Maand: februari 2017

Blog#6: “Words Matter – Truth About German Nazi Camps”

De waarheid over de kampen

(…) De zinsnede ‘ “Poolse” dood of vernietigingskampen’, die van tijd tot tijd verschijnt, is er een schrijnend voorbeeld van hoe de historische waarheid geweld wordt aangedaan.
Deze zin suggereert dat de Polen de concentratiekampen hadden opgericht en dat ze de kampbeheerders waren.
Het is volkomen begrijpelijk dat deze uitdrukking verzet in Polen oproept – een land dat zo veel tijdens de Tweede Wereldoorlog had geleden.
De reden daarvoor is simpel.
De concentratiekampen werden opgericht toen Polen door Nazi-Duitsland werd bezet.
Het waren de Duitse politieke instanties en de politie (in het bijzonder de SS) die over het bouwen en beheren van de concentratiekampen beslisten.
In het organiseren van deportaties naar de kampen werden ze (vooral in het Algemeen Regeringsbeleid) door de Duitse civiele bestuur geholpen (…) .
Deze waarheid is zo duidelijk in Polen, en ze zou internationaal erkend moeten worden.
In het door Duitsland bezette Polen waren er geen (noch konden er) geen “Poolse” uitroeiing-, dood- of concentratiekampen zijn.
De Duitse bezetter richtte de kampen op, om zijn crimineel beleid van de slavernij en de uitroeiing van mensen met de verschillende etnische achtergronden uit te voeren – Joden en Roma in de eerste plaats, maar ook Polen en andere Slaven.
(…) (1).

Words Matter

Het initiatief van de Poolse Ambassade in Washington:

“Agentuur 114” creëert de term “Poolse concentratiekampen”

“Agentuur 114”, behoorde tot de naoorlogse Duitse inlichtingendienst BND. Ze diende als de belangrijkste toegangspoort voor de voormalige nazi’s en de binnenlandse contraspionage.
Ook zaten er oorlogsmisdadigers tussen, die actief waren tijdens de Holocaust, en die nooit voor de rechter zijn gebracht.
Bij de aanvang van de Koude Oorlog, had de Bondsrepubliek Duitsland nog geen enkele oorlogsmisdadiger vervolgd, al meer dan twintig jaar lang.
Duizenden van hen leidden een normaal leven vaak op prominente posities, omgeven door rijkdom en macht en door de bondskanselier Konrad Adenauer (1949-1963) beschermd.
De Agentuur 114 werd binnen de Organisatie Gehlen kort na de Tweede Wereldoorlog opgericht (..).
Op het hoogtepunt van de Koude Oorlog, medio jaren 60-tig werd de “Agentuur 114” door Alfred Benzigenr “de dikke” genoemd, geleid.
Alfred Benzinger was een voormalige sergeant van de nazi-militaire politie. Naast hem waren er ook andere voormalige nazi’s actief, zoals Konrad Fiebig en Walter Kurreck.
In 1956 had Alfred Benzinger een gecoördineerde actie voorgesteld om de Duitse schuld en de verantwoordelijkheid voor de Tweede Wereldoorlog elders te plaatsen.
Benzinger nam een ​​bedrieglijke term “Poolse concentratiekamp” aan in verwijzing naar de Holocaust in het door de Duitsers bezette Polen en hij heeft deze term in de populaire media gepropageerd.
De achterliggende gedachte was om Polen en niet Duitsers aan de kaak te stellen als de verantwoordelijke voor de genocide (volkerenmoord) tijdens de Tweede Wereldoorlog (3).
Polen tussen 1939 en 1989
Polen werd op 1 september 1939 door Nazi-Duitsland aangevallen. Op 17 september vielen de Sovjets Polen binnen. Na de Tweede Wereldoorlog werd Polen door de Sovjets gekoloniseerd. Pas vanaf 1993 mag Polen zich onafhankelijk noemen.
Het goede beeld van het land was voor de communisten onbelangrijk, want zij hebben Moskou gediend. Ook na de transformatie in 1989 bleef Polen in de handen van de voormalige communisten en de prioriteiten bleven hetzelfde.
Men ziet Polen door middel van een zeer beperkt en restrictief geschreven Duitse, Russische, Oostenrijkse, Sovjets en Joodse geschiedenis. Polen is praktisch gezien afwezig als onafhankelijke factor bij het wetenschappelijk debat in het Westen. Deze afwezigheid is vooral schrijnend in relatie tot de Tweede Wereldoorlog (4).
De nieuwe regering van Wet en Rechtvaardigheid (PIS) is dit nu aan het veranderen.
Ik sluit me aan bij de woorden van professor Zybertowicz, historicus, socioloog en adviseur van de Poolse president: “Sinds een tijd voel ik dat ik ergens aan bijdraag, dat iemand naar me luistert. Misschien maakt de (red. I.V. nieuwe) overheid fouten, maar dit is onze regering, die naar de Polen luistert. (…) Het is een Poolse regering” (5).
De Duitse tv zender, ZDF aangeklaagd
Onlangs heeft de voormalige gevangene van de concentratiekamp Auschwitz, de heer Karol Tendera de ZDF aangeklaagd voor het gebruik van de term ‘Poolse concentratiekampen’.
De rechter in Krakau heeft de heer Tendera in gelijk gesteld en de ZDF moest zijn verontschuldigingen op de door de rechter duidelijk beschreven wijze uiten. De ZDF ontwijkt echter de vonnis.
De ZDF weigert ook elke vermelding van de term ‘Duitse concentratiekampen’ te gebruiken.

Volgende blog: Deling van Polen in de achttiende eeuw, deel 1: de aanloop

Vorige blog: Een jaar van de regering Wet en Rechtvaardigheid (PiS) in Polen

Bronnen:

(1) Polish Historisch Archief (IPN), http://www.en.truthaboutcamps.eu/thn/repressions-against-pol/15597,German-Repressions-against-Poles.html
(2) https://youtu.be/uDpTcXQ8Na0
(3) http://haltenraum.com/article/agentur-114
(4) M. Chodakiewicz, “Transformacja czy Niepodleglosc?”, p. 216, PATRIA MEDIA 2014
(5) M. Zybertowicz, interview voor de Radio Maryja, 31-12-2016

Blog#5: Een jaar van de regering Wet en Rechtvaardigheid (PiS) in Polen

VERKLARING:

Onlangs kreeg ik een vraag van een zeer goede vriend of ik na 60 blogs ergens in mijn schrijven spijt van kreeg of er iets in zou willen veranderen. Deze vraag sloeg de spijker op zijn kop. Er zijn nl twee á drie blogs (#3-#4-#5), die ik met de kennis van nu anders zou hebben geschreven.

De titel van de blogs #3-4, “De georganiseerde brutaliteit” was intuitief zeer goed getroffen. Wat op dat moment in het parlement en in het land gebeurde was een georganiseerde brutaliteit. Toen wist ik nog niet, dat de z.g.n. ‘goede jongens’ en de ‘slechterikken’ in het politiek spectrum, één en dezelfde ‘partij’ toen en nu vertegenwoordigen, nl de globale elite.

De partij PiS, die zichzelf ‘rechts’ noemt en z.g.n. voor recht en rechtvaardigheid staat, is in wezen een marxistische, linkse partij. Ze onderdrukt de werkende mensen en de middelgrote ondernemingen. Nu in de covid-affaire misbruikt ze elke mogelijke wet. Als er op aankomt, krijgt ze ook volledige steun (i.v. stemmen in het parlement) van de oppositie, die in deze blogs de naam totale oppositie draagt.

Wat ‘De strijd van Solidarność…’ in wezen betekende, was de naam Solidarność verder aan de bevolking te vermarkten, om miljoenen stemmen in de verkiezingen veilig te stellen. Deze stemmen gaven PiS in 2015 een absolute meerderheid in het parlement. Om alleen aan te geven, hebben ze binnen vier jaar meer dan 30 extra belastingen doorgedrukt. Geen door hen gegeven belofte gerealiseerd, eerder de Poolse bevolkingen in een steeds grotere verdrukking gedreven.

PiS heeft Beata Szydlo snel door Mateusz Mazowiecki vervangen. Sinds 2018 hebben meer leden van de regering PiS plaats voor een ander moeten maken. Wie zijn de nieuwe mensen? Stuk voor stuk komen ze uit de oude communistische gaarde. Dit geeft aan dat Solidarność en PiS vanaf het begin door de communistische veiligheidsdiensten zijn aangestuurd. De verbanden gaan verder dan alleen Pools gebied.

Het lijkt erop dat de oppositie de onzekerheid en verwarring onder de mensen probeert te creëren om ze te overtuigen dat er iets slechts gebeurt in het land.
Maar wat heeft de nieuwe regering van Beata Szydło in zijn eerste jaar tot nu toe bereikt?
De Premier in haar toespraak:
“De oppositie in Polen praat over de slechte staat van het land en ze klaagt daarover in het buitenland, maar deze regering heeft tot nu toe meer gedaan dan haar voorgangers in 8 jaar tijd. We komen met de oplossingen en hervormingen die we aan de burgers de afgelopen jaren hebben beloofd. Het gaat over:
Gezinnen: 
  • gedurfd pro-gezin programma 500+ ingevoerd:
  • dit programma heeft een stabiele financiering en zijn effecten zijn nu al zichtbaar
  • het Rapport Europees Netwerk Tegen Armoede meldt de vermindering met 94% van de extreme armoede onder de kinderen in Polen
  • het programma omvat 1 300 000 kinderen die op het platteland leven
  • de middelen komen bij 63% van de kinderen onder de leeftijd van 18 jaar
  • de grootste steun die het platteland ooit na de oorlog in Polen heeft ontvangen

Boeren en hun producten, de regering heeft:

  • aan de boeren de eerdere voorschotten uit de EU-subsidies verstrekt. Reeds ontvingen ze daar 10 miljard PLN van
  • boeren het makkelijker gemaakt om hun gewassen rechtstreeks te verhandelen
  • de maatregelen genomen die de Poolse grond beschermen
  • een wetsvoorstel aangenomen dat de boeren bredere toegang tot de verzekeringen verschaft

Arbeidsmarkt

  • de werkloosheid is nu het laagste in de afgelopen 25 jaar
  • de pensioengerechtigde leeftijd is hersteld, voor mannen op 65 en voor vrouwen op 60 jaar
  • het minimumloon is tot 2.000 bruto verhoogd
  • het minimum uurloon is op 12 PLN vastgesteld

Woningen

  • er is een proef ‘woning 500+’ gestart (red.I.V. tot nu toe alleen in één gemeente. Hier is samenwerking van de burgemeesters voor nodig. De meerderheid van de burgemeesters op dit moment is van de partij Burgerplatform (PO), de totale oppositie. Volgend jaar zijn de lokale verkiezingen en dan is er meer kans op uitbreiding van dit project)

Pensioenen

  • het minimumpensioen tot 1000 PLN verhoogd
  • voor de senioren gratis geneesmiddelen ingevoerd

Ontwikkelingsprogramma voor Polen

De regering implementeert een verantwoord programma, waarin iedereen in de winst uit de groei van de economie deelt en niet alleen een kleine elite:

    • het ontwikkelen van kleinere steden en regio’s
    • het herstellen van de industrie
    • het steunen van het ondernemerschap door de belasting voor ondernemers te verlagen van 19% naar 15%
    • het effectief afdichten van het belastingstelsel. Dit jaar alleen bleef 11 miljard PLN in het budget. (red. I.V.: in de tijd van de vorige regering verloor Polen elk jaar 50 miljard PLN aan BTW uit het budget door corruptie)
De premier Beata Szydło noemde 2016 een goed jaar en ze verzekerde de burgers van de stabiele financiering voor alle programma’s en voornemens van de regering voor volgend jaar. Wat we alleen nodig hebben, zei ze, zijn de rust en constructief werk.
De inhoudelijke oppositie is het zout van de democratie, zei de premier. Maar vandaag hebben we dit soort oppositie niet. Het gegil en geschreeuw zijn geen vervanging voor de goede plannen voor de burgers.
Polen is een vrij en democratisch land. De oppositie kan protesteren en haar mening uiten, maar ze moet ook de mening van de andere landgenoten respecteren. Je kunt een ander de rechten, die je voor jezelf eist niet onthouden, want dit is de aantasting van de democratie.
De premier riep de oppositie tot het nemen van haar verantwoordelijkheid. Ze noemde het een gezamenlijke verantwoordelijkheid en de verplichting aan de kiezers ongeacht de verschillen en vooroordelen. Ze spoorde de oppositie aan tot een dialoog.
Wat de oppositie doet (red. I.V.: het verstoren van het werk van het parlement), noemde ze een delict tegen het algemeen belang. De Polen verdienen vrede, veiligheid en stabiliteit, en alle activiteiten van de overheid zijn daar op gericht.”
Bron:

toesprak van de premier Beata Szydło, 16-12-2016

Blog#4: De totale oppositie in Polen na 2015 en haar oorsprong – wie en wat zit achter haar handelen

VERKLARING:

Onlangs kreeg ik een vraag van een zeer goede vriend of ik na 60 blogs ergens in mijn schrijven spijt van kreeg of er iets in zou willen veranderen. Deze vraag sloeg de spijker op zijn kop. Er zijn nl twee a drei blogs Blog#3-4-5, die ik met de kennis van nu anders zou hebben geschreven.

De titel van de blogs #3-4, “De georganiseerde brutaliteit” was intuitief zeer goed getroffen. Wat op dat moment in het parlement en in het land gebeurde was een georganiseerde brutaliteit. Toen wist ik nog niet, dat de z.g.n. ‘goede jongens’ en de ‘slechterikken’ in het politiek spectrum, één en dezelfde ‘partij’ toen en nu vertegenwoordigen, nl de globale elite.

De partij PiS, die zichzelf ‘rechts’ noemt en z.g.n. voor recht en rechtvaardigheid staat, is in wezen een marxistische, linkse partij. Ze onderdrukt de werkende mensen en de middelgrote ondernemingen. Nu in de covid-affaire misbruikt ze elke mogelijke wet. Als er op aankomt, krijgt ze ook volledige steun (i.v. stemmen in het parlement) van de oppositie, die in deze blogs de naam totale oppositie draagt.

Wat ‘De strijd van Solidarność…’ in wezen betekende, was de naam Solidarność verder aan de bevolking te vermarkten, om miljoenen stemmen in de verkiezingen veilig te stellen. Deze stemmen gaven PiS in 2015 een absolute macht in het parlement. Om alleen aan te geven, hebben ze binnen vier jaar meer dan 30 extra belastingen met spoed doorgedrukt. Geen door hen gegeven belofte gerealiseerd, en de Poolse bevolkingen in een steeds grotere verdrukking gedreven.

 

Bij de woorden ‘oppositie’ en ‘Polen’ denkt men in Nederland aan “Solidarność”, de vakbond beweging uit de jaren 80-tig. De naam van Lech Walesa wordt gememoreerd.
 
De krantenberichten laten ons geloven dat de oppositie in Polen op dit moment de goede zaak en de meerderheid van de maatschappij vertegenwoordigt, en dat het hier om dezelfde strijd zoals toen gaat. Dat de democratie in Polen gevaar loopt omdat de nieuwe regering een dictatuur is. De hoofdredacteur van Gazeta Wyborcza vergelijkt zelfs de leider van de nu regerende partij, Jaroslaw Kaczynski met Stalin.
 
Daarom is het belangrijk uit te leggen wie de huidige oppositie in Polen werkelijk is en wat is haar oorsprong.
 
Voorgeschiedenis, inleiding
 
Tussen 1944 en 1989 werd Polen naar koloniaal model door de “vertegenwoordiging” van Moskou geregeerd.
 
Globaal gezien was de Sovjet Unie in de jaren 70-tig op z’n sterkst. De gas- en olieprijzen waren de kurk waarop de kracht van de Russen dreef. Niks leek de Sovjet Unie tegen te houden.
 
Maar dan. In 1978 een Poolse kardinaal, Karol Wojtyla wordt paus. Zijn komst in Polen een jaar later met de woorden: “Wees niet bevreesd!” heeft de Poolse en andere communistische slaven moed gegeven tot verzet zonder geweld. De gas- en olieprijzen zakken drastisch. De economische oorlog met het Westen, de sancties voor het invoeren van de ‘staat van beleg’ in Polen in 1981 ondermijnen de al slechte economie in de Sovjet Unie. De koloniale schandalen in Afrika en Zuid-Amerika kosten veel geld. De socialistische economie is in verval.
 
Solidarność, de bevrijdingsbeweging
 
Eind jaren 70-tig ontstaat “Solidarność” in Polen, een nationale bevrijdingsbeweging en verdediger van de menselijke waardigheid in vorm van een vakbond.
 
In geen ander “Oostblokland” behalve Polen was de bevolking zo opstandig en tegelijk waren de communisten zo gehoorzaam aan Moskou. De communisten in Polen hadden bescherming van Moskou nodig.
Het invoeren van de staat van beleg in 1981 in Polen had tot doel de “Solidarność” te neutraliseren.
 
In 1985 wordt Mikhail Gorbatsjov de leider in de Sovjet Unie. Het is goed te weten dat zijn doel was het reformeren en redden van de Sovjet Unie en niet haar vernietiging.
 
De redding van de communisten in Polen en de vervolging van Solidarność
 
Ook de communisten in Polen deden er alles aan om zich te redden en de macht te behouden.
 
Na 1985 vindt in Polen een grote operatie van desinformatie plaats. Het gaat om behoud van controle en tegelijk de schijn ophouden, dat ze de oppositie in de regering van het land laten delen en de hervormingen die de bevolking eiste, doorvoeren.
Deze operatie steunde op twee pilaren: de economische ‘”reformen” van Mieczysław Wilczek en de “ronde tafel manoeuvre”.
 
Dankzij de eerste kwamen de bedrijven die tot nu toe in de nationale partijstructuren functioneerden onder de controle van dezelfde partijbonzen. Zij noemden zich nu ‘onafhankelijk individuele kapitalisten’.
 
De communistische propaganda bestempelde de authentieke “Solidarność” leiders met het woord “extremisten”. Dit om het Westen te overtuigen dat men met deze mensen niet moet onderhandelen.
Voor de “ronde tafel besprekingen” hebben de communisten hun eigen groep gecreëerd uit: ex-stalinisten, post-troskisten, liberale katholieken, allerlei collaborateurs van het communistische systeem en de mensen die dankzij het communisme aan hun posities en privileges kwamen.
Ze noemden ze een “constructieve oppositie” en ze loofden ze in het buitenland. De “constructieve oppositie” zou de voorwaarden van de communisten aanvaarden.
 
In deze sfeer verliepen de “ronde tafel besprekingen”. Daarna kwamen de verkiezingen waarin alleen 35% voor de democratische verkiezingen was bestemd.
 
Alle aandacht verplaatste zich nu van de alternatieve vormen van verzet tegen de communisten naar het z.g.n. “legale” niveau. Daarvoor werd voor de media duidelijk bepaald wat ze wel of niet mochten zeggen.
 
De teruggave van eigendommen, door de communisten na de oorlog geroofd, werd onmogelijk gemaakt om te voorkomen dat de traditionele en patriottistische elites opnieuw zouden ontstaan.
In de regering ontstond een coalitie waarin de communisten de sleutelposities kregen. De z.g.n. “extremisten van Solidarność” werden tot zeker 1991 vervolgd. De communistische militie veranderde haar naam alleen, de Sovjet-agenten bleven in Polen voortbestaan. Met een woord, de communisten waren structureel voorbereid om opnieuw het totalitair regime in te voeren.
 
De val van de Sovjet Unie, de transformatie in Polen en het lot van Solidarność
 
In 1991 valt echter de Sovjet Unie uit elkaar, wat de communisten in Polen niet verwachtten. Maar zelfs in deze situatie hadden ze meer middelen dan de oppositie om de situatie in het land naar hun hand te zetten.
 
Ze beschikten over banken, bedrijven, media en speciale diensten die hen het nieuwe spel in “democratie” mogelijk maakten. Ze hebben nieuwe mensen naar voren geschoven om hun belangen te vertegenwoordigen.
 
Het communistische Polen werd getransformeerd in een post-communistisch land, alle functies bleven bij de communisten. Hiermee werd het beeld van Polen voor de volgende 25 jaar bepaald.
 
“Solidarność” wou solidariteit, vrijheid en democratie. Echter na jaren van terreur, trauma en armoe was ze niet in staat om deze uitdaging aan te gaan.
Door het toedoen van “experten” en agenten werd “Solidarność” snel gepolitiseerd.
Eind 1981 is “Solidarność” geen spreekbuis van de wil van het volk meer. Hun leidende rol is praktisch gezien, geëindigd met de invoering van de staat van beleg in Polen.
In 1989 hebben de gewone arbeiders niets meer te vertellen (1).
 
De strijd van Solidarność gaat door
 
De mensen uit de vroege “Solidarność” gingen met hun geweldloze strijd op de achtergrond door. Vanaf het begin van de transformatie, 25 jaar, werkten ze aan de basis om de levensomstandigheden in Polen te verbeteren.
Dankzij de giften van de gewone burgers ontstonden de Radio Maryja, TvTrwam en de Hoge School in Toruń. Nieuwe kaders voor de toekomst werden gevormd. Uit de politieke omgeving van “Solidarność” werd in 2001 de partij Wet en Rechtvaardigheid (PIS) geboren. Haar eerste leider werd wijlen Lech Kaczyński.
 
Een lange en moeilijke politieke weg om de staat te vernieuwen begint, want iedereen die niet met de (post)communistische lijn handelde, werd politiek en economisch bestreden.
 
Ondertussen vervolgt de post-communistische partijen een lange reeks aan corruptie schandalen. O.a. de affaire Amber Gold (tienduizenden mensen werden van hun spaargeld beroofd), de z.g.n. ‘wilde re-privatisering’ (40 duizend mensen werden uit hun huizen op straat gezet).
 
De tragedie in Smolensk *) in 2010 schudde de Poolse bevolking definitief wakker.
 
In 2015 is het zover en de Wet en Rechtvaardigheid (PIS) wint in de democratische verkiezingen met de meerderheid.
 
De post-communistische partijen Burgerplatform (PO) en de Boerenpartij (PSL), die reeds 8 jaar aan de macht waren, komen in de oppositie. De oppositie weet dat met de regering van de Wet en Rechtvaardigheid het einde aan de heersende kaste in Polen komt, waar hun bestaan was opgebouwd. Bovendien heeft de oppositie geen charismatische leiders, en in een debat op argumenten heeft ze geen kans.
 
De oppositie gebruikt grote woorden maar verdedigt alleen haar eigen particuliere belangen. Zowel .Nowoczesna (Modern Party) als KOD (Het Comité voor de Verdediging van Democratie) zijn geen spontane, maatschappelijke initiatieven. Het zijn de strategieën om de nieuwe regering, zoals de communisten het van ouds met elke tegenstander deden, te neutraliseren.
 
De oppositie wil vooral het buitenland overtuigen dat de regering van Wet en Rechtvaardigheid (PIS) een autoritaire regering is.
Feitelijk is deze partij nog in woorden, nog in daden, nog in haar oorsprong geen autoritaire partij. Het is een Republikeinse partij die elke vorm van totalitair overheid verwerpt.
 
Met de aanval op het bewustzijn van de Polen en de Kamerleden vorig jaar op 16 december in het parlement hoopte de oppositie dat de huidige regering zou breken als een zeepbel. Zij begrepen niet dat hier niet om het gezag van Andrzej Duda (president), Jarosław Kaczyński (Wet en Rechtvaardigheid leader) en een groep Kamerleden gaat. Maar omdat deze regering de visie van miljoenen Polen uitdrukt. De nieuwe regering toont wat hem aan het hart ligt en hij realiseert het ook effectief (2)

 

 
 
 
 
 
 
 
Bronnen:
(1) M. Chodakiewicz, “Transformacja czy Niepodleglosc”
(2) uit het interview met prof. M. Zybertowicz, voor de Radio Maryja, 31-12-2016
Foto: na podstawie projektu okladki M. Marchewicza do ksiazki
B. Stanislawczyk “Kto sie boi prawdy?”
*) Op 10 april 2010, stortte het presidentiële vliegtuig  in Smolensk neer. De Poolse elite kwam in deze tragedie om. Zes jaar van onduidelijkheid en laster volgen voor de nabestaanden. De regering PO en PSL verzakte zijn verplichting door het volledige onderzoek aan de Russen over te laten. Het zogenaamde Russische “onderzoek”, waaronder het verslag MAK blijken onvolledig te zijn, vol van kritieke fouten en volledig onbetrouwbaar. Kopieën van opnamen uit de zwarte dozen die door de Russen zijn vrijgegeven dragen duidelijke sporen van manipulatie. Ondanks toezeggingen van de regering vond geen onderzoek van de lichamen ter plekke plaats. Van elke tien lichamen, die in de door de Russen verzegelde kisten in Polen terugkwamen, bleken er zes verwisseld te zijn.

 

mijnpolen.nl