kopafbeelding

Blog#48: Polen onder de Duitse bezetting in de WOII – Het Generaal Gouvernement (GG), het meest uitgebuit en vernietigd gebied uit alle door Duitsland tijdens de oorlog bezette gebieden. Deel 3: De grootste begraafplaats van Europa

23 feb
2019

Vervolg op deel 1, deel 2


Zoals tijdens de eerste imperiale overheersingen

Het lot van de bewoners van het Generaal Gouvernement was te vergelijken met het lot van de inheemse bevolking uit de tijd van de eerste imperiale overheersingen – schrijft historicus Leszek Pietrzak.

De bezetter besliste over het leven en dood van de Poolse bevolking. 


De ruggengraat van de Polen breken

De toespraak van Hans Frank van 2 maart 1940 liet ook zien welk lot Polen stond te wachten: “we zullen de ruggengraat van Polen voorgoed breken, zodat er geen enkel verzet meer ooit de politiek van het Duitse Rijk in de weg zal staan“.

Het betekende systematische uitroeiing van de Poolse elites, wat al in de eerste weken van het ontstaan van het Generaal Gouvernement plaats vond. Voornamelijk ging het om de Poolse intelligentie. (1)


Sonderaktion Krakau – 1939

Universiteit van Jagiellonia, 1939. Bron: mobilnainteria.pl

Op 6 november 1939 vond de actie “Sonderaktion Krakau” aan de Jagiellonia Universiteit in Krakau. 

Arrestatie van de professoren. Bron: obozowekalendarium.blokspot.com


De Einsatzgruppe van de Duitse veiligheidspolitie (Sipo) onder leiding van Bruno Müller arresteerde 183 medewerkers van de universiteit en stuurde ze rechtstreeks naar de concentratiekamp  Sachsenhausen. (1)

AB- Aktion – 1940

In 1940 hebben de Duitse politie en de veiligheidsdiensten actie AB, Ausserordentliche Befriedungsaktion uitgevoerd.

Palmiry. Geblindoekt, onderweg naar de executieplaats in Palmiry. Bron: wykop

Met deze brede aanpak hebben ze ten minste 6500 Polen vermoord, waarvan 3500 uit de politieke en intellectuele kringen. 

De meest bekende en bloedigste misdaden van de Duitsers tegen de Poolse elites waren de massa-executies in de Warschau Palmiry.

Duitsers zetten dit beleid in de volgende jaren voort.  (1)


Liquidatie van militairen en geestelijken

Naast de intelligentie waren ook de voormalige militairen en de geestelijken het doel. Het is veelzeggend dat de Duitsers alleen in Polen de
kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders arresteerden.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog behoorde de Poolse kerk tot de meest vervolgde en vernietigde instellingen. Bisschoppen, priesters, monniken werden regelmatig vermoord, naar de vernietigingskampen gebracht. Ze mochten hun geestelijke ambt niet uitoefenen. (4)

Poolse priesters in Bydgoszcz. Bron: wikipedia

Voor Hans Frank was de Poolse katholieke kerk de grootste bedreiging voor de Duitse machthebbers: “katholicisme in dit land is geen geloof maar een bestaansvoorwaarde“.

In het Generaal Gouvernement was het belijden van het geloof in het openbaar onmogelijk. (1)

In het Bisdom van Warschau stierven 212 priesters, van Krakau 30, van Kielce 13, van Lvow 81, van Vilnus 92 (4)

Door het Derde Rijk geannexeerde Poolse gebieden verloren de meeste geestelijken

In de door het Derde Rijk geannexeerde Poolse gebieden verloor de Poolse kerk de meeste hiërarchen en geestelijken.

Occupatie van Polen 1939. Bron: Wikipedia

In het Warta Land (Warthegau) bleef er alleen één bisschop over.

In 1939 hebben de Duitsers 80% van de priesters uit dit gebied gedeporteerd. In 1941 kwam 500 geestelijken in de concentratiekampen terecht.



In Wloclawek stierf 49,2% van de priesters; in Chelmno 47,8%; in Lodz 36,8%; in Poznan 31,1%.

Poznan telde 200.000 bewoners voor de oorlog, had 30 kerken en 47 kapelletjes. Tijdens de oorlog mochten de gelovigen maar twee kerken bezoeken. Lodz met haar 700.000 bewoners mocht vier kerken gebruiken.

Pacificatie van kloosters, arrestaties en moorden vormden een vast onderdeel van het Duitse bezettingsbeleid.(4)


Leven in permanente angst

Duitse represailles waren velerlei en tegen de gehele bevolking gericht.

Frank benadrukte steeds dat Poolse arbeiders en boeren duidelijk moesten voelen dat “ze onder de bescherming van het Derde Rijk en haar uitvoerende organen zijn“.

Mensen leefden in het Generaal Gouvernement in een permanente angst. 

Elke dag kon je opgepakt en doodgeschoten worden. 

Er was dwangarbeid in Duitsland. Razzia’s vonden elke dag plaats.

Elke aanleiding, echt of vermeend was voor de Duitsers goed om de collectieve straffen uit te delen, wat met ongekende terreur en brutaliteit gepaard ging. 

Velen van de gearresteerden kwamen in de concentratiekampen binnen het GG of in het Derde Rijk terecht. 

Een bijzondere rol in dit systeem speelde concentratiekamp Auschwitz (Oświęcim), de grootste die de Duitsers op het Poolse grondgebied hadden gebouwd. 

Vanaf juni 1940 hebben Duitsers 130.000 Polen naar Auschwitz gebracht. 70.000 van hen stierf van honger, ziektes en uitputting door werk. (1)


Aktion Zamosc”, rassenpolitiek tegen de Poolse kinderen 1942-1943

Poolse kinderen werden aan het Duitse rassenbeleid onderworpen.

In het kader van het “Generalplan Ost” pacificeerden Duitsers Poolse gebieden. Polen moesten daar weg.

ontvoering van Poolse kinderen. Bron: wikipedia


Tijdens de actie “Zamość” hebben Duitsers  30.000 Poolse kinderen ontvoerd.  11.000 van hen zijn naar Duitsland ter germanisering gestuurd. Hun lot is tot de dag van vandaag onbekend. 

Aktion Zamosc. Kaart van Zamojszczyzna. Bron: wikipedia


De overige kinderen, minderwaardig volgens de Duitse rassenpolitiek, hebben Duitsers naar de concentratiekampen in Majdanek, Auschwitz en Łódź gestuurd om ze daar te laten doden.

Maar onderweg alleen stierven velen van hen van honger en kou. 

Dit was één van de wreedste Duitse  misdaden tijdens de Tweede Wereldoorlog. (1)


Christenen en Joden in de eerste twee jaren van de Duitse bezetting

Het beleid van Hitler, tijdens de eerste twee jaar van de Duitse bezetting van Polen in de Tweede Wereldoorlog, was om alle potentiële Poolse weerstand te onderdrukken d.m.v. willekeurige moordpartijen en deportaties.

Hoewel de joodse bevolking gedwongen was om de davidster te dragen en naar getto’s te verhuizen, ontsnapte het over het algemeen aan de afschrikwekkende uitbarsting van de terreur die de Duitsers tegen de christelijke Polen gebruikten. (2)

“(…) In het door de Duitsers bezette Polen in de jaren 1939-1942, degenen wiens levens het meest bedreigd waren, waren Polen.

Volgens de Joodse historicus Szymon Datner, de verhouding van de door Duitsers vermoorde Polen en Joden in die periode was 10: 1.
Dat wil zeggen dat op 10 door de Duitsers in die drie jaar vermoorde Poolse burgers, negen waren Pools en één was Joods (red.: en vaak was het iemand uit de Poolse intelligentsia)(…)”.

“(..) Volgens de Joodse bronnen (…) in gevaarlijke situaties deden de Polen een bandje met de Davidster om. De Joodse spraak kon je voor de razzia’s behoeden (…)” (3).

Drie miljoen christelijke Polen verloren hun levens in de Tweede Wereldoorlog.

Getto’s

Tegelijk met het ontstaan van het Generaal Gouvernement ontstonden getto’s. De Poolse bevolking moest wijken om er plaats voor te maken.

Getto’s waren gigantisch overbevolkt. 

Historicus  Leszek Pietrzak geeft als voorbeeld de getto in Piotrków Trybunalski aan. In 182 huizen moesten 10.000 Joden huisvesten. 

Dit soort omstandigheden zorgde voor uitbraken van epidemieën. 

Mensen stierven er van ziektes maar ook van honger. Elke dag lagen dode mannen, vrouwen, bejaarden en kinderen op straat. 

In januari 1941 stierven 898 mensen in de Warschau getto. In augustus van hetzelfde jaar waren het 5560 mensen.

Tot vandaag hebben historici moeite met het bepalen hoeveel mensen in getto’s waren door honger gestorven. 

In 1941 toen de Duits-Sovjet oorlog uitbrak, hebben Duitsers 360.000 Sovjet  oorlogsgevangenen in het Generaal Gouvernement geplaatst, waarvan 310.000 hebben ze bewust hongerdood laten sterven. (1)


Duitse ‘afrekening’ met de joodse bevolking

Na de aanval op de Sovjetunie in juni 1941, begon een systematische moord op de Poolse Joden. Tegen het einde van de oorlog drie miljoen Poolse Joden kwamen om door het toedoen van de Duitsers.

Het moorden ging gepaard met de roof van joodse bezittingen. Het was een ware obsessie van de Duitse bezetter. 

Aktion Reinhardt. Bron: Die Welt

De echte hel voor de joodse bevolking begon echter pas toen het besluit over de “Endlösung der Judenvrage” viel.

Aktion Reinhardt. Bron: paperblog

De eerste actie volgens dat plan was “Aktion Reinhardt“, wanneer Duitsers bijna 2 miljoen Joden hadden vermoord.

Aktion Reinhardt. Bron: amazon.com.uk

Deze genocide vond vooral in de concentratiekampen Belzec, Sobibor, Treblinka, Auschwitz, Chełmno en Majdanek.

In de gaskamers van deze vernietigingskampen vonden mensen direct de dood.

Daar kwamen ook de bewoners van getto’s terecht, toen de Duitsers in de zomer van 1943 hadden
besloten om de getto’s op te heffen.

De gevolgen van de Duitse dood-industrie

Het beleid van de Duitse bezettende machten, het economisch systeem en de gevolgen daarvan voor de bevolking maakten van het Generaal Gouvernement niet alleen een kolonie. 

De Duitse dood-industrie heeft van het Generaal Gouvernement de grootste begraafplaats van Europa gemaakt.

4 miljoen van de 6 miljoen in de WOII vermoorde Polen, waren bewoners van het Generaal Gouvernement


Nog één keer op een rij

Het Generaal Gouvernement, “Nebenland”, was kolonie van Hitler (3), aangestuurd door de Duitse politie en veiligheidsdiensten. Het betekende:

  • exterminatie van de Poolse bevolking volgens het z.g.n. “Generalplan Ost” (Aktion AB, Palmiry 1940, Aktion Zamosc)
  • fysieke liquidatie van het Joodse gedeelte van de Poolse bevolking
  • doodstraf voor elke vorm van verzet en/of hulp aan Joden
  • concentratie- en werkkampen, dwangarbeid in het Derde Reik voor de Poolse burgers – Duitsers hebben 2000 concentratiekampen (incl. alle afdelingen) op het Poolse grondgebied gebouwd.
  • 50% van de buitenlandse dwangarbeiders in Duitsland waren Poolse dwangarbeiders  
  • massale verdrijving van de Poolse bevolking
  • uitvoer van voedsel uit het GG dat aanzienlijk de export van voedingsmiddelen in het vooroorlogse Polen overtrof
  • verbod op politieke partijen, sociale organisaties, cultuur- en sportverenigingen
  • sluiting van theaters en bioscopen
  • verbod op middelbaar en hoger onderwijs en beperking tot minimum van het basis onderwijs

Naar deel 1, deel 2

Lees meer: deel 1: Het ontstaan van het Generaal Gouvernement

Lees meer: deel 2: Economische uitbuiting van het Generaal Gouvernement

Lees meer: Drie genocides op de Poolse bevolking in de Tweede Wereldoorlog

Vorige blog: oorlog tegen de historische waarheid. deel 2: prof. Spanner maakte zeep van menselijk vet.

Bronnen:

(1) “Zakazana historia”/”Kolonia Hitlera”, historicus, dr. Leszek Pietrzak / (“De verboden geschiedenis” – “De kolonie van Hitler”), pag. 48-52.

(2) “Your Life is Worth Mine”, historicus Ewa Kurek, de introductie op de kaft; HIPPOCRENE BOOKS, INC. New York, NY, 1997 – “(…) Duizenden Polen hebben de Joodse levens gered door dagelijks aan de Duitse bevelen weerstand te bieden en eigen leven te riskeren. Een van de meest effectieve reders waren de vrouwelijke, katholieke religieuze ordes. Poolse nonnen, in bijna 200 religieuze instellingen, inclusief scholen en weeshuizen, redden meer dan 1200 joodse kinderen.(…)”

(3) Ewa Kurek: “Polacy i Zydzi: problemy z historia”, WYDAWNICTWO CLIO, pag. 148)/ Sz.Datner: “Las Sprawiedliwych – karta z dziejow ratownictwa Zydow w okupowanje Polsce, Warszawa 1968, s.8) -[ “Polen en Joden: problemen met de geschiedenis”, quote uit het boek van Szymon Datner “Forest of the Righteous”, een kaart uit de geschiedenis van de redding van Joden in het bezet Polen, Warschau 1968, pag. 8]

(4) Pawel Lisicki: “Krew na naszych rekach?”, pag. 87-88 [“Bloed op onze handen?”]

– De tijden, schrijft Pawel Lisicki, waarin Polen nog in het naïeve geloof konden leven dat de wereld ze als medeslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog ziet, zijn allang voorbij;

“de gemiddelde Amerikaan, Fransman of Duitser denkt dat de Tweede Wereldoorlog een Holocaust was en dat is alles. Er waren nog mensen, die de Joden redden, maar de rest, de hele miljoenenpubliek keek er passief toe of nam zelfs deel aan de moord. (En dat) Joden alleen stierven, omringd door een zwerm van christelijk gepeupel, die alleen op hun levens en eigendommen aasde (…)]

“Dit zieke, obsessieve verhaal domineert snel de geest. Het wordt een religie, een mythe, een absoluut dogma, die geen weerstand verdraagt. Alles is daarin vervormd en omgekeerd. Hitler is geen misdadiger en moordenaar van volkeren, maar uitsluitend de moordenaar van de Joden; Polen, Serviërs, Russen of Wit-Russen zijn (red. IV in dit verhaal) geen afzonderlijke slachtoffers, maar een irrelevante meststof van de geschiedenis. (…)” – Ireneusz T. Lisiak: “Zaklamany Holokaust”, pag. 16 [“De verkeerde voorstelling van de Holocaust”]

Geef een reactie