Blog#1: Ter inleiding op mijnPolen.nl

Polen, belangrijke data in de geschiedenis
16 dec
2016

 

“Those who have the privilege to know have the duty to act” – Albert Einstein.

 

 

Pools antisemitisme?

 

In Amerika en in West-Europa bestaan mythen en stereotypen over Polen. Een voorbeeld daarvan is antisemitisme.

 

In veel westerse kringen neemt men steeds vaker het argument van het Poolse antisemitisme aan als een van de bronnen van de Holocaust (1).

 

Waarom denkt men zo? Wie vraagt zich nog af of het überhaupt klopt?

 

Feliks Koneczny, filosoof en historicus van de vorige eeuw schreef: “In de Poolse geschiedenis waren fouten maar er was geen kwaad. Een Pool hoefde zich niet te schamen voor zijn land en zijn geschiedenis (..)”(2).

Communistische dictatuur 1944-1989

 

De communistische dictatuur tussen 1944 en 1989 zorgde ervoor dat de Polen geen mogelijkheid hadden om hun versie van de geschiedenis in het Westen te verdedigen.

 

De communisten in Polen vertegenwoordigden de belangen van Moskou, een goed beeld van het land stond niet op hun agenda. De censuur en de politie terreur beperkten de vrijheid van discussie in het land.

 

Ook hebben ze de Polen in ballingschap het zwijgen opgelegd. Het betrof in het bijzonder de polemiek met de Joodse dagboeken en ‘The Books of Memory’ die de bekendmaking van de namen en de details vereisten.

 

Het schrijven en praten over de nieuwste Poolse geschiedenis in die tijd was voor hen onmogelijk. Het zou hun familieleden en vrienden, die in Polen bleven aan de represailles van het regime bloot stellen (3).

Anderen praatten over de Poolse geschiedenis

 

Op hetzelfde moment had de wereld van wetenschap in het Westen de vrijheid van open discussie over de geschiedenis van Polen. Maar om veel redenen waren de resultaten daarvan vaak door ernstige fouten getroffen, o.a.:

 

  1. de communistische archieven waren ontoegankelijk. Er was geen mogelijkheid om de officiële communistische propaganda met de documenten te vergelijken.
  2. de discussie over Polen onder de westerse onderzoekers liet de ideologische verdeeldheid zien, veroorzaakt door de koude oorlog. Dit deed de onpartijdigheid geen goed.
  3. de Poolse onderzoekers in ballingschap, zonder geld en documenten waren niet in staat hun westerse collega’s tot een concrete discussie over de geschiedenis aan te zetten.
  4. Bovendien waren veel Amerikaanse wetenschappers ontmoedigd door iets dat ze dachten een ongegrond en militante Poolse provincialisme was. Om deze reden stemden ze graag in met de aanhoudende argumenten, die sterk in het voordeel van de kritische kijk naar Polen waren.

 

Men ziet dus Polen door middel van een zeer beperkt en restrictief geschreven Duitse, Russische, Oostenrijkse, Sovjets en Joodse geschiedenis. Polen is praktisch gezien afwezig als onafhankelijke factor bij het wetenschappelijk debat in het Westen. Deze afwezigheid is vooral schrijnend in relatie tot de Tweede Wereldoorlog (4).

Communistische tactieken

 

Toen de Sovjets Polen in 1944 wilden koloniseren hebben ze de Poolse strijders voor de onafhankelijkheid (soldaten, scouts en diegenen die tegen het communisme waren) “fascisten” genoemd.

 

Toen de communisten in de jaren 80-tig hun macht veilig wilden stellen, hebben ze de Solidarnosc mensen van het eerste uur als “extremisten” bestempeld, puur om ze te neutraliseren.

 

Na 1989 is Polen door de transformatie een postcommunistisch land geworden. Onder de mom van “democratie”, “pluralisme”, “tolerantie” of “strijd voor mensenrechten” konden de oude communisten weer hun gang gaan, het land uitverkopen en zichzelf ten koste van de Poolse bevolking verrijken.

 

Is er iets veranderd?

 

Vorig jaar heeft de Poolse bevolking deze postcommunisten, post-stalinisten en neo-troskisten een duidelijke NEEN gezegd.

 

Sindsdien wordt rond de nieuw, democratisch gekozen regering in Polen en rond de Poolse bevolking een negatieve sfeer gecreëerd. Het is voldoende om de berichtgeving over Polen te lezen. Zelfs het Europarlement zet zijn gewicht erbij.

 

Professor Legutko, een van de Poolse Euro-parlementariërs zei het volgende in een van de debatten over Polen: “De grootste problemen van de EU zijn de onwetendheid en vooroordelen. Nu treffen ze Polen maar uiteindelijk zullen ze de EU zelf treffen”.

Moeilijk een ander land te vinden, dat zo weinig te verwijten valt

 

Polen is een land met duizend jaar geschiedenis, in de Latijnse en Europese cultuur verankerd. Het is moeilijk een ander land in de wereld te vinden, dat zo weinig te verwijten valt.

 

Polen was geen imperialistisch land, had geen kolonies, buitte geen mensen uit.

 

Polen kende geen godsdienstoorlogen.
Door de eeuwen heen was Polen een oase van tolerantie. Aan de ene kant werd Polen gezien als verdediger van het christendom. Aan de andere kant had de Poolse staat een ongewoon libertijnse houding ten opzichte van zijn onderdanen. Joden uit heel Europa trokken naar Polen, waar ze hun eigen universiteiten, eigen bestuur etc. hadden.

 

In de Tweede Wereldoorlog was Polen het enige land zonder een regering onder de leiding van de Duitse bezetting.

 

Polen was een van de twee landen in de Tweede Wereldoorlog waar de bezetter voor elke hulp aan Joden het hele gezin direct met de dood strafte. 25% van de rechtvaardigen in “Yad Vashem” zijn Pools.

 

Wie is bekend met de belangrijke rol van Polen in de overwinning van de Tweede Wereldoorlog:
“(…) Given the knife-edge on which the outcome depended, it could be argued that the Poles played a key role in turning the tide of victory when the fate not just of Britain, but of the world, hung in the balance”(5).
“The Polish contribution to Allied victory in the Second World War was extraordinary, perhaps even decisive, but for many years it was disgracefully played down, obscured by the politics of the Cold War”(6)

 

De Blog

 

Deze blog gaat over het werkelijke beeld van Polen. Geïnspireerd door de fantastische mensen, historici, filosofen, wetenschappers en onderzoeksjournalisten in Polen en in het buitenland.

 

Ik nodig iedereen uit om deze blog te lezen en hiermee het echte Polen te leren kennen.
(1) M. Chodakiewicz *) “Historia jako wycinanka”,  Rzeczpospolita 18 listopada 2006
(2) F. Koneczny, “Dzieje Polski”, p.310
(3) M. Chodakiewicz “Anatomia tzw. buntu, czyli nasz triumf in neo-matrix”, http://chodakiewicz.salon.24, 25-3-2010
(4) M. Chodakiewicz, “Transformacja czy Niepodleglosc?”, p. 216, PATRIA MEDIA 2014
(5) http://www.winstonchurchill.org/publications/finest-hour/finest-hour-145/1939-1945-polands-contribution-to-victory-in-the-second-world-war
(6) Ben Macintyre, Poland’s war contribution was extraordinary, and disgracefully downplayed –  The Times, december 10, 2010
http://www.thetimes.co.uk/tto/news/world/europe/article2839471.ece
*) Marek J. Chodakiewicz, professor geschiedenis, wetenschapper, schrijver; o.a. Institute of World Politics in Washington, United States Holocaust Memorial Council (2005-2010)

Geef een reactie