘er is geen één Israël. Aan de ene kant heb je orthodoxe Joden, daar heb ik de beste ervaringen mee, ze zijn serieus, ze hebben hun geloof. Aan de andere kant bestaat een wereldlijk Israël, met drag-queens, bordelen en de Russische maffia‘. (33)


Vorige blog: deel 1: onbegrijpelijke herwaardering, laster en censuur

Volgende blog: Jedwabne, drie gedenkmonumenten en de wereld kent maar een verhaal?

Meer lezen:

https://www.thefirstnews.com/article/from-painted-bird-to-ugly-bird-what-is-the-truth-behind-kosinskis-acclaimed-autobiography-6377

De z.g.n. ‘totale oppositie’ in Polen en haar communistische herkomst

Bronnen:

*) ochlocratie = https://nl.wikipedia.org/wiki/Ochlocratie 

[1] Maurycy Horn, historicus en directeur van het Joods Historisch Instituut in Warschau (Żydowski Instytut Historyczny or ŻIH; Yiddish: ‏ייִדישער היסטאָרישער אינסטיטוט‎(ZYH))

[2] Jakub Goldberg, historicus, emeritus hoogleraar aan de Hebrew University in Jeruzalem

[3] historicus van Jiddische literatuur en Asjkenazisch Jodendom, o.a.: hoofd van de afdeling Jiddisch aan de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem; initieerde en oprichtte het Centrum voor Onderzoek en Documentatie van Oost-Europese Joden (1956) en het Centrum voor Onderzoek naar de Geschiedenis en Cultuur van Poolse Joden aan de Hebreeuwse Universiteit (1983). Bron: https://www.zvab.com/PIRSUMIM-YEHUDIYIM-BI-VERIT-HA-MO%C2%92ATSOT-1917-1960-RESHIMOT/12447851841/bd

[4] Jan Karski was een Poolse verzetsstrijder en later professor aan de Georgetown University. In 1940-1943 rapporteerde Karski aan de Poolse regering in ballingschap en aan de Poolse westerse bondgenoten over de situatie in het door Duitsland bezette Polen. Bron: Wikipedia

[5] Władysław Bartoszewski was een Poolse politicus, sociaal activist, journalist, schrijver en historicus. Als voormalig gevangene in het concentratiekamp Auschwitz was hij een verzetsstrijder uit de Tweede Wereldoorlog als onderdeel van de Poolse ondergrondse en nam deel aan de Opstand van Warschau. Bron: Wikipedia; “(…) hij heeft het verleden nooit vervalst, hij herinnerde zich altijd het concentratiekamp Gusen-Mauthausen, hij herinnerde zich Poolse veteranen, hij herinnerde zich de slachtoffers van het kamp en in zijn toespraken voor het Oostenrijkse parlement getuigde hij van de waarheid en was hij trouw aan degenen die stierven. (…)”. Bron: https://www.rpo.gov.pl/sites/default/files/Przemowienie_RPO_0.pdf

[6] Jerzy Jan Lerski nom de guerre: Jur; ook wel bekend als George Jan Lerski; was een Poolse advocaat, soldaat, historicus, politicoloog en politicus. Na de Tweede Wereldoorlog emigreerde hij naar de Verenigde Staten, waar hij hoogleraar werd aan de Universiteit van San Francisco. Bron: Wikipedia

(1) Katarzyna Treter-Sierpinska: “Zydzi, gender, multikulti, czyli oszustwo i szajba”/interview met Ewa Kurek, pag. 252

(2) Joanne Siedlecka “Czarny Ptasior“, hoofdstuk “Komunisciny” – het onderzoek, waarin de schrijfster het ware levensverhaal van Jerzy Kosinski omschrijft.

(3) https://youtu.be/1MkoGT4hIDw (22de minuut)

(4) Media Narodowe, rozmowa z ambasadorem Krzysztofem Balińskim o dialogu Żydów z Żydami, Mosadzie i loży B’nai B”rith; ksiazka: “Ministerstwo Spraw Obcych”: https://youtu.be/xVYcAWkmkFM

[o jaczejka etniczna: artykul https://www.przewodnik-katolicki.pl/Archiwum/2005/Przewodnik-Katolicki-1-2005/Historia/Sowiecka-V-Kolumna
jaczejka daw. «podstawowa komórka partii komunistycznej w ZSRR» https://sjp.pwn.pl/sjp/jaczejka;2562178.html
= de basiscel van de communistische partij in de USSR

(5) “Korespondencja z Krakowa: ZBRODNIARZ NKWD JAKUB BERMAN” [correspondentie uit Krakau: DE MISDADIGER VAN DE NKWD JAKUB BERMAN”]: https://www.rodaknet.com/rp_szumanski_117.htm 

(6) https://www.rp.pl/Historia/310279872-Jak-Wojciech-Jaruzelski-dogadywal-sie-z-Rockefellerem.html

(7) https://natemat.pl/296177,andrzej-duda-o-zydowskiej-krwi-dziwne-slowa-prezydenta-o-pochodzeniu

(8) Ewa Kurek “Poza granica solidarnosci. Stosunki polsko-zydowskie 1939-45” str. 46-47 / na: Alexader Hertz, Zydzi w kulturze polskiej, Warszawa, s. 83-87 [E. Kurek: Voorbij de grens van solidariteit. Pools-Joodse relatie 1939-45/Alexander Hertz: Joden in de Poolse cultuur] , pag. 35

(9) wRealu24, d.d. 15-4-2019; dr E. Kurek i Wojciech Sumlinski o niemieckiej zbrodni w Jedwabnem. Polacy zasluguja na prawde?https://youtu.be/waXx3UbtEF8

(10) Ireneusz T. Lisiak, Zaklamany Holokaust (“De verkeerde voorstelling van de Holocaust”), pag. 106

(11) N. Filkenstein, “The Holocaust Industry”, pag. 25  

(12) Ireneusz T. Lisiak, Zaklamany Holokaust (“De verkeerde voorstelling van de Holocaust”), pag. 106-107

(13) Joanna Siedlecka: “Czarny Ptasior”, een onderzoek naar de waarheid over het leven van Jerzy Koszinksi en zijn boek “De geverfde vogel”:  file:///C:/Users/Gebruiker/Downloads/Czarny%20ptasior.pdf , pag. 97-100; ook: 2018-02-06 15:40:19/ https://docer.pl/doc/nvsx180-

(14) dr Ewa Kurek: “Polacy i Zydzi: problemy z historia”, pag. 180

(15) wRealu24, d.d. 15-4-2019; dr E. Kurek i Wojciech Sumlinski o niemieckiej zbrodni w Jedwabnem. Polacy zasluguja na prawde?https://youtu.be/waXx3UbtEF8

(16) Norman Filkenstein “De Holocaust Industrie”, pag. 21-22

(17) Ireneusz T. Lisiak: “Zaklamany Holokaust”, pag. 134

(18) https://archiwum.rp.pl/artykul/98398-Dysonans.html

(19) Norman Filkenstein “De Holocaust Industrie”, pag. 25-26

(20) Na Argumenty, 13-11-2018, rozmowa z M. Miszalskim ‘o roszczeniach lobby zydowskiego’: https://youtu.be/mbzLmN2EH8g ; https://alchetron.com/Israel-Singer

(21) http://young-israeli-poland.blogspot.com/2008/02/singer-stated-on-april-19-1996-that-if.html

(22) Praag/Terezien conferentie, juli 2009: http://blogmedia24.pl/node/15805

(23) Norman Finkelstein: “The Holocaust Industry”/Capitalizing the HolocaustIn, pag.13; (24) idem, 6-7; (25) pag. 13-15; (26) pag.17; (27) pag.18 ; (28) pag.19 (29) pag.21

(30) NIezalezny Lublin, d.d. “Burza w Izraelu o slowach rabina o Zydach z terenow bylego ZSRR”: https://youtu.be/inDHyr9kUpU

(31) https://www.timesofisrael.com/chief-rabbi-immigrants-from-former-soviet-union-are-religion-hating-gentiles/

(32) Niezalezny Lublin, d.d. 10-1-2020, “O odwolaniu wizyty prez Dudy” https://youtu.be/SYY1_eRMNCQ

(33) https://youtu.be/PV2HDBdPytI

(34) https://www.salon24.pl/u/konfederat1000/1025541,liczba-polskich-ofiar-w-czasie-ii-ws-waha-sie-miedzy-9-a-12-mln

Blog#47: Duits mediaconcern voert oorlog tegen de historische waarheid in Polen. Deel 2: professor Spanner maakte zeep van menselijk vet.

Vervolg op deel 1.


Inleiding

Met het feit dat Duitsers zeep van menselijk vet tijdens de Tweede Wereldoorlog in Gdansk maakten, ben ik vanaf mijn kindertijd opgegroeid. 

Voor mij was het een gegeven en ik stond er nooit stil bij dat het in de wereld onbekend kon zijn of zelfs een onderwerp van ontkenning of aanval kon worden. 

Geboren en getogen in Gdansk ging ik vaak lopend naar het centrum van de stad. Door het park langs het academisch zwembad en dan de Laan der Overwinning (Aleja Zwyciestwa) over.

Het zebrapad eindigt precies tegenover het Anatomisch Instituut van de Medische Academie. 

Marmer gedenkmonument. Bron: historia.trojmiasto.pl

Een herdenkingsbord aan de voorgevel van het gebouw herinnert aan deze misdaad uit de Tweede Wereldoorlog.


Zofia Nałkowska in Nürnberg

De vroegste getuigenissen daarvan  lezen we in het boek “Medaliony” van Zofia Nałkowska (1884-1954). 


Zofia Nałkowska. Bron: prabook

Zofia Nałkowska, schrijfster en journaliste deed verslagen van de processen in Nürnberg.

Haar werk voor de commissie die het onderzoek naar de nazi-oorlogsmisdaden deed, vormde een inspiratiebron voor haar verzameling korte verhalen “Medaliony” (Medallions) uit 1946.

De auteur geeft de waarheid over die dagen weer – de waarheid die is vervat in de woorden van degenen die het hebben gezien en het hebben overleefd. 

Ze schrijft rechtstreeks over het Duitse wetenschappelijke instituut waar de productie van zeep uit menselijk vet plaatsvond, over het lijden en de dood van vrouwelijke gevangenen in vernietigingskampen, over verschillende methoden van het uitroeien van Joden en het vergassen van kinderen in Auschwitz. (1)


De eerste onderzoekscommissie

Het was mei 1945 toen de eerste speciale commissie, onder leiding van de burgemeester van Gdansk, in het kleine gebouw van het maceratorium aan het Instituut voor Anatomie in Gdansk arriveerde.

Haar directeur, prof. Rudolf Maria Spanner was inmiddels sinds twee maanden in Duitsland. 

Zeep. Bron: niezwykle.com


Vier platte stukken massa met zeepstructuur in een grijs-gele kleur met witte afzettingen stond in het centrum van de belangstelling van de commissie. (2)

De In het instituut aangetroffen lichamen. Bron: focus.pl
Laboratorium van het Anatomie-instituut in Gdansk, 1945. Bron: trojmiasto.pl

” (…) Eerst komen ze in een kelder, waar in een paar enorme kuipen de lichamen liggen, bewaard in een uitstekende staat.

In een ander bad liggen afgesneden hoofden.

Daarna gaan ze naar een klein gebouw van rood baksteen.

Daar treffen ze een ketel in het haard aan, bedoeld voor het koken van menselijke torso’s die van de huid zijn ontdaan.

In een glazen kast, op de planken liggen gekookte schedels en botten, en in een mand – geprepareerde stukken menselijke huid.

Ze zien ook een kachel waarin afval en botten werden verbrand. Er zijn stukken witte zeep en vormen op de tafel.(…)”. (3)

Geruchten over een “zeepfabriek van mensen”, maar ook berichten over de geheime transporten met lijken naar het instituut tijdens de oorlog waren weid verbreid. 

Stanislaw Byczkowski, toxicoloog, die het laboratorium van Spanner op 17 april 1945 onderzocht, schreef later in zijn memoires dat ‘afgezien van andere werkzaamheden, werden hier pogingen ondernomen om zeep van menselijke resten te maken”. (4)

In de tijd waarin de omvang van de door de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog gepleegde misdaden werd ontdekt, was hier niets bijzonders aan.

In het eerste naoorlogse nummer van het dagblad “Dziennik Baltycki” kon men in een groot artikel lezen dat “al in de Eerste Wereldoorlog meldingen waren dat Duitsers zeep van menselijk vet maakten”. Niemand was echter toen in staat een bewijsmateriaal te leveren. (4)

Laborant van Spanner

Op 6 mei 1945 hebben de veiligheidsdiensten Zygmunt Mazur, één van de laboranten van prof. Spanner aangehouden. Mazur bekende.

Hij liet ook een huisrecept voor de productie van zeep zien, die Gertrud Koytek, medische assistente van prof. Spanner had meegebracht. (4)

” (…) De ondervraagde spreekt over het productieproces, het verwerven van menselijke lichamen uit gevangenissen en ziekenhuizen voor krankzinnigen (…) Hij weet ook niet wat de professor met de kant-en-klare zeep deed. Hij vermoedt dat de professor het verboden heeft om te praten over wat ze deden omdat “burgers” daarachter konden komen en onnodige onrusten veroorzaken. Hij is zich niet van bewust dat het maken van zeep van menselijk vet een misdaad was. Hij geeft toe dat hij deze zeep zelf heeft gebruikt, hij walgde in eerste instantie zelf, maar het schuimde goed en werd gebruikt voor het wassen. Ten slotte voegt hij eraan toe dat “in Duitsland, je kunt zeggen, mensen iets kunnen doen – uit het niets …“(…)”. (3)

Collega’s van Spanner

(…) s Middags zijn de collega’s van prof Spanner voor het verhoor aan de beurt. Beiden zijn artsen en beweren dat ze niets van de productie van zeep uit menselijk vet wisten. Beiden zijn het erover eens dat Spanner daar toe in staat was. De lange dokter rechtvaardigt de procedure van Spanner met een bevel dat hij kon krijgen en die hij heeft uitgevoerd omdat hij een “straflied van de partij” was. Zijn metgezel is ervan overtuigd dat het gedrag van de wetenschapper te wijten is aan de economische toestand van Duitsland, dat toen “een groot gebrek aan vetten” ervoer.(…)”. (3)


Nieuw onderzoek uit 2002

Op verzoek van de Duitse minderheden in Polen heeft het Poolse Instituut voor de Nationale Herinnering een nieuw onderzoek in 2002 opgestart. 

Dit onderzoek bevestigde definitief de feiten uit de verslagen van Zofia Nalkowska. 

Spanner, wereldberoemde kandidaat voor de Nobelprijs

prof. Rudolf Spanner. Bron: verzameling van Janusz Uklejewski.


Duitse professor Rudolf Spanner leidde het Anatomisch Instituut voor Medische Academie in Gdansk tijdens de Duitse bezetting van Polen in de Tweede Wereldoorlog. (5)

Het Poolse Senaat in Gdansk benoemde de Staatsacademie voor Praktische Geneeskunde op 4 december 1934 . Haar doel was praktisch medisch onderwijs als voortzetting van de theoretische studies aan andere universiteiten.

Nadat de Duitsers Polen in september 1939 hadden bezet en in het Derde Rijk ingelijfd, kreeg de academie een bredere bestemming. 

Om de rang van de universiteit te verhogen, werden medewerkers uit het Derde Rijk naar Gdańsk gebracht.

Prof. Rudolf Spanner was één van hen. Hij heeft de leerstoel anatomie en embryologie in het voormalige Pallottine-gebouw op de hoek van de Laan der Overwinning (al. Zwycięstwa) en de Maria Skłodowska-Curie laan overgenomen.

Spanner, een wetenschapper uit Koblenz, vanaf 1936 lied van de NSDAP, wereldberoemde specialist in placenta, vasculaire systeemverbindingen en in het maken van preparaten. 

In 1939 werd hij genomineerd voor de Nobelprijs op het gebied van fysiologie en geneeskunde voor zijn werk aan nierfysiologie. (4)


Een van de zwartste kaarten uit de WOII

De activiteiten van Spanner behoren tot “één van de zwartste kaarten uit de Tweede Wereldoorlog“, zegt Witold Kulesza, hoofd van de Commissie voor de vervolging van misdaden tegen de Poolse natie in Gdansk. 


Hij benadrukte tegelijk, dat als Spanner nog in leven was, zou niemand hem van de nazi-misdaden kunnen beschuldigen. Eventueel voor het wissen van sporen van de misdaden, door de lijken te vernietigen.

Bron: holocaust.cz


Lijken voor de experimenten kwamen o.a. uit een psychiatrisch ziekenhuis in Kocborowo, uit een gevangenis in Koningsberg en ook uit de vernietigingskamp in Stutthof in de buurt van Gdansk. 

Plattegrond van Stutthof. Bron: wikipedia


Spanner ontkende het laatste, maar zijn medewerkers bevestigden het tijdens het proces in Nürnberg. (5)

Spanner praatte altijd over een “Post-handhavingsmateriaal”, d.w.z. een lijk na onthoofding met een guillotine, minder vaak na ophanging.

In één geval was er zeker sprake van lichamen van de Poolse verzetsstrijders, die de Gestapo had gedood. Spanner ondertekende hun overlijdensaktes. (4)

Experimenten van Spanner waren helemaal niet zo vreemd in die tijd, benadrukt Witold Kulesza.

Als voorbeeld geeft hij de activiteiten van één van de Duitse wetenschappers aan de universiteit in Poznań, die schedels van de Polen en Joden aan het Natuurhistorisch Museum in Wenen verkocht om ze in het z.g.n. rassenkast te tentoonstellen. (5)


De zeep, het bewijs in Den Haag

Het onderzoek wees uit dat de door Spanner gemaakte zeep voor het schoonmaken van kamers en tafels in het prosectorium werd gebruikt. 


De zeep had een onaangename geur – verklaarden de getuigen – daarom werd er amandelolie aan toegevoegd.


Het is vastgesteld dat het team van Spanner erin slaagde om tientallen tot enkele tientallen kilo zeep van menselijke lijken te produceren


Deze zeep was één van de materiële bewijzen van de nazi-misdaden tijdens de rechtszaak in Nürnberg tussen november 1945 en de november 1946. 


De pot met zeep wordt nu samen met de volledige documentatie van het proces van Nürnberg opgeslagen in de archieven van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag.


Professor Stołyhwo, die een monster van deze zeep heeft getest, zei dat zeep op een natuurlijke wijze tijdens het smelten van menselijke lijken ontstaat.

In dit geval echter voegde men kaolien eraan toe. Dit schuurmiddel maakt zeep geschikt voor gebruik en “voor mij – zei prof. Stołyhwo – is het een schending van de ethiek“.

De Amerikaanse FBI heeft het stukje zeep onderzocht en geen menselijke DNA of haren gevonden. (5)


Nieuwe getuigen

Tijdens het nieuwe onderzoek naar de activiteiten van Spanner uit de Tweede Wereldoorlog hebben zich 20 nieuwe getuigen aangemeld – zei officier van justitie, Piotr Niesyn – o.a. de voormalige Poolse soldaten, de militie en de gevangenen van de concentratiekamp Stutthof.


De officier van Justitie kreeg de gelegenheid om een ander stukje bruine zeep afkomstig van het Instituut te onderzoeken.

De uitkomsten daarvan bevestigden dezelfde eigenschappen als die van de zeep in Den Haag. 

De onderzoekers beschikten bovendien over documenten van de eerste inspectie van het Anatomisch Instituut gemaakt direct na de bevrijding van Gdansk in 1945. (5)


Spanner nooit vervolgd

Spanner werd in Duitsland in 1947 en 1948 aangehouden en verhoord.

Tijdens het verhoor, zei hij, dat hij zeep van menselijk vet alleen voor de impregnatie van gewrichtsbanden gebruikte. Het onderzoek naar zijn zaak werd toen gestaakt.


Alleen de Britten hadden de stappen tegen Spanner ondernomen en ze wisten hem van de universiteit van Keulen te verdrijven.


Spanner werkte vervolgens als een reguliere arts in Sleeswijk-Holstein. Hij stierf in 1960 in Keulen. (5)

Vorige blog: Deel 1

Bronnen:

(1) Zofia Nalkowska, “Medaliony”/’Medaliony’: https://klp.pl/medaliony/

(2) https://historia.trojmiasto.pl/Profesor-samo-zlo-n101295

(3) Zofia Nalkowska, “Medaliony”, ‘Profesor Spanner’: https://klp.pl/medaliony/a-6073.html

(4) https://historia.trojmiasto.pl/Profesor-samo-zlo-n101295

(5) https://wiadomosci.wp.pl/w-gdansku-produkowano-mydlo-z-tluszczu-ludzkiego-6036251797471873a

Blog#46: Duits mediaconcern voert oorlog tegen de historische waarheid in Polen. Deel 1: het mediasysteem in Polen en de gevolgen daarvan.


Meeste media in Polen in Duitse handen

Het blijkt dat een groot deel van de Poolse media in Polen eigendom is van een buitenlands bedrijf. De structuur van onderlinge verbindingen tussen bedrijven en concerns is vrij gecompliceerd, daarom is het vaak moeilijk om de echte eigenaar te identificeren. (1)

Het percentage van de media in Polen, die in de buitenlandse handen zijn kan tussen 70% en 98% zijn. 


In Polen deelt men media in de Pools-sprekende media en de Poolse media.

De Pools-sprekende media zijn in de buitenlandse handen, vooral de Duitse, die vanzelfsprekend de politieke en zakelijke belangen van Duitsland in Polen waarborgen. 

We hebben de publieke Poolse media, die helaas geen publieke rol in Polen vervullen, ze zijn meer een propagandamiddel van de regerende partij. 

“Lees niet bij een Duitser”. Bron: Wojciech Korkuc on Twitter

Polen verlangen naar degelijke berichtgeving. Daarom ontstaan in Polen onafhankelijke kranten, journalisten en internetmedia.

Deze onafhankelijke media kunnen bestaan, research doen en boeken uitgeven dankzij de giften van hun trouwe lezers en luisteraars. In deze media kun je een fris geluid horen, en de waarheid over actualiteiten en geschiedenis ontdekken.


Mediasysteem gevormd door de (post)communisten


Het huidige mediasysteem in Polen is begin jaren 90-tig van de vorige eeuw gevormd.

De (post)communisten hebben toen de macht opnieuw gegrepen en als de z.g.n. liberalen begonnen ze Poolse bedrijven, banken en media achter de rug van de bevolking aan de buitenlandse bedrijven voor bijna niets te verkopen. De nieuwe kolonisering van het land voltrok zich opnieuw. 


In dit soort verhoudingen kan natuurlijk geen sprake zijn van vrijheid van meningsuiting of van het praten over de historische waarheid. Polen hebben veel behoefte aan discussies over hun geschiedenis en eigen identiteit, die decennia lang onder het regimeterreur onmogelijk waren. 


Onder het sovjet-communistische regime (1944-1989), mochten Polen hun geschiedenis niet verdedigen. De communisten in Polen hebben alleen de belangen van Moskou vertegenwoordigd.


Ook hebben communisten de Polen in ballingschap het zwijgen opgelegd. Het betrof in het bijzonder de polemiek met Joodse dagboeken en ‘The Books of Memory‘ die de bekendmaking van namen en details vereisten.


Het schrijven en praten over de nieuwste Poolse geschiedenis tussen 1944-1989 was voor hen onmogelijk. Het zou hun familieleden en vrienden, die in Polen achterbleven aan de represailles van het regime bloot stellen. (2) 


Sinds de jaren 50-tig en met een grotere intensiteit vanaf de jaren 90-tig werd het concept “Poolse death of concentratie kampen” verspreid.


De (post)communisten, die zichzelf de macht in Polen rond 1989 hebben toegeschreven, deden er alles aan om aan hun verantwoordelijkheid voor de roof van de Joodse eigendommen te ontlopen.


In de jaren 90-tig hebben ze een ‘schaamte campagne’ tegen Polen opgestart om ze op deze wijze schuld over de Tweede Wereldoorlog aan te praten.

Het bleek niet moeilijk, gezien ze geld, media, rechters in hun macht hadden.

Ze verspreidden boeken en films die de Poolse geschiedenis vervalsen o.a:. “The Neighbours”, “Fear” van J.T.Gross, de films “Ida”, “The Aftermath”, de Duitse serie “Unsere Vatter, Unsere Mutter” etc.


Overgevoeligheid van ondernemers?

In de laatste tijd is in Polen sprake van een z.g.n. overgevoeligheid van ondernemers, die van mening zijn dat elke kritiek op hen onwettig is en hun persoonlijke rechten schendt.

De klant heeft dus alleen recht om te betalen en bij ontevredenheid het gewoon slikken. 

De menselijke waardigheid (=respect en goede naam als persoonlijk welzijn van ieder mens) wordt aan persoonlijke rechten (bescherming van de goede naam van de persoon) gelijk gesteld. De vrijheid van meningsuiting van een ander wordt hierdoor steeds meer beperkt.

Bron: axelspringer.com

In dit rijtje van bedrijven zit ook het grootste mediaconcern in Polen, het Duits-Zwitserse Ringier-Axel-Springer (RAS).

Het concern spant met regelmaat rechtszaken tegen onafhankelijke media en journalisten in Polen aan omdat ze de gevoelige voor dit concern en voor Duitsland zaken uit de geschiedenis bespreken.


In de beklaagdenbank zitten Wojciech Biedron, Cezary Gmyz, Witol Gadowski, dagblad “Gazeta Warszawska, weekblad “Sieci”.

Tegen C. Gmyz en W. Biedron heeft het Ringier-Axel-Springer concern 200.000 PLZ (50.000 euro) geëist.


Witold Gadowski vindt dit een pure intimidatie. Het is een poging om censuur in Polen in te voeren door angst in te boezemen. (3)  


Het blijkt dat RAS als klager niet op de rechtszaken komt opdagen, zelfs tot aan drie keer toe. Terwijl de aangeklaagde met een grote schare van supporters in de rechtszaal elke keer aanwezig is. Mensen komen uit verschillende delen van het land om de aangeklaagde te steunen. Niet iedereen mag naar binnen, toegangskaartjes zijn verplicht etc.


Deze situatie roept belangrijke vragen op.

Waar komt die onbeschaamdheid van het RAS concern vandaan, en waar blijft de adequate reactie van de Poolse rechtbanken op zo’n gedrag? 


De zaak van Witold Gadowski


RAS beschuldigt journalist Witold Gadowski dat hij persoonlijke rechten van het concern schendt door te zeggen dat Duitsers in de Tweede Wereldoorlog zeep van menselijk vet en kaaplampen van menselijke huid maakten, dat ze menselijke as als mest gebruikten, en dat in het bestuur van de Axel-Springer voormalige SS-ers zaten. (4)

Witold Gadowski, onafhankelijke onderzoeksjournalist, schrijver en filmmaker is één van de Poolse meest waardevolle journalisten.

Witold Gadowski. Bron: Witold Gadowski


De eerste zitting heeft geen plaats gehad, want het aanwezige publiek te groot zou zijn geweest. Nieuw termijn werd niet meteen bekend gemaakt, maar onverwachts voor 17 december jl. aangekondigd. Het publiek moest over toegangskaarten beschikken om naar binnen te kunnen. De overige mensen mochten de zitting op het scherm, één verdieping hoger volgen. Bovendien kwam de getuige van de aanklager niet opdagen.


Deze rechtszaak legt de informatie- en mediapolitiek van Duitsland in Polen bloot – zegt Gadowski.

Het laat zien dat Duitsers hun stempel willen drukken op de wijze waarop de geschiedenis over de Tweede Wereldoorlog wordt verteld, door simpelweg de Poolse stem uit te schakelen. En ze doen dit door rechtszaken tegen de Poolse journalisten aan te spannen en hoge boetes op te eisen. 


Witold Gadowski is niet van plan zich bang te laten maken en hij wil tot einde de historische waarheid verdedigen.

Hij is ook niet van plan het Duitse concern te betalen, en zelfs is hij bereid de gevangenisstraf uit te zitten. Dit soort straf verwacht hij echter niet van de Poolse rechter.

In Polen geldt Poolse wet en Duitsers moeten dat gaan accepteren – zegt Gadowski. (5)


Tegelijkertijd in Duitsland

Tegelijk is er een rechtszaak in Duitsland gaande, waarin de Poolse ondernemer probeert zijn recht te halen. 

Aanslag tijdens de kerstmarkt in Berlijn in 2017. Bron: tvn24.pl


In december 2017 heeft islamitische terrorist de vrachtwagen van de Poolse ondernemer voor een aanslag tijdens de kerstmarkt in Berlijn gebruikt.

Daarvoor heeft hij eerst de Poolse vrachtwagenchauffeur, Arkadiusz Urban dood geschoten.


Na de aanslag hebben de Duitse media onmiddellijk de schuld bij de Poolse vrachtwagenchauffeur gelegd. Maar deze leugen werd snel ontkracht. 

Achteraf is gebleken dat de Duitse veiligheidsdiensten de kerstmarkt in Berlijn onvoldoende hebben beveiligd, wat tot bloedbad onder de bezoekers heeft geleid.

De Duitse rechtbank heeft de Poolse eigenaar van de vrachtwagen een bedrag van 10.000 euro toegekend, terwijl de kosten van een vrachtwagen alleen op z’n minst 100.000 euro bedragen. (5)


Om alleen aan te geven

Dr Matthias Rath, M.D., oprichter van de Dr Rath Research Institute zei: “ik ben een Duitser, maar tot mijn 35 levensjaar heb ik daar niks over geleerd“.

Op zijn 35-te hoorde hij voor het eerst over de drie grootste farmaceutische bedrijven uit de tijd van de Tweede Wereldoorlog en over hun daden. Het was echter moeilijk meer informatie te vinden.

In de Amerikaanse Nationale Bibliotheek in Washington trof hij eindelijk de Case 6, “War Crimes Tribunals” aan.


Het is ons verteld, dat in Nürnberg maar één rechtszaak was. In werkelijkheid waren het 12 – vervolgt Dr Rath. 

Pre-war dinner for de IG Farben directors. Bron: digitalcommons.law.isu.edu

De rechtszaak nummer 6, case 6, was tegen de 24 managers van het IG Farben gericht en duurde één jaar. 

Deze managers hebben het regime van Hitler alles geleverd om de oorlog te kunnen voeren: grondstoffen, brandstoffen, explosieven etc. 


IG Farben was een kartel bestaande uit o.a. drie grootste farmaceutische bedrijven in die tijd: BAYER, HOECHST en BASF. 

Bron: AHRP Auschwitz


Het was de beslissing van deze drie grootste farmaceutische bedrijven om van Auschwitz een mega dood/uitroeiing concentratiekamp te maken door slavenarbeid te creëren. De meeste slaven in de doodkamp stierven binnen drie maanden.

Zonder IG Farben was de Tweede Wereldoorlog onmogelijk geweest. (6)


wordt vervolgd

Meer lezen:

http://blog#32: anti-Poolse stereotypen in Amerika, 

http://blog#30: de strijd om historische waarheid,

http://blog#31: anti-Poolse stereotypen met Duitsland en Rusland in de achtergrond 

http://blog#35: samenwerking tussen Gestapo en NKWD

http://blog#39: Poolse inbreng in de WOII en de mythische beschuldigingen van Polen

Vorige blog: Polen onder de Duitse bezetting in de WOII – het Generaal Gouvernement, deel 2

Volgende blog: Blog#47. Deel 2: prof. Spanner maakte zeep van menselijk vet

Bronnen:

Bronnen omslagfoto: “KL Warschau”, Warszawa pamieta = KL [Konzetration Lager] Warschau. Warschau is het niet vergeten, bron: blog akademickiego onkonformisty; Warszawska Gazeta, bron: gazeta warszawska; sondaz Do Rzeczy, bron: Do Rzeczy.

Foto: “Nie czytaj u Niemca”=Lees niet bij een Duitser, bron: Wojciech Korkuc on Twitter

(1)  https://www.odkrywamyzakryte.com/prawda-o-polskich-mediach/

(2) prof. M.J.Chodakiewicz: “Anatomia tzw. buntu, czyli nasz triumf in neo-matrix”, http://chodakiewicz.salon.24, 25-3-2010

(3) telewizja Republika: “Niemieckie koncerny prowadza wojne z polska historia”, d.d. 1-1-2019:  https://youtu.be/-cJQO70F5sA

(4) Radio Wnet.fm, “W Ringier Axel Springer zasiadało trzech wysokich oficerów SS po drugiej wojnie światowej”, dd 20-12-2018:  https://youtu.be/aZLpR-Xg4nQ

(5) telewizja Republika: “Niemieckie koncerny prowadza wojne z polska historia”, d.d. 1-1-2019:  https://youtu.be/-cJQO70F5sA

(6) “The Truth about Cancer”: https://youtu.be/KqJAzQe7_0g v.a. minuut 52.00

Blog#42: Vaccinatie van zuigelingen in Polen gebeurt onder dwang. Zelfs kinderen met contra-indicatie worden niet ontzien.

Burgerinitiatief voor vrijwillig karakter van vaccinaties in Polen

Op 4 oktober j.l. heeft de NOP *), een organisatie van bezorgde ouders een petitie “Het burgerinitiatief voor vrijwillig karakter van vaccinaties in Polen” in het parlement toegelicht. Aansluitend vond het stemmen plaats.
De medische raad in Warschau heeft meteen aangekondigd dat ze de artsen onder de Kamerleden die voor het behandelen van dit wetsvoorstel hebben gestemd, wil straffen. (1)

Kamerlid Alicja Kaczorowska, een arts in Lodz stemde voor het behandelen van het wetsvoorstel. De medische raad in Warschau wil haar en andere artsen Kamerleden straffen. Bron: Dziennik Lodzki

Vaccinatie van zuigelingen in Polen gebeurt onder dwang, tegen de wil van de ouders. Moeders in Polen tijdens hun kraambed worden geconfronteerd met dreigementen dat ze hun pasgeboren baby’s verliezen als ze de vaccinatie niet toestaan.
Momenteel worden alle baby’s in Polen gevaccineerd, zelfs met contra-indicaties, zoals baby’s met een zwak immuunsysteem, met acute problemen van de bloedsomloop en ademhalingsproblemen, met lymfekanker, met een antibioticakuur terwijl de producent duidelijk vermeldt dat het niet mag.
DE FEITEN:
  1. De hospitalisatie van baby’s in Polen is de afgelopen 10 jaar met 50% gestegen
  2. Elk vierde kind in Polen heeft last van chronische ziektes
  3. De complicaties bij kinderen in de voorschoolse opvang zijn met 60% gestegen
  4. autisme is in de afgelopen 7 jaar met 350% gestegen
  5. voor kritiek op het systeem of voor het stellen van vragen worden artsen voor de medische raad gesleept, omdat ze het voor de kinderen met complicaties als gevolg van vaccinaties opnemen
  6. Elke discussie daarover werd tot nu toe gedwarsboomd en gecensureerd. Media belaagden de initiatiefnemers, het parlement negeerde ze en vernederde

Veel Kamerleden van de zo genaamde totale oppositie blijken geen boodschap aan de basis van de mensenrechten te hebben, zegt Justyna Socha, voorzitter van de NOP. (2)

NOP wil normaliteit, respect voor de mensenrechten

De vereniging van de Poolse ouders NOP heeft 120.000 handtekeningen onder de petitie verzameld. Zij willen gelijke rechten voor de ouders in Polen zoals het in de andere 20 landen van de Europese Unie het geval is.
Ze willen controle van de kwaliteit van vaccinaties en de mogelijkheid van het melden van complicaties. De EU-richtlijn geeft burgers het recht om nadelige gevolgen van medicatie te melden. In Polen bestaat zoiets niet.
Jaren lang meldt Polen nul gevallen van complicaties na vaccinaties aan de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO), terwijl andere Europese landen er duizenden van rapporteren (3)
NOP wil dat de behandelende artsen, die dagelijks met kinderen met complicaties na de vaccinatie te maken hebben, bij de discussie worden betrokken.
In vergelijking met de Europese standaarden worden voor de Polen vaccins van inferieure kwaliteit gekocht, en er is geen nazorg. In geval van complicaties worden ouders aan hun lot overgelaten. Nog erger, 500 vaccins met verlopen houdbaarheidsdatum werden de zuigelingen in Polen toegediend. De zaak is nu de behandeling bij de officier van Justitie. (5)
Er is sprake van enorme corruptie onder de politici en bestuurders van de medische organen in Polen.

Totalitair systeem van verplichte vaccinatie

De petities ondertekend door duizenden bezorgde burgers, of honderden mails aan de president en de Kamerleden mochten tot nu toe niet baten. Niemand wilde naar ze luisteren.
De voorganger van president Andrzej Duda heeft de burgers genegeerd, en Andrzej Duda deed en doet hetzelfde. In 2016 heeft hij een wet, de uitbreiding van verplichte vaccinatie ondertekend.
Deze wet schendt in de brede zin de rechten van de mens in Polen. Het legt de burgers zomaar de dwang op, beperkt hun toegang tot informatie over vaccinaties, geeft de sanitaire inspectie macht over burgers, ontzegt burgers de mogelijkheid om klacht in te dienen of een schadevergoeding in geval van ondervonden schade aan gezondheid in gevolg van vaccinatie te ontvangen. (4)
In het Poolse parlement zitten veel advocaten als Kamerleden. Zijn hadden toen in 2016 moeten weten, dat deze regelgeving in strijd met de Poolse wet is, en dat het de Poolse constitutie schendt.
Alleen één Kamerlid heeft tijdens de zitting iets zinvols gezegd. De rest zweeg. Volgens de oud-geleerde, professor Stanisław Wiąckowski wisten ze niet waar ze over stemden. Op deze wijze hebben de Kamerleden zichzelf in diskrediet gebracht, vind hij.
Polen met haar totalitair systeem van vaccinatiedwang is tot een ideaal proeftuin en bron van winst voor de farmaceutische kartels geworden, zegt professor Wiąckowski. (3)

Ernstige voorbeelden

Aan een vaccin worden o.a.chemische substanties, zoals kwikverbindingen toegevoegd. Dit gebeurt zonder vooraf een streng onderzoek naar de veiligheid. Dit is onverenigbaar met de praktijk van het toestaan van chemische preparaten voor gebruik in de geneeskunde, zegt prof. Wiąckowski.
Het Amerikaans agentschap voor de bescherming van milieu acht 0,1 mg kwik per kilo per dag veilig.
De hoeveelheid van kwik in de drie, het meest in Polen gebruikte vaccins bedraagt 62,5 mg. Voor een zuigeling van 5 kg betekent het dat de veilig gestelde dosis 125 keer wordt overschreden.
Naast de kwikverbindingen zijn er ook fenol, die tot gevolg schokken, stuiptrekkingen, nierfalen, hartfalen en sterfgevallen kan hebben.
Verder formaldehyde, die kankerverwekkend is en aluminium, die alzheimer veroorzaakt.
In de gardasil vaccin, die jonge meisjes in Polen toegediend kregen, is bovendien rattengif gevonden.
In de eerste 18 maanden van hun leven krijgen Poolse baby’s 16 vaccins, die verplicht zijn. Daarnaast worden er ook 10 vaccins aanbevolen. Dus bij elkaar zijn dat 26 vaccins binnen de eerste 24 maanden van hun leven. Zelfs gezonde, Amerikaanse soldaten waren niet in staat deze enorme vaccinatie te doorstaan en ze werden ernstig ziek.
Dus de roep om mensenrechten, vraag naar medische ethiek en de constitutie om deze criminele praktijken tegen te gaan, is terecht. (3)

Heeft dan Brussel gelijk over de huidige regering in Warschau?

Iemand die de westerse mainstream media volgt zou zich deze vraag kunnen stellen. Het antwoord is ja en neen.
De Europese Unie vandaag wordt ideologisch gedreven en ze is op macht belust. Elk land, dat haar lijn niet wil volgen, wordt van alle kanten aangevallen.
Het is ook het geval dat de regeringen in Polen na 1989 een continuatie zijn van de poppetjes-regering uit 1944, die Stalin van buitenaf installeerde. Tot 1989 vervulden ze de directieven van Moskou.
De grote groep communisten (300.000) die Stalin naar Polen in 1944 stuurde waren voor de Polen ideologisch en cultureel vreemde mensen.
Van Stalin moesten ze hun namen naar de Pools klinkende namen veranderen, om de Polen (en misschien de wereldopinie) te laten geloven dat ze Pools waren.
Deze vreemdelingen hebben voor zichzelf welvaartsenclaves in Polen gecreëerd en de sleutelposities in het land onderling verdeeld. Ze behandelden de Poolse bevolking als vijanden en slaven.
Professor Marek J. Chodakiewicz vergelijk ze met een bloed zuigende parasiet (6), die de bevolking 50 jaar lang aan het uitputten was. Af en toe liet de parasiet zijn gastheer los om hem simpelweg niet dood te laten gaan. In de praktijk uitte het zich in de z.g.n. ‘dooi-momenten’ in het regime.
De nakomelingen van deze mensen zijn nog steeds aan de macht (zichtbaar of niet) en hun houding tegenover Polen is niet veranderd.
Brussel dient alleen als podium voor de externe spelers, die vechten om hun eigen agentuur in Warschau te hebben.
Met de gewone Polen heeft het sinds 1944 niks mee te maken.
De regerende partij PiS en president Andrzej Duda hebben veel belangrijke verkiezingsbeloftes gedaan, daarom wonnen ze ook de meerderheid in het parlement.
Polen zal nooit opleven als de oude communistische structuren, van rechters, officiers van justitie, politici, generaals en media, blijven bestaan. Het is één grote corruptie. We hebben hier ook over mensen die bloed op hun handen hebben. Dus waarom neemt de EU hun kant?
Zowel PiS als Duda hebben beloofd dit aan te pakken, maar snel hebben ze de bevolking in deze belangrijke zaken de rug toegekeerd.
Voor meer informatie:
Bronnen:
Omslagfoto: “rode kaarten”, met foto’s van kinderen, die in gevolg van vaccinaties zijn gestorven. Bron: STOPNOP (stop de ongewenste reacties op vaccinaties).
*) NOP=Niepozadane Odczyny Poszczepionkowe = ongewenste reactie op vaccinaties
(1) krantbericht, dat het straffen van artsen die voor het wetsvoorstel hebben gestemd, aangekondigd,
(2) parlementszitting, d.d. 4 oktober, met stemmen over het behandelen van het wetsvoorstel: https://www.youtube.com/watch?v=oKOPkgDsHLk
(3) prof. Bronislaw Wiackowski, professor in ruste, wetenschapper, auteur van honderden publicaties over milieu en gezondheid: “Over de vaccinatiedictatuur”, d.d. 17-10-2017:  https://www.youtube.com/watch?v=eMRBefDu5HQ&feature=youtu.be
(4) website STOPNOP, d.d. 17-7-2018: vaccinatie in Europa, schending van mensenrechten in Polen (szczepienia w europie (nop), lamanie konwencji praw czlowieka): http://stopnop.com.pl/obowiazek-szczepien-w-europie/
(5) internet tv wRealu24, d.d. 11-10-2018: gesprek met de voorzitter van NOP:  https://www.youtube.com/watch?v=ItaUYie7cvE
(6) internet tv RobmySwoje, d.d. 22-09-2015: lezing van prof. M. Chodakiewicz: https://www.youtube.com/watch?v=LgYOX1SQKfc&t=380s
of KanalTczew, d.d. 4-7-2014: https://www.youtube.com/watch?v=b6ICo87r6Ac

Blog#9: Fakty historyczne, których nas nigdy nie nauczono w szkole i które każdy Polak powinien poznać

Z ogromną ciekawością wzięłam do ręki te niedużą książeczkę, ale tak bardzo ważną dla każdego Polaka.

 

Niedługo wybory, dlatego korzystam z moich własnych możliwości aby książkę rozpowszechniać.

 

Namawiam do czytania i rozpowszechniania.

 

To jest tak istotne dla przyszłości każdego Polaka i dla Polski, dla każdego maleństwa  które się w Polsce urodziło, żyje i w przyszłości się urodzi. Proszę otworzyć link pod zdjęciem.

Blog#30: Pools-Joodse relatie – de strijd om historische waarheid

Inleiding
Vanochtend vroeg wakker geworden. Op mijn mobieltje zie ik een spot #RespectUs.
Ik herken de persoon en ik zet de spot aan.
Een bebloede man, gemarteld, zijn nagels uitgetrokken, zijn lichaam zwart van bloed en vuil, zijn kleren gescheurd. Met trillende handen rookt hij een peuk, het laatste wat hem nog gegund wordt … voordat hij de kogel krijgt.
Zo herkenbaar, een beeld van duizenden Poolse soldaten en verzetsstrijders, die door de Duitse of Sovjet bezetter opgepakt en gemarteld werden, alleen omdat ze Polen waren.
In vorm van een gedicht, zegt de man sorry, sorry tegen alle volkeren van deze aarde … tegen een Eskimo en een Chinees. En hij verbaast zich er alleen over dat niemand, maar niemand tegen hem sorry zegt.
Een fantastisch burgerinitiatief! Wereld wordt wakker!
Elke dag ontdek ik weer opnieuw beledigende uitspraken over Polen. Dit duizelt mij. Men zegt dat de politiek hard is en dat we maar eelt op onze ziel moeten kweken.
Nu dat Polen er economisch sterk voor staat en de relatie met Amerika nauwer is geworden, wordt de strijd heftiger. Niet iedereen heeft belang bij deze geopolitieke veranderingen. Wie kunnen het zijn? De socioloog en diplomaat Ryszard Żółtaniecki noemt hier een deel van de Joodse diaspora, een deel van de Israëlische regering, Duitsland en Rusland.
Elk nadeel heeft zijn voordeel. Misschien is nu het moment aangekomen dat men de complete geschiedenis zal horen. De geschiedenis die veel te lang voor de wereld is verborgen gehouden.
Desinformatie in de media als tactiek
Eind december 2017 heeft de Duits-Franse ARTE een film, “Polen vor der Zerreißprobe – Eine Frau kämpft um ihr Land” uitgezonden. In deze film klaagt Róża Thun (PO/Burgerplatfomr Europarlementariër) over de huidige regering in Polen, die bedreiging voor de democratie zou zijn en naar een dictatuur leiden. Er worden foto’s getoond, die ‘toevallig’ met de foto’s overeenkomen, die de TVN24 later laat zien.
Op 21 januari 2018 verschijnt op de TVN24 een film van Bertold Kittel, waarin een zestal mannen ergens in een Pools bos de verjaardag van Hitler aan het vieren is.
Interessant zijn hier twee feiten: deze opnames zijn negen maanden geleden gemaakt en de verslaggever, die we moeten geloven heeft een twijfelachtige reputatie.
In 2001 schreef hij nl samen met Anna Marszalek een artikel vol haat, “Kassier van het Ministerie” over prof. R. Szermietiew, voormalig Staatsecretaris en voormalig Minister van Defensie. Het doel van dit artikel was om professor Szermietiew publiekelijk kapot te maken. Wat ook gebeurde. De jaren van rechtszaken volgden er totdat professor Szermietiew van alle beschuldigingen werd vrijgesproken (2). Een stukje van de post-communistische realiteit na 1989.
Het is belangrijk te weten dat de TVN Groep geen Pools medium is. Zou het dan in het Pools belang willen handelen?
Polen viert dit jaar 100 jaar onafhankelijkheid na 123 jaar van bezetting door Rusland, Pruisen en Oostenrijk.
De film van de TVN zou het beeld van Polen als land van racisten en fascisten moeten bevestigen.
Is het een toeval dat deze film één dag voor het bezoek van de Amerikaanse Staatssecretaris, Rex Tillerson aan Polen plaatsvond?
In Amerika wordt de wet ‘447’/JUST (Justice for Uncompensated Survivors Today) behandeld, die Polen in één rij met diegenen wil plaatsen die verantwoordelijk zijn voor de Holocaust.
We herinneren ons nog de uitspraken van Guy Verhofstadt in het Europees Parlement november vorig jaar, waarin hij de 60 duizend Polen, vrouwen, mannen, bejaarden, kinderen, deelnemers aan de Onafhankelijkheidsmars in Warschau ‘fascisten, nazisten, blanke suprematie’ noemde.

https://youtu.be/I5yJGejSO7I

De onrust in Israël volgt, de campagne tegen Polen begint
The Ruderman Family Foundation, die in Amerika en Israël actief is, heeft een schandalige campagne tegen Polen opgestart. Mensen in de film herhalen de valse uitdrukking “Poolse Holocaust”. De fundatie eist van Amerika om contacten met Polen te breken (3).
Deze fundatie is vrij klein en onbeduidend zegt Bronislaw Wildstein, lid van het team voor juridisch-historisch dialoog met Israël. Hij vindt wel de timing van deze film opmerkelijk: 10.00 uur Poolse tijd, 4.00 New Yorkse tijd en hoe verder naar he Westen hoe eerder het tijdstip.
Alles wijst erop dat de film gericht was op het verzamelen van allerlei emotionele reacties op de film in Polen om ze later als zogenaamd bewijs van een vermeend Pools antisemitisme wereldwijd te kunnen tonen.
Volgens Wildstein bestaat zoiets als “Poolse Holocaust” in Israël niet.
De Holocaust werd duidelijk zowel in de Israëlische als in de internationale wet, als misdaad van het Derde Rijk gedefinieerd. Het toewijzen van deze misdaad aan iemand anders is gelijk aan ontkenning van de Holocaust (4).
Achter de campagne tegen Polen blijkt Yair Lapid te staan, van de links-liberale, oppositie partij Yesh Atid Party (“Er is toekomst”) in Israël.
Yesh Atid Party is een seculiere partij, dus geen religieuze, die bijvoorbeeld de groei van het judaïsme in Israël bestrijdt en de handelsdagen op zaterdag wil invoeren (5).
Yair Lapid is een invloedrijke man in Israël. Hij vertegenwoordigt een deel van Joden, voor wie een ‘onbetwist dogma van de Israëlische politiek geldt, dat de herinnering aan de Holocaust geen onderwerp van discussie is’.
Het doel lijkt hier de middelen te heiligen.
De uitspraak van Yair Lapid en een duidelijk antwoord van Dawid Wildstein daarop (6)*):
I utterly condemn the new Polish law which tries to deny Polish complicity in the Holocaust. It was conceived in Germany but hundreds of thousands of Jews were murdered without ever meeting a German soldier. There were Polish death camps and no law can ever change that.
The Germans killed six millions of polish (!) citizens. Three millions of them were jews. You just spit on their graves. Shame on You. 18:04 – 27 sty 2018
Onder de Sovjet communistisch regime (1944-1989), mochten Polen hun geschiedenis niet verdedigen. De communisten in Polen hebben alleen de belangen van Moskou vertegenwoordigd.
De communisten hebben ook de Polen in ballingschap het zwijgen opgelegd. Het betrof in het bijzonder de polemiek met de Joodse dagboeken en ‘The Books of Memory’ die de bekendmaking van de namen en de details vereisten.
Het schrijven en praten over de nieuwste Poolse geschiedenis in die tijd was voor hen onmogelijk. Het zou hun familieleden en vrienden, die in Polen bleven aan de represailles van het regime bloot stellen (7).
Sinds de jaren 50-tig en met een grotere intensiteit vanaf de jaren 90-tig werd het concept “Poolse dood- of concentratiekampen” verspreid.
De (post)communisten, die zichzelf de macht in Polen na 1989 hebben toegeschreven, deden er alles aan om hun verantwoordelijkheid voor de roof van Joodse eigendommen te ontlopen.
Ze hebben een ‘schaamte campagne’ tegen Polen opgestart om ze op deze wijze schuld over de WOII aan te praten. Ze verspreidden boeken en films die de Poolse geschiedenis vervalsen o.a:. “The Neighbours” van J.T.Gross, de film “Ida”, “The Aftermath”, de serie “Unsere Vatter, Unsere Mutter” etc.).
De vrijheid verplicht ons om namens al die slachtoffers, die nu hun stem niet meer kunnen laten horen te spreken:

Bronnen:
(1) Spot: #RespectUs https://youtu.be/ovl3s3z-fPs
(2) W. Gadowski, radio Wnet/30 jan 2018
(3) http://www.jpost.com/Diaspora/US-organization-launches-campaign-calling-on-US-to-repeal-ties-with-Poland-543230 (er is veel protest vanuit de Joodse organisaties in Polen en in de wereld geweest en de film zou van internet gehaald worden. Toch kon ik hem nog gisteren zien.)
(4) “W Polsce PL” TV/7mart2018/gesprek met Bronislaw Wildstein, lid van het team team voor juridisch-historische dialoog met Israel:  https://youtu.be/lInkPezeLFM
(5) Radio Wnet, 1 feb 2018
(7) prof. M.J.Chodakiewich: “Anatomia tzw. buntu, czyli nasz triumf in neo-matrix”, http://chodakiewicz.salon.24, 25-3-2010
*) De nieuwe wet van het Instituut voor de Nationale Herdenking maakt het maken van de Poolse natie en de Poolse staat verantwoordelijk voor de uitroeiing van Joden in WOII strafbaar.

Blog#29: Polen in het centrum van de globale strijd: Tusk, PO, .Nowoczesna zijn Duitse agenten?

 

Donald Tusk en zijn partij Burgerplatform (PO) hebben in Polen acht jaar geregeerd. Toen de regering van Wet en Rechtvaardigheid (PiS) in 2015 aantrad, trof hij een ongekend spoor aan corrupties en schade voor de Poolse staat aan.

 

Hebben Donald Tusk en de PO er belang bij gehad om hun eigen land zo te laten ruïneren? Hoe kan het dat een partij als .Nowoczesna zomaar uit het niets kon ontstaan?

 

Iedereen die Polen goed kent, kan zich moeilijk aan de indruk onttrekken dat Donald Tusk ook nu als voorzitter van de Europese Raad zijn eigen land schade berokkent door desinformatie te verspreiden.

 

De strijd rondom Polen heeft niks met de werkelijke situatie van nu in Polen of de Poolse geschiedenis te maken. Het is een ideologische strijd, een strijd om macht en geld.

 

In deze documentaire belichten de onderzoeksjournalisten één van de vele aspecten van die globale strijd.

Indien de ondertitelingen uitgezet zijn:
klik op het scherm, 3 punten menu, ondertitelingen/Nederlands
of klik direct op cc (closed captions), onder in het scherm

Volgende blog: Pools-Joodse relatie – de strijd om historische waarheid

Vorige blog: Mijn Polen, een reis van herkenning

Lees meer:
  1. Donald Tusk – media, oppositie en propaganda
  2. De huidige oppositie in Polen, de oorsprong

Bron:
Originele video: Program sledczy Anity Gargas:”Szokujace ustalenia dziennikarzy sledczych: Tusk, PO, .Nowoczesna to niemiecka agentura w Polsce?”
Vertaling en ondertitelingen: Ilona Versteeg/mijnpolen.nl

Blog#6: Ataki na Polske: liberalna lewica w UE i jej stosunek do wartości cywilizacji zachodniej

 

Słowa mogą bardzo wiele zaszkodzić. Ktoś mądry powiedział, że mowa jest srebrem, a milczenie złotem. Słowa maja działanie “łudzące i potężne”.
Najlepiej naucza Jezus: “mowa wasza niech będzie: tak, tak; nie, nie; a co więcej nadto jest, to od złego jest”*).

 

Ataki z Brukseli, charakter krajow zachodnich

 

Od momentu wyboru PIS  w 2015 roku ale nawet wcześniej, partia rządząca w Polsce jest atakowana przez Brukselę. Oczywiście przy pomocy ‘rodzimych’ (niestety!) popleczników.

 

Wiadomo, że stawka jest wysoka. Po 1989 roku Polska stała się krajem neo-kolonialnym pod wpływami głównie Niemców i Francji.

 

Wchodzi tu oczywiście w grę ogromna doza arogancji tych krajów: bo co im wolno, to nie nam.

 

Ostatnio wgłębiłam się w świętowanego na zachodzie w zeszłym roku Lutra i jego rewolucji protestanckiej.
Przy okazji polecam każdemu, kto go jeszcze nie obejrzał film Grzegorza Brauna “Luter i rewolucja protestancka”. Warto go kupić i pokazywać w gronie rodziny, przyjaciół.

 

Otóż Luter stworzył t.z.w. doktrynę podwójnej predestynacji.

 

Co to oznacza? W skrócie, że jednym wolno wszystko, bo taka jest, wg nich wola Boża, a drugim nie, bo oni z góry są skazani na stracenie.

 

Stąd doszło do niewolnictwa, apartheidu i teorii rasizmu, w którym dominowały silne kraje europejskie jak Anglia, Francja, Niemcy, Holandia, Belgia.

 

Kraje Europy środkowo-wschodniej są uważane za kraje o charakterze, powiedzmy podległym i tak mamy się według krajow zachodnich zachowywać.

 

W 1919-20 roku,  podczas konferencji wersalskiej Loyd George powiedział, że Polska może istnieć o ile nie stoi ona na drodze Niemcom i Rosji.

 

Zawsze mnie to zadziwiało, zadziwia i niepokoi, że t.z.w silne kraje sa przekonane, że im należy osądzać losy innych krajow.

 

Do tego używa się wszystkiego co możliwe.

 

Duma Polakow

 

Grupy lewicowo-liberalne w Polsce miały duze oddzialywanie na myslenie Polakow od 1989 roku.

 

My Polacy jestesmy dumnym narodem. Rozbiory, II Wojna Światowa, zniewolenie komunistyczne, poskomunistyczne itd. Jaki inny narod moglby tak wiele wytrzymac?

 

Prof. Jaroszyński powedział w jednym ze swoich spotkań z Polonią, że nasza słabość zaczęła się od II Wojny Światowej. W tej wojnie straciliśmy najwiecej elit ze wszystkich okupowanych krajów. Liczby sa szokujące, ale o tym napiszę innym razem.

 

My chcemy należeć do tych lepszych, i od razu posunę sie do wyjaśnienia.

 

My jesteśmy tymi lepszymi. To czego nam potrzeba jest wiara w siebie, a te wiarę nam latami odbierano. My byliśmy obiektem eksperymentów, nie mając o tym nawet pojęcia!

 

Wielu historykow już dawno wypowiedziało się na ten temat. Każdy inny naród, po przejściu tego co Polacy już dawno przestałby istnieć! A my, Polacy to przeżyliśmy! Jakiej sily do tego potrzeba?

 

Przez atakowanie nas, chce się nas skłócić, nami manipulować, osłabić i przekonać, że nie mamy i nigdy nie mieliśmy racji.
UE nie ma żadnych praw aby nas atakować. I jak my się nie damy, to nikt nam nic nie zrobi!

 

To nie u nas dzieją sie złe rzeczy ale w UE, bo UE lamie traktaty. Unia Europejska nie ma zadnego prawa ingerowac w sprawy wewnetrzne Polski.

 

Druga sprawa. My nauczyliśmy sie nie ufać naszym rządom. To da się zrozumieć.

 

W Holandii obserwuję, że zaufanie do rządu jest bardzo duże. Nawet jezeli na niego narzekają, to w jednak gdzieś tam, głęboko jest przekonanie, że ogolnie rząd o ludzi dba i będzie dbał.

 

Moim celem nie jest porównywanie, bo jeszcze raz nie ma czego porównywać.
Ale…. jedna rzecz jest pewna, że nawet brak zaufania Polaków do własnego rzadu jest i będzie wykorzystywane do zwalczania obecnego rzadu, a to oznacza do zwalczania Polakow.

 

Dlatego ważne jest się nad tym zastanowic , dążyc do umiarkowania i jedności, ale i do dociekliwości.

 

Później możemy sobie na narzekanie pozwolić. Najpierw trzeba zadbać o to aby kraj się solidnie wzmocnił.

 

Bo jeżeli nas samych nasz kraj nie będzie obchodził moge od razu powiedzieć, że Zachod będzie on obchodził jeszcze mniej. A już na pewno teraz kiedy następuje w nim duchowa ozięblość.

 

Unia Europejska jest projektem

 

UE jest projectem marksistowskim. Od 1989 roku, kiedy (post)komuniści (później nazwani libralną lewicą) uzyskali władzę robili wszystko to czego chciala UE.

 

Pierwszym celem było wpłynięcie na duszę Polaków, aby ich wprowadzić w zakłopotanie.

 

Zaczęło się od podminowania wszystkich wartości, które składają się na cywilizację zachodnią: wolność, rodzina, wiara, wspólnota, naród, ojczyzna, moralność, tożsamość narodowa, pamięć historyczna, miłość do ojczyzny, dobro i prawda.

 

Chodziło o zatarcie ich pierwotnego znaczenia i nasycenia ich t.z.w. ‘nowoczesnymi’ pierwiastkami.

 

W efekcie domaganie się podmiotowości politycznej i narodowej było automatycznie kojarzone z eurofobią, ksenofobią, rynkofobią, zaściankowością , (źle pojętym) nacjonalizmem, antysemityzmem a nawet faszyzmem.

 

Jezeli ktos powątpięwał w zasady wprowadzane przez Brukselę, był od razu oskarżany o eurosceptycyzm.
Pojęcie “nacjonalizmu” wyparło w publicznej debacie słowo szowinizm i stało się prawie jego synonimem.

 

Tragiczne doświadczenia z niemieckim Nazional-Sozialismus stworzyły okazję do zdyskredytowania zarówno znaczenia słowa naród jak nacjonalizm. Nacjonalizm postawiono na równi z antysemityzmem.

 

Nacjonalizm a nacjonalizm

 

Tymczasem niemiecki Nazional-Sozialismus był ideologia rasistowską a nawet a-narodową (1).

 

Należy w tym miejscu wyraźnie podkreślić różnicę pomiędzy nacjonalizmem łacińskim, w tym przypadku katolickim i polskim a nacjonalizmem z kultury niemiecko-protestanckiej.

 

To co stworzyły totalitaryzmy włoski i niemiecki na początku XX wieku było egoizmem nacjonalitycznym (inaczej nacjonalizmem darwinistycznym) a nawet nienawiścią do innych narodów. Dokonywało się to przy jednoczesnym odrzuceniu chrześcijaństwa jak w przypadku hitlerowskich Niemiec.

 

Charakterystyczne dla nacjonalizmu z  niemiecko-protestanckiego nurtu była zaborczość, imperialism, w którym obowiązywało całkowite podporządkowanie się narodu niemieckiego przywódcm.
Obowiązywały zasady: siła ponad prawo i cel uświęca środki.

 

W łacińskim lub inaczej chrześcijańskim nacjonalizmie jest wyraźnie mowa o wspólnocie.

 

Wspólnota jako siła twórcza prowadzi do rozwoju i politycznej tożsamości państwa.

 

Pomiędzy rządem a społecznością istnieje naturalna i organiczna współpraca.
I na tym polega katolicki personalizm, który jest podstawą relacji pomiędzy państwem a jednostką społeczną w łacińskiej cywilizacji (2).

 

Inne znaczenie otrzymało również słowo ‘faszyzm’.

 

Jego ponowne odrodzenie miało miejsce w latach 90-tych XX wieku i tym razem w fałszywym znaczniu. Faszyzmem zaczęto określać prawicową, konserwatywną cześć polityki.

 

A co jest ważne, zarówno ‘Nazional-Sozialisus‘ od lat 50-tych niewłaściwie nazywany ‘nazizmem’, jak i ‘faszyzm’ są ruchami lewicowymi. To Stalin zaczął używać słowa ‘faszyzm’ jako broń w zwalczaniu swoich politycznych przeciwników.

 

Liberalna lewica w Polsce po 1989 roku przyjęła również tego rodzaju retorykę .

 

Faszysta oznacza obecnie politycznego heretyka i służy tylko jednemu celowi, mianowicie stygmatyzowaniu kogoś i wyłączeniu go z publicznej sfery.

 

“Są to bowiem słowa ‘silnie zabarwione lub zabarwione uczuciowo, cechujace się zarazem wysoce niewyraźną treścią opisową’, służące nie jako narzedzia komunikacji, ale politycznej walki. Słowa-stygmaty, które brzmią i działają jak wyrok.” (3)

 

Warato być tego świadomym.

 

Zrodla:
(1)(3) B.Stanislawczyk, “Kto sie boi prawdy?”, p. 699-700
(2) M. Ryba “Odklamac wczoraj i dzis”, p.133-135
*) Biblia Swieta, Mt 5, 37

Blog#27: EU vs Polen – Artikel 7 tegen Polen, hoe zit het?

 

Ter inleiding

 

De Europese Commissie wil het artikel 7 tegen Polen gebruiken. Waarom?

 

Dit artikel is nooit tegen een land van het z.g.n. oude Europa gebruikt. Waarom komen nu zo veel bedreigingen vanuit de EU tegen de landen van Midden- en Oost-Europa?

 

Ik denk aan een stukje uit het boek van prof. R. Legutko (1) “The Demon in Democracy”, waarin prof. Legutko de gang van zaken in het Europees Parlement beschrijft, zaken die op afstand aan de aandacht van velen kunnen ontsnappen:

 

“Als we aannemen dat het Europees Parlement de geest van de liberale democratie van vandaag ademt, dan is deze geest beslist niet goed of mooi. Het heeft veel slechte en lelijke eigenschappen, waarvan sommige helaas deel van de geest van het communisme uitmaken. Zelfs een voorlopig contact met de EU-instellingen laat een verstikkende (…) sfeer van een politieke monopolie voelen: de vernietiging van de taal, de surrealiteit (meestal ideologisch) (..), de onbuigzame vijandigheid tegenover alle andersdenkenden, of andere dingen die al te bekend zijn voor iedereen die de wereld, door de Communistische Partij geregeerd, kent.

 

Interessant is dat deze vergelijkingen met het communisme vrij vaak te horen zijn in de gangen van het Europees Parlement, zelfs onder diegenen die EU-toegewijd zijn.
Hoewel door dit systeem geïrriteerd, vertrouwen ze hun waarnemingen niet, waarschijnlijk in een overtuiging en hoop dat deze onaangename eigenschappen oppervlakkig zijn, en met de tijd zullen verdwijnen. Ze vragen zich ook niet af, althans niet openlijk (…) of al deze slechte dingen die half-schertsend Sovjet-achtig worden genoemd, eerder intenser worden dan dat ze zullen verdwijnen”.

 

Voor alle duidelijkheid, prof. Legutko onderschrijft het feit dat de liberale-democracy superieur aan het communistische systeem is. Maar, zegt hij, welke fundamentele verschillen tussen deze twee systemen ook bestaan, is het compleet legitiem zich af te vragen waarom er ook zo veel overeenkomsten bestaan en waarom deze overeenkomsten zo diepgaand zijn en steeds groter worden (2).

 

Europese Commissie schendt verdragen

 

De  Europese Commissie doet er alles aan om de rest van de wereld to overtuigen dat in Polen iets abnormaals gebeurt omdat de Polen hun rechtssysteem aan het hervormen zijn.

 

Het feit is dat de rechters, voorzitters van de rechtbanken zijn allemaal mensen (of hun kinderen) die het communistische systeem hebben gediend. Na 1989 kwam geen vrijheid maar een transformatie in Polen. De communisten hebben hun posities behouden en het bleef bij het oude, wel eens waar onder andere namen en slogans. De macht over de media, rechtbanken, officieren van justitie bleef bij de communisten. De nieuwe post-communistische realiteit werd een feit.

 

Ik denk dat iedereen kan begrijpen dat geen degelijke hervormingen in Polen kunnen blijvend zijn als het rechtssysteem onveranderd blijft.

 

De PO, .Nowoczesna, de (post)communistische partijen weten wat er op het spel staat daarom gebruiken ze leugenachtige propaganda om Polen, nota bene hun eigen land in het buitenland zwart te maken.

 

Waarom luistert de Europese Commissie naar de PO of .Nowoczesna, de overblijfselen van communisme in Polen? Waarom praat de Europese Commissie niet met de gewone mensen in Polen? Waarom leest de Europese Commissie kilometers lange documenten niet over hoe de rechterlijke macht in Polen de afgelopen 70 jaar de gewone mens behandelde? Het is zo simpel.

 

De Europese Commissie heeft nooit voorheen de rechtsstaat in Polen iets verweten. Het lijkt net alsof de regering van Wet en Rechtvaardigheid is gekomen en de rechtstaat in Polen heeft vernietigd. De pathologieën en zwakheden van de regeringen PO stoorden blijkbaar de Europese Commissie niet.

 

De Poolse regering is sinds zijn aantreden in 2015 altijd voor gesprek open gebleven en met feiten legde hij aan de commissie uit hoe de situatie in Polen is. Het blijkt echter dat de Europese Commissie geen interesse in dialoog, argumenten of een compromis heeft gehad. Wat de commissie met een ‘aanbeveling’ bedoelt is in feite een vereiste van onderdanigheid en overgave van Polen. Polen wordt blijkbaar alleen op één voorwaarde met rust gelaten, als ze precies doet wat de Europese mainstream, d.w.z. Duitsland, Frankrijk, Italië haar voorschrijft.

 

Niet in Polen gebeuren vreemde dingen maar in de EU.

 

Ondanks het feit dat de waarden zoals gelijke behandeling, respect en solidariteit binnen de EU in de Europese verdragen zijn opgetekend, worden ze door dezelfde EU geschonden, vooral sinds de crisis in 2008.

 

Het art.4 bepaalt wat de Europese Unie is toegestaan. Het organiseren van de rechterlijke macht en de veiligheid zijn duidelijk een domein van de lidstaten zelf.
Het art.5. zegt dat niets in de EU mag gedaan worden wat in strijd is met de Europese verdragen, hier horen respect voor de lidstaten en gelijke behandeling.
Het art.17 gaat bovendien over de bevoegdheden van de Europese Commissie, die geen rol van een inquisiteur of een onderzoekscommissie is toegestaan.
(3)

 

Frans Timmermans weet dit als geen ander. Hier gaat niet om het rechtssysteem in Polen, maar om politieke zweepslagen, want Polen past niet in het plan dat de Brusselse elite voor Europa heeft uitgestippeld.

 

Generatie ’68

 

Het probleem van de Europese Unie is dat toonaangevend in deze institutie de z.g.n. ‘generatie ’68’ is (of hun kinderen), die door de progressieve (communistische, trotskistische, leninistische) ideologie uit de jaren 60-tig is gevormd. Het mocht toen geen marxisme/communisme meer heten, het werd postmodernisme genoemd.

 

Het postmodernisme baseert op een overtuiging dat er geen waarheid of leugen bestaat, maar een boodschap. En wie die boodschap domineert, die heeft de macht over de informatie en de interpretatie daarvan.

 

De theorie (4) die deze mensen aanhangen vindt dat de liberale-democratie het beste en uiteindelijke systeem in de geschiedenis is. Ze zijn ook niet in staat een andere weg te accepteren. Het is in wezen een herhaling van de communistische theorie. Communisme zou ook het beste en uiteindelijke fase in de geschiedenis en in de menselijke ontwikkeling zijn geweest.

 

Laten we over een ding duidelijk zijn. Communisme is een misdadige ideologie die op z’n minst 100 miljoen mensen aan slachtoffers heeft gemaakt, velen van hen zijn tot de dag van vandaag nog niet gevonden.

 

Het is de hoogste tijd dat het Westen dit gaat beseffen en de landen zoals Polen, die deze ideologie hebben overleeft met respect behandelt, en eigen burgers over de ware geschiedenis onderwijst.

Volgende blog: Mijn Polen, een reis van herkenning

Vorige blog: Vernietiging van Poolse elites in de WOII

Lees meer:

 

Bronnen:
(1) R. Legutko, professor filosofie aan de Universiteit van Jagelonia in Polen, gespecialiseerd in antieke filosofie en politieke theorie. Momenteel lid van het Europees Parlement
(2) R. Legutko: “The Demon in Democracy – Totalitarian Temptations in Free Societies”, Encounter Books, New York, London, 2016, pag. 4
(3) Europese verdragen:
(4) Francis Fukuyama: ” The End of History and the Last Man” (1992), zelf heeft hij inmiddels afscheid van deze theorie genomen.

Pagina 1 van 2

mijnpolen.nl